Καμπανάκι κινδύνου, κρούουν ισραηλινά Μέσα Ενημέρωσης, τα οποία προειδοποιούν ότι ο Τραμπ «ξαναπουλάει» τους Κούρδους της Συρίας. Εάν συμβεί πάλι κάτι τέτοιο, μένει να φανεί εάν και πως θα αντιδράσει το Ισραήλ, το οποίο δηλώνει σύμμαχος των Κούρδων. Εάν δηλαδή θα τους υπερασπιστεί έμπρακτα, ακόμα και στρατιωτικά, εφόσον η αλά τούρκα «κυβέρνηση» της Δαμασκού τους επιτεθεί, με την -«έμμεση»- στρατιωτική υποστήριξη και της Τουρκίας. Θα υπάρξει ανάφλεξη μεταξύ Ισραήλ – Τουρκίας; Το Κουρδικό αφορά άμεσα στην Ελλάδα, αν και η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αδιαφορήσει παντελώς για το θέμα.
Οπως αναφέρει η ιστοσελίδα, capital.gr, «αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου μετέφεραν στο Ισραήλ την επιθυμία του Τραμπ να αποσύρει περίπου 2.000 Αμερικανούς στρατιώτες από τη Συρία, μετέδωσε το ισραηλινό κρατικό κανάλι “Kan”. Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έχει ενημερώσει σχετικά με την απόφαση απόσυρσης των αμερικανικών δυνάμεων από τη Συρία τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου, με τον οποίο θα συναντηθεί στις 4 Φεβρουαρίου στον Λευκό Οίκο. «Η Συρία είναι ένα χάος, αλλά δεν είναι φίλη μας και οι ΗΠΑ δεν πρέπει να έχουν καμία σχέση με αυτό. Δεν είναι δικός μας αυτός ο αγώνας. Αφήστε τον να εξελιχθεί. Μην εμπλέκεστε», ανέφερε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ».
«Κόκκινη γραμμή»
Κοινή πεποίθηση είναι ότι «κόκκινη γραμμή» του Ισραήλ είναι η ενδεχόμενη κάθοδος της Τουρκίας ή της proxi σε αυτήν «κυβέρνησης» των πρώην -νυν «μετανοημένων»- τζιχαντιστών στα σύνορα Νότιας Συρίας – Ισραήλ, ούτως ώστε να απειληθεί στρατιωτικά. Βέβαια, πρακτικά, μετά τους μαζικούς ισραηλινούς βομβαρδισμούς όλων των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και αποθηκών πυρομαχικών του Ασαντ, κανένα στρατηγικό όπλο δεν έχει απομείνει στη Συρία. Κάτι, ωστόσο, που μπορεί να αντικατασταθεί με προμήθειες από την πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας.,
Τι θα κάνει, όμως, το Ισραήλ εάν οι ΗΠΑ εγκαταλείψουν τους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι δεδηλωμένα αποτελούν στρατηγικό στόχο «εξάλειψης» της Τουρκίας; Ως γνωστόν, το Ισραήλ δηλώνει σύμμαχος των Κούρδων. Θα προσπαθήσει να εμποδίσει τον Τραμπ, ή να τον πείσει, να μην υλοποιήσει τους σχεδιασμούς που φέρεται να έχει; Να σημειωθεί ότι ο Τραμπ και στην πρώτη του προεδρική θητεία, είχε αποφασίσει να «αδειάσει» τους Κούρδους και να αποσύρει τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στην βορειοανατολική Συρία, κάνοντας έτσι ένα μεγάλο δώρο στον Ερντογάν, αλλά, κατόπιν παρεμβάσεων, μεταξύ άλλων και από το Πεντάγωνο, δεν το έκανε.
Εαν τώρα το πράξει, ουσιαστικά προσφέρει στον Ερντογάν τον απόλυτο έλεγχο της Συρίας που μετατρέπεται σε τουρκικό προτεκτοράτο, ενώ η Τουρκία απαλλάσσεται για σημαντικό χρονικό διάστημα από την «κουρδική σφήνα» στα πλευρά της, εντός της Τουρκίας, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Εκτός αυτού, το όποιο κουρδικό κράτος παραπέμπεται στις καλένδες. Να σημειωθεί ότι οι προσεγγίσεις Τραμπ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ειδικά ως προς την Τουρκία και τη Μ. Ανατολή, γεννούν πολύ σοβαρά ερωτηματικά. Πόσο μάλλον, όταν ο ίδιος μιλάει ακόμα και για «άδειασμα» του παλαιστινιακού πληθυσμού από τη Γάζα, προκειμένου να εποικιστεί από το Ισραήλ.
Ανεξαρτήτως των «κόκκινων γραμμών» του Ισραήλ στα νότια σύνορα Συρίας – Ισραήλ, εάν ο Τραμπ «ξαναπουλήσει» τους Κούρδους, θα τους στηρίξει έμπρακτα, ακόμα και στρατιωτικά; Είναι βέβαιον ότι, εάν το κουρδικό στοιχείο δεν συμφωνήσει να ενταχθεί στην δήθεν «κυβέρνηση» της Δαμασκού, όπως είναι το τουρκικό σχέδιο, και δεν επιτευχθεί η εσωτερική πολυδιάσπασή του, τότε, αργά ή γρήγορα, οι δυνάμεις των «μετανοημένων» τζιχαντιστών θα επιτεθούν στην ΒΑ Συρία. Πολύ πιθανώς, με την υποστήριξη της Πολεμικής Αεροπορίας και του πυροβολικού της Τουρκίας. Κάτι που έχει συμβεί πολλάκις τα τελευταία χρόνια.
