Δεν είναι τα αεροπλανοφόρα, τα μαχητικά αεροσκάφη και οι πύραυλοι που προκαλούν τη μεγαλύτερη ανησυχία στην κινεζική ηγεσία. Είναι κάτι λιγότερο ορατό αλλά δυνητικά...
Μέσα στις πρόσφατες καταστροφές στη Μέση Ανατολή - τον συνεχιζόμενο πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς, την ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο και το μεγάλο πλήγμα που επέφερε στην Χεζμπολάχ, την αστραπιαία πτώση του καθεστώτος Ασαντ, το Ιράκ, τον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα - ένας παίκτης μετρά τη χρονιά που πέρασε ως επιτυχία: η Κίνα.
Η άρνηση του Μακρόν να την αποδεχθεί δείχνει ότι ο πρόεδρος προτιμά να διατηρήσει την ίδια πολιτική ηγεσία στο υπουργείο Εσωτερικών, παρά να αναγνωρίσει εμπράκτως τις ευθύνες της κυβέρνησής του για τη διαχείριση της κρίσης.
Η Ευρώπη διατηρεί τα πρωτεία των “πολύτιμων” πετυχημένων ομάδων ποδοσφαίρου διεθνώς, τα απόλυτα "περιουσιακά στοιχεία" δισεκατομμυριούχων ανά τον κόσμο.
Η Ευρώπη υψώνει εμπορικά τείχη απέναντι στην Κίνα. Ποιοι θα πληρώσουν το κόστος της βιομηχανικής κρίσης και ποιοι θα επωφεληθούν από την κρατική προστασία;
