Του Πάνου Χαρίτου *
Η συγκέντρωση-διαδήλωση για τα Τέμπη ήταν η μεγαλύτερη στην οποία έχω βρεθεί και καλύψει στην Αθήνα. Δεν θα τολμήσω εκτίμηση αριθμού, ωστόσο ίσως και να ήταν η μεγαλύτερη κι αν όχι, σίγουρα κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις των συγκεντρώσεων με τεράστια συμμετοχή στην μεταπολιτευτική ιστορία.
Πέρα από το μήνυμα για δικαιοσύνη και διαφάνεια, υπήρχε σαφέστατα και πολιτική διάσταση. Το πολιτικό μήνυμα αφορά αφενός το τέλος της ανοχής και της υπομονής της κοινωνίας. Όσο κι αν προσπάθησαν κάποια μπλοκ πολιτικών παρατάξεων που συμμετείχαν με κομματικά πανό να εμφανιστούν ως παρόντες και δρομολογητές των εξελίξεων γνωρίζουν πολύ καλά πως ο κόσμος σήμερα τους προσπερνούσε αδιάφορα. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έδειχναν οι πολίτες για συμμετοχές κλάδων όπως οι ηθοποιοί που κατέβηκαν ως σωματείο στην συγκέντρωση παρά για οποιαδήποτε κομματική συμμετοχή.
Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου σήμερα κατέβηκαν στην πορεία δίχως κομματικό πρόσημο. Ήταν μαθητές, φοιτητές, οικογένειες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνθρωποι από όλο το φάσμα της κοινωνίας. Το μήνυμα προς την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό ήταν σαφές και το φώναξαν πολλές φορές. Ωστόσο επειδή η συγκέντρωση είχε ευρύτερη πολιτική διάσταση, αυτή εκφράστηκε κι έγινε κατανοητή στα μεταξύ τους πηγαδάκια και τις συζητήσεις που ακούς στα κλεφτά. Σε αυτές τις κουβέντες αποτυπωνόταν μια απόρριψη για το συστημικό, την ανάγκη για νέα πρόσωπα ή και σχήματα κι αναφορές σε επιλογές που ενδεχομένως και να τρομάζουν.
Σε κάθε περίπτωση οι πολιτικές εξελίξεις ίσως και να είναι ταχύτερες από ότι εκτιμούσαν μέχρι πρόσφατα δημοσκόποι κι αναλυτές. Σε αυτό συνηγορεί όχι μόνο η δημοσκοπική πτώση της κυβερνώσας παράταξης (την οποία θα πρέπει να ανακόψουν και να το πράξουν όσο αυτό καθιστά διαχειρίσιμο το ποσοστό της) αλλά και η ενόχληση επιχειρηματικών ομίλων και συμφερόντων με τον ένοικο του Μεγάρου Μαξίμου. Οι επόμενοι τρεις μήνες θα είναι κατά τα φαινόμενα το διάστημα στο οποίο θα δρομολογηθούν οι εξελίξεις τόσο στο εσωτερικό της ΝΔ όσο και ευρύτερα, για τη διαμόρφωση του πολιτικού τοπίου.
Το συλλαλητήριο πάντως δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας ή δεύτερης ανάγνωσης. Η κοινωνία ανάμεσα σε δεκάδες προβλήματα που την απασχολούν, πρόταξε ως κυρίαρχο ζήτημα το Κράτος Δικαίου.
Όσες φορές κι αν επιχειρήσουν, με τη βία ή με προβοκατόρικες ενέργειες (όπως ξεκίνησαν τα επεισόδια) να διαλύσουν τους συγκεντρωμένους, η επιστροφή του κόσμου στο Σύνταγμα, απέδειξε πως η καταστολή δεν μπορεί να αποτελέσει το σωσίβιο για την μακροημέρευση της κυβέρνησης.
*Δημοσιογράφος
Πηγή: Facebook
