Ουδόλως εξέπληξαν οι επισημάνσεις περί αποτυχίας των μνημονίων, συνεχιζόμενης φτωχοποίησης της χώρας και παντελούς απουσίας ουσιαστικού μοντέλου ανάπτυξης εκ μέρους της κυβέρνησης για την Ελλάδα. Πρόσφατα, επικριτικός δεν εμφανίστηκε μόνο Αμερικανός οικονομολόγος και καθηγητής στα Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο οποίος πολλάκις έχει καταγγείλει τις απαράδεκτες πολιτικές καταστροφής της Ελλάδας. Μέχρι και η παλιά καραβάνα του τραπεζικού συστήματος, Μιχάλης Σάλλας, ήταν εξίσου καταγγελτικός. Απαντες, επίσης, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη «μονοκαλλιέργεια» του Τουρισμού. Παρά ταύτα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί να είναι ο πιο πιστός χειροκροτητής των μνημονίων της λιτότητας και των ολέθριων, αντιαναπτυξιακών πολιτικών της.
Ανάμεσα στα άλλα, ο νομπελίστας οικονομολόγος, Τζόζεφ Στίγκλιτς, επισήμανε ότι:
-Η διαρθρωτική προσαρμογή που επιβλήθηκε στην Ελλάδα οδήγησε σε μια πάρα πολύ αργή ανάκαμψη της χώρας, με την κατώτερη και τη μεσαία τάξη να μην έχουν ανακάμψει ακόμα.
-Δεκαπέντε χρόνια μετά, πολλοί πόροι της Ελλάδας ανήκουν πια σε ξένους και σε ολιγάρχες. Αν οι περισσότεροι πόροι της Ελλάδας ανήκουν σε ξένους ή στους πλούσιους ή σε κερδοσκοπικά κεφάλαια, δεν είναι καλό για τον ελληνικό λαό, σημείωσε.
–Μια οικονομία (του 21ου αιώνα) πρέπει να βασίζεται στη γνώση, σε δυνατή εκπαίδευση, σε καλό τομέα υγείας, που παίζουν σημαντικό ρόλο (…)» αλλά «αυτά ρημάχτηκαν από την τρόικα και πρέπει να αποκατασταθούν, για να αποκτήσει η Ελλάδα την ευημερία που της αξίζει».
Γι’ αυτό, είπε, «το πρώτο βήμα είναι η αξιολόγηση της καταστροφής που προκλήθηκε από την τρόικα ως επακόλουθο της κρίσης του ευρώ, καθώς και ένα σαφές όραμα για το τι εστί μια οικονομία του 21ου αιώνα και ποια είναι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, όχι μόνο στον τουρισμό, αλλά και σε άλλους τομείς, όπως η κλιματική αλλαγή και το πώς αυτή θα επηρεάσει τη χώρα. Αυτά πρέπει να καθορίσουν την κατεύθυνση της ελληνικής οικονομίας από εδώ και εμπρός. Αν η οικονομία γίνει πιο εξαρτώμενη από τον τουρισμό και είναι λιγότερο διαφοροποιημένη, δεν είναι καλό για την Ελλάδα».
Η παλιά καραβάνα…
Ενδιαφέρον, όμως, έχουν και οι διαπιστώσεις που έκανε μία παλιά καραβάνα του τραπεζικού συστήματος ο Μιχάλης Σάλλας σε εκδήλωση που έγινε προ ημερών.
Τι μας είπε ο κ. Σάλλας:
1. «Η οικονομική πολιτική των τελευταίων δεκαετιών ήταν “οδοστρωτήρας στη χώρα” και προκάλεσε για τους Έλληνες, μεταξύ 2008-2022, απώλεια 600 δισ. ευρώ.».
2. «Ακόμα και όταν είχαμε φθάσει στα όρια της καταστροφής, υπήρχαν προτάσεις για την αποφυγή της χρεοκοπίας και των Μνημονίων, αλλά υπήρξε αδυναμία μελέτης προτάσεων για περιορισμό του χρέους»
3. «Στρατηγικοί τομείς της οικονομίας, περνούν σταδιακά – ή θα περάσουν σύντομα – στον ξένο έλεγχο».
4. «Απόδειξη της διαχειριστικής ανεπάρκειας του ελληνικού κράτους» είναι ότι τομείς τελούν πλέον υπό «τη διαχείριση και ιδιοκτησία κρατικών εταιρειών άλλων χωρών».
5. «Δεν υπήρχε σχέδιο προστασίας και ανάπτυξης» των πλουτοπαραγωγικών πόρων, της βιομηχανίας, της αγροτικής παραγωγής» που χάθηκαν. Αλλά και ο τουρισμός που έμεινε, κινείται σε «χαοτική και αντιαναπτυξιακή πορεία».
6. «Η Ελλάδα είναι «ουραγός από πλευράς οικονομικών δεικτών και αισιοδοξίας των πολιτών».
7. «Ποια ανάπτυξη; Όταν «ο τζίρος στα… τυχερά παιχνίδια είναι δυο φορές πάνω από τα σούπερ μάρκετ».
