Κрокодил
Που είναι εκείνες οι κυματίζουσες ουκρανικές σημαίες στα προφίλ των σόσιαλ, καλέ; Που πήγαν; Χάθηκαν πια; Ούτε δείγμα;
Που είναι εκείνοι που έκραζαν «πουτινάκι» σε κάθε άνθρωπο που τολμούσε να ψελλίσει, κάτι έστω, για την ειρήνη, καλέ; Που πήγαν; Κρύφτηκαν και δεν τους βλέπουμε; Αλί και τρισαλί!
Λέτε να είδαν τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν στο ίδιο τραπέζι και να τα βρίσκουν. Ποιος θα πάρει εδάφη, ποιος θα πάρει πολύτιμες σπάνιες γαίες, ποιος δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ, ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο (το λογαριασμό, ντε) και ποιος θα πάρει ό,τι του χρειάζεται μεταξύ κοιλιάς και γονάτων;
Διότι τα είπαν και τα συμφωνήσανε εκείνοι. Και τώρα όλοι εκείνοι με τις ουκρανικές σημαίες πλησίστιες στα προφίλ φαίνεται πως κατάλαβαν. Όπως και οι άλλες, οι παρκετέζες της Αμέρικα. Κατάλαβαν ότι ο Τραμπ έχει ένα ακόμη… κληρονομικό χάρισμα: Να φέρεται στις παρκετέζες του, σαν παρκετέζες!
Κλαψουρίζει η ΕΕ ότι θέλει θέση στο τραπέζι. Να δείξει σπουδαία και δυνατή και επιδραστική. Ένας πόλεμος τελειώνει. Εκείνος που τον χαιρέτιζαν με «εθνικό» πατριωτισμό, για «νικηθεί ο Πούτιν», ο κακός, ο τρισάθλιος. Ε;
Και άντε ο Τραμπ είπε ότι θα δώσει «θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» στην Ουκρανία. Για ποιο πράγμα; Για να τρώσει κουλουράκια και να πίνει πορτοκαλάδες; Και στην ΕΕ; Τίποτα; Παρκετέζα είναι και φαίνεται; Εμ έτσι όπως τα κάνανε, και είναι και φαίνονται.
Που είναι εκείνοι που έλεγαν «Ευχαριστώ, Αμέρικα» στα σόσιαλ όταν, από δολιοφθορά (που της έδιναν και χώρα προέλευσης τα άφρονα) τιναζόταν στον αέρα, υποθαλάσσια, ο αγωγός φυσικού αερίου Nord Stream, που θα διαφέντευε, ρωσικά όπως νόμιζαν και υποστήριζαν, τη φτηνή και πολλή ενέργεια της Ευρώπης.
Μα να σου τινάζουν τον αγωγό στον αέρα και εσύ να λες ευχαριστώ που θα μείνεις δίχως φυσικό αέριο; Πόσο παράφρων είσαι; Ασε που εμείς, στο Ελλάντα, φτάσαμε με τούτα και με κείνα να έχουμε 4 (τέσσερις) φορές ακριβότερο αέριο από πριν. Και μας έβαλαν και στο διαβόητο Χρηματιστήριο Ενέργειας και έφτασε η ενέργεια να είναι ό,τι ακριβότερο. Να στα μούτρα μας!
Παράφρων, είπα και θυμήθηκα εκείνον τον (θου Κύριε τω στόματί μου) πρόεδρο της Πολωνίας Αντρέι Ντούντα, που πρόσφατα ζήτησε όχι μόνον να ακυρώσουν τον αγωγό Nord Stream, αλλά να τον ανατινάξουν ολοσούμπιτο να μην έχουμε, λέει, καμιά επαφή με τη Ρωσία! Και δεν είπε και «σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω» στο τέλος, όχι τίποτε άλλο. Θυμάστε; Είχαν απασφαλίσει όλοι οι παράφρονες. Να γίνουμε όλοι στην Ευρώπη χειροβομβίδες και παρανάλωμα.
Τώρα, τι λένε; Που πήγαν πρώτες και καλύτερες οι δικές μας να δώσουν και όπλα στην Ουκρανία. Και νααααα ανέμιζαν οι ουκρανικές σημαίες στα προφίλ των σόσιαλ. Ότι είναι «εθνικό μας θέμα». Ο πόλεμος. Εθνικό μας θέμα. Κούνια που σας κούναγε.
Και βγήκε ο Τραμπ να υπονοήσει εκείνο που έλεγε ο συνταγματάρχης ε.α. Ντάνιελ Ντέιβις, ότι τα περισσότερα από τα όπλα που σπεύσανε, οι παρκετέζες ντε, να παραδώσουν στην Ουκρανία βρέθηκαν να πουλιούνται στη μαύρη αγορά και να καταλήγουν στα χέρια ναρκωβαρόνων της Λατινικής Αμερικής. Και ο πρόεδρος δήλωνε ότι αυτό θα το ψάξει. Εννοώντας ότι θα πληρώσουν όσοι το έκαναν.
