Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ παρουσιάζει, επί του παρόντος, ένα ετήσιο έλλειμμα – την διαφορά δηλαδή μεταξύ των κρατικών της δαπανών και των συνολικών φορολογικών της εσόδων – ίσο με περίπου το 6% της οικονομίας των ΗΠΑ. Το συσσωρευμένο κρατικό χρέος της Αμερικής είναι, επί του παρόντος, ίσο με περίπου το 97% του μεγέθους της οικονομία της, δηλαδή 34τρισ δολάρια.
Παρ’ όλο που από αυτό περίπου τα 2/3 τα οφείλει η Ουάσιγκτον στην εσωτερική της χρηματαγορά και πιστωτές, όλες οι μακροοικονομικές προβλέψεις υπολογίζουν ότι το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ πρόκειται να ανέλθει στο 125% έως το 2035, κυρίως λόγω της αύξησης των δαπανών εξυπηρέτησης του χρέους, που θα συνεχίσει να μεγαλώνει με εκθετικό ρυθμό. Στο μεταξύ πάνω από το μισό των ελαστικών δαπανών του προϋπολογισμού των ΗΠΑ το απορροφάει ο τομέας της άμυνας. Κάθε 1% αύξηση του ΑΕΠ σε αυτόν, οδηγεί σε 9% ύφεση στην επόμενη δεκαετία.
Οι προγραμματισμένες φορολογικές περικοπές του Ντόναλντ Τραμπ θα διευρύνουν σημαντικά και πολύ πιο γρήγορα το κρατικό έλλειμμα των ΗΠΑ στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, ωθώντας το κρατικό χρέος των ΗΠΑ στο 143%. Δηλαδή στα επίπεδα που βρίσκεται και το δικό μας, ρυθμισμένο με πολύ κόπο, ιδρώτα και θυσίες, χρέος τώρα.
Οι δασμοί του Τράμπ αναμένεται να αυξήσουν υπέρμετρα τις τιμές στον αμερικανικό καταναλωτή, προκαλώντας μια άνευ προηγουμένου ύφεση σε όλη την Αμερικανική οικονομία παρόμοια, αν όχι και χειρότερη, με αυτήν που βίωσε με το κραχ του 1929. Άρα και ο παρονομαστής του κλάσματος Δημοσιο Χρεος/ΑΕΠ, δεν θα σώσει αυτήν την πορεία, διογκώνεται έτσι τα CDS και το κόστος δανεισμού της κυβέρνησης.
Δυστυχώς γι αυτήν, τα αναμενόμενα δημοσιονομικά οφέλη από τις επιβολές δασμών σε κάθε τι που εισάγεται στις ΗΠΑ, δεν αναμένεται να ισοσκελίσουν τις επιπρόσθετες κρατικές δαπάνες που δημιουργούνται από έναν στασιμοπληθωρισμό, που θα κινηθεί στο επίπεδο του 7-8% για τα επόμενη έτη. Ούτε μπορούν να καλυφθούν από τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις, που για να παίξουν κάποιο ρόλο θα πρέπει να προσελκύσουν στο έδαφος των ΗΠΑ και όλη την “μαύρη οικονομία” και τα απανταχού πλυντήρια της από όλον τον πλανήτη, μαζί με όλη τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα όλης της ΕΕ!
Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι, με κάποιο μαγικό τρόπο, το ποιο πάνω κυρίαρχο για να συμβεί σενάριο δεν θα γίνει και ότι θα συνεχίσει να αναπτύσσεται η Αμερικανική οικονομία με τους σημερινούς της ρυθμούς μέσω της συνέχισης της διόγκωσης του τομέα των υπηρεσιών (κυρίως του χρηματοπιστωτικού και παρατραπεζικού της τομέα) και της βιομηχανίας και αγροτικής οικονομίας όπως θα ήθελε ο Τραμπ), η κατάρρευση της οικονομίας των ΗΠΑ είναι και πάλι ορατή στον ορίζοντα! Ο ρυθμός αύξησης των εξόδων εξυπηρέτησης του χρέους των ΗΠΑ μπορεί να ισοσκελιστεί πλέον μόνο με ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 8-9%, ρυθμούς δηλαδή που πλέον δεν πετυχαίνει ούτε η Κίνα ή η Ινδία.