Αναλυτικότερα, σε εκδήλωση, στο ξενοδοχείο, Electra Palace, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του πρώην υπουργού Οικονομικών, Παναγιώτη Ρουμελιώτη, με τίτλο «Ο κατακερματισμός του κόσμου», ενώπιον του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου, και του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σαμαρά, Ευάγγελου Βενιζέλου, ο τραπεζίτης, άλλοτε δημιουργός της Τράπεζας Πειραιώς, Μ. Σάλλας, έκανε λόγο για «δυσλειτουργική» Ευρώπη με την «σοβιετικού τύπου γραφειοκρατία», αλλά και για ανίκανη ελληνική δημόσια διοίκηση που κρατάει τη χώρα καθηλωμένη σε χαμηλές πτήσεις.
Ειδικότερα:
-Ηταν ιδιαίτερα καυστικός για την κατάσταση στην Ελλάδα, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι μία χώρα που εμφανίζει ως μεγαλύτερο επιχειρηματικό τζίρο στην οικονομία της την βιομηχανία του… τζόγου, πάνω από τον συνολικό τζίρο των σούπερ μάρκετ, ακόμη και των εσόδων του τουρισμού, δεν έχει να περιμένει και πολλά από τον εαυτό της. «Η Ελλάδα σήμερα υστερεί ακόμα και από χώρες που μέχρι το 1989 ανήκαν στο Ανατολικό μπλοκ. Παραμένουμε ουραγοί στην ΕΕ με ανεπάρκειες τόσο στην αντιμετώπιση απλών καθημερινών θεμάτων, αλλά και σε καθοριστικά για την πορεία του τόπου ζητήματα» είπε χαρακτηριστικά.
-Επισήμανε ότι τα μνημόνια θα μπορούσαν και έπρεπε να είχαν αποφευχθεί αν οι Ελληνες πολιτικοί την κρίσιμη ώρα είχαν δείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Υπήρχαν τρόποι, όπως είπε, να αποφύγουμε έστω και στο παρά πέντε την χρεοκοπία και αποκάλυψε ότι ο ίδιος ως επικεφαλής μιας από τις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες είχε προτείνει συγκεκριμένο σχέδιο το οποίο δεν υιοθετήθηκε. Αποκάλυψε επίσης ότι με δημόσια παράστασή του απέτρεψε, μετά την λήξη των μνημονίων, το εγκληματικό σχέδιο της Τράπεζας της Ελλάδας και του Γιάννη Στουρνάρα για υπαγωγή της χώρας σε προληπτική πιστοληπτική γραμμή που θα είχε οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε ένα νέο μνημόνιο. Αλλά η ζημιά είχε ήδη συντελεστεί.
Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Από το 2008 μέχρι το 2022 οι Ελληνες έχασαν αθροιστικά περίπου 600 δισ. ευρώ. Αφήσαμε τους πλουτοπαραγωγικούς μας πόρους χωρίς σχέδιο και στόχο. Προτιμήσαμε τις χωματερές από την εκβιομηχάνιση του αγροτικού τομέα. Αφήνουμε τις βιομηχανίες εγκαταλελειμμένες στη διεθνή λαίλαπα. Αφήνουμε τον τουρισμό σε αντιαναπτυξιακή πορεία. Είναι λυπηρό ότι υποδομές, όπως τηλεπικοινωνίες, λιμάνια, αεροδρόμια περνάνε σε διαχείριση και ιδιοκτησία κρατικών εταιρειών άλλων χωρών. Χωρίς να υποτιμώ την συμβολή του τουρισμού στην ελληνική οικονομία, κανείς δεν περίμενε ότι από μόνο του το «μοντέλο ξαπλώστρες στη Μύκονο», «ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης» και… «εταιρείες στοιχημάτων» θα μπορούσαν να αναβαθμίσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας».
-Απέδωσε τις σημερινές παθογένειες στην ανυπαρξία σοβαρής και θεσμικά θωρακισμένης δημόσιας διοίκησης, καθώς για να λυθούν ακόμη και τα πιο ασήμαντα θέματα πρέπει να φτάσουν στον προθάλαμο υπουργικών γραφείων με όλες τις πελατειακές πρακτικές που αυτό συνεπάγεται.
-Αναφέρθηκε στο στοίχημα της Πράσινης Ανάπτυξης με τα δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα που στο τέλος ούτε η Ελλάδα, αλλά ούτε η Ευρώπη θα μπορέσει να τηρήσει. Οι απαιτούμενοι πόροι που είναι τεράστιοι, όπως διευκρίνισε, μπορούν να έρθουν μόνο με την σύσταση ενός «πράσινου ευρω-ομόλογου», το οποίο όμως μπλοκάρει η Γερμανία με τις γνωστές προστατευτικές αγκυλώσεις της.
-Επιτέθηκε κατά της Γερμανίας που όπως χαρακτηριστικά είπε, υπήρξε η πλέον ευνοημένη χώρα της μεταπολεμικής περιόδου χάρις στην απλόχερη αμερικανική στήριξη, αλλά σήμερα, κοιτώντας μόνο το δικό της συμφέρον, μπλοκάρει λύσεις σωτηρίας της ευρωπαϊκής οικονομίας όπως το ευρωομόλογο.
