Το 2024, οι δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη έγιναν κατά 2 τρισεκατομμύρια δολάρια πλουσιότεροι, αυξάνοντας τον πλούτο τους κατά περίπου 5,7 δισεκατομμύρια δολάρια την ημέρα, την ίδια ώρα που ο αριθμός των ανθρώπων που βιώνουν τη φτώχεια παραμένει σχεδόν αμετάβλητος από το 1990.
Τα στοιχεία που έδωσε τη δημοσιότητα η Oxfam αποτυπώνουν τη δυστοπική κατάσταση στην οποία περιέρχεται ο πλανήτης μετά και την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επέλεξε να συγκροτήσει τη νέα αμερικανική κυβέρνηση με φίλους του δισεκατομμυριούχους δείχνοντας με ωμότητα για ποια και με ποια συμφέροντα θα κυβερνήσει.
Στον αντίποδα της αύξησης του πλούτου των δισεκατομμυριούχων, με το πλουσιότερο 1% των ανθρώπων να κατέχει σχεδόν το 45% του συνόλου του παγκόσμιου πλούτου, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το 44% της ανθρωπότητας, περίπου 3,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας που ορίζεται στα 6,85 δολάρια την ημέρα.
Μία στις 10 γυναίκες ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, με κάτω από 2,15 δολάρια την ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι 24,3 εκατομμύρια περισσότερες γυναίκες από ό,τι άνδρες διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, επισημαίνει η Oxfam.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Oxfam, με αφορμή την ορκωμοσία του Τραμπ την ίδια ώρα που ξεκινούσαν στο Νταβός οι εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ 2025, η περιουσία που κατέχουν αθροιστικά οι τέσσερις πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο που είναι Αμερικανοί έφτασε το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια. Πρόκειται για τους Έλον Μασκ, Τζεφ Μπέζος (Amazon, Blue Origin), Μαρκ Ζάκερμπεργκ (Meta) και Λάρι Έλισον (Oracle).
Δισεκατομμυριούχοι που δέθηκαν στο άρμα του Τραμπ με τον Μασκ, μάλιστα, να αναλαμβάνει την πιο καίρια θέση στη νέα διακυβέρνηση καθώς είναι ο επικεφαλής – από κοινού με τον δισεκατομμυριούχο Βίβεκ Ραμασβάμι – του νέου Τμήματος Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας, μιας προεδρικής συμβουλευτικής επιτροπής επιφορτισμένης με τη μείωση των δαπανών και των ρυθμιστικών κανόνων. Πρόκειται για μια πλήρως εξωθεσμική επιτροπή η οποία έχει ως στόχο περικοπές τουλάχιστον 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στις ομοσπονδιακές δαπάνες, σχεδόν το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της κυβέρνησης.
Δεν πληρώνουν ούτε φόρους
Η Oxfam για μια ακόμα φορά επισημαίνει ότι οι πλούσιοι του πλανήτη κατά προκλητικό τρόπο δεν φορολογούνται και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι διαδηλωτές κατά την πρεμιέρα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ 2025 είχαν και πάλι ως κεντρικό αίτημα το «φορολογείστε τους πλούσιους».
Σύμφωνα με μελέτη του Λευκού Οίκου που εκπονήθηκε το 2021, οι πιο πλούσιες οικογένειες δισεκατομμυριούχων στις ΗΠΑ φορολογήθηκαν με μέσο ομοσπονδιακό ατομικό φορολογικό συντελεστή 8,2% ενώ ο μέσος Αμερικανός την ίδια χρονιά φορολογήθηκε με συντελεστή 13%.
Σύμφωνα με τις φορολογικές δηλώσεις που διέρρευσαν, οι οποίες επισημάνθηκαν σε έρευνα της ProPublica, οι 25 πλουσιότεροι Αμερικανοί πλήρωσαν φόρους 13,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων την περίοδο 2014-2018, δηλαδή, με πραγματικό φορολογικό συντελεστή στο μόλις 3,4% για εισοδήματα 401 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Και ακόμα, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Φορολογίας και Οικονομικής Πολιτικής, 23 από τις μεγαλύτερες και πιο κερδοφόρες εταιρείες στις ΗΠΑ δεν πλήρωσαν ομοσπονδιακούς φόρους εισοδήματος εταιρειών από το 2018-2022 ενώ 109 εταιρείες πλήρωσαν μηδενικό φόρο για τουλάχιστον ένα έτος.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ εκτιμάται ότι έχασε περίπου 135 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα λόγω φοροαποφυγής επιχειρήσεων το 2017 την ίδια στιγμή που η εταιρική φιλανθρωπία ανήλθε σε λιγότερο από 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Παράλληλα οι εταιρείες μετέφεραν σχεδόν 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε σε φορολογικούς παραδείσους το 2022.
Τα μονοπώλια στην εξουσία
Η Oxfam εκτιμά ότι το 18% του παγκόσμιου πλούτου των δισεκατομμυριούχων προέρχεται από μονοπωλιακές πηγές και οδηγεί στη λεγόμενη «μονοπωλιακή εξουσία» που κλιμακώνει τον ακραίο πλούτο και την ανισότητα παγκοσμίως.
Όπως σημειώνει, οι μονοπωλιακές εταιρείες ελέγχουν τις αγορές, ορίζουν τους κανόνες και διαδραματίζουν, δυστυχώς, τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση της ζωής των απλών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο καθώς διαμορφώνουν από τους μισθούς των εργαζομένων μέχρι ακόμα σε ποια τρόφιμα και φάρμακα θα έχουν πρόσβαση και σε ποια όχι.