Σε αυτή την περίπτωση, θα βομβαρδίσει, για παράδειγμα, αεροπορικά το Ισραήλ τις δυνάμεις της «κυβέρνησης» της Δαμασκού, θα παραμείνει θεατής ή θα περιμένει να τα «βρούν» Κούρδοι – Αγκυρα – Δαμασκός; Και, εάν συμβεί αυτό το ακραίο στρατιωτικό σενάριο εμπλοκής του Ισραήλ, πως θα αντιδράσει η Τουρκία; Θα υπάρξει ανάφλεξη ανάμεσα στους δύο, με κίνδυνο γενικευμένης αντιπαράθεσής τους.
Σε ένα τέτοιο -όχι και τόσο απίθανο, θεωρητικό- σκηνικό, τι θα πράξει η Ελλάδα, η οποία έχει στενή σχέση με το Ισραήλ, όπως άλλωστε, πάρα πολύ περισσότερο, η Κύπρος; Ο κίνδυνος μιας γενικότερης ανάφλεξης εγκυμονεί. Δεδομένου, πάντως, ότι και η Αθήνα διαφημίζει τη στενή «στρατηγική σχέση» της με το Τελ Αβίβ, αργά ή γρήγορα καλείται να ξεκαθαρίσει μέχρι ποιου σημείου είναι διατεθειμένη να φτάσει, εφόσον εκδηλωθεί νέα μεγαλύτερη αναταραχή. Θα εξακολουθήσει να κινείται στην πολιτική γραμμή των «ήρεμων -ελληνοτουρκικών- υδάτων»;
Βέβαια, ειδικά οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη ουδόλως θέλησαν να ασχοληθούν με το Κουρδικό, παρ’ ότι είναι στρατηγικής σημασίας ζήτημα για τη χώρα μας. Αντίθετα, πολλές ελληνικές κυβερνήσεις στο παρελθόν, όπως χαρακτηριστικά του Ανδρέα Παπανδρέου, έδιναν ιδιαίτερο βάρος στο θέμα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, στο όνομα των «ήρεμων νερών» με την Τουρκία, όχι μόνο αδιαφόρησε, αλλά έκανε και σειρά «δώρων» προς την Αγκυρα, όπως μεταξύ άλλων -το λιγότερο- υποκύπτοντας στις τουρκικές απαιτήσεις για να αδειάσει το προσφυγικό στρατόπεδο του Λαυρίου.
Αμερικανοί – Κούρδοι
Οπως αναφέρει η ιστοσελίδα, capital.gr, «μέχρι το 2021 είχαν εγκατασταθεί στη Συρία 900 Αμερικανοί στρατιώτες, ενώ τον Δεκέμβριο του 2024 έφτασαν τους 2.000, με το Πεντάγωνο να δηλώνει πως υπήρξε σχετική ενίσχυση, λόγω των γεγονότων που οδήγησαν στην κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ.
Οι κουρδικές «Δημοκρατικές Δυνάμεις» (SDF), που είναι υπεύθυνες για τη φύλαξη των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στα βορειοανατολικά της Συρίας, συνεργάζονταν τα τελευταία χρόνια με τις ΗΠΑ με επίσημη αποστολή να αντιμετωπίσουν την ομάδα του Ισλαμικού Κράτους. Η εκεί παρουσία των ΗΠΑ χαρακτηριζόταν επίσης ως μήνυμα αποτροπής διαμετακόμισης όπλων για το Ιράν, το οποίο χρησιμοποίησε τη Συρία για να εξοπλίζει την Χεζμπολάχ του Λιβάνου.
Η αμερικανική υποστήριξη προς τις SDF αποτελεί εδώ και καιρό πηγή έντασης με την Τουρκία, η οποία θεωρεί τις Μονάδες Άμυνας του Λαού (YPG) – την κουρδική δύναμη που αποτελεί τη στρατιωτική ραχοκοκαλιά των SDF – ως τρομοκρατική οργάνωση».
Σύνορα Νότιας Συρίας – Ισραήλ
Στο μεταξύ, «ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατς, επέμεινε ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει τη στρατιωτική παρουσία του στη Συρία. «Δεν θα επιτρέψουμε στις εχθρικές δυνάμεις να εδραιώσουν τη ζώνη ασφαλείας νότια της Συρίας, από εδώ μέχρι τον άξονα Σουίντα-Δαμασκό. Θα δράσουμε ενάντια σε οποιαδήποτε απειλή», είπε ο Κατς.
Το Ισραήλ θεωρεί ότι η Συμφωνίας του 1974 με τη Συρία έχει καταρρεύσει, μετά την πτώση Ασαντ, και έτσι ανέπτυξε δυνάμεις του στα Υψίπεδα του Γκολάν (μέρος τους κατέλαβε το 1967). Τον Δεκέμβριο, εκμεταλλευόμενο την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, επέκτεινε την κατοχή του στα Υψίπεδα του Γκολάν, καταλαμβάνοντας την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη. Στις 8 Δεκεμβρίου, οι ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές σε ολόκληρη τη Συρία, καταστρέφοντας στρατιωτικές τοποθεσίες, όπλα και υποδομές».
