Του Αλέκου Αρβανιτά *
Ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ίδρυσε νέο κόμμα, την ΕΛ.Α.Σ. (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη). Το ερώτημα ωστόσο που τίθεται σε κάθε καλόπιστο πολίτη είναι αν, εν προκειμένω, ο συγκεκριμένος φορέας κομίζει κάτι νέο στην πολιτική σκηνή. Όσο και αν προσπαθήσαμε να ερμηνεύσουμε τις γενικόλογες τοποθετήσεις τόσο του επικεφαλής όσο και των στελεχών του, συγκεκριμένο προγραμματικό λόγο -με ανάλογες πολιτικές δεσμεύσεις, εφικτές προτάσεις και αναλυτικές κοστολογήσεις- ούτε ακούσαμε ούτε διαβάσαμε.
Όλοι βιώνουμε τα σημαντικά προβλήματα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία: ακρίβεια, μισθοί-συντάξεις στα όρια της εξαθλίωσης, στεγαστικό, εργασιακό, δικαιοσύνη, υγεία, παιδεία, θεσμοί, εξωτερική πολιτική και άλλα γνωστά και χιλιοειπωμένα. Όμως, αν τα επισημαίνουμε μόνο ή αν ασκούμε κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν λύνουμε κανένα πρόβλημα. Χρειάζεται σχέδιο, πρόγραμμα με συγκεκριμένη και δεσμευτική κατεύθυνση, όχι σε βάθος χρόνου, αλλά εδώ και τώρα.
Λίαν προσφάτως, γίναμε μάρτυρες πώς ο νέος φορέας αντιλαμβάνεται τα χρονίζοντα προβλήματα στον χώρο της εκπαίδευσης. Η Αριστερά, στο όνομα της οποίας υποτίθεται ότι μιλάει και η ΕΛ.Α.Σ., κουβαλάει ένα αξιακό φορτίο, το οποίο μάλλον δεν αξιολογείται με τη δέουσα σοβαρότητα. Πάντα το επίδικο ήταν ένα ισχυρό, δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, για ένα σχολείο όχι φυλακή αλλά μοχλό μάθησης και εκπαίδευσης των αυριανών πολιτών. Ένα σχολείο που ο δάσκαλος, ο καθηγητής θα αμείβονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να μη χρειάζεται να καταφεύγουν στα φροντιστήρια, προκειμένου να συμπληρώσουν τον μισθό πείνας.
Έτσι ενημερωθήκαμε για την πρώτη κυβίστηση του νέου κόμματος, η οποία αφορά τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αυτά μας ανακοίνωσε ότι δεν σκοπεύει να τα καταργήσει, παρότι δεν συμφωνεί με την ίδρυσή τους! Πού το στηρίζει; Στο γεγονός ότι κάποιες χιλιάδες μαθητές έχουν εγγραφεί εκεί, οι γονείς τους πληρώνουν δίδακτρα και άπαντες έχουν ρυθμίσει τη ζωή τους με βάση αυτό το νέο επιστημονικό δεδομένο! Αραγε, αντίστοιχη, για παράδειγμα, θα είναι και η στάση του απέναντι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Μια από τις πρόσφατες κινήσεις της κυβέρνησης, όπως και η ιδιωτικοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας, που ενισχύουν την αίσθηση ότι ο Κ. Μητσοτάκης θέλει να κλείσει τις … εκκρεμότητές του πριν τις εκλογές.
Η λογική ωστόσο υποδεικνύει ότι ένας κακός νόμος επιβάλλεται να καταργηθεί, από τη στιγμή που διαθέτεις κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Δεν συζητάμε καν αν η ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων αντιβαίνει τις επιταγές του Συντάγματος και ο νόμος είναι όχι απλός διάτρητος αλλά και προφανώς αντισυνταγματικός. Εδώ διαπιστώνουμε τη μέγιστη προσπάθεια, αυτοί που διεκδικούν την κυβερνητική πλειοψηφία, να στρογγυλέψουν τα πάντα, προκειμένου να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Γιατί, ως γνωστόν, ο δυσαρεστημένος πολίτης δεν σε ψηφίζει.
