Ωρα για «κόμμα των Τεμπών»;

Αν και η πρόεδρος των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού, έως τώρα δεν απαντά καταφατικά ως προς τη δημιουργία «κόμματος των Τεμπών» ή την προσχώρησή της σε κάποιο από τα – υπάρχοντα ή τα σχεδιαζόμενα να δημιουργηθούν – κόμματα, η φημολογία επιμένει.

Μετά τις δημοσκοπήσεις που δίνουν σε ένα – υποθετικό – «κόμμα των Τεμπών» 25%, την Κυριακή, η Μ. Καρυστιανού έσπευσε να επαναλάβει ότι δεν θα είναι η ίδια, η οποία θα οργανώσει ένα τέτοιο κόμμα. Αν και όπως πρόσθεσε, επιθυμεί τη δημιουργία ενός «καινούργιου» κόμματος. Ναι μεν, έως τώρα, δηλώνει ότι προσωπικά δεν θα ηγηθεί ενός τέτοιου σχήματος, αν και εμμέσως αφήνει να αιωρείται στην ατμόσφαιρα η «επιθυμία» για κάτι «νέο».

Μιλώντας στην «Καθημερινή της Κυριακής», ανέφερε χαρακτηριστικά, όπως είχε πει και σε άλλες εμφανίσεις της στα ΜΜΕ: «Εγώ δεν θα οργανώσω κάτι, ούτε έχω τον χρόνο για κάτι τέτοιο. Επιθυμώ, πάντως, όπως ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, να δω κάτι καινούργιο. Είμαι και εγώ στο 25%», είπε, αναφερόμενη σε δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι το ένα τέταρτο των ερωτηθέντων πιθανόν να τη στήριζε. «Αν αυτό που ονειρεύομαι το δω να προκύπτει, να βγαίνει κάτι καινούργιο με όραμα και με σχέδιο, γιατί να μη συμφωνήσω και να μην το καλοδεχθώ, χωρίς απαραίτητα να είμαι μέρος του. Κάτι που δεν θα αλλάξει στη διαδρομή και θα μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο».

«Φαινόμενο Καρυστιανού»

Το «φαινόμενο Καρυστιανού», της μητέρας που έχασε στην τραγωδία – ή έγκλημα, όπως συχνά χαρακτηρίζεται – των Τεμπών την κόρη της, ενός ιδιαιτέρως θρησκευόμενου ατόμου που φέρεται να διατηρεί σχέσεις με εκκλησιαστικούς κύκλους της Βόρειας Ελλάδας, και έχει μετατραπεί σε πραγματικό «εφιάλτη» για το μέγαρο Μαξίμου, το «επικοινωνιακό» επιτελείο του και των στρατό των τρολ του, απασχολεί το τελευταίο διάστημα τα ΜΜΕ και τους δημοσκόπους.

«Ποιος ξαφνιάστηκε από το ποσοστό 25% που συγκέντρωσε σε πρόσφατη δημοσκόπηση (Interview) το «κόμμα Καρυστιανού»; διερωτάται η εφημερίδα «το Βήμα». Και απαντά: «Ενδεχομένως μόνο όσοι θα περίμεναν ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό. Η Μαρία Καρυστιανού, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανένας μαζί της, κατάφερε κάτι που δεν μπόρεσε να πετύχει η αντιπολίτευση. Ταρακούνησε συθέμελα την κυβέρνηση με τις μεγάλες κινητοποιήσεις για τα Τέμπη».

Αναλγησία ακόμα και απέναντι στους νεκρούς

Απαντες, βεβαίως, όπως είναι αναμενόμενο, επικεντρώνονται στο αν η ίδια θα σχηματίσει κόμμα ή όχι. Η Μ. Καρυστιανού, μιλώντας στην «Καθημερινή», ανέφερε πως αυτή η συζήτηση συντηρείται περισσότερο για να προσάψει ιδιοτέλεια στον ανιδιοτελή αγώνα των οικογενειών των θυμάτων των Τεμπών. Κάτι που συστηματικά έκανε ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκης, προκειμένου να την απαξιώσει.

