Μετά την ισοπέδωση της λωρίδας της Γάζας από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, τώρα το αλά Τραμπ δήθεν «σχέδιο» επίλυσης του Παλαιστινιακού, είναι να «αδειάσει» η Λωρίδα από τους Παλαιστίνιους. Προτείνει, δηλαδή, μια νέα «Νάκμπα» (καταστροφή της παλαιστινιακής κοινωνίας και πατρίδας το 1948 και μόνιμος εκτοπισμός της πλειοψηφίας των Παλαιστινίων).
Κοντολογίς, αντί για τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους, όπως άπαντες προτείνουν, θέλει να αδειάσει την -ήδη κατεστραμμένη- περιοχή, προκειμένου να την εποικήσουν οι Ισραηλινοί. Θέση που έχουν εκφράσει πολλοί αξιωματούχοι τους από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε ο πόλεμος, πέρυσι τον Οκτώβριο, μετά το μακελειό που έστησε η Χαμάς εντός του Ισραήλ, για να ακολουθήσει η θεαματικά μεγαλύτερη σφαγή των Παλαιστινίων, την οποία μερίδα του ισραηλινού Τύπου ανοικτά έχει χαρακτηρίσει ως εθνοκάθαρση. Εάν εφαρμοστεί το «σενάριο Τραμπ», και τυπικά η εθνοκάθαρση θα συντελεστεί.
Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ ήδη ζήτησε από την Αίγυπτο και την Ιορδανία να «πάρουν» τους Παλαιστίνιους. Κάτι, ωστόσο, που και οι δύο θέλουν να αποφύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι, φοβούμενοι σοβαρή αναταραχή στα ήδη ασταθή καθεστώτα τους. Ως γνωστόν, τεράστιο κομμάτι του πληθυσμού στην Ιορδανία είναι Παλαιστίνιοι, τους οποίους μάλιστα κατέσφαξε το καθεστώς του τότε βασιλιά Χουσεΐν («Μαύρος Σεπτέμβρης» 1970). Από την άλλη, η Αίγυπτος αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, εκτιμάται ότι οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι», παρά την ωμή καταστολή, εξακολουθούν να έχουν σημαντική δύναμη στην κοινωνία, και ουδόλως θα επιθυμούσε να «φορτωθεί» και το παλαιστινιακό πρόβλημα.
Εκτός των παραπάνω, θα απαξιωθούν περαιτέρω οι ηγεσίες των δύο χωρών στα μάτια των Αράβων. Διότι, μπορεί οι απανταχού αραβικές ηγεσίες να κόπτονται δήθεν περί των Παλαιστίνιων, αν και τους έχουν εγκαταλείψει, αλλά το να τους «πουλήσουν» ανοικτά θα έχει ολέθριο κόστος. Ετσι, εάν τεθεί σε εφαρμογή ένα τέτοιο «σχέδιο», τότε κάθε άλλο παρά μπορεί να αποκλειστεί μια ακόμη μεγαλύτερη αναταραχή, όχι μόνο στη Γάζα, αλλά γενικότερα στη Μέση Ανατολή, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Εάν μάλιστα κλονιστούν καθεστώτα όπως στην Αίγυπτο, το μεταναστευτικό τσουνάμι θα απειλήσει ευθέως την Ελλάδα.
Ηδη, αμέσως μετά τη δήλωση Τραμπ, το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας προέβη αμέσως σε ανακοίνωση, προκειμένου να καθησυχάσει τα πνεύματα. Την Κυριακή, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να επικοινωνήσει με τον Αιγύπτιο πρόεδρο, Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι, για να συζητήσει το ενδεχόμενο μεταφοράς Παλαιστινίων από τη Γάζα στην Αίγυπτο. Ο Τραμπ, επίσης, είπε ότι επικοινώνησε και με τον βασιλιά της Ιορδανίας, Αμπντουλάχ Β’. «Του είπα ότι κοιτάζω τη Λωρίδα της Γάζας τώρα και είναι σε κατάσταση χάους, πραγματικό χάος, και θα ήθελα να δεχτεί κόσμο».
Το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών, το βράδυ της Κυριακής, έσπευσε ταχύτατα να ανακοινώσει ότι είναι … προσηλωμένο στην πολιτική διευθέτηση του Παλαιστινιακού ζητήματος, τονίζοντας ότι παραμένει το κομβικό ζήτημα στη Μέση Ανατολή και ότι η καθυστέρηση στη διευθέτησή του, καθώς και ο τερματισμός της ισραηλινής κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών, είναι η αιτία της αστάθειας στην περιοχή.
Το Αιγυπτιακό ΥΠΕΞ, σε ανάρτησή του στα social media, έκανε λόγο για συνεχιζόμενη υποστήριξη στον παλαιστινιακό λαό, την προσήλωσή του στα νόμιμα δικαιώματά του στη γη και την πατρίδα του, στις αρχές του διεθνούς Δικαίου και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Τόνισε ότι απορρίπτει οποιαδήποτε παραβίαση αυτών των αναφαίρετων δικαιωμάτων, είτε μέσω εποικισμού και προσάρτησης εδαφών, είτε με εκκένωση της γης από τους νόμιμους ιδιοκτήτες της, εκτοπίζοντάς τους ή ενθαρρύνοντας τη μεταφορά και τον ξεριζωμό τους από τη γη τους, προσωρινά ή μακροπρόθεσμα. Κάτι που απειλεί τη σταθερότητα, οδηγεί στην περαιτέρω εξάπλωση των συγκρούσεων στην περιοχή και υπονομεύει τις πιθανότητες ειρήνης και συνύπαρξης μεταξύ των λαών της.
Κάλεσε, επίσης, τη διεθνή κοινότητα να εκκινήσει η πραγματική εφαρμογή της λύσης των δύο κρατών, που θα περιλαμβάνει την ενσωμάτωση στο παλαιστινιακό κράτος ολόκληρης την εθνικής επικράτειάς του, της ενότητας της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης, καθώς και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις αποφάσεις της 4ης Ιουνίου 1967.
