Ο ξεσηκωμός για το 13ωρο και τον εργασιακό μεσαίωνα Μητσοτάκη καταδεικνύει ότι η κυβέρνηση έχει χάσει οποιαδήποτε επαφή με την πραγματικότητα στη σπουδή της να ικανοποιήσει συγκεκριμένα συμφέροντα.
Η κυβέρνηση επιμένει να κάνει νόμο του κράτους τις άκρως αντεργατικές διατάξεις των ρυθμίσεων της Νίκης Κεραμέως, όπως επί της ουσίας την κατάργηση του 8ωρου με στόχο να επιβληθεί το 13ωρο, παρά το γεγονός ότι δέχεται σφοδρά πυρά από ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και από επιστημονικούς φορείς καθώς οι εργαζόμενοι γίνονται βορά στις επιθυμίες των εργοδοτών.
Την ίδια στιγμή οι πολίτες που δεν μπορούν να ανασάνουν από την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς, συνειδητοποιούν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη νομοθετεί για να εξυπηρετήσει συμφέροντα αφήνοντάς τους έρμαια σε συνθήκες πλήρους εργασιακής ανασφάλειας.
Την αντίθεσή τους απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης θα καταδείξουν σήμερα 1η Οκτωβρίου με δυναμικές κινητοποιήσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας.
Τα 5+1 άρθρα που συνθέτουν τον εργασιακό μεσαίωνα Μητσοτάκη
H ΓΣΕΕ ζητά την απόσυρση από το Eργασιακό Νομοσχέδιο όλων των άρθρων που περιέχουν διατάξεις που σχετίζονται με τη διάρκεια και την οργάνωση του χρόνου εργασίας καθώς και την ετήσια άδεια αναψυχής των εργαζομένων.
Μάλιστα, κατέθεσε στην υπουργό Εργασίας τις αναλυτικές παρατηρήσεις της, τεκμηριώνοντας την έντονη διαφωνία της καθώς οι προτεινόμενες στο σχέδιο νόμου ρυθμίσεις επιδεινώνουν την εργασιακή ανασφάλεια και ενισχύουν το μοντέλο της ελαστικής και απροστάτευτης εργασίας.
Τα κύρια σημεία του εργασιακού μεσαίωνα που επιμένει να ψηφίσει η κυβέρνηση παρά τις σφοδρές αντιδράσεις είναι τα εξής
1] Η επιβολή του 13ωρου (άρθρο 6)
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο το 13ωρο σε έναν εργοδότη θα συνιστά ουσιαστικά υποχρέωση του εργαζόμενου. Όπως αναφέρεται «αν παρουσιαστεί ανάγκη για εργασία πέρα από τη συμφωνημένη ή τη συνηθισμένη, ο εργαζόμενος έχει υποχρέωση να την παράσχει , αν είναι σε θέση να το κάνει και η άρνησή του θα ήταν αντίθετη με την καλή πίστη».
Όπως προκύπτει από τη διάταξη αυτή, υπάρχει καταρχήν υποχρέωση του εργαζόμενου να παράσχει επιπλέον εργασία, ενώ μπορεί να την αρνηθεί μόνο όταν η άρνησή του δεν είναι αντίθετη με την καλή πίστη. Τους λόγους αντίθεσής του να παράσχει επιπλέον εργασία πρέπει να επικαλεστεί και να αποδείξει ο εργαζόμενος, προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες τυχόν υπερημερίας του ή ακόμη και την καταγγελία της σύμβασης εργασίας του.
Ακόμη όμως και αν θεωρηθεί απαραίτητη η συναίνεση του εργαζομένου για υπερωριακή εργασία από τη 10η έως τη 13η ώρα, η «συναίνεση» αυτή συνηθέστατα δεν είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης, δεδομένης της ετεροβαρούς σχέσης εργοδότη-εργαζόμενου, που ενισχύεται και από την επικρατούσα επισφάλεια στην αγορά εργασίας .
2] Δυνατότητα διευθέτησης του χρόνου εργασίας και σε εβδομαδιαία βάση (άρθρο 7)
Στο ισχύον δίκαιο προβλέπονται δύο συστήματα διευθέτησης, σε εξάμηνη και σε ετήσια βάση.
Το νομοσχέδιο παρέχει τη δυνατότητα να συμφωνείται διευθέτηση του χρόνου εργασίας και σε εβδομαδιαία βάση. Ο καθορισμός και η εφαρμογή του συστήματος διευθέτησης ανήκει, ουσιαστικά, στη διευθυντική εξουσία του εργοδότη, ο οποίος έχει ένα ακόμη εργαλείο για την περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας και την αποφυγή πληρωμής υπερεργασίας και υπερωριών.
