ΔΕΗ: Από “εμπρηστής”, στην πολεμική οικονομία και τα Data Center

Του Δημήτρη Παντελάτου *

ΔΕΗ : Κυλώντας μια Υδρόψυκτη Μπαταρία στα Αποκαΐδια του Δρόμου προς την Πολεμική Οικονομία.

(Επίμετρο) Ο όμιλος ΔΕΗ ως εμπορική επιχείρηση, έχει χάσει το κοινωνικό του πρόσωπο και αποτελεί πλέον το βασικό εργαλείο στην υλοποίηση της ρήσης Μητσοτάκη περί «Ελλάδας / μπαταρίας της Ευρώπης» στην οποία εκτός από ενέργεια θα αποθηκεύονται, μαζικά, δεδομένα, διευκολύνοντας τον σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής και όχι μόνο, πολεμικής οικονομίας, δείχνοντας και το δρόμο για την μελλοντική ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα.

Ο υπογράφων γνώρισε το κοινωνικό πρόσωπο της ΔΕΗ όταν την δεκαετία του 60’, το «ρεύμα» έφτασε στην παράγκα της Δροσιάς (πρώην Ρωσοχώρι Αττικής), όπου σαν παιδί παραθέριζε. Τα βράδια πλέον κοιμόταν με το γουργούρισμα του ψυγείου ΙΖΟΛΑ απαλλαγμένος από την βραδινή υποχρέωση να αδειάζει στην αυλή, από το συρτάρι του ψυγείου πάγου, τον λειωμένο πάγο. Τότε σίγησε και το «φύσημα» της λάμπας «λουξ» και η υποχρέωση της καθημερινής αλλαγής στο ευαίσθητο «διχτάκι» αμιάντου, που η πυράκτωσή του παρείχε ένα δυνατό λευκό φως, που συγκέντρωνε όλες της νυχτοπεταλούδες της περιοχής. Με την έλευση του ρεύματος, το φως παρεχόταν πλέον από μερικές λάμπες πυράκτωσης, που άναβαν με την ευκολία ενός διακόπτη. Το «φύσημα» του πετρογκάζ στη μικρή κουζίνα παρέμεινε για πολύ καιρό ακόμα, για να παράξει τα εξαιρετικά Πολίτικα εδέσματά της, η γιαγιά Ανδρονίκη.

Έκτοτε υπήρξαν σημαντικές αλλαγές: εκτός από το πρώην Ρωσοχώρι που μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα, κατά τον πρωθυπουργό της, βρίσκεται πλέον σε πόλεμο με την Ρωσία, άλλαξε και η οντότητα της ΔΕΗ από Δημόσιος φορέας, σε εμπορική επιχείρηση. Αυτή ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη, όταν το 2000, μισό αιώνα μετά την ίδρυσή της, έγινε ανώνυμη εταιρεία στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών κατευθύνσεων, προς τον ελεύθερο ανταγωνισμό στον οποίο «εκ κατασκευής» εκλείπει το κοινωνικό πρόσημο.

Το νέο πρόσωπο της ΔΕΗ

Τα κριτήρια ESG (Περιβάλλον, Κοινωνία, Εταιρική Διακυβέρνηση), τα οποία ο όμιλος ΔΕΗ ενσωματώνει στις δραστηριότητές του, αποτελούν συνήθως προγραμματισμένους λειτουργικούς στόχους του, όπως η απολιγνιτοποίηση, η ανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ή η μείωση του αποτυπώματος διοξείδιου του άνθρακα.

Για δε τις λοιπές που δεν εντάσσονται στο άμεσο επιχειρηματικό έργο του, αυτές αποτελούν το αντικείμενο της διαφήμισης του, (πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις κλπ), καθώς και ευκαιρίες εν δυνάμει φορολογικών απαλλαγών. Σε αυτές εντάσσονται και οι πολιτικές που σχετίζονται με τη διαφάνεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιώσιμη χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης πράσινων ομολόγων για τη χρηματοδότηση έργων «περιβαλλοντικού χαρακτήρα». Η τελευταία μάλιστα με τον πομπώδη τίτλο, χρησιμοποιείται από τον όμιλο στο πλαίσιο της επιμήκυνσης της λήξης του προφίλ του χρέους του, μεταφέροντας κάποιες από τις χρηματοοικονομικές του υποχρεώσεις από το 2026 στο 2030.