Κι άντε δεν ισχύει αυτό και ήταν όλοι τους καλές παρκετέζες. Το άλλο, που είπε, για το μάρμαρο, το λογαριασμό ντε, της ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, τα 500 και πλέον δισεκατομμύρια (χώρια τα 3,1 τρισεκατομμύρια δολάρια που στοίχισε ο πόλεμος στην ΕΕ!), ότι θα τα πληρώσει η ΕΕ και οι παρκετέζες του εκεί, ισχύει; Ότι θα πάρει εκείνος πόσα εκατομμύρια στρέμματα (αξίας κάπου 500 δισεκατομμυρίων) με σπάνιες γαίες της Ουκρανίας και ο Πούτιν εδάφη (έως και το 25% της Ουκρανίας), ισχύει; Ε; Για πείτε μας ανεμίζουσες ουκρανικές σημαίες στα σόσιαλ, που εξαφανιστήκατε.
Αμ το άλλο; Που είναι εκείνοι που απαιτούσαν και πετύχαιναν να ακυρωθούν παραστάσεις Ρώσων καλλιτεχνών και ρωσικών καλλιτεχνικών σχημάτων στην Ευρώπη και αλλού; Που πήγαν; Έπαθαν αφωνία από τις πολλές ψηλές νότες στις άριές τους; Που είναι εκείνοι που έδιωχναν σπουδαίους καλλιτέχνες επειδή τους φαινόταν ρωσική η καταγωγή του; Μούλωξαν τώρα; Και θα πληρώσουν, δίχως κιχ, το μάρμαρο;
Ποιος είναι πουτινάκι τώρα; Που του το λέει κατάμουτρα ο πρόεδρος Τραμπ; Ε; Ποιος είναι; Ποιος από αυτούς τους Ευρωπαίους «της Δημοκρατίας και της Προόδου»; Τώρα, που ο Τραμπ λέει «Αγοράστε αμερικανικά όπλα για να διατηρηθεί το ΝΑΤΟ ισχυρό»; Που αυτό άλλωστε είναι ο άλλος του στόχος. Επιχειρηματίας γαρ.
Τώρα που τα βρήκαν, με ένα τηλεφώνημα μιάμισης ώρας, με όριο της έναρξης των σχέσεων ΗΠΑ – Ρωσίας την άρση των κυρώσεων, που είχαν επιβληθεί με ιαχές πανηγυρισμών από όλες τις παρκετέζες (μην σου πω και τις σφουγγαρίστρες των Αμερικανών).
Ε, που είναι όλοι αυτοί; Ποιος είναι πουτινάκι τώρα; Τώρα που ο ήρωάς τους, κωμικός, Ζελένσκι (hilarious!) λέει «Ελάτε να κάνουμε μια οικονομική συμφωνία»; Και τον φτύνουν και νομίζει πως βρέχει; Όπως η ΕΕ;
Τώρα, που Ευρωπαίοι ΥΠΕΞ τονίζουν ότι καμία απόφαση για την Ουκρανία δεν πρέπει να ληφθεί «χωρίς το Κίεβο» και χωρίς συμμετοχή των Ευρωπαίων; Σιγά, παρκετέζες, που δεν θα σας δείξει ο πρόεδρος τι ακριβώς είστε. Και, που είστε, πάρτε και λίγο τη γωνία κάτω από το τραπέζι, διότι έχει χνουδάκια.
Που είναι εκείνοι που μιλούσαν για «πουτινάκια» ακόμη και για τη Συναυλία Υπέρ της Ειρήνης; Τώρα θέλουν, πολύ πολύ πολύ, την ειρήνη Τραμπ; Ή μήπως είναι «πουτινάκι» ο πρόεδρος Τραμπ; Ε; Ύστερα από τόσα θύματα ενός πολέμου αιματηρού και πολύχρονου, που τον χαιρέτιζαν από τα προφίλ στα σόσιαλ με ιαχές πορωμένης, φανατικής ανοησίας.
Τα είχε πει από παλιά ο ποιητής μας, Κώστας Βάρναλης, κι έγινε τραγούδι, «Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου», με το Νίκο Ξυλούρη: «Και στον πόλεμ’ ‘όλα για όλα’ / κουβαλούσα πολυβόλα / να σκοτώνονται οι λαοί / για τ’ αφέντη το φαΐ».
Εντάξει, δεν πρόκαμε ο μπάρμπα Κώστας να μιλήσει για πουτινάκια. Το είπε, όμως, καλύτερα στο ίδιο ποίημα: «Χάιντε θύμα, χάιντε ψώνιο»! Μην κρύβεστε τώρα. Για σας μιλούσε.
