Του Δήμου Αλεξάνδρου
Πρόσφατα η ΕΕ ψήφισε απόφαση με βάση την οποία, από τις 1/1/2027 και μέχρι το τέλος του έτους, δηλαδή μετά από 14 μήνες, οι χώρες – μέλη υποχρεούνται να διακόψουν κάθε ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία. Παρά τη δεινή οικονομική θέση στην οποία έχουν περιέλθει όλες οι χώρες της ΕΕ, η απόφαση δείχνει να ελήφθη με αμιγώς πολιτικά παρά με οικονομική κριτήρια.
Ταυτόχρονα, σε προπαγανδιστικό επίπεδο, επιχειρείται να καθιερωθεί ως ένα … εύπεπτο αφήγημα ότι είναι προς το συμφέρον νοικοκυριών και του κλάδου της παραγωγής η αντικατάσταση του φτηνού ρωσικού αερίου, που επί πάρα πολλές δεκαετίες έρεε (από εποχής ΕΣΣΔ) προς τη δυτική Ευρώπη και, αντικειμενικά, συνέβαλε καίρια στην ανύψωση της γερμανικής οικονομίας και πλειάδας άλλων ευρωπαϊκών χωρών, με το … «σωτήριο», αλλά κατά πολύ ακριβότερο αμερικανικό υγροποιημένο αέριο (LNG). Κάτι που στερείται στοιχειώδους οικονομικής λογικής, την οποία ούτε πρωτοετής σε Οικονομικό Πανεπιστήμιο δεν θα δεχόταν.
Εν μέσω αυτών των εξελίξεων, λοιπόν, πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη το 18ο Ευρασιατικό Οικονομικό Φόρουμ της Βερόνας. «Μια ολόκληρη εποχή ενεργειακής συνεργασίας της Ευρώπης με τη Ρωσία, τουλάχιστον στο επόμενο χρονικό διάστημα, ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Οι αγωγοί μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά, παύει», διαπίστωσε ο γενικός διευθυντής της Ένωσης Ευρωπαϊκών Επιχειρήσεων, Τάτζιο Σίλλιγκ, μιλώντας στο Φόρουμ.
Η απόφαση που ελήφθη να συμπεριληφθεί στο 19ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας η πλήρης απαγόρευση προμήθειας εκ μέρους της ΕΕ του ρωσικού φυσικού και υγροποιημένου αερίου, χαρακτηρίστηκε ως σύμπτωμα στραβισμού από τους μετέχοντες στο Φόρουμ. Είναι αδύνατον να αποκλείσει κανείς το ρωσικό LNG από τη διεθνή αγορά, είπε ο πρόεδρος της ρωσικής εταιρίας NOVATEK, Λεονίτ Μιχελσόν. Η εταιρεία διαθέτει στον ρωσικό Βορρά το μεγαλύτερο παγκοσμίως εργοστάσιο παραγωγής LNG.
Σήμερα, η Ρωσία έχει το 10% της παγκόσμιας αγοράς υγροποιημένου αερίου, εξήγησε. Αυτές οι ποσότητες, μετά την απόφαση της ΕΕ, θα διοχετευθούν προς άλλες αγορές με συνέπεια την αστρονομική αύξηση των τιμών. Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, εκείνος που θα το πληρώσει ακριβά είναι ο Ευρωπαίος καταναλωτής.
Προς επίρρωση των παραπάνω, και τα στοιχεία τα οποία έδωσε πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της ρωσικής κυβέρνησης, Αλεξάντρ Νόβακ. Το ρωσικό πετρέλαιο, σε ποσοστό 94%, μεταφέρεται σε χώρες που η Ρωσία χαρακτηρίζει ως φιλικές της. Οι προμήθειες σε χώρες της περιοχής του Ειρηνικού στο 81%. Επίσης, το 2024 προμηθεύτηκαν 50 δις κυβικά ρωσικό φυσικό αέριο, δηλαδή το 1/3 των καταναλωτικών αναγκών τους.
Να σημειωθεί πως σήμερα, παγκοσμίως, καταναλώνονται κοντά στα τέσσερα τρις κυβικά αερίου, ενώ σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, το 2050 η κατανάλωση θα ανέλθει σε πάνω από τα πέντε τρις. Ο γενικός γραμματέας του ΟΠΕΚ εξέφρασε πρόσφατα την εκτίμηση ότι το 2050 ο ρυθμός ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας θα είναι διπλάσιος.
Πως θα καλυφθούν, λοιπόν, αυτές οι ανάγκες; Και ποιες είναι οι περιοχές του πλανήτη όπου θα υπάρξει αυτή η ανάπτυξη; Ολα δείχνουν ότι θα είναι ο ονομαζόμενος «Παγκόσμιος Νότος» (αναπτυσσόμενος κόσμος ή παλιά Τρίτος κόσμος). Οχι η Ευρώπη. Εκεί, δηλαδή, πως ως επί το πλείστον κατευθύνονται σήμερα οι εξαγωγές των ρωσικών ενεργειακών πόρων.
Στο Φόρουμ που φέρει την ονομασία της ιταλικής πόλης, Βερόνας, αφού από εκεί ξεκίνησε την 18χρονη πορεία του από τη Δύση προς την Ανατολή, μετείχαν κορυφαία στελέχη από δεκάδες χώρες κυρίως της Μέσης Ανατολής, της Κεντρικής Ασίας αλλά και την Ευρώπη. Κατ’ αυτούς, οι αποφάσεις της ηγεσίας της ΕΕ είναι επιβλαβείς για την οικονομία της Ευρώπης, την καταδικάζουν σε οπισθοχώρηση όπως άλλωστε δείχνουν οι απογοητευτικοί δείκτες της οικονομίας της την τελευταία τριετία, και την απομακρύνουν από τις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας οικονομίας.
Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι στη Δύση κάποιοι επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν την ενέργεια ως όπλο (weaponization of energy), όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Ρώσος αναλυτής επί θεμάτων ενέργειας, Κονσταντίν Σίμονοφ. Το σαμποτάζ στους υποθαλάσσιους αγωγούς ρωσικού αερίου στη Βαλτική, Nord Stream, το 2022, είναι μια τέτοια περίπτωση, αν και όχι η μοναδική.
Επίσης, κοινή πεποίθηση μεταξύ των μετεχόντων στο Φόρουμ, ήταν ότι ταυτόχρονα με τις νέες προοπτικές ανάπτυξης που ανοίγονται στον «Παγκόσμιο Νότο», αναδεικνύεται και μια νέα τάξη πραγμάτων στον τομέα της Ενέργειας. Από την οποία, ωστόσο, η Ευρώπη θα απουσιάζει.
Σε αυτό το σύνθετο σκηνικό της μετάβασης της ανθρωπότητας σε νέα δεδομένα, μέσα από επίπονες διαδικασίες, η Ελλάδα, αντί να χαράξει τη δική της ανεξάρτητη ενεργειακή πολιτική, σύρεται πίσω από επιθυμίες και συμφέροντα άλλων. Η, δε, κυβέρνηση Μητσοτάκη εντάσσει τη χώρα σε αυτούς τους σχεδιασμούς, αδιαφορώντας εάν κόβοντας το φτηνότερο ρωσικό αέριο, θα επιβαρύνει περαιτέρω τα ελληνικά νοικοκυριά και τη βιομηχανία με νέα οικονομική «αιμορραγία» της χώρας, προκειμένου να προμηθεύεται το ακριβότερο αμερικανικό LNG.
