Η κρίση της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας αποκαλύπτει τις πιέσεις που δέχεται το οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας από την Κίνα, την ενεργειακή ρήξη με τη Ρωσία, τους δασμούς και την τεχνολογική μετάβαση.
Ήταν 7 Δεκεμβρίου 2024 όταν από το Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ανακοίνωσε περιχαρής ότι μετά από 25 χρόνια επίπονων διαπραγματεύσεων και υπαναχωρήσεων, η ΕΕ και η «ζώνη Mercosur» των μεγαλύτερων χωρών της Λατινικής Αμερικής (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη, Βενεζουέλα, Βολιβία) ολοκλήρωσαν με επιτυχία τις διαπραγματεύσεις για μία ζώνη ελεύθερου εμπορίου για περισσότερους από 700 εκατομμύρια καταναλωτές.
Είναι ήδη είδηση που έχει κερδίσει μεγάλη προσοχή στα διεθνή ΜΜΕ, το ότι από τις 8 Οκτωβρίου 2024 Κίνα αποφάσισε να βάλει δασμούς στα ευρωπαϊκά κονιάκ και μπράντι. Μοιάζει αστείο να μιλάει κανείς για εμπορικό πόλεμο επειδή μία χώρα έβαλε δασμούς στο εισαγόμενο μπράντι (!), αλλά δεν είναι καθόλου αστείο. Και αυτό γιατί πλέον στις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις ΕΕ και Κίνας ισχύει ο νέος κανόνας: για κάθε δασμό της ΕΕ η Κίνα θα απαντάει με ένα δασμό σε ευρωπαϊκό προϊόν.
Η συνάντηση Τραμπ–Σι δύσκολα θα λύσει τις μεγάλες διαφορές ΗΠΑ και Κίνας. Η αποφυγή μιας νέας κλιμάκωσης μπορεί όμως να αποτελεί από μόνη της επιτυχία.
Η συμφωνία ανάμεσα στη ΔΕΗ ΑΕ στην οποία το ελληνικό δημόσιο διατηρεί μειοψηφικό πακέτο μετοχών με την Amazon για τη χρήση ενός νέου Data Center στη Δυτική Μακεδονία προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις σε όλη τη χώρα.
