Ένα περίπλοκο εταιρικό πάζλ με τη συμμετοχή Ελλήνων και του δικηγόρου του Μπεντζαμίν Νετανιάχου αποκαλύπτεται στην κατασκευή εργοστασίου παραγωγής drones για λογαριασμού του ισραηλινού στρατού στη Σερβία.
Ο Σέρβος πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς που επιδιώκει να κερδίσει την πρωθυπουργία στις εκλογές της χώρας στις 25 Οκτωβρίου, ανακοίνωσε τη λειτουργία του με ανάρτησή του σε Instagram και Facebook. “Τα drones που βλέπετε, ξεκινούν σήμερα να παράγονται στη Σερβία. Τα σχέδια είναι μεγάλα. Δείχνω μόνο ένα μικρό μέρος από αυτά που μου επιτρέπεται να δείξω”, έγραψε. Και η ισραηλινή πρεσβεία σε ανάρτηση της στο Facebook ανέφερε ότι πρόκειται για “ένα ακόμη ορόσημο στην ισχυρή και στρατηγική μας συνεργασία, ενισχύοντας τους οικονομικούς και βιομηχανικούς δεσμούς και ανεβάζοντας τη συνεργασία Ισραήλ-Σερβίας σε νέο επίπεδο”.
Μέχρι τώρα, κάτι αντίστοιχο δεν έχει γίνει στην Ελλάδα, η οποία συνεχίζει να «αγοράζει από το ράφι» κάθε λογής ακριβά εξοπλιστικά «καλούδια» από το Ισραήλ, παρά τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών περί της – δήθεν – εγχώριας παραγωγής drones.
Η συνεργασία Ισραήλ – Σερβίας είχε πρωτοαναφερθεί από την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz και την ιστοσελίδα BIRN και αφορούσε στην κρατική εταιρεία παραγωγής όπλων Yugoimport-SDPR και την ισραηλινό Elbit Systems. Όπως αποκαλύπτει ο δημοσιογράφος Έλις Γκιεβόρι, ανταποκριτής του Al Jazeera σε ρεπορτάζ του που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα defenddemocracy.press η εταιρική δομή της ιδιοκτήτριας εταιρείας του εργοστασίου είναι διαφορετική από τα αρχικά σχέδια. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη λειτουργία του δεν ανακοίνωσαν επίσημα ούτε η Yugoimport-SDPR, ούτε η ισραηλινή Elbit Systems. Η τελευταία αρνήθηκε να κάνει σχόλια.
Ελληνικά ονόματα πίσω από την εταιρεία και ο δικηγόρος του Νετανιάχου
Όπως αναφέρεται στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Έλις Γκιεβόρι, στα “σερβικά επιχειρηματικά αρχεία προσδιορίζεται ως ιδιοκτήτης του εργοστασίου drones, η SDS Technologies, η οποία ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2025 με την αρχική επωνυμία Cupa Enterprises. Η SDS Technologies εμφανίζεται να ανήκει κατά 100% στην Cupa Limited, εταιρεία με έδρα στο Λονδίνο.
Η βρετανική Cupa Limited, η οποία συνδέεται άμεσα με τη σερβική SDS Technologies, είχε ως ιδιοκτήτη τον Έλληνα πολίτη, Αθανάσιο Ράμμο. Τα στοιχεία του Companies House αναφέρουν ότι ο Αθ. Ράμμος είχε δικαιώματα που αντιστοιχούν σε τουλάχιστον 75% των μετοχών και των δικαιωμάτων ψήφου, καθώς και δικαίωμα διορισμού ή απομάκρυνσης διευθυντών.
Παράλληλα, είχε διατελέσει διευθυντής της SDS Technologies στη Σερβία από την ίδρυσή της, στις 16 Απριλίου 2025, μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου 2026.
Την ίδια ημέρα καταχωρίστηκαν ως διευθυντές της SDS Technologies ο Ισραηλινός δικηγόρος Zion Amir και ο George Antoine Elghossain, Αμερικανός πολίτης λιβανέζικης καταγωγής. Η Ελληνίδα Μαρία Καρδαμάκη ήταν ήδη καταχωρημένη ως διευθύντρια της εταιρείας.
Το κρίσιμο ερώτημα που απαιτεί απάντηση είναι ποιός πραγματικά κρύβεται πίσω από το εργοστάσιο drones για το Ισραήλ και γιατί η Elbit Systems και η Yugoimport-SDPR δεν εμφανίζονται στη σημερινή εταιρική δομή της SDS Technologies.
Ο Ισραηλινός Zion Amir που μετέχει στη διοίκηση της SDS Technologies, σύμφωνα με το BIRN, εκπροσωπεί προσωπικά τον Νετανιάχου από το 2025, καθώς και την ισραηλινή κυβέρνηση, ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ισραήλ σε πέντε προσφυγές.
