Του Ζαφείρη Χατζηδήμου
Σε «υπέρτατο άρχοντα» να αποφασίζει μόνος του για την ειρήνη ή τον πόλεμο, μετέτρεψε τον εαυτό του εν μια νυχτί ο Πρόεδρος της Τουρκίας, αιφνιδιάζοντας τους πάντες και κυρίως στο εσωτερικό της χώρας.
Μάλιστα, έχουν εγερθεί πολλά ερωτηματικά για την αναγκαιότητα αυτής της ενέργειας, κυρίως σε ότι αφορά την εσωτερική ασφάλεια, μιας και πέρα του πολέμου, ο Ταγίπ Ερντογάν θα μπορεί να προχωρήσει σε επιστράτευση και κινητοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων με μια εντολή και σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ο νέος «Κανονισμός Επιστράτευσης και Κατάστασης Πολέμου» δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με αριθμό απόφασης 8510.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης της Τουρκίας: «Κατάργηση του “Κανονισμού Επιστράτευσης και Κατάστασης Πολέμου” που τέθηκε σε ισχύ με την από 24/5/1990 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και με αριθμό 90/500 και του επισυναπτόμενου “Κανονισμού Επιστράτευσης και Κατάστασης Πολέμου” με ημερομηνία 4/11/1983 και με αριθμό 2941».
Σε στρατηγικό επίπεδο απειλής, για την Ελλάδα αυτή η νέα απόφαση περί γενικής επιστράτευσης και κηρύξεως πολέμου, δεν θεωρείται κρίσιμη γιατί: πολύ απλά δεν αλλάζει κάτι στον βαθμό ετοιμότητας και προετοιμασίας των Ενόπλων Δυνάμεως της χώρας μας σε ενδεχόμενη στρατιωτική σύρραξη με την Τουρκία. Ούτως ή άλλως η Ελλάδα δεν θα περιμένει την απόφαση του τούρκου Προέδρου ή την σύγκλιση του υπουργικού Συμβουλίου που θα του δώσει το «πράσινο φως». Από άλλες ενδείξεις και κυρίως στον τομέα των πληροφοριών το ελληνικό Γενικό Επιτελείο θα έχει αποκωδικοποιήσει και προετοιμάσει τις στρατιωτικές μονάδες για αυτό το ενδεχόμενο. Είναι τόσο μικρές οι αποστάσεις και τόσο μεγάλος ο όγκος δυνάμεων που πρέπει να κινητοποιηθούν και να προετοιμαστούν τουλάχιστον δύο 24ωρα πριν, ώστε και βελόνα να πέσει θα γίνει αντιληπτό.
Ετσι κι αλλιώς, η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει αν και πότε θα δώσει εντολή ο τούρκος Πρόεδρος για την έναρξη πολέμου, αφού αν έχει παρθεί απόφαση θα έχει παρθεί νωρίτερα.
Με ή χωρίς απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, το οποίο έτσι κι αλλιώς, πλέον αποτελεί τυπικό όργανο εκτελέσεων του τούρκου Προέδρου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ακόμη και να μην υπήρχε αυτός ο νέος νόμος, ο τούρκος Πρόεδρος είναι ήδη εξουσιοδοτημένος από την τουρκική Εθνοσυνέλευση σε θέματα που αφορούν την ασφάλεια της Τουρκίας και μονομερείς ενέργειες γειτονικών χωρών που θα κριθεί ότι την απειλούν, να προβεί στην κήρυξη πολέμου και γενικής επιστράτευσης.
Ο αχρείαστος νέος νόμος…
Ας δώσουμε ένα τυπικό παράδειγμα: Υπάρχει ένταση μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας, όπως αυτές του 2018, 2019 και 2020. Ελεγχόμενη αλλά υπάρχει. Αποφασίζει λοιπόν η Τουρκία ότι αυτή τη φορά η κατάσταση για τα γεωπολιτικά συμφέροντά της έχει φτάσει στο απροχώρητο. Ετσι αποφασίζει να αιφνιδιάσει την Ελλάδα με σειρά «παραλυτικών» στρατιωτικών πληγμάτων.
Πρώτα αφού δώσει την έγκρισή του ο Αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου πως η χώρα είναι έτοιμη για πόλεμο κ.τλ. μετά ο τούρκος Πρόεδρος θα ενημερώσει τους αρχηγούς των κύριων κομμάτων, ενώ παράλληλα οι «κρίσιμοι» υπουργοί, Αμυνας, Εξωτερικών, Εσωτερικών και ο διοικητής της υπηρεσίας Πληροφοριών θα είναι ήδη ενήμεροι.
Αφού έχει συμφωνηθεί, ο αιφνιδιασμός πιθανά να επιχειρηθεί μέσω μιας μεγάλης τουρκική αεροναυτικής άσκησης σχέδιο το οποίο θα έχει εγκριθεί εν κρυπτώ και παραβύστω ήδη.
Είναι ολοφάνερο ότι για την Ελλάδα δεν αλλάζει κάτι. Όπως αναφέραμε και στην αρχή αυτό ίσως να δείχνει την ανησυχία του Ρατζίπ Ερντογάν για πιθανές αρνητικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας του, παρά το αν μπορεί να κηρύξει πόλεμο. Λες και πριν δεν μπορούσε…
Τώρα το αν κάποιοι πολιτικοί και ΜΜΕ στην Ελλάδα έσπευσαν να το εκμεταλλευτούν, λίγο πριν τις ευρωεκλογές, δικαιώνοντας απόψεις και θέσεις συγκεκριμένου υπουργού και της ομάδας του, που προσπαθεί να υπονομεύσει τον πρόεδρο του και πρωθυπουργό θέλοντας να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», ας είναι πιο προσεκτικοί.
Γιατί δεν έχουν καταλάβει ότι – παρά την παρακμή της – σε αυτή τη χώρα δεν τρώμε όλοι κουτόχορτο, δεν είμαστε όλοι αμαθείς, ούτε και «πετσωμένοι»…
