Δύο χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη οι φωνές των γονιών ακόμη συνταράζουν. Παιδιά, γονείς, αδέλφια και σύντροφοι που “δολοφονήθηκαν” το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου του 2023 ζητούν δικαίωση. Αντί η κυβέρνηση της ΝΔ, το κράτος και οι θεσμοί του να ερευνήσουν τις αιτίες, να αναζητήσουν ευθύνες, να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι όσο ψηλά και αν βρίσκονται, άπλωσαν σφικτά δίχτυ συγκάλυψης. Δυο χρόνια μετά οι αφηγήσεις των γονιών προκαλούν ρίγη. Ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών των θυμάτων Τεμπών Παύλος Ασλανίδης, σε συνέντευξη του στην εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” ενόψει της απεργίας και των διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα για τα δύο χρόνια, συγκλονίζει. Θυμάται:
“Στις 4 τα ξημερώματα φτάσαμε στα Τέμπη, και η πρώτη εικόνα που συνάντησα, ήταν τον Πλακιά να βαράει το κεφάλι του στον τοίχο και να φωνάζει «έχασα τρία κορίτσια, πάνε τα κορίτσια μου», δεν θα την ξεχάσω ποτέ αυτή τη στιγμή, όπως δεν θα ξεχάσω και μετά, όλο τον κόσμο που ήταν μαζεμένος στο αμφιθέατρο.
Δεν θα ξεχάσω εκείνη την αγωνία, τότε μόλις αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τι είχε συμβεί. Ήξερα για την έκρηξη και τους βαθμούς θερμοκρασίας, για το φορτίο το μάθαμε λίγες μέρες αργότερα όταν το ακούσαμε στη Βουλή. Εγώ δεν πίστευα πλέον τίποτα, ακόμη και τι είχε μέσα στο φέρετρο που μας έδωσαν, μπορεί να ήταν άδειο, από τη στιγμή που δεν έστησαν εκεί νεκροτομείο και δεν πήγαν ιατροδικαστές, ενώ έστειλαν τις φαγάνες και μάζευαν υπολείμματα ανθρώπων και συγκεκριμένα των παιδιών, τα οποία ήταν εκεί όπου κάηκε το βαγόνι.
Μας μπήκαν ιδέες και δεν ήθελα να παραλάβω τη στάχτη που μας έδιναν, είπα στη γυναίκα μου ότι θα πάω να πετάξω το φέρετρο έξω από τη Βουλή, αλλά δεν με άφησε, μου λέει «τι είναι αυτά που κάνεις», και έτσι η οικογένεια αποφάσισε να κάνουμε μια κηδεία, τύποις, στον Δημήτρη, με τον μικρό μου γιο να λέει «πατέρα, δεν μπόρεσα να κάνω μια αγκαλιά στον αδερφό μου»… Αυτό από τότε που το είπε, δεν μπόρεσα ποτέ να το βγάλω από το μυαλό μου…
Τη βραδιά εκείνη, δεν υπήρχε ούτε κλειδούχος για να δει ότι το κλειδί δεν δούλευε, γιατί εάν υπήρχε κλειδούχος, θα έβλεπε τουλάχιστον ότι δεν γύρισε το κλειδί και θα σώζονταν οι άνθρωποι. Τίποτα δεν λειτουργούσε εκεί από το 2019, τίποτα απολύτως, ούτε τηλεδιοίκηση, ούτε ο τοπικός έλεγχος, όλα μπάχαλο, γι’ αυτό και δεν πήραν χαμπάρι τι έγινε. Αν λειτουργούσαν όλα θα είχαν γλιτώσει τα παιδιά μας και δεν θα βρισκόμασταν εδώ τώρα να συζητάμε πώς θα βρούμε τους δολοφόνους τους.
Όταν είχαμε πάει στον ανακριτή, μας έλεγε κάντε μήνυση γιατί δεν μπορώ να ασχοληθώ με το θέμα διαφορετικά… Όλα άλλαξαν όταν πήγαμε στο Κουλούρι και είδαμε τους σωρούς από χώματα, που μεταφέρθηκαν εκεί από τα Τέμπη και ανάμεσα υπήρχαν μέλη ανθρώπινου σώματος. Πήγα κατευθείαν στον ανακριτή, του είπα ότι τον καθιστώ υπεύθυνο, μου είπε ότι δεν είχε πάει ποτέ στο χώρο και απαίτησα να πάει αμέσως, κάτι που έγινε και από τότε άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι. Πήγε σε άλλον ανακριτή, πρόσφατα η Μαρία (Καρυστιανού), με τον δικηγόρο, ήμουν κι εγώ εκεί και επειδή η καθυστέρηση είναι πολύ μεγάλη, του είπε κάποια πράγματα πολύ σοβαρά, τα οποία δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να πω δημόσια, είχε όμως δίκιο σε όλα.
Από την ανάρτηση της η Σοφία Καλογήρου, προϊσταμένη της εισαγγελίας εφετών Λάρισας φαίνεται ότι ξέρει πολλά. Καλώ την εισαγγελέα Λάρισας, που έχασε το παιδί της, να επανέλθει στην υπόθεση και να τους ξεσκεπάσει όλους, την καλώ επίσης να έρθει αυτοβούλως, μαζί μας, στις 28 Φεβρουαρίου στην συγκέντρωση και στην πορεία για τα Τέμπη.