Αν κρίνει κανείς, όμως, από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις των εκατομμυρίων Ελλήνων, πέτυχε το αντίθετο. Να πυκνώνει το διαρκώς διογκούμενο κίνημα διαμαρτυρίας για την κυβερνητική διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών. Παρά ταύτα, με περίσσια κοινωνική αναλγησία και αλαζονεία «γαλαζοαίματου», ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να απαξιώνει τους συγγενείς. Ακόμα και τον Ρούτσι που ζητούσε την εκταφή της σορού του γιου του. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ούτε η στοιχειώδης ευαισθησία ως προς τους νεκρούς. Κάτι που αποτελεί απαράβατη κληρονομιά από εποχής αρχαιότητας. Ο υποκριτικός τραγέλαφος κυβέρνησης – Αρείου Πάγου για την εκταφή, αποτελεί ξεδιάντροπο χλευασμό της κοινωνίας.

«Τέκνο της ανάγκης»;

Το πραγματικό ερώτημα, όμως, δεν είναι αν θα δημιουργηθεί «κόμμα των Τεμπών». Είναι τι είναι αυτό που «σπρώχνει» για να δημιουργηθεί; Τα εκατομμύρια άνθρωποι που κατέβηκαν στις συγκεντρώσεις με αφορμή τα Τέμπη, δεν είχαν απλά συναισθηματικά κίνητρα και γι’ αυτό ταυτίζονταν με τις οικογένειες των συγγενών. Βλέπουν ότι σε μια χώρα που έχει «βομβαρδιστεί» από τα μνημόνια, η καταστροφική διαχείριση της κυβέρνησης Μητσοτάκη προκαλεί παντού «κοινωνικά Τέμπη». Είναι ο φόβος ότι στη θέση των παιδιών των συγγενών των θυμάτων μπορεί να βρεθούν ανά πάσα στιγμή τα δικά του παιδιά.

Είναι, κοντολογίς, η αγωνία για το αύριο αυτής της χώρας. Ο πόνος των γονιών που βλέπουν τα παιδιά τους να ξενιτεύονται για να βρουν αξιοπρεπή δουλειά. Είναι η αγανάκτηση των νέων που βλέπουν ότι στη χώρα τους δεν έχουν μέλλον. Είναι η απαξίωση της Ελλάδας στο διεθνές σκηνικό. Η φτωχοποίηση των ανθρώπων της. Η προσβολή της αξιοπρέπειάς τους. Η διαφθορά. Οτι τα λαμόγια ευδαιμονούν, ενώ η χώρα βιώνει κατάσταση κακοδαιμονίας. Οτι μια κάστα «νεοκοτσαμπάσηδων», μερικές ζάμπλουτες – λούμπεν – οικογένειες, σε πλήρη διαπλοκή με το μέγαρο Μαξίμου, ως «συνεταιράκια», έχουν τη χώρα ως βιλαέτι τους. Το, δε, καταφύγιο της Δικαιοσύνης έχει προ πολλού πάψει να υπάρχει.

Τα Τέμπη είναι το πρόσχημα που κινητοποιεί τον κόσμο. Η ουσία, τα κοινωνικά και πολιτικά αίτια είναι πολύ βαθύτερα. Και σίγουρα, η δημιουργία – γενικά και αόριστα – ενός νέου κόμματος δεν αποτελεί πανάκεια για την αντιμετώπισή τους. Ωστόσο, αυτά τα αίτια και το μαζικό κύμα διαμαρτυρίας που το προκάλεσαν, έφεραν την Καρυστιανού στην επιφάνεια.

Πολλάκις έχει συμβεί αυτό στην ιστορία. Κοινωνικές διεργασίες και κινητικότητα, φέρνουν νέα πρόσωπα στο προσκήνιο. Το εάν είναι εις θέσιν να ανταποκριθούν στα κελεύσματα των καιρών, είναι το μέγα ερώτημα. Κάποιες προσωπικότητες ανταποκρίθηκαν στις προκλήσεις των καιρών, και κατεγράφησαν στην ιστορία. Αλλες απέτυχαν οικτρά. Η Καρυστιανού έχει δείξει ότι έχει «πολιτικό ένστικτο», αλλά εάν έχει «πολιτική στόφα» δεν το έχει αποδείξει. Η περίπτωση του «διάττοντα αστέρα», Πέπε Γκρίλλο, στην Ιταλία είναι ενδεικτική. Προκάλεσε αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, αλλά τελικώς το «σύστημα» ήλεγξε την κατάσταση, και ανέβασε στην εξουσία την ακροδεξιά Μελόνι.

