Με το βλέμμα στραμμένο στην Κίνα

Πλήρης πάμπολλων και ιδιαίτερα σημαντικών συμβολισμών η Σύνοδος Κορυφής Τραμπ – Πούτιν. Όπως και αυτή καθεαυτή η συνάντησή τους αποτελεί πρωτοφανές μήνυμα προς όλους τους «συμμάχους» της για το πως αντιλαμβάνεται η Ουάσιγκτον τις “φιλίες” της … America first.

Η συνάντηση Πούτιν – Τραμπ έγινε σε «πείσμα» όλων των δυτικών συμμάχων των ΗΠΑ, αλλά και του Κιέβου, τους οποίους η Ουάσιγκτον αγνόησε επιδεικτικά. Επί αμερικανικού εδάφους, ο Τραμπ υποδέχτηκε τον Πούτιν στρώνοντάς του κόκκινο χαλί. Ως γνωστόν, ο Πούτιν έχει χαρακτηριστεί «εγκληματίας πολέμου». Ο Αμερικανός πρόεδρος, πάντως, έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων το Διεθνές Δικαστήριο. Ο, δε, Πούτιν εμφανίστηκε συγκρατημένος μεν, αλλά εμφανώς περιχαρής. Πόσο μάλλον, όταν τα προηγούμενα χρόνια, άπασα η Δύση τον είχε πρώτο στη μαύρη λίστα της.

Οι δυό τους συναντήθηκαν στη στρατιωτική βάση Έλμεντορφ στο Άνκορατζ (Joint Base Elmendorf-Richardson) της Αλάσκας, με φόντο μαχητικά αεροσκάφη – την αιχμή του αεροπορικού δόρατος των ΗΠΑ- F-22, και ενώ στο εναέριο χώρο πετούσαν, ως χαιρετισμός, ένα στρατηγικό βομβαρδιστικό στέλθ των ΗΠΑ, σαν και αυτά που βομβάρδισαν πρόσφατα το Ιράν, συνοδεία άλλων μαχητικών. Σαφές μήνυμα αμερικανικής στρατιωτικής «υπεροχής» προς πάσα κατεύθυνση.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον που προκάλεσε πολύ μεγάλη εντύπωση είναι το ότι ο Πούτιν δέχτηκε να επιβιβαστεί στην θωρακισμένη λιμουζίνα του Αμερικανού προέδρου. Κίνηση εντελώς ασυνήθιστη για επικεφαλής τέτοιων μεγάλων χωρών, οι οποίοι σπανιότατα δέχονται να επιβιβαστούν στα αυτοκίνητα άλλων ηγετών. Ως επί το πλείστον για λόγους … εθνικού πρεστίζ, αλλά και ασφαλείας του ηγέτη. Προφανώς, στην προκειμένη προείχε να φανεί διεθνώς η … «εμπιστοσύνη» μεταξύ των δυό τους.

Στο μενού όχι μόνο η Ουκρανία

Επρόκειτο καθαρά για συνάντηση συμβολισμών και μηνυμάτων. Πόσο μάλλον, αφού επί του πολέμου στην Ουκρανία, πρακτικά, ουδεμία συμφωνία ανακοινώθηκε. Πλην όμως, προαναγγέλθηκε ότι είναι σε … καλό δρόμο. Αν και σε τέτοιες περιπτώσεις ακραίων γεωπολιτικών συγκρούσεων, ουδείς πρέπει να προτρέχει. Πολύ περισσότερο που ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις (!).

Κατά τα λοιπά, οι δύο πρόεδροι στις κοινές δηλώσεις τους περιορίστηκαν στα συνήθη ευχολόγια με έμφαση όμως την διαδικασία αποκατάστασης των – υπό πολικές θερμοκρασίες τα τελευταία χρόνια – σχέσεων των δύο δυνάμεων. Εξίσου χαρακτηριστικό είναι ότι, παρά την επιμονή των δημοσιογράφων να «βομβαρδίζουν» τους Τραμπ και Πούτιν με ερωτήσεις, δεν απάντησαν σε καμία. Προφανώς, αυτή ήταν η συνεννόηση που είχε γίνει από πριν μεταξύ Ουάσιγκτον – Μόσχας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν παραγωγικές, αλλά δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία για ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία. Ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν πολλά θέματα, αλλά οι δύο πλευρές δεν μπόρεσαν να βρουν «πλήρη κατανόηση».