Είχαμε όμως και συνέχεια. Ο εκ των βασικών στελεχών του κόμματος και πρώην υπουργός Παιδείας, Κωνσταντίνος Γαβρόγλου, ανακοίνωσε την κατάργηση των Πανελλήνιων Εξετάσεων. Βεβαίως, οι άνθρωποι δεν έχουν σκεφθεί ακόμη με τι σύστημα θα αντικατασταθεί η εισαγωγή μαθητών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Ακούγονται πολλά και διάφορα, αλλά οι υπεύθυνοι αφήνουν τη φαντασία μας να καλπάζει, αντί να πληροφορηθούμε συγκεκριμένα και πρακτικά πράγματα.
Αναμφίβολα, αυτό το σύστημα εισαγωγής είναι πλέον παρωχημένο και προβληματικό. Δημιουργεί οικονομικές, ψυχολογικές και άλλες δυσχέρειες στη μέση ελληνική οικογένεια. Να καταργηθεί; Ναι, να καταργηθεί. Εδώ όμως αρχίζουν τα αλλά. Αφήνουν να εννοηθεί για ελεύθερη πρόσβαση στα ΑΕΙ. Είναι αυτό σήμερα εφικτό; Υπάρχουν οι υλικοί όροι προκειμένου να γίνει πράξη; Η υπάρχουσα υλικοτεχνική υποδομή και το διδακτικό προσωπικό μπορούν να υποστηρίξουν κάτι ανάλογο; Προφανώς και όχι. Για σκεφθείτε στην Ιατρική Αθηνών να βρεθούν κάμποσες χιλιάδες φοιτητές με την προοπτική να γίνουν όλοι αυτοί στο μέλλον γιατροί; Γίνεται;
Επισήμως δεν αγγίζουν αυτά τα φλέγοντα ζητήματα. Ισχυρίζονται όμως μέσω διαρροών ότι μπορούν τα μαθήματα να διδάσκονται διαδικτυακά και στην πορεία της φοίτησης το σύστημα θα αποβάλει όσους αδυνατούν να αντεπεξέλθουν. Αλήθεια, η Ανατομία, η Χειρουργική, τα κάθε λογής εργαστήρια μπορούν να διδαχθούν χωρίς φυσική παρουσία;
Επίσης, ένα άλλο σοβαρό θέμα, το οποίο θα προκύψει και περιμένουμε απαντήσεις. Αν κάποιος αποτύγχανε δεύτερη φορά στις εξετάσεις της Νομικής, για παράδειγμα, στρεφόταν σε κάποιον άλλον εργασιακό τομέα. Αποφάσιζε νωρίς για την επαγγελματική πορεία του. Σκέφτεστε τώρα να διωχθεί από τη σχολή τον τέταρτο ή τον πέμπτο χρόνο, πόσο πίσω θα πάει στις επαγγελματικές επιλογές του, αλλά και την ίδια τη ζωή του;
Υπάρχει επιπλέον άλλο ένα θέμα με τους εργαζόμενους στα φροντιστήρια. Αυτοί θα απορροφηθούν; Θα δημιουργηθεί ένας δημόσιος πόλος ενισχυτικής διδασκαλίας ή κάτι αντίστοιχο, ώστε οι επαγγελματίες του χώρου να μη μείνουν άνεργοι; Στη συνέχεια, κάποια εκπαιδευτικά ιδρύματα, κυρίως στην περιφέρεια, θα κλείσουν. Γιατί ο μαθητής να φοιτήσει στο ΤΕΙ Κοζάνης Λογιστική, αφού μπορεί να παρακολουθήσει απευθείας, χωρίς κάποια αξιολόγηση, την ΑΣΟΕΕ ή το Πανεπιστήμιο Πειραιά;
Προτείνεται εναλλακτική επιλογή πώς θα επιβιώσουν κάποιοι νομοί της χώρας, όταν σε όλους είναι γνωστό ότι αρκετοί απ’ αυτούς ζουν από τον στρατό και τους φοιτητές; Θα τα ξεδιαλύνουν οι άνθρωποι, ώστε να γνωρίζουμε και εμείς οι μέσης ευφυΐας πολίτες πού ακριβώς βρισκόμαστε; Γιατί, μπορεί οι καθυστερήσεις και η μπάλα στην εξέδρα για ένα διάστημα να εξυπηρετούν τον σκοπό, όμως, μεσοπρόθεσμα, αν δεν σκοράρεις, δεν κερδίζεις τον αγώνα. Και από ό,τι μας λένε οι άνθρωποι της ΕΛ.Α.Σ., ήρθαν όχι για να παίξουν αλλά για να κερδίσουν…
* Ο Αλέκος Αρβανιτάς είναι δημοσιογράφος
