Της Ιωάννας Αναστασίου
“Όσοι, λοιπόν, οραματίζονται την αυριανή μέρα ως ένα ορόσημο για βίαιες ανατροπές, θα μας βρουν απέναντι”. “Σε λίγες ημέρες, όπως έχουμε αναγγείλει, θα βρεθούμε στο Κοινοβούλιο. Τα κόμματα θα κληθούν εκεί να διατυπώσουν, αν έχουν, εναλλακτικές θέσεις”.
Οι δυο παραπάνω φράσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, ειπωμένες εχθές σε δήλωση -διάγγελμα του και στο υπουργικό συμβούλιο αντίστοιχα, συμπυκνώνουν μία ακόμη αλλαγή γραμμής από την πανικόβλητη κυβέρνηση ενόψει της γενικής απεργίας και των διαδηλώσεων σε περισσότερες από 340 πόλεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.
Καθώς πλησιάζει η επέτειος των δύο χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη την 28η Φεβρουαρίου του 2023, η κυβέρνηση φαίνεται πως δεν έχει καταλάβει απολύτως τίποτα από όσα συμβαίνουν στην ελληνική κοινωνία. Τον θυμό που συσσωρεύεται για την άθλια καθημερινότητα, την απόγνωση μπροστά στους αυξημένους λογαριασμούς και την ακρίβεια, την απαισιοδοξία ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα να αλλάξει η κατάσταση κι όλα μπορεί μόνο να γίνουν χειρότερα.
Αδυνατούν οι κυβερνώντες να καταλάβουν γιατί εκφράζεται όλη η κοινωνική οργή στο θάνατο 57 ανθρώπων στη σύγκρουση δύο τρένων στα Τέμπη. Πως να το καταλάβουν όμως όταν είναι κλεισμένοι στο ασφαλές περιβάλλον του κοινοβουλίου, όταν συνομιλούν μόνο με ορκισμένους οπαδούς τους, όταν κλείνουν μάτια και αυτιά σε όλα όσα βιώνει τα τελευταία χρόνια οι πολίτες αυτής της χώρας; Αυτός είναι ένας από τους σημαντικούς λόγους για την πλήρη αποτυχία της επικοινωνιακής τακτικής του μεγάρου Μαξίμου σε όλες τις φάσεις της. Βέβαια τίποτα δεν έχουν καταλάβει και κόμματα της συστημικής κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το μεν κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη δια στόματος Άννας Διαμαντοπούλου έσπευσε να δηλώσει πως “δεν πέφτουν οι κυβερνήσεις από τις διαδηλώσεις”, όταν αυτό ακριβώς φοβάται και το εκδηλώνει με το διάγγελμα του ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ δια στόματος Αλέξη Τσίπρα σε άρθρο του παρέμβαση μέσω της “ΕφΣυν” έδειξε ότι συνομιλεί μόνο με την κυβέρνηση στο άθλιο για τους πολίτες κοινοβουλευτικό θέατρο σκιών και όχι με την κοινωνία. Ούτε μια κουβέντα δεν βρέθηκε να πει ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για την ιδιωτικοποίηση του σιδηροδρόμου που έγινε επί δικής του κυβέρνησης, ούτε μια κουβέντα για την ανάγκη επαναφοράς των σιδηροδρόμων σε δημόσιο έλεγχο με γενναία χρηματοδότηση για την ασφάλεια των δημόσιων μεταφορών.
Επικοινωνιακές καντρίλιες χωρίς αποτέλεσμα
Αυτό που συμβαίνει με τον ξεσηκωμό της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στη συγκάλυψη ενός εγκλήματος είναι πρωτόγνωρο για το πολιτικό σύστημα. Καταστήματα που δεν έκλεισαν σε καμία απεργία αναρτούν πινακίδες ότι θα κλείσουν στις 28 Φλεβάρη για να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη. Θέατρα, νυχτερινά κέντρα, μουσικές παραστάσεις, κατεβάζουν ρολά δηλώνοντας τη συμμετοχή τους δίπλα στους συγγενείς των θυμάτων. Οι δικηγορικοί σύλλογοι Αθήνας και Θεσσαλονίκης αποφάσισαν αποχή, οδηγοί ταξί σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη προσφέρθηκαν να μεταφέρουν δωρεάν τους πολίτες στις διαδηλώσεις, η ΓΣΕΕ εξαναγκάστηκε κάτω από τη μεγάλη πίεση των πρωτοβάθμιων σωματείων της να κηρύξει πανελλαδική απεργία, το ίδιο και η ΑΔΕΔΥ. Φοιτητικοί σύλλογοι, εκπαιδευτικοί και μαθητές, Σύλλογοι και Συλλογικότητες προετοιμάζουν την παρουσία τους στο Σύνταγμα, στα γήπεδα φίλαθλοι αναρτούν πανό για τη δικαίωση των θυμάτων, γράφονται νέα διηγήματα και νέα τραγούδια για τα Τέμπη.
