Της Ιωάννας Αναστασίου
Μη γελάσετε, δεν είναι ανέκδοτο. Η χώρα μας που υπέφερε τα σκληρά μνημονιακά χρόνια κι ακόμη πληρώνει τη βίαιη φτωχοποίηση που επέβαλαν οι μηχανισμοί του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Παγκόσμιας Τράπεζας και της (τότε) Τρόικας, αποφάσισε να πληρώσει πάνω από ένα δισεκ. ευρώ στο ΔΝΤ για να αυξήσει τη συμμετοχή της σε αυτό. Δια στόματος των αρμοδίων κυβερνητικών στελεχών από βήματος Βουλής δηλώνει σχεδόν “ισότιμη” εταίρος με τους μεγάλους εταίρους που στραγγαλίζουν ολόκληρες χώρες χρησιμοποιώντας το δημόσιο χρέος.
Στη Βουλή πριν λίγες μέρες ψηφίστηκε από τους βουλευτές της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ- ο ΣΥΡΙΖΑ δηλωσε “παρών”, η “16η γενική αναθεώρηση των μεριδίων συμμετοχής του πίνακα για τη μείωση των Νέων Διευθετήσεων Δανεισμού”. Τίτλος για πολύ μυημένους στα διεθνή οικονομικά και για αυτό η είδηση πέρασε απαρατήρητη.
Πρόκειται για υλοποίηση απόφασης που έλαβε το ΔΝΤ στο τέλος του 2023 και πρέπει να εγκριθεί από τα Κοινοβούλια όλων των χωρών που συμμετέχουν στο διεθνή αυτό οργανισμό έως τον Νοέμβριο του 2024. Τα περισσότερα βέβαια κράτη είναι “παρίες” των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών, όπως και η χώρα μας, αφού τις καίριες αποφάσεις λαμβάνουν οι ισχυρές χώρες του ΔΝΤ. Ο ρόλος του ΔΝΤ είναι να λειτουργεί ως ένας απόλυτα αποτελεσματικός μηχανισμός για την ανακατανομή του πλούτου, τον στραγγαλισμό των πιο αδύναμων οικονομικά αλλά και παρασιτικής κερδοσκοπίας.
Ο νόμος που εγκρίθηκε αφορά στην αύξηση των μεριδίων συμμετοχής ή άλλως ποσοστώσεων (Quota Increase) και των 190 κρατών-μελών του ΔΝΤ κατά 50%, αναλογικά της συμμετοχής τους στο κεφάλαιο του Ταμείου και στη μείωση του ύψους των Νέων Πιστωτικών Διευθετήσεων αλλιώς των New Arrangements to Borrow (ΝΑΒ Rollback). Το σύνολο των μεριδίων συμμετοχής του ΔΝΤ ανέρχεται συνολικά σε 715,7 δισ. δολάρια.
Σε ότι αφορά την Ελλάδα η έγκριση της αναθεώρησης στον τρόπο χρηματοδότησης του ΔΝΤ σημαίνει ότι αυξάνεται το μερίδιο της από 2,4 δισ. ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα SDR (3,2 USD) σε 3,6 δισ., ενώ παράλληλα μειώνεται το ύψος δανεισμού από 1,7 δισ. SDR σε 1,4 δισ. SDR.
Τα “Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα” αποτελούν ένα είδος διεθνούς αποθεματικού περιουσιακού στοιχείου, το οποίο βρίσκεται σε διάθεση των μελών του ΔΝΤ αλλά και του ιδίου του ΔΝΤ. Το αποθεματικό αυτό βασίζεται σε διεθνή νομίσματα, εκτός του ευρώ και του δολαρίου περιλαμβάνει τη στερλίνα και το κινεζικό γουάν. Σκοπός του είναι η αποπληρωμή υποχρεώσεων των χωρών-μελών του ΔΝΤ π.χ η εξόφληση δανείων των χωρών προς αυτό αλλά και η δυνατότητα ανταλλαγής αυτών των δικαιωμάτων με άλλα διεθνή νομίσματα.
Το ανέκδοτο της ισότιμης συμμετοχής
Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης στη Βουλή έπλεξαν το εγκώμιο του ΔΝΤ ως μηχανισμό και οργανισμό παγκόσμιας σταθερότητας, κομπάζοντας ότι με την αύξηση των “μεριδίων της χώρας”, δηλαδή το 1,2 επιπλέον δισεκ. που θα πληρώσει η χώρα, δηλαδή οι Έλληνες πολίτες, περνάει “από την πλευρά του δανειολήπτη στην πλευρά του πιστωτή”. Τέτοια μεγαλεία ορέγονται οι άριστοι της κυβέρνησης της ΝΔ, ότι δίνοντας επιπλέον 1,2 δισεκ. στο ταμείο του ΔΝΤ η Ελλάδα μετατρέπεται σε “δανείστρια χώρα” προς άλλες πιο αδύναμες οικονομικά χώρες.
Ο μεγαλοϊδεατισμός της κυβέρνησης ηχεί ως ανέκδοτο σε μια Ελλάδα που φτωχοποιείται με γοργούς ρυθμούς, το περίφημο success story της ανάπτυξης βασίζεται μόνο στον τουρισμό και τις αγοραπωλησίες real estate. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως αυτό το επιπλέον 1.2 δισεκ. ευρώ που θα μπει στο ταμείο του ΔΝΤ θα το “δανειστεί” το ελληνικό δημόσιο από την τράπεζα της Ελλάδας.
Η αύξηση των συνολικών ποσοστώσεων του ΔΝΤ συνδέεται και με τη δυνατότητα του Ταμείου να συνεχίζει να παρέχει βοήθεια στις πιο αδύναμες χώρες, ρόλος που ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο στα χρόνια των αλλεπάλληλων κρίσεων, υποστήριξε ο υπουργός Οικονομικών.
Πέρα από τις ηχηρές κορώνες της κυβέρνησης για το ρόλο της στο ΔΝΤ, τις οποίες όπως φάνηκε στη Βουλή ενστερνίζεται πλήρως το ΠΑΣΟΚ και επικροτεί ο ΣΥΡΙΖΑ, η απόφαση του ΔΝΤ να αυξήσει τα μερίδια των 190 κρατών μελών του, σχετίζεται άμεσα με τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Στόχος όπως αναφέρεται και στα κείμενα του, είναι να ενδυναμωθεί η ικανότητα του ως παγκόσμιος οργανισμός χρήματος και δανεισμού στο παγκόσμιο δίκτυο χρηματοπιστωτικής ικανότητας για να μη κινδυνέψει από τους κλυδωνισμούς σε παγκόσμιο επίπεδο. Στοχεύει επίσης να αποκτήσει πιο σημαντικό ρόλο σε όλες τις διαδικασίες της λεγόμενης “πράσινης ανάπτυξης” και των νέων ψηφιακών εξελίξεων, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης
