Από τις μέρες της εισβολής στο Ιράκ το 2003, οι ΗΠΑ δεν έχουν συγκεντρώσει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής μια τόσο μεγάλη στρατιωτική δύναμη. Το μέγεθος της και μόνο αναγκάζει πολλούς αναλυτές να εκτιμούν ότι, αν οι διαπραγματεύσεις Ουάσιγκτον-Τεχεράνης καταρρεύσουν, δεν θα οδηγηθούμε σε μια απλή επίδειξη δύναμης με στόχο το Ιράν αλλά σε μια παρατεταμένη σύγκρουση που θα διαρκέσει εβδομάδες ή ακόμα και μήνες.
Ο Ρόμπερτ Πέιπ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και ένας από τους σημαντικότερους αναλυτές αμυντικών θεμάτων στις ΗΠΑ σχολίασε το Σάββατο στην πλατφόρμα X ότι η συγκέντρωση δυνάμεων αντιπροσωπεύει το 40% με 50% της διαθέσιμης προς ανάπτυξη αεροπορικής ισχύος των ΗΠΑ σε παγκόσμιο επίπεδο.
«Σκεφτείτε αεροπορική ισχύ της τάξης των πολέμων στο Ιράκ το 1991 και το 2003. Και αυξάνεται. Ποτέ οι ΗΠΑ δεν έχουν αναπτύξει τόση δύναμη εναντίον δυνητικού αντιπάλου χωρίς να εξαπολύσουν επιθέσεις» υπογράμμισε.
Συγκρίσεις με την επίθεση στο Ιράκ κάνει και ο συνταγματάρχης Ρίτσαρντ Κεμπ, πρώην διοικητής βρετανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν «Από όσο καταλαβαίνω, πρόκειται για τη μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση στη Μέση Ανατολή από το 2003» σημειώνει στο Media Line.
H συγκέντρωση δυνάμεων είναι πολύ μεγαλύτερη από τον 12ήμερο πόλεμο του Ιουνίου, «Θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια αρκετά μακρά, παρατεταμένη εκστρατεία βομβαρδισμών εναντίον του Ιράν» παρατηρεί προσθέτοντας ότι το μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν θα πρόκειται για μια «συμβολική επίθεση».
Παρατεταμένη εκστρατεία
Η Ντάνα Στρούλ, πρώην ανώτερη αξιωματούχος του Πενταγώνου και σήμερα ερευνήτρια στο The Washington Institute for Near East Policy, σημειώνει πως οι ΗΠΑ είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν «πολύ κινητική και παρατεταμένη εκστρατεία» αν αποφασιστεί στρατιωτική δράση — όχι απλά μεμονωμένα πλήγματα, αλλά με μια μεγάλη σειρά επιθέσεων που θα περιλαμβάνουν αεροπορικές και ναυτικές επιθέσεις σε πολλές φάσεις.
Σύμφωνα με ανάλυση της εφημερίδας Financial Times, η συγκέντρωση των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή «είναι επαρκής ώστε να στηρίξει εβδομάδες αεροπορικών επιδρομών» εναντίον του Ιράν. Η FT τονίζει ότι η κλίμακα της στρατιωτικής παρουσίας και οι εκτεταμένες επιχειρησιακές δυνατότητες παραπέμπουν σε σενάρια όπου οι ΗΠΑ θα διεξάγουν παρατεταμένη, υψηλής έντασης αεροπορική και ναυτική εκστρατεία, με στόχο την αποδυνάμωση κρίσιμων υποδομών ή ακόμα και την προσπάθεια αλλαγής της ιρανικής ηγεσίας, αν η διπλωματία αποτύχει. Μια τέτοια εκστρατεία μπορεί είτε να κρατήσει εβδομάδες, είτε “να βαλτώσει σε μακρά σύγκρουση“, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται.
Για επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος μιλούν στο Ισραήλ
Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγουν και Ισραηλινοί αναλυτές. Ο ταξίαρχος Αμίρ Αβίβι, ιδρυτής του Israel Defense and Security Forum επισημαίνει πως ο στρατηγικός στόχος υπερβαίνει αυτή τη φορά την εξάλειψη του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. «Τώρα μιλάμε για ανατροπή του καθεστώτος. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό», σημειώνει. «Νομίζω ότι σε δύο εβδομάδες θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί».
