Του Le canard
Δεν θα ασχολούμασταν με τα μαλλιοτραβήγματα των «εκδοτικών» συγκροτημάτων των πρώην και νυν υποστηρικτών της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Απ’ όπου κι’ αν τους πιάσεις, εξάλλου, λερώνεσαι. Αξίζει όμως τον κόπο, διότι είναι ενδεικτικά του λούμπεν επιπέδου όσων ελέγχουν τα Μέσα Ενημέρωσης, που συστηματικά προσπαθούν να κάνουν λοβοτομή στους πολίτες και, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως πρώην ή και τωρινά «συνεταιράκια» του Κυριάκου Μητσοτάκη, κυβερνούν αυτή τη χώρα.
Πρόσφατα, ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα σε διαπλεκόμενους πολιτικο-οικονομικούς κύκλους που ελέγχουν μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης, και όχι μόνο. Μεταξύ του «Συγκροτήματος Μαρινάκη» και του «Πρώτου Θέματος». Ενός πρώην υποστηρικτή των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και ενός σημερινού. Οπως έγραψε και μια παλιά δημοσιογραφική καραβάνα στα social media, «Έχω πάρει ποπ κορν και αράζω με τρελή χαρά. Πόλεμος Μαρινάκη-Καραμήτσου. Μπορεί να φαίνεται κάτι σε Ρεάλ – Ράχες Τυμφρηστού, αλλά έχει το ενδιαφέρον του». Είναι μια από τις σπάνιες φορές που τα βατράχια δεν φοβούνται ότι θα τα πατήσουν οι ελέφαντες που πλακώνονται, και κάθονται στην άκρη, απολαμβάνοντας το … ξύλο που πέφτει!
Οσον αφορά το επίπεδο της φρασεολογίας και τα επιχειρήματα ένθεν κακείθεν; «Λακές της εξουσίας», «αυλοκόλακας ισχυρών που ονειρεύτηκε να γίνει χαλίφης», η «τζάμπα ή με δανεικά χλιδάτη ζωή» του, η «απόλυτη υπακοή στο εκάστοτε Μαξίμου της αρεσκείας του», από τη μια. Η «αντεπίθεση» εκδηλώθηκε με την υπόθεση της δολοφονίας του αστυνομικού των ΜΑΤ από φωτοβολίδα, Λυγγερίδη, την «πρόταση της εισαγγελέως για την παραπομπή Μαρινάκη σε δίκη», καθώς και ότι «κατηγορείται ο πρόεδρος και την ηγεσία της ΠΑΕ ότι “γνώριζαν την ύπαρξη, τη λειτουργία και τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης… παρείχαν περιουσιακά στοιχεία και χρηματοοικονομικά μέσα, οδηγίες και πληροφορίες” και “τους διέγειραν σε διάπραξη κακουργηματικών πράξεων”».
Στην «αντεπίθεση» προστέθηκε και το … «ρεπορτάζ που παρουσίασε στο κεντρικό του δελτίο ειδήσεων ο Σκάι, ότι η ηγεσία της ομάδας βρίσκεται πίσω από την εγκληματική οργάνωση που ευθύνεται για τα επεισόδια στου Ρέντη και τον θανάσιμο τραυματισμό του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη». Ο ακραιφνώς φιλοκυβερνητικός τηλεοπτικός σταθμός, Σκάϊ, της «οικογένειας Αλαφούζων», που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ζήτησαν να μην γίνει ο Σταύρος Παπασταύρου υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος, επειδή είναι «άνθρωπος» … άλλου εφοπλιστή, του Μαρινάκη. Ολως «περιέργως», και το «Πρώτο Θέμα» ήταν επικριτικό ως προς την υπουργοποίηση Παπασταύρου.
Ως γνωστόν, συχνά από τις «σφαγές» ανάμεσα σε διαπλεκόμενους ολιγάρχες, ιδιοκτήτες ΜΜΕ, μεγάλα πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, «παλλακίδες» της εξουσίας, και πάμπολλους άλλους, μαθαίνουμε πολλά ενδιαφέροντα. Για παράδειγμα, ότι πολιτικοί είναι «άνθρωποι» του μεν ή του δε μεγαλοεπιχειρηματία. ‘Η τουλάχιστον έτσι ισχυρίζονται οι αντιμαχόμενοι.
Πληροφορούμεθα, επίσης, ότι μεγάλες εφημερίδες, με σημαντική επιρροή, στην πραγματικότητα είναι «φούσκες», που ζουν χάρις στις διαπλεκόμενες σχέσεις τους με την κυβέρνηση και μεγαλοεπιχειρηματίες, καθώς και από θαλασσοδάνεια. Ναι, ναι, από τις χρεωκοπημένες Τράπεζες που τις πληρώνει ο ελληνικός λαός για να τις σώσει, και τώρα να βγάζουν υπερκέρδη. Είσαι ο άνθρωπος της κυβέρνησης για όλες τις δουλειές; Τότε, θα έχεις φράγκα για χλιδάτη ζωή. Μέχρι και για ιδιωτικό αεροπλάνο! Κι’ ας ζει ο λαουτζίκος με τρεις κι’ εξήντα μέσα στην ακρίβεια.