Οι εξελίξεις, όμως, δεν υπακούουν μόνο σε σχεδιασμούς και σκοπιμότητες. Η ιστορία έχει τους δικούς της κανόνες. Και το «αυθόρμητο», ακόμα και εάν είναι «τυφλό», είναι σύνηθες φαινόμενο στις κοινωνικές διεργασίες. Πόσο μάλλον, όταν δεν υφίσταται εναλλακτική, όπως για παράδειγμα σήμερα στην Ελλάδα, όπου η αντιπολίτευση είναι κατώτερη των περιστάσεων, με αποτέλεσμα τα δραματικά υψηλά ποσοστά της αποχής στις εκλογές.

Ωστόσο, ο «τυφλός αυθορμητισμός», χωρίς συντεταγμένο πολιτικό πρόγραμμα, οργάνωση και χαρισματικές πολιτικές προσωπικότητες, ενέχει πάντα τον κίνδυνο της αποτυχίας. Και το χειρότερο: Της διάψευσης των ελπίδων των μαζών που κινητοποιούνται για να αλλάξει η κοινωνία και η χώρα. Και οι Ελληνες έχουν διαψευσθεί πολλάκις στη σύγχρονη ιστορία τους και, βέβαια, στην εποχή των μνημονίων, καθώς και σήμερα. Διότι, όπως έγραφε ο περίφημος και εύστοχος, Κώστας Βάρναλης, «δεν είμ’ εγώ σπορά της Τύχης, ο πλαστουργός της νιας ζωής. Εγώ ‘μαι τέκνο της Ανάγκης κι ώριμο τέκνο της Οργής». Ωριμο τέκνο, λοιπόν.

Υπολογίζουν κέρδη και ζημιές

Το «κόμμα των Τεμπών», ακόμα κι’ αν κινηθεί στο 10% (και όχι 25% που δίνουν οι δημοσκοπήσεις) εκτιμάται ότι θα βλάψει ένα κόμμα Τσίπρα, που ενδεχομένως θα δημιουργηθεί. Ωστόσο, θα πλήξει και τη ΝΔ, αφού πολλοί δυσαρεστημένοι Νεοδημοκράτες θα στραφούν προς αυτό. Γενικότερα, θα δημιουργήσει πρόβλημα σε όλα τα υπάρχοντα κόμματα – κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Πόσο μάλλον, που κάποια από αυτά, όπως το ΠΑΣΟΚ, βρίσκονται σε παρατεταμένη κατάσταση ακινησίας, αν όχι οπισθοδρόμησης.

Το «κύμα» των Τεμπών θα ήθελαν να ενσωματώσουν στους κόλπους τους υπάρχοντα κόμματα, ή εάν όχι, με έμμεσο τρόπο να προσπαθήσουν να το παραμερίσουν. «Πολλά είναι και τα τηλεφωνήματα και οι πιέσεις που δέχονται αρκετοί συγγενείς -και κυρίως η Μαρία Καρυστιανού από βουλευτές και πολιτικά στελέχη που βλέπουν το μέλλον τους, μετά τις επόμενες εκλογές μάλλον αβέβαιο και πιέζουν για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού σχηματισμού στον οποίο θα μπορούσαν να ενταχθούν», σημειώνει η «Καθημερινή».

«Είναι αυτονόητο ότι δέχεται εισηγήσεις να προχωρήσει σε συγκρότηση κόμματος ή φλερτ για να ενταχθεί σε άλλο κόμμα», παρατηρεί «το Βήμα». Και συνεχίζει: «Ενα «κόμμα Τεμπών» θα διεμβόλιζε τόσο την Πλεύση Ελευθερίας, ίσως κυρίως αυτήν, όσο και άλλα κόμματα, όπως η Ελληνική Λύση, αλλά και η Νίκη, καθώς η Καρυστιανού φέρεται να διατηρεί διαύλους με εκκλησιαστικούς κύκλους της Βόρειας Ελλάδας, ενώ εκτιμάται πως διείσδυση θα είχε και σε ευρύτερα κοινά όπως της Φωνής Λογικής ή ακόμα και σε πιθανά κόμματα Σαμαρά και Τσίπρα».

