Η πρόσφατη σύνοδος κορυφής στο Λονδίνο ανέδειξε την επιδίωξη της Ευρώπης να αποκτήσει αυτόνομο ρόλο στην υποστήριξη της Ουκρανίας, αποστασιοποιούμενη από την απόλυτη εξάρτηση στις ΗΠΑ. Παράλληλα, σηματοδότησε τη δεύτερη μεγάλη διπλωματική ήττα της Ελλάδας, η οποία δεν προσκλήθηκε, σε αντίθεση με την Τουρκία. Η βρετανική κυβέρνηση προσκάλεσε χώρες με σημαντική στρατιωτική συμβολή, αφήνοντας εκτός την Αθήνα, γεγονός που αποκαλύπτει τη μειωμένη επιρροή της στα διεθνή ζητήματα.
Το τουρκικό ναυτικό ξεκίνησε τη νέα χρονιά ανακοινώνοντας την κατασκευή τριών πολεμικών πλοίων που βασίζονται σε αποκλειστικά εγχώρια σχέδια και εξοπλισμό: ενός υποβρυχίου, ενός αεροπλανοφόρου και του πρώτου πλοίου της πολυαναμενόμενης σειράς αντιτορπιλικών αεράμυνας TF-2000. Η ταυτόχρονη κατασκευή 31 πλοίων αποτελεί ένα πρωτοφανές επίτευγμα σε διεθνή κλίμακα και εκτιμάται ότι το κόστος του προγράμματος θα ξεπεράσει τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.
Από συμβόλαιο 50 εκατoμμυρίων δολαρίων έως πολιτικές δωρεές και πανάκριβους μεσάζοντες, η προεδρική χάρη του Τραμπ γίνεται αντικείμενο μιας επικερδούς αγοράς επιρροής.
Από τη Γαλλία μέχρι τη Σερβία, οι νέοι της Ευρώπης εξεγείρονται ενάντια στη λιτότητα, τη στεγαστική κρίση και τη διαφθορά, αμφισβητώντας τις κυβερνητικές προτεραιότητες.
