Τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας – και δεν διαψεύδονται από την κυβέρνηση, τουναντίον επιβεβαιώνονται από “διαρροές” και “διπλωματικές πηγές” – δείχνουν ότι τελικώς έγινε το χατήρι της Αγκυρας. Αυτό που είχε ζητήσει ο υπουργός Εξωτερικών της γείτονος, Χακάν Φιντάν, δηλαδή να “ενημερωθεί” ξεχωριστά η Τουρκία, έγινε. Από τη Γαλλία, πίσω από την οποία κρύπτεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Το 2024, όταν η Τουρκία μπλόκαρε το ευρωπαϊκό έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, παρουσία πολεμικών πλοίων της στην Κάσο, μόλις ένα μίλι έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα (ΕΧΥ), σε διεθνή ύδατα δηλαδή, όπου δεν της πέφτει λόγος, λειτούργησε η παρασκηνιακή επικοινωνία των υπουργών Εξωτερικών, Γεραπετρίτη – Φιντάν, προκειμένου να μην υπάρξει κλιμάκωση, καθώς και η “ενημέρωση” της Αγκυρας από το ιταλικό πλοίο το οποίο έκανε τις τότε έρευνες. Τώρα, το Παρίσι φέρεται να “ενημέρωσε” εγγράφως την Τουρκία για τις εργασίες που πρόκειται να κάνει το υπό γαλλική σημαία ερευνητικό σκάφος “Abeille Marengo”.
Μυστική διπλωματία
Ως γνωστόν, η Τουρκία αρχικά δήλωνε ότι το έργο δεν πρόκειται να γίνει εάν δεν δώσει την “άδειά” της. Στη συνέχεια, ο Τούρκος ΥΠΕΞ είπε ότι του αρκεί μια “έγγραφη ειδοποίηση, όχι απλώς προφορική, στην οποία θα λέει θα κάνουμε αυτό και αυτό σε αυτήν την περιοχή και αυτό…”. Εμμέσως πλην σαφέστατα, δηλαδή, “άδεια” από την Αγκυρα. Μάλιστα, ο Ελληνας ΥΠΕΞ, ούτε λίγο ούτε πολύ συμφώνησε μαζί του, λέγοντας ότι, “εφόσον υπάρξει η αδειοδότηση εκ μέρους της Ελλάδος, η ενημέρωση σχετικά με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν, με την σαφή αναφορά ότι δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία”. Οπερ και εγένετο.
Κοντολογίς, όπως στην περίπτωση της Κάσου, “δούλεψε” ο δίαυλος της “μυστικής διπλωματίας” Αθήνας – Αγκυρας και σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη κρύπτεται πίσω από τα … φουστάνια της Γαλλίας, όπως χαρακτηριστικά την κατηγορούν. Προηγουμένως, ως γνωστόν, είχε φροντίσει να δώσει το πλειοψηφικό πακέτο της κοινοπραξίας του έργου σε γαλλική εταιρεία. Ετσι, τώρα, παριστάνει ότι … δεν την αφορούν οι κινήσεις των Παρισίων.
Νομιμοποιούν τις “γκρίζες ζώνες”
Ενα πρέπει να είναι ξεκάθαρο: Η Τουρκία ουδέποτε σκόπευε να ματαιώσει το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης (Great Sea Interconnector – GSI). Πόσο μάλλον, που έχει ευρωπαϊκή ταυτότητα και χρηματοδότηση, και – τυπικώς – επικεφαλής είναι μια γαλλική εταιρεία, η οποία κάνει μπίζνες στην Τουρκία. Εκτός των άλλων, οι σχέσεις Γαλλίας – Τουρκίας, στην παρούσα βρίσκονται σε τροχιά αναζωογόνησης.
Στρατηγικός στόχος της Αγκυρας είναι να κατοχυρώσει ότι τίποτα δεν θα γίνεται στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο χωρίς να το εγκρίνει. Και αυτό συμβαίνει τώρα. Δηλαδή, παρά τα πανάκριβα εξοπλιστικά προγράμματα, η Ελλάδα μπαίνει σε τροχιά δορυφοριοποίησης – φινλανδοποίησης της Τουρκίας, οπότε χωρίς το τουρκικό “Οκ”, και υπό την απειλή των “κανονιοφόρων”, δεν θα μπορεί να ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματά της.