Το «περιβάλλον» Καρυστιανού

Κατά την «Καθημερινή», γύρω από τον σύλλογο συγγενών θυμάτων Τεμπών «έχει στηθεί ένα πανελλαδικό δίκτυο από ανθρώπους με τελείως διαφορετικό κοινωνικό και πολιτικό υπόβαθρο, που κατά καιρούς βοηθούν και στηρίζουν τις δράσεις τους. Ιδιαίτερα από τότε που ξεκίνησαν οι περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, ο όγκος των μηνυμάτων στήριξης, αλλά και παρότρυνσης για να γίνει ένα κόμμα είναι καταιγιστικός».

Οσον αφορά το «περιβάλλον» της, «από τους πιο κοντινούς συνεργάτες της Καρυστιανού είναι η δικηγόρος της, Μαρία Γρατσία. Η κ. Γρατσία ήταν υποψήφια με το κόμμα «Νίκη» στις εκλογές του 2023 και έλαβε στην Α΄ Αθηνών τις περισσότερες ψήφους μετά τον πρόεδρο του κόμματος Δημήτρη Νατσιό, όμως το κόμμα δεν πήρε έδρα. Είναι ιδιαιτέρως θρησκευόμενο άτομο, όπως και η κ. Καρυστιανού. Αντιθέτως, οι σχέσεις της με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι πια σχεδόν ανύπαρκτες. Η κ. Κωνσταντοπούλου συνεχίζει να έχει εμπλοκή βεβαίως στην υπόθεση των Τεμπών, καθώς εκπροσωπεί τον απεργό πείνας κ. Ρούτσι.

»Ανάμεσα στα πρόσωπα που εμπιστεύεται ιδιαίτερα η κ. Καρυστιανού είναι και ο καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Northeastern της Βοστώνης Νίκος Πασσάς, ο οποίος μιλάει συχνά για το θέμα των Τεμπών στα ελληνικά ΜΜΕ. Οταν επισκέπτεται την Αθήνα, τη βοηθάει ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας άρσης βαρών Νίκος Σκιαδάς. Στο περιβάλλον της βρίσκεται και ο νομικός και πρώην σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας στη Νέα Δημοκρατία Νίκος Καραχάλιος. Στενή σχέση έχει διατηρήσει και με τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Αρβανίτη, ο οποίος είχε φέρει το θέμα στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο από την αρχή».

Πραγματική ενημέρωση στο
mailbox σας. Χωρίς λογοκρισία.

Σχετικά Άρθρα

Πολυτεχνείο: Ποιοι φοβούνται το μήνυμα της Εξέγερσης; 

Το επιχείρημα ότι δήθεν “δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο” όταν το τάνκς έριξε την Πύλη διακινείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια από όσους επιμένουν να παραχαράξουν την Ιστορία και να τη ξαναγράψουν στα δικά τους μέτρα.

To “ΚΙΤ 72” ψυχολογικού πολέμου

Η Κομισιόν επίσημα πλέον ανακοίνωσε στην ανάγκη “προετοιμασίας” των ανθρώπων και των κοινοτήτων με το "ΚΙΤ 72"

Νοέμβρης ‘73: Κανείς πριν μπει στη μάχη δεν ξέρει ποιος είναι

Της Δήμητρας Ρουμπούλα * “Πολύς κόσμος δεν έχει μιλήσει για...

Η «δεξιά του Κυρίου» ευλογεί προεκλογικά τη μυστική διπλωματία

Τελευταία, σε δύο από τις εμφανίσεις του πλάϊ σε ιεράρχες, ο Κ. Μητσοτάκης είχε ως στόχο να προβάλλει τη - μυστική - συμφωνία του με τη Βουλγαρία

To δώρο αποχαιρετισμού Κοβέσι στον Μητσοτάκη

Η Λάουρα Κοβέσι αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μιλώντας για ελληνική περίπτωση, ως χαρακτηριστική σε απόπειρες εκφοβισμού του θεσμού.