Του Αλέκου Αρβανιτά *
Το Σάββατο, 5 Σεπτέμβρη, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα μιλήσει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και προφανώς ετοιμάζεται να ανακοινώσει, για την ακρίβεια να μοιράσει ελάχιστα ψίχουλα αλλά πάμπολλες υποσχέσεις. Οι τελευταίες ως γνωστόν δεν κοστίζουν. Ποιος θυμάται τώρα τι μας έχουν τάξει άπαντες και τι στο τέλος υλοποίησαν; Σιγά μην αλλάξει το πρόγραμμα. Άλλωστε, ο ελληνικός λαός, έχοντας συνηθίσει από… τέτοια δώρα, το εκφράζει με έναν σοφό, ξεκάθαρο και κυρίως σαφή τρόπο: «Από το τάξιμο μέχρι το δόσιμο ο δρόμος είμαι μακρύς»!
Σύμφωνα λοιπόν με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο πρωθυπουργός θα ενδιαφερθεί για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους, τους φορολογούμενους συμπολίτες του και όλους αυτούς οι οποίοι ζορίζονται να τα φέρουν βόλτα. Θα κάνει, όπως διαρρέεται, ό,τι μπορεί, αλλά στο πλαίσιο πάντα της δημοσιονομικής σταθερότητας και πειθαρχίας. Ε, να μη στείλει το καράβι στα βράχια. Κάνει; Δεν κάνει. Η Νέα Δημοκρατία έχει συμπληρώσει ήδη επτά χρόνια στο τιμόνι της χώρας. Ας θυμηθούμε, ωστόσο, μερικά από αυτά που υλοποίησε. Είναι λοιπόν η κυβέρνηση:
* της Novartis
* της Siemens
* του Predator
* των Τεμπών
* του ΟΠΕΚΕΠΕ
* της ακρίβειας
* της στεγαστικής κρίσης
* των απευθείας αναθέσεων κάμποσων δισ. σε δικά μας παιδιά
* των σκανδάλων και της διαφθοράς
* του ελέγχου Δικαιοσύνης και ΜΜΕ
* των 4,5 εκατομμυρίων καμένων στρεμμάτων
* της κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος, ειδικά στην εποχή Covid
* της παρέμβασης στα εργασιακά, καταργώντας ουσιαστικά το οκτάωρο
Και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός, αλλά δεν είναι της παρούσης.
Αν ρίξουμε ωστόσο μια ματιά πώς βιώνει την όλη κατάσταση η μισθωτή πλειοψηφία και πώς οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, θα μας πιάσει θλίψη, στα όρια δηλαδή της κατάθλιψης.
* Η χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ε.Ε. (μαζί με τη Βουλγαρία), σε ό,τι αφορά στην αγοραστική δύναμη των πολιτών. Αυτή υπολείπεται κατά 32% από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
* Ακρίβεια: Το γενικό επίπεδο τιμών αυξήθηκε κατά την επταετία (2019-2026) 24,6%. Στα βασικά όμως αγαθά η αύξηση πλησιάζει το 39%, με αποτέλεσμα οι όποιες αυξήσεις στον ονομαστικό μισθό να μην επαρκούν.
Ενδεικτικά:
– Στέγαση: Ειδικά τα ενοίκια αλλά και η αγορά κατοικίας σε αξιοπρεπή διαμερίσματα καθίστανται πλέον απλησίαστα όνειρα. Ένα νεφρό και πάλι δεν σε φτάνει για αγορά. Για ενοικίαση, απαιτείται υπομονή, κουράγιο και ατσάλινα νεύρα. Εννοείται ότι όχι μόνο δεν έχει λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα, αλλά μέρα τη μέρα όλο και περισσότερο επιδεινώνεται
– Βενζίνη: Όσοι έχουν την… ατυχία να διαθέτουν αυτοκίνητο, διαπιστώνουν ότι το λίτρο ξεπέρασε ελαφρώς τα δύο ευρώ (2,03). Οι παπάτζες για τη διεθνή κρίση πόσο πια να αντέξουν; Είμαστε σταθερά στην πρώτη πεντάδα των ακριβότερων χωρών. Μπορεί στη Γερμανία και τη Φινλανδία η τιμή να σκαρφάλωσε τα 2,40 ανά λίτρο, όμως, οι μισθοί απέχουν κάμποσες χιλιάδες χιλιόμετρα. Όσο η πραγματική απόσταση από τις πιο πάνω χώρες.