Απέναντι σε όλα αυτά η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχείρησε να αντιμετωπίσει τον κοινωνικό θυμό και την αγανάκτηση για τη συγκάλυψη του εγκλήματος με τη συνηθισμένη τακτική της επικοινωνιακής πολιτικής. Όλα όσα έκανε της γύρισαν μπούμερανγκ.
Ο Μητσοτάκης συνέστησε κλίμα συναίνεσης και σεμνότητας από τους υπουργούς του με τη συνέντευξη του στον Alpha με αποτέλεσμα να εξοργίσει ακόμη περισσότερο την κοινωνία. Το αμέσως επόμενο προπαγανδιστικό αφήγημα εκτυλίχθηκε σε δύο φάσεις. Αφενός με την εμφάνιση fake βίντεο για να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες, αφετέρου με άθλιους χαρακτηρισμούς κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησης για τους συγγενείς των θυμάτων. Κι αυτή η τακτική στέφθηκε με πλήρη αποτυχία. Ακολούθησε η επιχείρηση τρομοκράτησης των πολιτών, ισχυρίστηκαν ότι γίνεται προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας, θυμήθηκαν τη Marfin, έβγαλαν των μπαμπούλα των βίαιων επεισοδίων, προσπάθησαν να αποδώσουν τις διαδηλώσεις στην αντιπολίτευση.
Εξόργισε τους πολίτες
Η συγκεκριμένη προπαγανδιστική πρακτική είναι ευρέως γνωστή αλλά ακολουθείται όταν μια κυβέρνηση έχει απέναντι της συγκεκριμένες δυνάμεις της αντιπολίτευσης στις οποίες επιχειρεί να αποδώσει το σχέδιο αποσταθεροποίησης. Στην περίπτωση των Τεμπών ωστόσο η αντιπολίτευση απέτυχε οικτρά να κατανοήσει την οργή που προκάλεσε το δυστύχημα αλλά και να ξεσκεπάσει τη συγκάλυψη του εγκλήματος. Με τα Τέμπη ασχολείται η ελληνική κοινωνία και ο κόσμος που κατεβαίνει στους δρόμους. Αυτό για το οποίο διαδηλώνει δεν είναι το ίδιο το δυστύχημα αλλά η απροκάλυπτη συγκάλυψη του.
Ούτε όμως αυτή η τακτική έπεισε ή φόβισε κάποιον. Αντίθετα ακόμη περισσότερα καταστήματα ανακοίνωσαν ότι κατεβάζουν ρολά, ακόμη περισσότεροι πολίτες εξοργίστηκαν, σε πόλεις που ελέγχονται από τη Νέα Δημοκρατία ανακοινώθηκαν μαζικές συγκεντρώσεις. Η παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά εξέφραζε τη στάση μεγάλου μέρους στο ίδιο το εσωτερικό του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας που παρακολουθεί με εκνευρισμό στα τηλεοπτικά παράθυρα τα καραγκιοζιλίκια του Άδωνι Γεωργιάδη και τις απειλές του Μάκη Βορίδη. Ενδεικτικό είναι ότι βγήκαν και κυκλοφόρησαν μαζικά βίντεο με τον Άδωνι Γεωργιάδη να ζητά την παραίτηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. “Τι περιμένουν να παραιτηθούν”, ακούγεται να λέει. “Στην Ιαπωνία κάνουν χαρακίρι” μετά από ένα τέτοιο γεγονός.
Σε χαρακίρι είναι βέβαιο πως οδηγείται η κυβέρνηση της Ν.Δ μετά την πλήρη αποτυχία της επικοινωνιακής καμπάνιας της ενάντια σε μια διαδήλωση που δεν οργανώνουν πολιτικά κόμματα και μετέχει όλη η κοινωνία. Το διάγγελμα του πρωθυπουργού και οι δηλώσεις του στο υπουργικό συμβούλιο σφραγίζουν τη νέα απόπειρα του Μαξίμου να διασωθεί η κυβέρνηση. Είναι δε τόσος ο πανικός του Κ.Μητσοτάκη που έκανε δυο φορές λάθος στην ομιλία του, λέγοντας ότι αύριο (σήμερα) θα γίνουν οι συγκεντρώσεις!