Έτσι, η μονομερής διαγραφή του κρατικού της χρέους δια της εισαγωγής ενός άλλου τρόπου έκδοσης των νέων δολαρίων, που σήμερα όλα παράγονται αντικρυσμένα με κρατικά δάνεια και αέρα κοπανιστό, δείχνει να γίνεται μονόδρομος!
Λόγω αυτού εξηγούνται δια της λογικής και η ανακίνηση της ουτοπικής πατέντας των “Bitcoins back to USA” και οι λοιπές ριπές ακροδεξιού λαϊκισμού του Τραμπ, που προηγήθηκαν της εκλογής του. Αυτές που τώρα εκτελεί ο Musk σαν αφηνιασμένος ταύρος σε υαλοπωλείο στις Ομοσπονδιακές Υπηρεσίες και στα ψήγματα κοινωνικού κράτους, αυτά που έχουν απομείνει στις ΗΠΑ μετά τις δεκαετίες άσκησης σκληρών νεοφιλελέ πολιτικών από τον Ρίγκαν και μετά.
Αυτό όμως, η διαγραφή του χρέους μέσω μιας άλλης μεθόδου παραγωγής των δολαρίων -και των τοξικών παράγωγων τους, επί των οποίων κινείται η οικονομία των ΗΠΑ σήμερα-, σημαίνει τη θυσία του σημερινού τραπεζικού και του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος, που στις ΗΠΑ συνεισφέρουν σήμερα πάνω από το 42% του ΑΕΠ της όντως ταυτόχρονα και ο μεγαλύτερες πιστωτής της κυβέρνησης! Αλλά και θυσία του ρόλου των σημερινών (πετρο)δολαρίων ως του μονού διαθέσιμου μηχανισμού εξαγωγής των μέχρι σήμερα οικονομικών προβλημάτων των ΗΠΑ σε όλο τον πλανήτη.
Έτσι, κλήθηκε ως πλέον κατάλληλος ψυχασθενής για την εκτέλεση των σχεδίων του Τραμπ, ο Μασκ, ο οποίος άρχισε να παίζει τον ρόλο του σαν εκείνον τον ψυχοπαθή με το πριόνι, πριονίζοντας το κλαδί επί του οποίου στηρίζεται σήμερα όλο το οικοδόμημα της οικονομίας των ΗΠΑ: Τις χρηματοοικονομικές και άλλες υπηρεσίες, κυρίως αυτές του Ομοσπονδιακού κράτους, που στηρίζουν τις πρώτες δια των χρεών που δημιουργεί το κράτος, για να δημιουργηθούν δουλειές…για τα ρομπότ!
Που οδηγεί όλο αυτό; Στην επίσημη ένταξη των ΗΠΑ στις χώρες του “Οικονομικού Νότου”, αυτές που τώρα συνωστίζονται ως υποψήφιες προς ένταξη στο cluster των BRICS, έτοιμες να απαλλαγούν δια του “μπουμπουνίσματος” τα μη δυνάμενα να εξυπηρετηθούν δάνεια τους , κυρίως σε δολάρια. Αυτά που τους φόρτωσε μέχρι σήμερα το ΔΝΤ και οι πολιτικές του για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του κόστους απορρόφησης των οικονομικών προβλημάτων των ΗΠΑ που δέχτηκαν μέσω των πετροδολαρίων.
Ως εκ τούτου, και πριν διαλυθεί στα 50 κομμάτια στα εξ ων συντέθη για να αναλάβουν οι εγχώριοι ιδιώτες πιστωτές των ΗΠΑ τον ρόλο της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης και της FED, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τις ΗΠΑ ως φίλη και σύμμαχο χώρα, είναι να διατηρήσουμε ευλαβικά αναλλοίωτο το γνωστό ντεκόρ του Καστελόριζου, για να γίνουν οι ανάλογες δηλώσεις από εκεί
Πηγή: Facebook