Η οργάνωση του χρόνου εργασίας με διευθετήσεις μικρότερες του εξαμήνου , πχ σε εβδομαδιαία ή και μηνιαία βάση, ουσιαστικά σημαίνει ότι η εργασία προσαρμόζεται απόλυτα στις ανάγκες της επιχείρησης, αντί η τελευταία να προβεί σε προσλήψεις επιπλέον προσωπικού για την κάλυψή τους.
3] Δυνατότητα επιπλέον απασχόλησης (υπερεργασία, υπερωρία) στην εκ περιτροπής απασχόληση (άρθρο 5)
Εκ περιτροπής θεωρείται η απασχόληση κατά λιγότερες μέρες την εβδομάδα ή κατά λιγότερες εβδομάδες το μήνα ή κατά λιγότερους μήνες το έτος ή και συνδυασμός αυτών, κατά πλήρες ημερήσιο ωράριο εργασίας.
Το μέτρο της εκ περιτροπής απασχόλησης υποδηλώνει είτε περιορισμένες ανάγκες προς κάλυψη είτε (σε περίπτωση μονομερούς επιβολής της) περιορισμό της οικονομικής δραστηριότητας της επιχείρησης, η οποία είναι τέτοιας έκτασης και έντασης, ώστε να δικαιολογεί απολύσεις.
Με τη δυνατότητα υπερεργασίας και υπερωριακής απασχόλησης των εκ περιτροπής εργαζομένων υπονομεύεται η πλήρης απασχόληση και αποτρέπονται νέες προσλήψεις προσωπικού.
4] Δυνατότητα απεριόριστης κατάτμησης της άδειας και μείωση στο μισό της ελάχιστης διάρκειας του ενός τμήματος της άδειας (άρθρο 9)
Με το σχέδιο νόμο η ελάχιστη διάρκεια του ενός τμήματος της άδειας, σε περίπτωση κατάτμησης, μειώνεται στο μισό, από 10 σε 5 μέρες και από 12 σε 6 επί εξαήμερης εργασίας.
Με δεδομένο ότι οι «συμφωνίες» για κατάτμηση σε ατομικό επίπεδο μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη, που προϋποθέτει η παραπάνω διάταξη , συνηθέστατα δεν αποτελούν προϊόν ελεύθερης βούλησης των εργαζομένων, η πρόβλεψη του νομοσχεδίου για απεριόριστη κατάτμηση της άδειας θα οδηγήσει σε οριστική ματαίωση του σκοπού της, θα θέσει σε διακινδύνευση την σωματική και ψυχική τους υγεία των εργαζομένων και θα διαλύσει την προσωπική ζωή τους, αφού δεν θα τους επιτρέψει να απολαύσουν επαρκή και συνεχόμενο ελεύθερο χρόνο ανάπαυσης με τις οικογένειές τους.
5] Fast truck απολύσεις χωρίς αποζημίωση και χωρίς επίδομα ανεργίας (άρθρο 12)
Μειώνεται στις 3 ημέρες (από 5 που ισχύει σήμερα) ο χρόνος αδικαιολόγητης αποχής του εργαζόμενου, που εξομοιώνεται με οικειοθελή αποχώρησή του, αφού περάσουν 2 ημέρες (από 5 που ισχύει σήμερα) από την όχληση (με εξώδικη) του εργοδότη, προκειμένου ο τελευταίος να απαλλαγεί χωρίς αποζημίωση από τη σύμβαση εργασίας. Η όχληση του εργοδότη στον εργαζόμενο δεν απαιτείται πλέον να αναρτηθεί στο ΕΡΓΑΝΗ, αλλά αρκεί μια υπεύθυνη δήλωση.
Η χρήση της διάταξης από τους εργοδότες μπορεί να οδηγήσει σε καταχρηστικές πρακτικές, που μπορεί να οδηγήσουν τους εργαζόμενους σε απώλεια των θέσεων εργασίας τους με fast track διαδικασία.
6] Κατάργηση ασφαλιστικών εισφορών σε προσαυξήσεις λόγω υπερεργασίας, υπερωρίας και εργασίας κατά τη νύχτα, Κυριακή και αργίες (άρθρο 68)
Οι εργοδότες αποκτούν ένα ακόμη κίνητρο να απασχολήσουν επιπλέον τους ήδη εργαζόμενους στην επιχείρηση, αντί να προχωρήσουν σε προσλήψεις νέων εργαζομένων, αφού με το νομοσχέδιο οι υπερωρίες, η εργασία τις Κυριακές, αργίες, νύκτα κ.λπ. γίνονται φθηνότερες, ενώ συγχρόνως βλάπτονται οι εργαζόμενοι, αφού μειώνονται τα έσοδα του ΕΦΚΑ από ασφαλιστικές εισφορές. Οι ασφαλιστικές εισφορές αποτελούν «εν ευρεία εννοία μισθό», καθώς συνιστούν στοιχείο του ανταλλάγματος λόγω της παροχής εργασίας, το οποίο (αντάλλαγμα) δεν εξαντλείται στις τακτικές αποδοχές.



