Το επεισόδιο με το υβριστικό σύνθημα αγήματος του Πολεμικού Ναυτικού κατά τη στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου δεν ήταν απλώς ένα πειθαρχικό ατόπημα. Η πολιτική διαχείριση του περιστατικού από την κυβέρνηση και τα στελέχη της ανέδειξε, για άλλη μία φορά, τη στρατηγική κατεύθυνση της Νέας Δημοκρατίας: την επιλογή να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με την ακροδεξιά, όχι ως συγκυριακή ανάγκη, αλλά ως δρόμο πολιτικής επιβίωσης.
Αμετανόητος ο Ερντογάν τορπιλίζει τη λύση του Κυπριακού. Μιλώντας στη φιέστα, στα κατεχόμενα, για τα 50χρονα του Αττίλα στην Κύπρο, επιβεβαίωσε την πλήρη αλλαγή στάσης της Αγκυρας τα τελευταία σχεδόν επτά χρόνια, ζητώντας «Ομοσπονδία δύο κρατών», και την διαιώνιση της τουρκικής κατοχής. Από τη μεριά του, ο Κ. Μητσοτάκης, από την ελεύθερη Κύπρο, περί Ουκρανίας ετύρβαζε και αρκέστηκε σε «ευχολόγια»
Χολυγουντιανή ... υπερπαραγωγή επίδειξης ισχύος, στήνουν στα κατεχόμενα, για να «γιορτάσουν», παρουσία Ερντογάν, τα 50 χρόνια από την εισβολή και κατοχή σχεδόν της μισής...
Η ITUC έδωσε στη δημοσιότητα τις εταιρείες και τα ονόματα κολοσσών στη βιομηχανία και τη ψηφιακή τεχνολογία οι οποίες και το 2026, παραβιάζουν συστηματικά “τα συνδικαλιστικά και ανθρώπινα δικαιώματα
Το μπαράζ των διώξεων εναντίον των φερόμενων απατεώνων και εγκληματιών (Πίτσα Φαν, Χωριάτικο, Basketgate) εντυπωσιάζει όχι μόνο για τον συγχρονισμό τους αλλά και για την οργανωμένη επικοινωνιακή καταιγίδα που τις συνοδεύει