«Είχαμε παραγωγικές συνομιλίες. Έχουμε καλές πιθανότητες να επιτύχουμε ειρήνη, δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία, αλλά οι πιθανότητες είναι υψηλές», είπε ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων των δύο, ενώ δήλωσε έτοιμος να συναντηθεί ξανά σύντομα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Από τη μεριά του, ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι η επίλυση της ρωσοουκρανικής σύγκρουσης ήταν το κεντρικό θέμα των συνομιλιών και ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να εργαστεί για να διασφαλίσει την ασφάλεια της Ουκρανίας. Επίσης, εξέφρασε την ελπίδα ότι η συνεννόηση που επιτεύχθηκε με τον Ντόναλντ Τραμπ θα ανοίξει τον δρόμο για την ειρήνη.

Η σημειολογία της βάσης

Ο επικεφαλής του γραφείου του ρωσικού ΜΜΕ, VGTRK, στη Νέα Υόρκη, Βαλεντίν Μπογκντάνοφ, έγραψε ειδικά για την συγκεκριμένη αμερικανική βάση στην Αλάσκα.

«Για τη Ρωσία, αυτή καθεαυτή η ονομασία της βάσης δεν είναι ό,τι το θετικότερο. Ο ταξίαρχος, Γουάιλντς Πρέστον Ρίτσαρντσον, διοικούσε τις αμερικανικές εκστρατευτικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της λεγόμενης βόρειας εκστρατείας, όταν τα αμερικανικά, βρετανικά και γαλλικά στρατεύματα επιχειρούσαν στον ρωσικό Βορρά μετά την επανάσταση (σ.σ. 1917).

Υπήρξαν όμως και οι φωτεινές σελίδες στην ιστορία της: κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, Αμερικανοί και Σοβιετικοί πιλότοι πετούσαν μαζί, με μαχητικά αεροσκάφη, πάνω από το Αλ-Σιμπ. Στο νεκροταφείο εντός της αεροπορικής βάσης υπάρχουν οι τάφοι των νεκρών πιλότων. Ωστόσο, η είσοδος σε Ρώσους διπλωμάτες απαγορεύθηκε από τότε που ο Μπάιντεν έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ.

Σήμερα, στη βάση εδρεύουν τα μαχητικά F-22 Raptor, τα οποία «συναντώνται» τακτικά στους ουρανούς με τα ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά, Su-35 (σ.σ. αντιπαράθεση αμερικανικών – ρωσικών αεροσκαφών και αναχαίτιση ρωσικών στρατηγικών βομβαρδιστικών). Ο «νέος Ψυχρός Πόλεμος» έχει περάσει σε νέα επίπεδα.

Προηγουμένως, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Αλάσκα επίσης θεωρείτο στόχος μια σοβιετικής επίθεσης. Να σημειωθεί πως λίγο μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, η σοβιετική ηγεσία ετοίμασε σχέδιο αναγκαστικής προώθησης μέσω του Βερίγγειου Πορθμού για να αποτρέψει ενδεχόμενη αμερικανική επίθεση στην ΕΣΣΔ. Μόνο το 1959, όταν η Σοβιετική Ενωση απέκτησε πυρηνική ασπίδα, το μεγαλύτερο μέρος της 14ης Στρατιάς που βρισκόταν στην Τσουκότκα αποσύρθηκε στην ηπειρωτική χώρα.

Πιθανώς, οι συνομιλίες Πούτιν – Τραμπ θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια ευκαιρία για την άμβλυνση των εντάσεων μεταξύ των δύο πυρηνικών δυνάμεων, οι οποίες χωρίζονται από μόλις 4 χιλιόμετρα νερού στον Βερίγγειο Πορθμό».

Με το βλέμμα στην Κίνα

Κατά τον Ρώσο αναλυτή και δημοσιογράφο, Μαξίμ Σεφτσένκο, «η  Αλάσκα είναι σύμβολο μιας συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το 1867. Τότε, η Αμερική έδωσε στη Ρωσία 7,2 εκατομμύρια δολάρια και αγόρασε την περιοχή. Η Ρωσία πούλησε την Αλάσκα, γιατί εκείνη την εποχή την θεωρούσε εντελώς άχρηστη. Παρεμπιπτόντως, τότε δεν είχε ανακαλυφθεί χρυσός. Και τα τωρινά ρωσοαμερικανικά ντηλ, επίσης θα εκφραστούν σε χρήμα, όπως και το 1867. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ειρήνη στην Ουκρανία. Δεν θα υπάρξει ειρήνη πριν από το 2028, το 2029 ή ακόμα και το 2030».