«Πρέπει να πάνε φυλακή οι ένοχοι, έχω να κοιμηθώ δυο χρόνια, πέφτω και βλέπω την πόρτα, μήπως έρθει ο Δημήτρης, παίρνω αγκαλιά κάθε μέρα τον άλλο γιο μου και στροβιλίζει στο μυαλό μου, αυτό το: “Μπαμπά, δεν μπόρεσα να κάνω μια τελευταία δυνατή αγκαλιά στον Δημήτρη”».
«Υπάρχουν κι άλλα στοιχεία, που δεν βγήκαν ακόμη στη δημοσιότητα, υπάρχουν φωτογραφίες από 200 οστά ανθρώπων, μέσα από τα συντρίμμια, που δεν έγινε έλεγχος σε ποιους ανήκουν, τα έβαζαν δέκα-δέκα στα σακουλάκια, ενώ έπρεπε ένα-ένα. Υπάρχουν σακούλες χωρίς αρίθμηση με οστά, που δεν τις έχουν στη δικογραφία, από την οποία λείπει το 70% των στοιχείων. Παζλ έκαναν στο νεκροτομείο της Λάρισας».
«Η Κόζα Νόστρα της Ιταλίας τα βρήκε με την Κόζα Νόστρα της Ελλάδας, για να αποκρύψουν και να κουκουλώσουν το έγκλημα των Τεμπών, αλλά ο κόσμος θα τους ξεμπροστιάσει με τις συγκεντρώσεις».
«Είμαι σίγουρος ότι το φέρετρο του παιδιού μου ήταν άδειο, ούτε ανοίξαμε να δούμε, ούτε τον κλάψαμε τον Δημήτρη. Θα κλάψουμε τα παιδιά μας, όταν βάλουμε τους ενόχους στη φυλακή».
«Η ανώτατη δικαστής κυρία Μάτση, στην έκθεσή της, η οποία επίσης δεν βγήκε, αποδίδει τεράστιες ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών, εκτός από τον Τριαντόπουλο και στους Πλεύρη, Παπαδόπουλο, όπως και στην κ. Ράπτη. Τα είδατε πουθενά αυτά; Την φάγανε τη δικαστίνα».
«Περίμενα ότι θα εκλεγεί ο Καραμανλής στις Σέρρες, γιατί έχει βάλει σε δουλειές, με προσλήψεις, το 40% του νομού, όμως δε φταίει αυτός [ο Καραμανλής] αλλά αυτός που τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο, δηλαδή ο Μητσοτάκης, εμείς θέλουμε να πάει φυλακή, όπως και όλοι οι ένοχοι».
«Είναι ντροπή αυτό που έκαναν δημοσιογράφοι και δικηγόροι με το βίντεο-μοντάζ, με φυτά που δεν κινούνται ενώ περνάει τρένο από δίπλα, με κουνούπια να πετάνε μήνα Φεβρουάριο, αλλά η σκευωρία θα αποκαλυφθεί, γιατί ενώ ο υπάλληλος κατέθεσε ότι το βρήκε το στικάκι 8 Φεβρουαρίου στα.. σκουπίδια, κάποια άλλα «σκουπίδια» είχαν άλλο στόχο και ήταν εντολή Μητσοτάκη μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε νωρίτερα όταν είχε πει “μακάρι να βρεθεί ένα βίντεο από τη διαδρομή” και… βρέθηκε αυτό που έβγαλε ο Πορτοσάλτε. Όλοι όμως, θα λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη».
«Περιμένουμε από τη Βουλή και από όλους τους βουλευτές και όλα τα κόμματα, να δούμε ποια στάση θα κρατήσουν στο νόμο περί ευθύνης υπουργών, γιατί πάνε να μετατρέψουν σε πλημμέλημα τις ευθύνες τους. Όχι μόνο να έρχονται κοντά μας τα κόμματα, αλλά να παίρνουν και θέση, να εφαρμοστεί ο Νόμος για κακούργημα από πλευράς υπουργών, να πάνε όλοι φυλακή, μόνο έτσι θα ηρεμήσουν οι 57 ψυχές από εκεί πάνω και εμείς θα κλάψουμε ήσυχοι τα παιδιά μας».
«Μας λένε ότι θα είμαστε υποψήφιοι βουλευτές με κόμματα στις εκλογές, αλλά τους απαντάμε ότι είμαστε γονείς που χάσαμε τα παιδιά μας και μας ενδιαφέρει μόνο η δικαίωση των ψυχών τους, τίποτε άλλο».
«Η Μαρία (Καρυστιανού) μπήκε στο γραφείο του ανακριτή και του είπε φοβερά πράγματα, μέσα από την καρδιά της και τον πόνο της, για την καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων, αλλά κάποια στιγμή όλα θα βγουν».
«Ο Τασούλας έκρυβε τόσο καιρό στο συρτάρι του στη Βουλή, την υπόθεση και δεν άνοιξε ποτέ, σήμερα είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τι να πεις παραπάνω;»
Πηγή: facebook