Το τελικό κτύπημα στον κατ’ επίφαση δημόσιο τίτλο του, δόθηκε πρόσφατα με την διαδικασία αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου του, με το Ελληνικό Δημόσιο να διαθέτει πλέον μειοψηφική συμμετοχή (33,4%), ενώ το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε ιδιώτες. Η κίνηση αυτή, παρά τις πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις, δείχνει και τη μέθοδο προς την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ και το πέρασμα του νερού στα χέρια ιδιωτών.

Οι γνωστοί επιχειρηματικοί όμιλοι, αρχικά θα επωφεληθούν από κυβερνητικά χαρακτηρισμένα ως «κρίσιμα», (αλλά άχρηστα για πολλούς), σχετικά φαραωνικά έργα εκατομμυρίων, που υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουν την λειψυδρία και ήδη δημοπρατούνται. Το κόστος τους θα συμπεριληφθεί στον λογαριασμό του νερού που θα πληρώσει ο Ελληνικός λαός, για να βιώσει αργότερα και τη μετατροπή του νερού σε εμπόρευμα.

Σε υποστήριξη του κυβερνητικού αφηγήματος συνεχίζουν να προβάλλονται τα συνήθη κατασκευασμένα επιχειρήματα περί αναγκαίων και σημαντικών επενδύσεων που στόχο έχουν την ανάπτυξη και τις υποτιθέμενες νέες θέσεις εργασίας, υποβαθμίζοντας και αποσιωπώντας τις τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον, αλλά και στις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας και στο νερό.

Υποστηρίζοντας τον απροκάλυπτα πλέον καπιταλιστικό χαρακτήρα του ο όμιλος ΔΕΗ, το 2024 προχώρησε στην εξαγορά της αλυσίδας ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών «Κωτσόβολος», διευκολύνοντας το ένα από τα στοιχεία του οικονομικού συστήματος που εκπροσωπεί, αυτόν του καταναλωτισμού, (παραγωγή, κατανάλωση, καταστροφή και τούμπλαλιν). Τα άλλα δύο ο όμιλος τα εφαρμόζει σε άλλες δράσεις του, όπως θα δούμε παρακάτω. Έτσι η γιαγιά Ανδρονίκη θα μπορούσε σήμερα, αν ζούσε, να αγοράσει το αλλοδαπό ψυγείο της από τον ίδιο το πάροχο της ενέργειας για τη λειτουργία του, αντί να ψάχνει τον αντιπρόσωπο του, τότε, Ελληνικού εργοστασίου.

Σε κάθε περίπτωση η γιαγιά Ανδρονίκη ως καταναλωτής δεν αποτελεί πλέον βασικό αντικείμενο ενδιαφέροντος της ΔΕΗ, καθότι, όπως θα δούμε παρακάτω, τα περισσότερα κέρδη της προέρχονται από την παροχή υπηρεσιών σε συναφείς με τις δραστηριότητές της παρόχους στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και στις θυγατρικές της.

ΔΕΔΔΗΕ και πυρκαγιές

Οι θυγατρικές του ομίλου, η ΔΕΗ Blue δραστηριοποιείται στην ηλεκτροκίνηση, η FiberGrid στις τηλεπικοινωνίες αναπτύσσοντας πανελλαδικό δίκτυο οπτικών ινών. Στο τέλος του 2025 το δίκτυο κάλυπτε 1,7 εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Το δίκτυο λειτουργεί με μοντέλο χονδρικής (wholesale), παρέχοντας υποδομές σε τηλεπικοινωνιακούς παρόχους.

