Τη στενή σχέση Οζσέρτ - Ερντογάν, υπογραμμίζει σε δημοσίευμά του, στην αντιπολιτευόμενη ιστοσελίδα, Νordic monitor, ο πολέμιος του Ερντογάν, Αμπντουλάχ Μποζκούρτ. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι υπάρχουν σημαντικοί λόγοι ανησυχίας από τον διορισμό του Οζσέρτ ως επικεφαλής της Στρατιάς του Αιγαίου και τι μπορεί να σχεδιάζει μέσω αυτού ο Ερντογάν
Φινλανδοποίηση της Ελλάδας. Εως τώρα, ο Ερντογάν παρενέβαινε στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας. Συχνά, παίρνοντας «κατευναστικές» -ή και καθόλου- απαντήσεις από την Αθήνα, για να μην ταραχθούν τα «ήρεμα νερά» του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Τώρα του άνοιξε η όρεξη και είπε να παρέμβει και στις «δελφινομαχίες» της ΝΔ. Ετσι, όπως πάει, σε λίγο θα ζητήσει να τον χρίσουν επίτιμο πρόεδρο της ΝΔ
Δεν είναι η πρώτη φορά που η τουρκική πλευρά παρουσιάζει τον πρωθυπουργό ως «περιστερά της ειρήνης» και τον υπουργό Αμυνας ως «γεράκι του πολέμου». Απλά, εκμεταλλεύεται τα «συντροφικά μαχαιρώματα» εντός ΝΔ και κυβέρνησης που, εδώ και καιρό, έχει μοιραστεί σε δήθεν «Κολοκοτρωναίους» και «Νενέκους»
Παρά τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για "θετική ατζέντα" και "ήρεμα νερά" μεταξύ Αθηνών και Αγκυρας, η Τουρκία δεν φαίνεται να συμμερίζεται αυτή την άποψη "χτυπώντας" τώρα δια μέσω της δήθεν "τουρκικής" μειόνοτητας στα Δωδεκάνησα.
Με τα μάτια στραμμένα στο εσωτερικό ακροατήριο, αλλά και στον μουσουλμανικό κόσμο, απηύθυνε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών «προειδοποιήσεις», «έμμεσες απειλές» και «παραινέσεις» προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Σαφής η επιδίωξή του να εμφανίσει την Τουρκία, αντί για δύναμη εισβολής και κατοχής στην Κύπρο, «εγγυήτρια δύναμη ειρήνης και ασφάλειας»
Μεγαλώνει το χάσμα μεταξύ Αθήνας - Λευκωσίας, όπως προκύπτει από συνέντευξη του Κύπριου υπουργού Εξωτερικών. Ο -εκ του πονηρού- ανιστόρητος «πρόεδρος» των κατεχομένων εκμεταλλεύεται την πρωτοβουλία της Ν. Μπακογιάννη για το Κόσοβο, και τα ... «ορφανά του Αβέρωφ»
Η κυβέρνηση Μακρόν αναζητά 54 δισ. ευρώ με πάγωμα μισθών και περιορισμό δαπανών, ενώ διατηρεί τις φορολογικές επιλογές που ευνόησαν κεφάλαιο και μεγάλες περιουσίες. Η λιτότητα επιστρέφει στη Γαλλία και οι εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις.
Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν πυροδοτεί ένα νέο κύμα κινητοποιήσεων στη Μαδρίτη, φέρνοντας τη στέγη, τα ενοίκια και τις σχέσεις ιδιοκτησίας στο επίκεντρο της πολιτικής σύγκρουσης.