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της New York Times το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford, το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο στον κόσμο θα βρίσκεται σύντομα στην περιοχή ενώ η ομάδα κρούσης του USS Abraham Lincoln επιχειρεί ήδη στην Αραβική Θάλασσα. To ρεπορτάζ αναφέρει πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ συζήτησε σχέδια επιθέσεων σε σύσκεψη στην αίθουσα επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου την Τετάρτη, παρουσία του αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς, του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, στρατηγού Νταν Κέιν, του διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ και της προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, Σούζι Γουάιλς.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Τραμπ έχει πει σε συμβούλους ότι εάν η διπλωματία ή ένα πρώτο περιορισμένης κλίμακας πλήγμα δεν αναγκάσει το Ιράν να αποδεχτεί τους αμερικανικούς όρους, τότε «θα εξετάσει μια πολύ μεγαλύτερη επίθεση τους επόμενους μήνες, με στόχο την απομάκρυνση της ηγεσίας της χώρας από την εξουσία».
Στους στόχους που εξετάζονται περιλαμβάνονται, με βάση τις ίδιες πηγές, τα αρχηγεία των Φρουρών της Επανάστασης, πυρηνικές εγκαταστάσεις και το βαλλιστικό πυραυλικό πρόγραμμα. Ο στρατηγός Κέιν, ο οποίος είχε δηλώσει στον Τραμπ ότι υπήρχε «υψηλή πιθανότητα επιτυχίας» πριν από την επιχείρηση στη Βενεζουέλα έχει αποφύγει πάντως να δώσει αντίστοιχες διαβεβαιώσεις για την περίπτωση του Ιράν σημειώνοντας πως αποτελεί «πολύ πιο δύσκολο στόχο».
Αστρονομικό κόστος
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Politico, η συγκέντρωση δυνάμεων έχει κοστίσει μέχρι τώρα στις ΗΠΑ περίπου 350 έως 370 εκατομμύρια δολάρια και το κόστος αυξάνεται καθημερινά. Η Wall Street Journal σημειώνει από την πλευρά της πως το πλήρωμα του USS Gerald Ρ. Ford βρίσκεται στη θάλασσα εδώ και οκτώ μήνες, με το ηθικό να μειώνεται και πολλούς ναύτες να εξετάζουν πλέον το ενδεχόμενο αποχώρησής από το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό.
Ανεξάρτητη μελέτη του Watson Institute’s Costs of War Project εκτιμά ότι οι στρατιωτικές δραστηριότητες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή κόστισαν 10 με 12 δισεκατομμύρια. δολάρια για την περίοδο Οκτωβρίου 2023–Σεπτεμβρίου 2025, με τις δαπάνες για το Ιράν να ξεπερνούν τα 2 δις ακόμα και προτού αρχίσει η σημερινή συγκέντρωση δυνάμεων.
Πραγματικός πόλεμος εναντίον εμπορικού
Η στρατιωτική κλιμάκωση λαμβάνει, εν τω μεταξύ, χώρα εν μέσω μιας ένας πολιτικής κρίσης στις ΗΠΑ μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου ότι ο νόμος περί Διεθνών Οικονομικών Εξουσιών Έκτακτης Ανάγκης δεν εξουσιοδοτεί τον πρόεδρο να επιβάλλει δασμούς, καταρρίπτοντας έτσι τον κεντρικό πυλώνα του παγκόσμιου εμπορικού πολέμου που έχει εξαπολύσει ο Τραμπ.
Είναι μια απόφαση που περιπλέκει ακόμα περισσότερο το σκηνικό και αναμένεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην τελική απόφαση του αμερικανού προέδρου. Όπως σχολιάζει και η εφημερίδα Financial Times, η μέχρι τώρα πορεία του Ντόναλντ Τραμπ δείχνει ότι θα μπορούσε να αντιδράσει με πολλούς «άλλους τρόπους».
Η δικαστική απόφαση, όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στο δημοσίευμα, «θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπεραναπλήρωση σε άλλους τομείς. Η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ είναι ο ένας χώρος όπου η εκτελεστική εξουσία μπορεί σχεδόν πάντα να υπολογίζει στη δικαστική ανοχή».