Η βασική αυτή υποδομή «κρέμεται» από τις κολώνες του ΔΕΔΔΗΕ που είναι επίσης θυγατρική του ομίλου. Το ανέκδοτο είναι ότι ο ΔΕΔΔΗΕ έχει αναλάβει την υποχρέωση της υπογειοποίησης του ηλεκτρικού δικτύου. Η υπογειοποίηση υποτίθεται ότι προτεραιοποιήθηκε μετά την αποκάλυψη ότι το δίκτυό του ήταν υπεύθυνο για πυρκαγιές του παρελθόντος, κάτι που επιβεβαιώθηκε στις φετινές πυρκαγιές.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες να αποσιωπηθεί η ευθύνη ΔΕΗ και ΔΕΔΔΗΕ για τις πυρκαγιές καθότι αποτελούν στρατηγικό εργαλείο στην ανάπτυξη της πολιτικής της. Στο πλαίσιο αυτό, με τη βοήθεια των φιλικών ΜΜΕ, παρασύρει την κοινή γνώμη προς την πλευρά της καταστολής, τρομοκρατώντας και προβάλλοντας την ατομική ευθύνη φυσικών προσώπων, δόλιων, τρελών ή αμελών, που ευθύνονται όμως για ένα κλάσμα της καταστροφής.

Σύμφωνα με προκαταρκτικά δεδομένα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) της Πυροσβεστικής, για τη φετινή χρονιά και πριν τελειώσει η θερινή πυροσβεστική περίοδος, οι πυρκαγιές που συνδέονται με το δίκτυο ηλεκτροδότησης αντιπροσωπεύουν περίπου το 75% των καμένων εκτάσεων στην Ελλάδα.

Στην έσχατη περίπτωση που αναγνωρίζεται η εμπλοκή τους σε πυρκαγιά, η ηγεσία της ΔΕΗ και του ΔΕΔΔΗΕ αποποιείται των ευθυνών που έρχονται σαν αποτέλεσμα των πολιτικών της μεταφέροντάς τες σε μεσαία στελέχη, τα οποία παραδίδει προς βορά των ΜΜΕ. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση των παραιτήσεων τέτοιων στελεχών από τον οργανισμό.

Παρά τις παραπάνω διοικητικές αστοχίες, αλλά και τις συχνές βλάβες στο δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ, τις καθυστερήσεις σε νέες συνδέσεις, τις καταγγελίες καταναλωτών και επιχειρήσεων, τις δικαστικές προσφυγές και τα πρόστιμα της ΡΑΑΕΥ, ο ΔΕΔΔΗΕ σχεδιάζει σήμερα ένα επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 5 δισ. ευρώ έως το 2030. Οι γιαγιάδες σαν την Ανδρονίκη, αν και βρίσκονται εκτός του κάδρου των προτεραιοτήτων της μαμάς εταιρείας, μέσω των αυξανόμενων τελών χρήσης του δικτύου, αποτελούν ως καταναλωτές, τον βασικό επενδυτή του προγράμματος, διασφαλίζοντας παράλληλα υψηλή κερδοφορία για τους μετόχους.

Οι Έλληνες συνδρομητές του «κρεμασμένου» δικτύου οπτικών ινών της ΔΕΗ που φιλοξενείται σε ένα επίγειο «κολωνάτο» δίκτυο διανομής ηλεκτρισμού, που φτάνει τα 253.000 χιλιόμετρα, μαζί με τους Ρουμάνους της άλλης θυγατρικής της, PPC Romania, θα αποτελέσουν τα πειραματόζωα αλλά και το εμπόρευμα, ως προϊόν της διαχείρισης των επικοινωνιών τους, από μια άλλη σημαντική δραστηριότητα που ο όμιλος ΔΕΗ εμπλέκεται, τα DATA CENTERS.

Η δραστηριότητα του ομίλου ΔΕΗ που αφορά τα DATA CENTERS

Στα DATA CENTERS που προγραμματίζει ο όμιλος «φιλοξενείται» ένα πλήθος δεδομένων που θα αφορούν και τους καταναλωτές, ικανά να σκιαγραφήσουν το προφίλ τους, κάτι εξαιρετικά χρήσιμο εν όψει εκλογών. Στο πλαίσιο αυτό, ο όμιλος, αναπτύσσει ένα κέντρο δεδομένων στα Σπάτα Αττικής, ενώ σχεδιάζει τη δημιουργία κέντρου δεδομένων μεγάλης κλίμακας στην Κοζάνη.