Κατά τον ίδιον, «η Ουκρανία είναι απλώς η επικοινωνιακή βιτρίνα για να γίνει η συνάντηση. Η ουσιαστική ατζέντα είναι να μιλήσουν για μια συμμαχία μεταξύ των ελίτ που στέκονται πίσω από τον Τραμπ, και των ελίτ που ταυτίζονται με το όνομα του Βλαντιμίρ Πούτιν. Μάλιστα, όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία, η σύγκρουση εκεί, από στρατηγικής άποψης, για τη Νέα Τάξη του νέου Παγκοσμίου Πολέμου είναι χρήσιμη για τις ΗΠΑ, διότι, εκτός των άλλων, βάζει τέλος στους οικονομικούς δεσμούς της Ρωσίας με την Ευρώπη».

Υποστηρίζει, δε, ότι «η Ουκρανία και ο πόλεμος εκεί είναι απλώς το πρόσχημα. Δεν θα χάσουν, όμως, τον χρόνο τους να συζητούν γι’ αυτό. Όλα έχουν ήδη αποφασιστεί. Θα συζητήσουν πιο … σοβαρά πράγματα. Ο Τραμπ ανησυχεί για την Κίνα. Βασικά, δεν ανησυχεί για τίποτα άλλο εκτός από την Κίνα. Θα κάνει προτάσεις στον Πούτιν, σοβαρές προτάσεις που θα κάνουν την Κίνα να ανησυχήσει».

Στο φόντο της συνάντησης Τραμπ – Πούτιν, να μην περάσει απαρατήρητο το γεγονός της τηλεφωνικής επικοινωνίας του Αμερικανού προέδρου με τον πρόεδρο της Λευκορωσίας, ο οποίος όπως και ο Πούτιν ήταν «κόκκινο πανί» για τη Δύση. «Ο Τραμπ γνωρίζει ότι ο Λουκασένκο έχει ιδιαίτερης σημασίας σχέση με την Κίνα», σχολιάζει ο Μ. Σεφτσένκο. «Και στέλνει ένα μήνυμα στο Πεκίνο για τη δική του σχέση με τον Λουκασένκο, λίγο πριν από τη – «προ-εμφραγματική κατάσταση» για την Κίνα – συνάντησή του με τον Πούτιν, σε αμερικανική στρατιωτική βάση σε κλειστή μορφή».

Στο όνομα της … ασφάλειας

Η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν, παρουσία των υπουργών Εξωτερικών των δυο χωρών, περιελάμβανε και άλλους συμβολισμούς. Οπως, για παράδειγμα, ότι ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Σεργκέϊ Λαβρόφ, εμφανίστηκε με μπλούζα με το ακρωνύμιο της ΕΣΣΔ (CCCΡ) … Περασμένα μεγαλεία (!).

Κατά τη συνάντηση στην Αλάσκα, ο Ρώσος πρόεδρος δεν παρέλειψε να υποστηρίξει ένα από τα αγαπημένα θέματα του Τραμπ, σύμφωνα με τον οποίον ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν θα είχε γίνει, εάν ήταν αυτός, και όχι ο Τζο Μπάιντεν, πρόεδρος το 2022. Αργότερα, ο Τραμπ σε τηλεοπτική συνέντευξή του, ανέφερε ότι ο Πούτιν του είπε πως οι προεδρικές εκλογές του 2020 ήταν «στημένες». Ως γνωστόν, τότε πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη ο Μπάϊντεν.

Οπως μετέδωσε το Reuters, οι Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντιμίρ Πούτιν, αρχικά, δεν έκαναν δηλώσεις ούτε απάντησαν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, προτού ξεκινήσουν τη συνάντησή τους. Οι, δε, εκπρόσωποι των ΜΜΕ απομακρύνθηκαν όπως – όπως. Αλλά και μετά, κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων, δεν απάντησαν σε ερωτήσεις των εκπροσώπων των ΜΜΕ.

Η δημοσιογράφος της ρωσικής υπηρεσίας του BBC, Ελισαβέτα Φόχτ, στην ανταπόκρισή της από την Αλάσκα ανέφερε ότι «η Σύνοδος Κορυφής έγινε στη στρατιωτική βάση για λόγους ασφαλείας. Λόγω της βιασύνης με την οποία οργανώθηκε, δεν ήταν σαφές μέχρι το τέλος αν και πως θα επιτρεπόταν στους δημοσιογράφους να την  παρακολουθήσουν. Πόσο μάλλον, αφού τα ΜΜΕ είχαν εκδηλώσει εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον για να την παρακολουθήσουν. Είναι ενδεικτικό ότι στην πόλη δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου διαθέσιμα δωμάτια στα ξενοδοχεία.