– Ρεύμα: Μπορεί να κινούμαστε περίπου στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, όμως, είπαμε και πιο πάνω, με 32% χαμηλότερη αγοραστική δύναμη από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ενώ αυτά συμβαίνουν στις τσέπες των μισθωτών και συνταξιούχων, της μεγάλης πλειονότητας του ελληνικού λαού, δηλαδή, ας δούμε εν τάχει τι συμβαίνει για την τάξη, η οποία μονίμως αισθάνεται αδικημένη, καταφρονεμένη και κυρίως… δεινοπαθεί, γιατί τα παιδιά δεν βγαίνουν: μιλάμε για την τάξη του κεφαλαίου. Ειδικότερα δε του μεγάλου κεφαλαίου.
Πάλι ενδεικτικά:
– Ενέργεια: Το 2025 οι πάροχοι ενέργειας κατέγραψαν ιστορικό ρεκόρ κερδοφορίας, ύψους 12,1 δισ. Η ΔΕΗ μόνο το πρώτο εννεάμηνο του 2025 κατέγραψε κέρδη 1,7 δισ. και η αύξηση κερδών στο χρηματιστήριο ανήλθε στα 47,9%.
– Κατασκευαστικοί όμιλοι: Μεγάλο πάρτι κερδών καταγράφηκε το 2025: (ΑΚΤΟΡ +101,03%, ΤΙΤΑΝ +30,60%, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ +37,55%) και πάει λέγοντας.
– Τραπεζικοί όμιλοι: Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες (Εθνική, Πειραιώς, ALPHA BANK, EUROBANK) εμφάνισαν καθαρά κέρδη ύψους 4,613 δισ.
– Αλυσίδες τροφίμων: Μη νομίζετε ότι εδώ το πάρτι ήταν μικρότερο. Ο συνολικός τζίρος έφτασε τα 16,2 δισεκατομμύρια ευρώ, αύξηση της τάξης του 7,1%. Πάντα για το 2025 μιλάμε. Μόνο ο Όμιλος Σκλαβενίτη άγγιξε τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ!
Εν ολίγοις, αυτά συμβαίνουν στην κοινωνία, καθώς οι εργαζόμενοι τα φέρνουν δύσκολα στην καθημερινότητά τους, ζορίζονται να ανταποκριθούν σε βασικές ανάγκες τους, αλλά ο επιχειρηματικός κόσμος βιώνει τον μήνα του μέλιτος, δρα ανεξέλεγκτος, χωρίς αρχές και φραγμούς, με υψηλή κερδοφορία, πανηγυρίζοντας γιατί αυτή η κυβέρνηση λειτουργεί πάντα με τους κανόνες της αγοράς. Τους έχει άλλωστε κορόνα στο κεφάλι της.
Έτσι, λοιπόν, ας προετοιμαστούμε για μια από τα ίδια στη ΔΕΘ. Ο πρωθυπουργός θα πουλήσει πάλι σανό σ’ αυτά που θεωρεί γιδοπρόβατα, και νομίζει ο δύσμοιρος ότι όλοι εμείς είμαστε ιθαγενείς που θα τους μοιράσει καθρεφτάκια. Πώς το έλεγε η Μάρω Κοντού, στην ελληνική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα»: «Εμ, ξύπνησαν οι σκλάβοι, Αντωνάκη. Ξύπνησαν»…
* Ο Αλέκος Αρβανιτάς είναι δημοσιογράφος