Άλλα δεδομένα που θα φιλοξενούνται στα DATACENTERS του ομίλου, θα είναι αυτά που μέσω του δικτύου 5G θα τροφοδοτούν με επιχειρησιακές πληροφορίες τα F-35 και τα άλλα οπλικά συστήματα, συνεπικουρούμενα από κατάλληλους αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης, πομπούς και αισθητήρες, των οποίων όμως δεν θα έχουν την ιδιοκτησία και τον έλεγχο.

 Επειδή το σενάριο της πολεμικής οικονομίας δεν περιορίζεται στα Ευρωπαϊκά σύνορα, το δίκτυο ΔΕΗ θα συνεργάζεται με άλλα GIGADATACENTERS που θα λειτουργούν σαν «ναυαρχίδες», όπως αυτά που προετοιμάζονται στην Μεγάλη Βρετανία και στην Σαουδική Αραβία. Στο τελευταίο θα καταλήγουν όλα τα Ευρωπαϊκά δεδομένα μέσω και του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (GSI-Great Sea Interconnector) που θα καταλήξει εκεί μέσω του Ισραήλ. Συνεργάζεται με το διεθνές έργο υποθαλάσσιας τηλεπικοινωνιακής σύνδεσης της Ασίας με την Ευρώπη, γνωστό ως «East Med Corridor» (EMC).

Το πολυμετοχικό σχήμα, στο οποίο συμμετέχει η ΔΕΗ με ποσοστό 25% και αφορά σε επίγειο και υποθαλάσσιο καλωδιακό σύστημα μεταφοράς δεδομένων, είναι αποτέλεσμα χρόνων διαβουλεύσεων με τους Σαουδάραβες. Στην περίπτωση «αστοχίας» της Σαουδαραβικής συνεργασίας, μετά από τη συμμετοχή της στη «Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας», ο όμιλος ΔΕΗ έχει κλείσει συμφωνία με την εταιρεία Damac από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που είναι φιλικότερα προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η Αραβική εταιρεία είναι παγκόσμιος πάροχος ψηφιακών υποδομών που αναζητά καιρό τώρα ευκαιρίες στην ελληνική και ευρωπαϊκή αγορά. Ο όμιλος θεωρεί ότι η εμπλοκή της θα λειτουργήσει σε πρώτη φάση ως «επιχειρηματικός μαγνήτης» (anchor tenant).

Σε συνάφεια με τα παραπάνω, σημαντική θέση στο νέο επενδυτικό πρόγραμμα του ομίλου ΔΕΗ καταλαμβάνει η δημιουργία «ενεργειακής κοιλάδας» στη Δυτική Μακεδονία, η οποία θα αποτελέσει κέντρο υποδομών αφιερωμένων στην παραγωγή και παροχή ενέργειας, καθώς και ψύξης για τη λειτουργία των DATA CENTERS.

Μέρος της βίαιης ενεργειακής μετάβασης από τον άφθονο στην Ελλάδα, αλλά μη αποδοτικό και περιβαλλοντικά επιζήμιο κατά τον Χατζηδάκη, Μητσοτάκη και φυσικά τη ΔΕΗ, λιγνίτη στο, πρωτίστως, ακριβό Αμερικανικό φυσικό αέριο και στις ΑΠΕ, έχει ανατεθεί μέσω προγραμματικής σύμβασης που έχει εγκριθεί με νόμο, στη ΜΕΤΑΒΑΣΗ Α.Ε..

Αυτή με χολιγουντιανό τρόπο προχωρά στην αποξήλωση και απομάκρυνση του σχετικού εξοπλισμού και στην απόδοση των λιγνιτικών εκτάσεων στο Ελληνικό Δημόσιο για περαιτέρω αξιοποίηση. Σε αυτές σχεδιάζεται και η κατασκευή των DATA CENTERS που προαναφέρθηκαν και οι εγκαταστάσεις για την ηλεκτροδότηση και ψύξη τους.