»Μόλις την προηγούμενη μέρα οι διοργανωτές συνέταξαν μια λίστα με τους δημοσιογράφους που θα τους επιτρεπόταν η είσοδος στη στρατιωτική βάση. Δεν ήταν όλοι οι δημοσιογράφοι που ήρθαν στην Αλάσκα τυχεροί. Οσων τα ονόματα εγκρίθηκαν, ξεκίνησαν για τη βάση με λεωφορεία την αυγή, ενώ υπέστησαν ελέγχους για αρκετές ώρες».

Στην Ουάσιγκτον μετά των (Ευρωπαίων) … κηδεμόνων του

Μετά τη συνάντησή του με τον Πούτιν, οργιάζουν οι διαρροές, δηλώσεις και πληροφορίες περί επιθυμίας του Τραμπ να πραγματοποιήσει τριμερή Σύνοδο Κορυφής με τη Ρωσία και την Ουκρανία στις 22 Αυγούστου, ανέφερε ο ιστότοπος, Axios.

Ωστόσο, προς το παρόν, όλα δείχνουν ότι πρόκειται περί σχεδιασμών επί χάρτου. Ο ίδιος ο Τραμπ διευκρίνισε ότι οι προετοιμασίες για μια τέτοια Σύνοδο ΗΠΑ – Ρωσίας – Ουκρανίας θα ξεκινήσουν μόνο εάν οι διαπραγματεύσεις Τραμπ – Ζελένσκι, τη Δευτέρα στον Λευκό Οίκο, θα είναι επιτυχείς, σημείωσε ο τηλεοπτικός σταθμός, CNN.

Ο Ζελένσκι μεταβαίνει στην Ουάσιγκτον … μετά των Ευρωπαίων κηδεμόνων του. Στις ΗΠΑ θα βρεθούν η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο Γερμανός καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, ο Φινλανδός πρόεδρος, Αλεξάντερ Στουμπ, η Ιταλίδα πρωθυπουργός, Τζόρτζια Μελόνι, και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επιβεβαίωσαν ότι θα μεταβούν στις ΗΠΑ, προκειμένου να στηρίξουν τον Ζελένσκι. Βεβαίως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά την υποστήριξή του στον Ζελένσκι, πάλι έμεινε εκτός νυμφώνος.

«Συμφωνήσαμε (σ.σ. με τον Πούτιν) σε πολλά, θα έλεγα στα περισσότερα», δήλωσε ο Τραμπ στα ΜΜΕ μετά τη συνάντηση στην Αλάσκα. «Υπάρχουν μερικά σημαντικά ζητήματα, στα οποία δεν έχουμε σημειώσει ακόμη πρόοδο, αλλά έχουμε κάποια πρόοδο. Έτσι, μέχρι να καταλήξουμε σε συμφωνία, δεν θα υπάρξει ντηλ», είπε.

Σε συνέντευξή του, επίσης, ο Τραμπ δήλωσε ότι θα συμβούλευε τον Ζελένσκι να «κάνει συμφωνία». Σχετικά με μια ενδεχόμενη τριμερή συνάντηση, τόνισε: «Εξαρτάται τώρα από τον πρόεδρο Ζελένσκι – θα έλεγα επίσης ότι και οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να συμμετάσχουν λίγο- αλλά βασικά εξαρτάται από τον πρόεδρο Ζελένσκι… και αν το θέλουν (σ.σ. Πούτιν, Ζελένσκι), είμαι πρόθυμος να κάνω την επόμενη συνάντηση», είπε.

Εδάφη έναντι εγγυήσεων

Σύμφωνα με τους New York Times, μετά τη Σύνοδο Κορυφής στην Αλάσκα, οι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι ο Τραμπ θα ασκήσει πιέσεις στην Ουκρανία. Ειδικότερα, μετά τη συνάντησή του με τον Πούτιν, ο Τραμπ πιστεύει ότι μπορεί να επιτευχθεί γρήγορα μια ειρηνευτική συμφωνία εάν η Ουκρανία συμφωνήσει να παραχωρήσει περισσότερα εδάφη στο Ντονμπάς (σ.σ. περιοχή Ανατολικής Ουκρανίας, που το μεγαλύτερο τμήμα της έχει περάσει υπό ρωσικό έλεγχο).

Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας στον διεθνή Τύπο, ένα από τα θέματα που φέρεται να έθεσε η ρωσική πλευρά στη συνάντηση στην Αλάσκα, ήταν να της εκχωρηθεί ολόκληρη η επαρχία του Ντονμπάς (και βέβαια την Κριμαία που έχει προσαρτηθεί στη Ρωσία από το 2014).

Μόσχα: Εγγυήτρια δύναμη η Κίνα

Όπως αναφέρει το σάϊτ, Axios, κατά τη συνάντηση στην Αλάσκα,  ο Πούτιν φέρεται να εξέφρασε την ετοιμότητά του να συζητήσει το θέμα των εγγυήσεων ασφαλείας για την Ουκρανία, αλλά υπογράμμισε ότι ζητάει μια από τις εγγυήτριες δυνάμεις να είναι η Κίνα. Κάτι που δείχνει ότι επουδενί η Μόσχα θα ήθελε να δει στρατεύματα κρατών – μελών του ΝΑΤΟ εντός του ουκρανικού εδάφους ως «εγγυητές» ασφαλείας – «ειρηνευτικές» δυνάμεις.

Ο Ζελένσκι, πάντως, σε τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Τραμπ χαρακτήρισε «αδύνατο» για την Ουκρανία να παραχωρήσει ολόκληρη την επικράτεια του Ντονμπάς στη Ρωσία, αναφέρει το Reuters.

Το … όνειρο για ένταξη στο ΝΑΤΟ

Από τη μεριά του, όπως αναφέρει το Bloomberg, ο Τραμπ δηλώνει έτοιμος να προσφέρει στην Ουκρανία εγγυήσεις ασφαλείας, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό δεν θα συνδέεται με το ΝΑΤΟ, και με ένταξή της στον Οργανισμό. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι μια τέτοια μορφή εγγυήσεων θα ικανοποιούσε και τη Ρωσία.

Σύμφωνα με την Wall Street Journal, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο Τραμπ με Ευρωπαίους ηγέτες μετά τη συνάντησή του με τον Πούτιν, ανέφερε ότι είναι πρόθυμος να παράσχουν οι ΗΠΑ εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία. Αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν στρατιωτική υποστήριξη προς τις δυνάμεις -υπό ευρωπαϊκή ηγεσία- που θα βρεθούν στην Ουκρανία. Ωστόσο, δεν δεσμεύτηκε για την ανάπτυξη αμερικανικών στρατευμάτων στη χώρα.

Οι εγγυήσεις θα αφορούν διμερείς δεσμεύσεις στον τομέα της ασφαλείας, καθώς και οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς τις ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις από τη Δύση. Την οποίαν, ως γνωστόν, όπως έχει πει και στο πρόσφατο παρελθόν, θα την πληρώνει η Ευρώπη.

Ορισμένοι Ευρωπαίοι που συμμετείχαν στην διαδικτυακή συνομιλία, δήλωσαν ότι οι εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ, ενδεχομένως θα έδιναν τη δυνατότητα στον Ζελένσκι να συμβιβαστεί με τον Πούτιν, εάν η Ρωσία είναι πρόθυμη να διαπραγματευτεί.

Εγγυήσεις «παρόμοιες» με του Αρθρου 5 του ΝΑΤΟ, αλλά χωρίς το ΝΑΤΟ

Σε αυτή τη διαδικτυακή συνάντηση, ξεχωριστά συζητήθηκε η πρόταση της Ιταλίδας πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι, για να δοθούν στην Ουκρανία εγγυήσεις στη βάση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ περί συλλογικής άμυνας, στην περίπτωση που κάποια χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ δεχτεί επίθεση από τρίτον.

Κατόπιν, ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ  για το Ουκρανικό, Στιβ Γουίτκοφ, μιλώντας στο CNN, ισχυρίστηκε ότι Τραμπ και Πούτιν συμφώνησαν σε «ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας» για την Ουκρανία, τέτοιες όπως η «προστασία της σύμφωνα με το Άρθρο 5 από τις ΗΠΑ».

Ωστόσο, ο Τραμπ, μετά τη συνάντησή του με τον Πούτιν, φέρεται να είχε πει ότι ήταν μεν πρόθυμος να συμβάλουν οι ΗΠΑ στις εγγυήσεις ασφαλείας, αλλά αυτό θα έπρεπε να αποσυνδεθεί από το ΝΑΤΟ.