Η Cupa Limited άλλαξε την επωνυμία της στο βρετανικό Companies House σε Liberty Blue International Ltd. Το δημόσιο προφίλ της αναφέρει ως κύριες δραστηριότητές της τις “δραστηριότητες δορυφορικών τηλεπικοινωνιών” και τις “δραστηριότητες παροχής συμβουλών διαχείρισης εκτός από τη χρηματοοικονομική διαχείριση”. Η δημοσιογραφική έρευνα καταγράφει το απίστευτο αυτό κουβάρι εταιρικών τίτλων και αλλαγών που συνθέτουν την “ελληνική παρουσία” στη ισραηλινό-σερβική συμμαχία παραγωγής όπλων.
Η Σερβία και τα Βαλκάνια στα πόδια του Ισραήλ
Ο Σέρβος πρόεδρος που προσδοκά πως θα καταλάβει τη θέση της πρωθυπουργίας, σύμφωνα με αναλυτές, βλέπει τη συνεργασία του με το Ισραήλ ως το “συντομότερο δρόμο για τον Λευκό Οίκο και τον Τράμπ”. Το Ισραήλ ωστόσο με αυτή τη συνεργασία επεκτείνει την παρουσία του στα Βαλκάνια και την Ευρώπη.
“Πιστεύουμε ότι θα ανοίξουμε με τους Ισραηλινούς εταίρους μας τουλάχιστον τρία ακόμη εργοστάσια σε όλη τη Σερβία. Είμαι πολύ χαρούμενος που έχουμε φτάσει σε αυτό το επίπεδο ανάπτυξης”, δήλωσε ο Βούτσιτς, προσθέτοντας ότι το εργοστάσιο όπλων Krusik της Σερβίας θα παράγει τις κεφαλές.
Η Σερβία έχει ήδη υπογράψει αρκετές συμφωνίες με την Elbit, συμπεριλαμβανομένης μίας το 2025 για την αγορά του συστήματος πυροβολικού Puls και των μαχητικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Hermes 900 σε μια συμφωνία 335 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η ισραηλινή Elbit επεκτείνεται επίσης στην Αλβανία. Το 2025 υπέγραψε συμφωνίες για την προμήθεια drones και το άνοιγμα σχολής πτήσεων εκεί. Η Ρουμανία επίσης φιλοξενεί ήδη αρκετές μονάδες παραγωγής της Elbit, καθώς το Ισραήλ επεκτείνει την παραγωγή όπλων πέρα από τα σύνορά του.
Το Ισραήλ επιχειρεί να διασφαλίσει ότι θα διαθέτει πολεμικές εφοδιαστικές μονάδες πέρα από τη χώρα που βρίσκεται στο κέντρο της ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή. Κυρίως όμως ενσωματώνει χώρες στις οποίες θεωρεί τους πολιτικούς ηγέτες τους ως “πρόθυμους” για συνεργασία.
Ο Αντρέας Κρίγκ αναπληρωτής καθηγητής σπουδών ασφαλείας στο King’s College London, εκτιμά ότι το Ισραήλ προσπαθεί να μετατραπεί από εξαγωγέας όπλων σε μέρος των αμυντικών βιομηχανικών βάσεων άλλων χωρών. “Αυτή είναι μια πολύ πιο ισχυρή θέση. Εάν η Elbit απλώς κατασκευάζει ένα σύστημα στο Ισραήλ και το πουλάει στη Ρουμανία ή τη Βρετανία, η σχέση παραμένει ουσιαστικά συναλλακτική. Μόλις όμως αρχίσει να κατασκευάζει όπλα τοπικά, να απασχολεί τοπικούς μηχανικούς, να συνεργάζεται με εγχώριους προμηθευτές και να μεταφέρει μέρη της παραγωγικής διαδικασίας, ενσωματώνεται στην εθνική υποδομή ασφάλειας της χώρας” , σημειώνει.
Αυτό αποτελεί μέρος της στρατηγικής του Ισραήλ. Όπως σημειώνεται στην ανάλυση νωρίτερα φέτος, το Ινστιτούτο Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ, ισραηλινό think tank, υποστήριξε ότι η κοινή παραγωγή, οι κοινές προμήθειες και οι μεταφορές τεχνολογίας θα “μείωναν τον κίνδυνο που θέτει ένα μονομερές εμπάργκο”.
Και το Ινστιτούτο Misgav για την Εθνική Ασφάλεια και τη Σιωνιστική Στρατηγική , προσδιόρισε ρητά τη Σερβία και την Αλβανία ως μέρος των ισραηλινών προσπαθειών να “εμπλέξει τις ευρωπαϊκές χώρες μεμονωμένα, αντί της ηπείρου ως ενιαίο μπλοκ”, ως μέσο εδραίωσης των ευρωπαϊκών σχέσεων με το Ισραήλ.
“Δεν πρόκειται πλέον απλώς για μια στρατηγική εξαγωγών. Το Ισραήλ σταδιακά διεθνοποιεί τη βιομηχανική του βάση στον τομέα της άμυνας”, δηλώνει ο Κρίγκ.