Το δυστοπικό μέλλον της πολεμικής οικονομίας

Τα βιντεάκια που κυκλοφόρησαν στο YouTube με τη χορογραφικά συντονισμένη ανατίναξη των τριών γιγαντιαίων εκσκαφέων λιγνίτη στη Μαυροπηγή, δείχνουν στον Έλληνα καταναλωτή, που την εποχή της γιαγιάς Ανδρονίκης πλήρωνε φτηνότερο ρεύμα, ότι δεν υπάρχει πισωγύρισμα.

Η μέθοδος για την δικαιολόγηση της καπιταλιστικής «μετάβασης» προς το «νέο» (θυμηθείτε: παραγωγή, κατανάλωση, καταστροφή και τούμπλαλιν ) είναι δοκιμασμένη από παλιά και αφορά στην οικονομική απαξίωση του «παλιού» με επιλεγμένους όρους από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα (ποιοτικά χαρακτηριστικά του λιγνίτη στην προκειμένη περίπτωση, εκπομπή ρύπων και σύνδεση τους με την χρηματιστηριακή τιμή του CO2) και την χρήση έως και ορκωτών λογιστών για την υποστήριξη του αφηγήματος.

Στη συνέχεια απαξιώνεται το υλικό και τα άλλα σχετικά μέσα, με την μείωση ή και απόσυρση των κονδυλίων για τη συντήρηση και υποστήριξή τους, έτσι ώστε αυτά να καταστούν ανενεργά και να δικαιολογηθεί ο παροπλισμός τους και ο χαρακτηρισμός τους ως scrap.

Τέλος επιστρατεύεται το θυμικό του καταναλωτή από ένα φορέα που, σύμφωνα με τον Σύλλογο Διπλωματούχων Μηχανικών ΔΕΗ, δε διακρίνεται για τις επιδόσεις του στην ασφάλεια των εργαζομένων του, με την επίκληση της επικινδυνότητας της ανθρώπινης εμπλοκής στην αποσυναρμολόγηση των εκσκαφέων, έτσι ώστε να δικαιολογηθεί η χολιγουντιανή ανατίναξή τους.

Επανερχόμενοι στην «ενεργειακή κοιλάδα», το συνολικό ύψος της επένδυσης του ομίλου ΔΕΗ ανέρχεται σε περίπου 5,75 δισ. ευρώ και περιλαμβάνει ένα εκτεταμένο πλέγμα έργων ηλεκτροπαραγωγής από διαφορετικές πηγές ενέργειας. Συγκεκριμένα, το πλάνο προβλέπει την δημιουργία DATACEΝTER ισχύος 300 MW του οποίου η αχόρταγη ανάγκη για ενέργεια και ψύξη θα υποστηρίζεται από ηλεκτροπαραγωγική μονάδα (Αμερικανικού) φυσικού αερίου ισχύος 350 MW, φωτοβολταϊκά πάρκα συνολικής ισχύος 1,3 GW, καθώς και συστοιχιών μπαταριών αποθήκευσης ενέργειας, αντίστοιχης ισχύος με αυτή του κέντρου.

Ο λαός της Δυτικής Μακεδονίας τρομοκρατημένος αναρωτιέται για την χρήση, από τον όμιλο, του αρδευτικού και πόσιμου νερού της περιοχής για ικανοποίηση των αναγκών ψύξης του κέντρου, έχοντας υπόψη ότι ένα μόνο τέτοιο συγκρότημα, μπορεί να καταναλώσει, την ημέρα, ποσότητα που ισοδυναμεί με τις ανάγκες νερού μιας πόλης τουλάχιστον 10.000 κατοίκων. Ο προβληματισμός αυξάνεται με την γνωστοποίηση της επόμενης φάσης που σχεδιάζει η ΔΕΗ για το κέντρο, με την αναβάθμισή του σε GIGA DATA CENTER και ισχύ που μπορεί να φτάσει έως και 1 GW.

Ήδη από την εποχή του Τζέφρι Πάιατ, πρέσβη της Αμερικής στην Ουκρανία και στην Ελλάδα και μετέπειτα υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ της κυβέρνησης Μπάιντεν, ειδικού για τους Ενεργειακούς Πόρους (κάντε την σύνδεση), ο Αμερικανικός παράγοντας υποστήριζε και καθοδηγούσε τα στρατηγικά ανοίγματα της Ελλάδας στην Ανατολική Ευρώπη με την αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης, τον ενεργειακό διάδρομο από το Νότο προς το Βορρά και την είσοδο της ΔΕΗ στα Βαλκάνια.

