Τα νέα από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν δεν είναι ελπιδοφόρα. Η 29η Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ για το Κλίμα με ηχηρές απουσίες σημαντικών ηγετών του Δυτικού κόσμου έχει να λύσει μια δύσκολη εξίσωση. Τη χρηματοδότηση δισεκατομμυρίων ευρώ που απαιτείται για να αντιμετωπιστούν οι καταστροφές και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Τα σημάδια κρίσης τα δύο προηγούμενα χρόνια είναι εμφανή. Η για πολλά χρόνια καθυστέρηση στο να ληφθούν μέτρα για την κλιματική αλλαγή, οδηγεί σε κατακόρυφη αύξηση του κόστους που θα απαιτηθεί για την πρόληψη μιας παγκόσμιας κλιματικής καταστροφής. Σύμφωνα με εκτιμήσεις το κόστος αυτό προσεγγίζει τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Ισχυρά συμφέροντα στην παγκόσμια αγροτοβιομηχανία πίεσαν και τελικά κατάφεραν να “πείσουν” την Κομισιόν να μην τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2025 ο νέος Κανονισμός για την Αποψίλωση των Δασών. Ένας Κανονισμός για τις διατάξεις του οποίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση συζητάνε από το 2015. Τότε αναγνωρίστηκε σε ανώτατο επίπεδο ότι τα δάση είναι πολύτιμα για την ανθρωπότητα και είναι αναγκαίο να αντιστραφεί η απώλεια τους. Μέχρι και την Άνοιξη του 2023 οπότε και ψηφίστηκε ο Κανονισμός EUDR, πολιτικοί και εκπρόσωποι παγκόσμιων εταιρειών και βιομηχανιών είχαν συμφωνήσει στις βασικές διατάξεις του Κανονισμού, αναγνωρίζοντας ότι τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην αποψίλωση των δασών παγκοσμίως έχει η γεωργία και η δασοκομία με στόχο τις εξαγωγές.
Από τη Γαλλία μέχρι τη Σερβία, οι νέοι της Ευρώπης εξεγείρονται ενάντια στη λιτότητα, τη στεγαστική κρίση και τη διαφθορά, αμφισβητώντας τις κυβερνητικές προτεραιότητες.
Η άρνηση του Μακρόν να την αποδεχθεί δείχνει ότι ο πρόεδρος προτιμά να διατηρήσει την ίδια πολιτική ηγεσία στο υπουργείο Εσωτερικών, παρά να αναγνωρίσει εμπράκτως τις ευθύνες της κυβέρνησής του για τη διαχείριση της κρίσης.