Ως γνωστόν, η πρακτική της Τουρκίας είναι η εξής: Πρώτα αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, μετά τα αμφισβητεί και τα ανακηρύσσει ως “γκρίζες ζώνες”, και κατόπιν ισχυρίζεται ότι οι θαλάσσιες περιοχές (καθώς και μικρά νησιά και βραχονησίδες) είναι δικές της, στέλνοντας μάλιστα επί τόπου πολεμικά πλοία της και ερευνητικά σκάφη της για να δείξει ότι της ανήκουν.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση του GSI, όπως και σε πάμπολλες άλλες περιπτώσεις στο πρόσφατο και μακρινό παρελθόν. Με τη διαφορά ότι στο παρελθόν, υπήρχε επιτόπου αντιπαράθεση ελληνικών και τουρκικών δυνάμεων, ενώ τώρα, εξαιτίας της υποχωρητικότητας της κυβέρνησης των “ήρεμων υδάτων” και της ελληνο-τουρκικής “διακήρυξης των Αθηνών”, που αποδείχτηκε πλυντήριο για την Αγκυρα έναντι της Ευρώπης, όλα “λύνονται” στο παρασκήνιο της “μυστικής διπλωματίας” σε βάρος της Ελλάδας.
Ντηλ στο τρίγωνο Αθήνα – Παρίσι – Αγκυρα
Οπως αναφέρει η εφημερίδα, “Τα Νέα”, “σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, η Γαλλία κινήθηκε με απόλυτη μεθοδικότητα, προκειμένου να θωρακίσει τη δραστηριότητα του γαλλικού ερευνητικού πλοίου, “Abeille Marengo”. Οι ίδιες πηγές αποκάλυψαν ότι το Παρίσι, ακολουθώντας την επίσημη διπλωματική οδό, ενημέρωσε γραπτώς όλες τις χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, για την έναρξη και το αντικείμενο των ερευνητικών εργασιών του σκάφους. Οπως επεσήμαναν με έμφαση οι διπλωματικοί κύκλοι, η γραπτή αυτή επικοινωνία είχε αποκλειστικά και καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, αποσκοπώντας στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην περιοχή των ερευνών”.
Κατ’ αρχήν, αποτελεί προφάσεις εν αμαρτίαις η “ενημέρωση” όλων των χωρών της περιοχής. Αυτό είναι ένα εύσχημο φύλλο συκής, προκειμένου να ικανοποιηθεί η Τουρκία. Κατά δεύτερον, όλες οι χώρες της περιοχής ενημερώνονται με νόμιμο τρόπο, βάσει των διεθνών κανόνων, με τη NAVTEX που εξέδωσε η - έχουσα την αρμοδιότητα από τους διεθνείς Οργανισμούς Ναυσιπλοΐας να εκδώσει σχετική ναυτική οδηγία – Ελλάδα. Από που κι’ ως που, λοιπόν, χρειάζονταν “εξτρά ενημερώσεις”;
Και το χειρότερο. Από τις έως τώρα δημοσιογραφικές πληροφορίες, έχει γίνει γνωστό ότι καθ’ όλη την προηγούμενη εβδομάδα ήταν ανοικτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας Αθήνας – Παρισίων, προκειμένου να διαμορφωθεί το κείμενο της “γραπτής ενημέρωσης” προς την Αγκυρα. Εάν έχει συμβεί κάτι τέτοιο, είναι προφανές ότι πρόκειται για συμπεφωνημέντο ντηλ στο τρίγωνο Αθήνα – Παρίσι – Αγκυρα.
Ισαποστάκιας – και – η “στρατηγική σύμμαχος” Γαλλία;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζουν οι πληροφορίες από διπλωματικές πηγές που δημοσιεύθηκαν στον ιστότοπο, “Ποντίκι”, σύμφωνα με τις οποίες, στη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Άγκυρα υπάρχει η αναφορά ότι “η Γαλλία δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε ανάμιξη (implication) σε θέματα που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα χωρών”.
Εάν ισχύει κάτι τέτοιο, είναι προφανές ότι η Γαλλία, παρά τις σημαντικές διαφορές της με την Τουρκία, στην προκειμένη περίπτωση, εξυπηρετώντας τα συμφέροντά της και τα συμφέροντα της εταιρείας της Nexans, επέλεξε να ακολουθήσει πολιτική ίσων αποστάσεων στα ελληνο-τουρκικά.