Το θέμα που απασχολεί περισσότερο παρά ποτέ τους Αμερικανούς, ειδικά τώρα που το Ρωσικό LNG επανέρχεται δειλά στις ευρωπαϊκές αγορές, νόμιμα ή παράνομα, λόγω του τέλματος που βρίσκεται ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν και με την Ουκρανία να δείχνει ότι χάνει στα μέτωπα των μαχών, είναι η ενεργειακή ασφάλεια της ΝΑ Ευρώπης, με τρόπο που η Δύση και η ΔΕΗ εν προκειμένω, θα ακυρώσει τα ρωσικά σχέδια.

Περιττό να επισημάνουμε ότι το έργο του Πάιατ συνεχίζει με σθένος η Κίμπερλι Γκιλφόιλ υποστηρίζοντας τις κινήσεις της μεγαλύτερης ενεργειακής επιχείρησης στην περιοχή και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που αποτελεί τον δεδομένο σύμμαχο των ΗΠΑ.

Τα λόγια του επικεφαλής της ΔΕΗ, Γιώργου Στάσση κατά την ομιλία του σε συνέδριο του CSIS στην Ουάσινγκτον, είναι ενδεικτικά. «Για να είναι επιτυχής η ενεργειακή μετάβαση στην Ευρώπη απαιτούνται ισχυρές συμμαχίες και η συνεργασία μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ είναι κρίσιμη», και παρακάτω: «Έχουμε δεσμευτεί ως ΔΕΗ να είμαστε μια δύναμη σταθερότητας καθώς προχωρά η ενεργειακή μετάβαση. Για να το πετύχουμε αυτό, η συμβολή των συνεταίρων μας, συμπεριλαμβανομένων των υπερατλαντικών, όπως και αυτών στις ΗΠΑ, πρέπει να επεκταθεί, καθώς σε αυτό τον νέο ενεργειακό κόσμο έχουμε περισσότερες συνέργειες μπροστά απ’ ότι πίσω μας», προσέθεσε. Οποιαδήποτε ομοιότητα έως ταύτιση με ομιλίες του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι συμπτωματική.

Σε συνάφεια με τα παραπάνω ο CEO Γιώργος Στάσσης ανακοίνωσε πρόσφατα το «big business της ΔΕΗ», η οποία εμπλέκοντας και την τεχνητή νοημοσύνη, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη γεωγραφική επέκταση του ομίλου στα Βαλκάνια και την αλματώδη ζήτηση για κέντρα δεδομένων, εξηγώντας ότι πρόκειται για δύο τομείς που «δεν θα μπορούσαν να λείψουν από τη νέα φάση επέκτασης του ομίλου».

Εκεί θα κατευθυνθεί μέρος από τα 5 δισ. ευρώ, αποθεματικών του ομίλου, με πρώτη επένδυση 550 εκατ. ευρώ προς τον EMC της Σαουδικής Αραβίας. Ο Γιώργος Στάσσης έχει αναφέρει ότι ο όμιλος εργάζεται από κοινού με διεθνείς “cloud service providers” για να προσφέρει δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης (AI), ως υπηρεσία As a Service (AIaaS), διασφαλίζοντας τη διάδοση, κοντά στον πραγματικό χρόνο (near real time), των δεδομένων, μέσω της χρήσης των κατάλληλων αλγορίθμων στους ενδιαφερόμενους, όπως επικοινωνιολόγους και διαμορφωτές συνειδήσεων και εκλογικών αποτελεσμάτων, χρηματιστών, σχεδιαστών και άμεσα εμπλεκόμενων σε πολεμικές επιχειρήσεις πραγματικές ή κεκαλυμμένες (μαύρες), διευκολύνοντας κυρίως αυτά που προϋποθέτει, και υπαγορεύει η ιμπεριαλιστική έκφραση του καπιταλισμού.