Η πολιτική γραμμή που άλλαξε ξανά ενόψει των αυριανών συλλαλητηρίων στηρίζεται σε δυο συμπληρωματικά μηνύματα. Από τη μια αναγνωρίζει το δικαίωμα στους “συμπολίτες”, όπως τους ονόμασε ο Κ. Μητσοτάκης. “Να βρεθούν στις πλατείες για να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων. Για να στείλουν το αυτονόητο μήνυμα να λάμψει η αλήθεια και να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Να απαιτήσουν από την πολιτεία, δικαιολογημένα, καλές και ασφαλείς συγκοινωνίες”, είπε. Απευθύνθηκε πάλι στην αντιπολίτευση λέγοντας ότι “σε λίγες ημέρες, όπως έχουμε αναγγείλει, θα βρεθούμε στο Κοινοβούλιο. Τα κόμματα θα κληθούν εκεί να διατυπώσουν, αν έχουν, εναλλακτικές θέσεις“. Για ποιό ακριβώς θέμα θέλει εναλλακτικές θέσεις ο πρωθυπουργός άραγε; Για το αν πρέπει να λειτουργεί η τηλεδιοίκηση; Για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να εξαφανίζουν τα πειστήρια από έναν τόπο εγκλήματος; Για το αν είναι συνηθισμένο να σηκώνουν λείψανα ανθρώπων και να πετάνε χιλιόμετρα μακριά σαν να είναι σκουπίδια; Ή μήπως για το δωράκι των 60 εκατ. ευρώ το 2023 στη Hellenic Train;
Η καραμέλα της αποσταθεροποίησης
Από την άλλη, επαναλαμβάνει το επιχείρημα της “αποσταθεροποίησης” της χώρας, δείχνοντας ακριβώς ότι ο μεγαλύτερος φόβος της κυβέρνησης είναι η ανατροπή της. “Όσοι οραματίζονται την αυριανή ημέρα ως ένα ορόσημο για βίαιες ανατροπές θα μας βρουν απέναντι”, είπε, δήλωση που εκλαμβάνεται και ως πράσινο φως για βίαιη επίθεση της αστυνομίας στους χιλιάδες διαδηλωτές στις συγκεντρώσεις.
Έτσι έχει σκοπό να αντιμετωπίσει τους “συμπολίτες” που διαμαρτύρονται η κυβέρνηση καθώς όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός “σίγουρα θα βρεθούν και ορισμένοι που θα διαδηλώσουν κατά της κυβέρνησης. Η αστυνομία θα είναι εκεί για να προστατέψει τους συμμετέχοντες και το συνταγματικό δικαίωμα της ειρηνικής συνάθροισης”.
Ως τεθλιμμένος συγγενής που … έχασε τις μέρες
Την ίδια ημέρα και ίσως εξαιτίας της γκάφας του Κ. Μητσοτάκη να μιλήσει για την “αυριανή μέρα των συγκεντρώσεων”, το γραφείο της Προεδρίας της κυβέρνησης έβγαλε στη σελίδα του το διάγγελμα του πρωθυπουργού.
Σε αυτό εμφανίζεται θλιμμένος και μιλά για ευθύνες γενικά αναφέροντας ότι “ο τόπος συγκρούστηκε μετωπικά με τον χειρότερο εαυτό του. Ξέφυγε από τις ράγες του, λυγίζοντας από το βάρος μιας κρυφής πραγματικότητας”. Μιλά για “εθνικό τραύμα” και “οδύνη” που θα απαλυνθεί όταν “αναδειχθούν όλες οι αιτίες του κακού. Όταν σβηστεί κάθε αμφιβολία. Όταν διαψευστούν ακόμη και οι πιο παράλογες φήμες. Και, κυρίως, όταν τιμωρηθούν οι ένοχοι. Και αυτό θα γίνει”. Αναφέρεται στο δυστύχημα των Τεμπών λέγοντας ότι πρέπει “να μας ενώσει”. Ποιους δηλαδή να ενώσει; Τους θύτες με τα θύματα, τους υπαίτιους για τις “δολοφονίες” ανθρώπων με τους συγγενείς που δεν μπόρεσαν να παραλάβουν τα πτώματα των δικών τους ανθρώπων;
Μιλάει όμως και για την εξεταστική επιτροπή η οποία όπως ο ίδιος ανέφερε στη συνέντευξη του στον Alpha ήταν μια “κακή στιγμή” για τους θεσμούς και επαναλαμβάνει ότι έχει “εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη”, όταν τουλάχιστον το 70% των πολιτών, σύμφωνα με όλες τις έρευνες, δεν εμπιστεύονται τη δικαιοσύνη. Αναγνωρίζει το δικαίωμα στις οικογένειες “να κάνουν τον πόνο τους διαμαρτυρία”, αλλά βλέπει ως υπαίτιο όλο το “πολιτικό σύστημα” που απέτυχε συλλογικά.