Οσον αφορά το επίπεδο της αντιπαράθεσης; Κατώτερο του αγοραίου. Η Ψαραγορά και οι κερκίδες των γηπέδων ωχριούν μπροστά τους! Κάτι που δείχνει ποιοι είναι οι ισχυροί που κατάφεραν τα τελευταία χρόνια να αναδειχτούν σε «άρχουσα τάξη» , καθώς και η στρατιά καλοζωϊσμένων υποτακτικών τους, που όλοι μαζί κυβερνούν τη χώρα. Ενα συνονθύλευμα λούμπεν κυριλέ σαλονιών και των λιμοκοντόρων τους.
Είναι αυτοί που έδειχναν και εξακολουθούν να δείχνουν με το δάκτυλο τον Ελληνα, να τον ενοχοποιούν ότι «μαζί τα φάγαμε», να δηλώνουν ξεδιάντροπα ότι τη λυπητερή της κρίσης και τις Τράπεζες πρέπει να τις πληρώνει μέχρι να πεθάνει ο φτωχοποιημένος πολίτης και οι νέες γενιές, τα παιδιά, που αναγκάζονται να φύγουν από την πατρίδα τους στο εξωτερικό για μια καλύτερη τύχη.
Είναι τα «συνεταιράκια» του «καθεστώτος Μητσοτάκη». Αυτοί, και τα κάθε λογής σαλόνια της διαπλοκής των Βορείων Προαστίων, τον ανέδειξαν πρωθυπουργό. Αυτοί έκαναν -και πολλοί συνεχίζουν να κάνουν- τα πάντα για να τον κρατήσουν στην εξουσία, παρ’ ότι βρίσκεται σε αποδρομή. Και, εάν κάποιοι τα έσπασαν μαζί του, είτε για λόγους επιχειρηματικών συμφερόντων, είτε επειδή τους υπέκλεπτε τις τηλεφωνικές συνομιλίες με τα παράνομα λογισμικά υποκλοπών, Pretador και το Pegasus, είτε επειδή βρίσκεται σε τροχιά πτώσης, υπάρχουν αρκετοί άλλοι πρόθυμοι για να τον στηρίξουν. Και αυτοί οι τελευταίοι, όμως, όταν τον δουν να πέφτει, θα του δώσουν ακόμα μια κλωτσιά να πάει παρακάτω.
Το άκρον άωτον είναι ότι έχουν το θράσος να εμφανίζονται ως τιμητές και θεματοφύλακες των αρχών της κοινωνίας, του δημοκρατικού Πολιτεύματος και της ίδιας της χώρας. Θεωρούν, δε, ότι, όπως επιβλήθηκαν στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία δέκα χρόνια, το ίδιο θα κάνουν και τώρα που ξανασηκώνει κεφάλι με αφορμή την τραγωδία των Τεμπών. Θα χειραγωγήσουν τον κόσμο. Μόνο που το ποτάμι, όπως «καβάλησε» τα πολιτικά κόμματα, έτσι κι’ αυτοί κινδυνεύουν να πάθουν το ίδιο.
Το πρόβλημα, όμως, είναι κρίσιμο, διότι αυτοί ελέγχουν τα Μέσα Ενημέρωσης, αρκετά από τα οποία ζουν με τις «ευγενικές χορηγίες» των κάθε λογής «λιστών Πέτσα». Υπάρχουν, βέβαια, και άλλα μικρότερα ΜΜΕ, τα οποία απολαμβάνουν αφειδώς τα πλούσια «αγαθά» της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Πρόκειται για «παράσιτα», των οποίων πάντως οι ιδιοκτήτες, με ΜΜΕ συχνά μικρής κυκλοφορίας, καλοπερνάνε τρώγοντας και πίνοντας στην υγεία των κορόϊδων. Των πολιτών. Διότι τα δικά τους λεφτά τρώνε.
Ολοι αυτοί, στα χρόνια της κρίσης, αλλά και σήμερα, κατάφεραν κυριολεκτικά να συνθλίψουν τη δημοσιογραφία, η οποία έχει παντελώς απεμπολήσει τον ρόλο του «ελέγχου της εξουσίας», και έχει μετατραπεί σε «μπάτλερ» της πολιτικο-οικονομικής διαπλοκής του «καθεστώτος Μητσοτάκη».
Πρόκειται για σαπίλα. Οπως όλοι οι θεσμικοί πυλώνες (νομοθετική, εκτελεστική, Δικαιοσύνη) αποσυντίθενται, έτσι και τα Μέσα Ενημέρωσης. Και χρειάστηκε να εκδηλωθεί μια αντιπαράθεση ανάμεσα στα πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα που ελέγχουν ΜΜΕ, για να σπάσει ο βόθρος και να βγει η βρωμιά στο δρόμο. Και μετά αναρωτιούνται γιατί δεν έχει εμπιστοσύνη ο κόσμος στους θεσμούς.
Και όμως, αυτά τα πρόσωπα, χεράκι – χεράκι με μερίδα πολιτικών, και κυρίως της σημερινής κυβέρνησης, δηλώνουν ότι κόπτονται για την Ελλάδα. Την οποία έχουν καταντήσει σαν τα μούτρα τους, όπως άλλωστε οι ίδιοι και οι πρόθυμοι «δημοσιογράφοι» τους βγάζουν τα άπλυτα, ο ένας του άλλου, στη φόρα.
Θα τους αφήσουμε, κυβέρνηση και «συνεταίρους» της, να συμπαρασύρουν τη χώρα στον θλιβερό ολισθηρό κατήφορό τους;