Μάρτυρας της εμπλοκής των DATA CENTERS στις πολεμικής επιχειρήσεις ήταν η διαρκής στοχοποίηση και προσβολή από το Ιράν, αυτών της Amazon, της Microsoft, της Google και της Oracle (εταιρειών που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 50% των μεγαλύτερων κέντρων δεδομένων σε όλο τον κόσμο), που βρίσκονται στις χώρες του Κόλπου.

Από την άλλη, το Πεντάγωνο αποτελεί τον καλύτερο πελάτη τους και “μισθώνει” τις εγκαταστάσεις του για την κατασκευή νέων DATA CENTERS, τα οποία χαρακτηρίζει ως “πολεμική υποδομή”, δίνοντας και το στίγμα για τον τρόπο που θα αντιμετωπίζονται στο μέλλον οι εγκαταστάσεις αυτές από τους αντιμαχόμενους.

Στην κατακλείδα με μόλις το 1,1% υπογειοποιημένο το δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ και έναν ρυθμό υπογειοποίησης που χάνεται στον επόμενο αιώνα, για τον λαό και τους Έλληνες καταναλωτές της ΔΕΗ, που περιμένουν να μειωθεί ο κίνδυνος να καεί το σπίτι τους και η περιουσία τους από πυρκαγιές που οφείλονται στις αστοχίες της, δεν υπάρχει ελπίδα. Ο βασικός λόγος είναι ότι αυτοί, παρά τα ευρηματικά διαφημιστικά σποτ της εμπορικής εταιρείας, δεν αποτελούν προτεραιότητα για την ανάπτυξή της και την κερδοφορία της, καθότι αυτές κυρίως προέρχονται από υπηρεσίες της προς τρίτους παρόχους, μονοπωλιακές ή ολιγοπωλιακές εταιρείες, νομικά και όχι φυσικά πρόσωπα.

Ο όμιλος ΔΕΗ ως εμπορική επιχείρηση, έχει χάσει το κοινωνικό και Εθνικό του πρόσωπο και αποτελεί πλέον το βασικό εργαλείο στην υλοποίηση της ρήσης Μητσοτάκη περί «Ελλάδας / μπαταρίας της Ευρώπης» στην οποία εκτός από ενέργεια θα αποθηκεύονται μέσω των DATA CENTERS μαζικά δεδομένα, κάποια από τα οποία με την κατάλληλη επεξεργασία θα μπορούν να διαμορφώνουν συνειδήσεις πελατών και καταναλωτών, διευκολύνοντας τον σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής και όχι μόνο, πολεμικής οικονομίας με ότι κινδύνους για την ασφάλεια της Χώρας η ύπαρξη και λειτουργία τους προκαλεί.

Επιπλέον το δυναμικό και η εμπειρία που αποκτιέται από τις δραστηριότητές του, που καθοδηγούνται άμεσα από την νεοφιλελεύθερη αντίληψη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δείχνει και το δρόμο για την μελλοντική ιδιωτικοποίηση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ και την εμπορευματοποίηση του νερού.

Όπως αναλύθηκε παραπάνω η πολιτική της ΔΕΗ εκφράζοντας και την πολιτική του Μητσοτάκη ως φερέφωνο της Αμερικανικής, αποτελεί εργαλείο στην εγκατάσταση στην Ευρώπη της πολεμικής οικονομίας, διευκολύνοντάς την έμμεσα μέσω της διαμόρφωσης κατάλληλων συνειδήσεων στους λαούς που θα κληθούν να την υποστηρίξουν και άμεσα μέσω της συλλογής και αποθήκευσης δεδομένων που δύνανται να χρησιμοποιηθούν στρατιωτικά.

Αναλογιζόμενοι τους κινδύνους που η πολιτική της πολεμικής οικονομίας δημιουργεί στην καθημερινότητα μας, μέσω της μεταμόρφωσης εταιριών με κοινωνικό χαρακτήρα όπως η ΔΕΗ χθες και η ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ αύριο, σε πολεμικά μέσα, είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για την επαναφορά του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των εταιριών αυτών ως ένα μικρό ανάχωμα σε ένα δυστοπικό μέλλον.

* Ο Δημήτρης Παντελάτος είναι υποπτέραρχος (Ι) ε.α.