Ως γνωστόν, το Αρθρο 5 προβλέπει ότι σε περίπτωση που χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ δεχθεί επίθεση από τρίτη χώρα, τα υπόλοιπα μέλη του Οργανισμού υποχρεούνται να την προστατεύσουν. Βέβαια, στην περίπτωση των δύο κρατών – μελών, της Ελλάδας και της Τουρκίας, οπότε η Αγκυρα απειλεί με casus belli, οι «σύμμαχοι» σφυρίζουν προσποιούμενοι τους αδιάφορους.

Πάντως, η Ουάσιγκτον δεν κάνει λόγο για εγγυήσεις Αρθρου 5, αλλά για εγγυήσεις παρόμοιες με αυτές του Αρθρου 5. Πως είναι, όμως, κάτι τέτοιο δυνατόν, χωρίς την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, και δίχως παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων εντός της Ουκρανίας, παραμένει προς το παρόν θολό.

Σενάριο Κορέας, αλλά χωρίς αμερικανικά στρατεύματα

Στην παρούσα, για το Κίεβο και τους Ευρωπαίους υποστηρικτές του, το ιδανικό σενάριο για τον τερματισμό του πολέμου θα ήταν να περιοριστεί η Ρωσία στα εδάφη που ήδη κατέχουν τα στρατεύματά της και να μην της δοθούν παραπάνω εδάφη (σ.σ. ολόκληρο το Ντονμπάς), αναφέρει η Wall Street Journal.

Ετσι, το Κίεβο και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί του, οι οποίοι δηλώνουν ότι δεν θα αναγνωρίσουν ποτέ νομικά το πέρασμα αυτών των εδαφών στη Ρωσία, θα ζήσουν με την πραγματικότητα του de facto ρωσικού ελέγχου πάνω από το 20% της Ουκρανίας. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, Δύση και Κίεβο θα έχουν τον έλεγχο της υπόλοιπης Ουκρανίας, ενισχύοντας ταυτόχρονα συνεχώς τις ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις, με τις Δυτικές πολεμικές βιομηχανίες, βεβαίως, να θησαυρίζουν, πουλώντας οπλισμό.

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα θύμιζε το τέλος του πολέμου στην Κορέα, το 1953, με την χερσόνησο διαιρεμένη, αλλά με τη Νότια Κορέα να βρίσκεται υπό τις εγγυήσεις ασφαλείας των αμερικανικών στρατευμάτων. Στην περίπτωση της Ουκρανίας, πάντως, οι ΗΠΑ δεν δείχνουν να έχουν διάθεση επιτόπου στρατιωτικής παρουσίας. Αντίθετα, αυτό δηλώνουν ότι θέλουν οι Ευρωπαίοι της «συμμαχίας των προθύμων». Κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατον να δεχθεί η Ρωσία. Εκτός, ίσως, και εάν υπάρξει ένα «μείγμα» εγγυητριών δυνάμεων και παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων εντός της Ουκρανίας, όπως για παράδειγμα της Κίνας, της Τουρκίας και άλλων χωρών.

Η χρήση ενός μηχανισμού παρόμοιου με αυτόν του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ για τη συλλογική άμυνα θα είναι δύσκολη στην Ουκρανία, γράφει το Bloomberg, επικαλούμενο πηγές που γνωρίζουν τις διεργασίες για τις εγγυήσεις ασφαλείας. Εναλλακτική λύση, πάντως, θα μπορούσε να είναι η δέσμευση των ΗΠΑ σε σχέδια της «συμμαχίας προθύμων» των Ευρωπαίων, τα οποία περιλαμβάνουν δυνάμεις ασφαλείας, παρακολούθηση και αεροπορική κάλυψη.

Και η Αγκυρα στον χορό

Μέσα σε αυτό το σκηνικό της έντονης κινητικότητας στο Ουκρανικό, η Αγκυρα προσπαθεί να αποκομίσει διπλωματικά – γεωπολιτικά οφέλη.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέϊ Λαβρόφ, σχετικά με τις συνομιλίες Πούτιν – Τραμπ στην Αλάσκα, ο πρώτος, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές του τουρκικού ΥΠΕΞ,  δήλωσε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να συμβάλει στην επίτευξη μόνιμης ειρήνης στην Ουκρανία, ανέφερε το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, TASS.