Να σημειωθεί ότι η Ελλάδα έχει προβεί σε πανάκριβες αγορές οπλικών συστημάτων (φρεγάτες, μαχητικά αεροσκάφη) από τη Γαλλία, ενώ, ως γνωστόν, η κυβέρνηση Μητσοτάκη πανηγύριζε προ ετών με την υπογραφή της ελληνο-γαλλικής αμυντικής συμφωνίας, ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυριζόμενη ότι, εάν υπάρξει παραβίαση των ελληνικών δικαιωμάτων, θα σπεύσει τα γαλλικά … αεροπλανοφόρα για την “προστασία” τους (!).
Οπως αναφέρει το “Ποντίκι”, “η γαλλική ρηματική διακοίνωση έχει, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί αίτημα άδειας προς την Τουρκία. Κατά τη συνήθη διπλωματική πρακτική, μια τέτοια γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία του πλοίου, τη φύση και τον χρόνο των εργασιών, καθώς και τις συντεταγμένες της περιοχής στην οποία πρόκειται να κινηθεί”. Ακριβώς αυτό, δηλαδή, που δήλωνε ο Φιντάν ότι ήθελε.
De facto παραδοχή των απαιτήσεων της Τουρκίας
Ουσιαστικά, καταλήγει το δημοσίευμα, “η γαλλική ενημέρωση, ακόμη και αν δεν αναγνωρίζει τουρκική δικαιοδοσία, προσφέρει στην Άγκυρα ένα επιχείρημα: ότι οι δραστηριότητες στην περιοχή δεν μπορούν να προχωρούν χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τουρκική παρουσία και αντίδραση”.
Η γαλλική “ενημέρωση” προς την Αγκυρα δεν σημαίνει την de jure στοιχειοθέτηση των διεκδικήσεων της Τουρκίας στην Α. Μεσόγειο και το Αιγαίο. Σίγουρα, όμως, στοιχειοθετεί την de facto αναγνώριση των απαιτήσεών της.
Κι’ όλα αυτά σε θαλάσσιες περιοχές που έχει χαραχθεί η ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδα Ελλάδας – Αιγύπτου, που πρακτική η Τουρκία την αμφισβητεί, εξακολουθώντας να ισχυρίζεται ότι έχει αξιώσεις βάσει του ψευδεπίγραφου μνημονίου οριοθέτησης ΑΟΖ Λιβύης – Τουρκίας. Μνημόνιο, το οποίο κύρωσε εσχάτως το “Κοινοβούλιο” της Λιβύης στην Ανατολική Λιβύη, που ελέγχεται από τον “στρατηγικό σύμμαχο” του Κ. Μητσοτάκη, δήθεν στρατάρχη, Χαλίφα Χάφταρ. Τόσο μεγάλες επιτυχίες έχει να επιδείξει η κυβέρνηση στην εξωτερική πολιτική.
“Κολοκοτρωναίοι” στα λόγια
Βέβαια, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι κυβερνητικοί παράγοντες που λένε: “Μα τι θέλετε, να πάμε σε πόλεμο με την Τουρκία για ένα καλώδιο;” ‘Η, όπως παλαιότερα έλεγαν, όταν τουρκικές δυνάμεις “ανέβηκαν” σε βραχονησίδα στον Εβρο, “ε, δεν θα κάνουμε και πόλεμο για ένα οικόπεδο” (!).
Για να μην θυμηθούμε την “καζάν – καζάν” (win win, κερδισμένοι όλοι) συνεκμετάλλευση του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού, Θάνου Ντόκου. ‘Η το ότι “οι κόκκινες γραμμές μας είναι στα 6 ναυτικά μίλια” του Γιώργου Γεραπετρίτη, όταν το 2020 ο τουρκικός στόλος μπαινοέβγαινε ακόμα και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Οπως το ίδιο ισχύει και με την εγκατάλειψη του σχεδίου υποθαλάσσιου αγωγού EastMed από κοιτάσματα της Κύπρου και του Ισραήλ από την Α. Μεσόγειο, με τις ευλογίες του πρώην Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, στο όνομα δήθεν της “πράσινης ανάπτυξης” της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
