Του Δημήτρη Σούλτα*
Όλα τα συνθήματα έχουν ένα πολιτικό πρόσημο. Όλα. Κάποια απ’ αυτά μάλιστα έχουν καταγραφεί ως εμβληματικά μιας συγκεκριμένης εποχής. Το «Πατρίς- Θρησκεία- Οικογένεια» είναι κεντρικό σύνθημα της χούντας και αυτό παραμένει. Το να προσπαθεί κάποιος να το «οικειοποιηθεί» ως κάτι άλλο απ’ αυτό που έχει καταγραφεί είναι ή κίνηση εκ του πονηρού ή αφέλεια.
Ο Αυτιάς όταν το χρησιμοποιεί ξέρει ακριβώς που απευθύνεται.
Ξέρει ότι υπάρχει ένα ακροδεξιό ρεύμα -όχι μόνο στην Ελλάδα- στο οποίο θέλει να καβαλήσει. Το να
προσπαθούν από την άλλη κάποιοι να το αποφορτίσουν από το ιδεολογικό πρόσημο που φέρει λέγοντας «εμείς δεν έχουμε τίποτα ούτε με την πατρίδα, ούτε με την θρησκεία, ούτε με την οικογένεια» είναι στην καλύτερη περίπτωση αφελές, στη χειρότερη ύποπτο, καθώς υπάρχει βάσιμη υποψία ότι θέλει να κλείσει το μάτι στο ίδιο κοινό στο οποίο απευθύνεται ο Αυτιάς.
Με την ίδια λογική γιατί να μην αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε το «Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών»; Έχουμε κάτι με την Ελλάδα; Έχουμε κάτι με τους Έλληνες; Έχουμε κάτι με τους χριστιανούς;
Γιατί να μην χρησιμοποιήσει κάποιος και το «θα επιστρέψουμε και θα τρέμει η γη» (κάποια στιγμή το είχε εκστομίσει ο Άδωνις). Υπάρχει κάποια κακή λέξη σ’ αυτό το σύνθημα; Όχι. Το ότι όμως πατέρας του συνθήματος είναι ο Γκέμπελς, θα το κάνει πάντα κατάπτυστο, θα είναι πάντα δηλωτικό της συμπάθειας (τουλάχιστον) προς την ακροδεξιά και τον ναζισμό.
Δεν υπάρχουν ουδέτερα συνθήματα. Τα συνθήματα της ακροδεξιάς, τα συνθήματα της χούντας ανήκουν μόνο στους οπαδούς τους ή σ’ αυτούς που θέλουν να τους κολακεύσουν. Τι σημαίνει «δεν τους τα χαρίζουμε»; Προφανώς και τους τα χαρίζουμε. Ας τα χρησιμοποιούν μόνο αυτοί για να μας υπενθυμίζουν ποιοι είναι. Ο μόνος που κερδίζει από την «κανονικοποίηση» της ακροδεξιάς ατζέντας είναι η ίδια η ακροδεξιά. Κανείς άλλος.
*δημοσιογράφος, σχολιαστής
Πηγή: Facebook
