Μια εξαιρετικά ύπουλη θεσμική πρόβλεψη που ανοίγει τον δρόμο ώστε οι πλειστηριασμοί κατοικιών να γίνονται χωρίς δικαστική απόφαση προωθεί η κυβέρνηση προς όφελος των funds και των services.
Με νομοσχέδιο που κατέθεσε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στη Βουλή υπό τον τίτλο «Ενίσχυση εποπτείας των υπό διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις – Προστασία συνεπών οφειλετών […]», επιχειρείται βίαιη θεσμική εκτροπή.
Εάν ψηφιστεί το συγκεκριμένο άρθρο θα πανηγυρίζουν funds και services για το χατίρι των οποίων συντάχθηκε το συγκεκριμένο άρθρο.
Η μεγάλη παγίδα για τους δανειολήπτες
Με το άρθρο 23 η κυβέρνηση επιτρέπει στους servicers και τα funds να επιβάλλουν κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί να γίνονται με βάση μια ιδιωτική σύμβαση, χωρίς να έχει προηγηθεί δικαστική απόφαση, διαταγή πληρωμής ή οποιοσδήποτε ανεξάρτητος έλεγχος για την ύπαρξη και το πραγματικό ύψος της απαίτησης.
Για να το κάνουμε λιανά, εάν ένα δανειολήπτης συμφωνήσει με τον servicer να αποπληρώσει το δάνειό του με νέους όρους, υπογράφει νέα ιδιωτική ρύθμιση.
Αν στη συνέχεια αθετήσει τους όρους της ρύθμισης, τότε fund και services μπορούν να προχωρήσουν σε αναγκαστική εκτέλεση χωρίς να εκδοθεί πρώταδιαταγή πληρωμής.
Μέχρι σήμερα, για να εκτελεστεί μια δανειακή απαίτηση με διαταγή πληρωμής, έπρεπε να προηγηθεί θεσμικός έλεγχος των εγγράφων, της νομιμότητας και του εκκαθαρισμένου της απαίτησης.
Παράλληλα, ο δανειολήπτης είχε το αυτοτελές δικαίωμα της ανακοπής και τη δυνατότητα να ζητήσει αναστολή.
Η κυβέρνηση, όμως, διαγράφει αυτή τη δυνατότητα με τη νομοθετική ρύθμιση που προωθεί προς ψήφιση.
Ό,τι θέλουν fund και services
Για να καταλάβουμε το μέγεθος της εξυπηρέτησης που κάνει η κυβέρνηση σε fund και services και όχι στους δανειολήπτες που μπορεί κάποια στιγμή να δυσκολευτούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, ο πιστωτής με την ψήφιση της ρύθμισης γίνεται ο απόλυτος άρχοντας.
Ο πιστωτής κρίνει ότι υπάρχει αθέτηση. Ο πιστωτής καταγγέλλει τη ρύθμιση. Ο πιστωτής προσδιορίζει το ύψος του χρέους που αναβιώνει. Η ιδιωτική σύμβαση που έχει υπογράψει ο οφειλέτης αρκεί πλέον ως εκτελεστός τίτλος για την έναρξη της αναγκαστικής εκτέλεσης.
Δηλαδή, η κυβέρνηση ξηλώνει τις προηγούμενες δικονομικές εγγυήσεις και προσδίδει στην ιδιωτική σύμβαση τη δύναμη εκτελεστού τίτλου.
Και όλο αυτό το κόλπο γίνεται με την υπογραφή του ίδιου του δανειολήπτη ο οποίος στην απέλπιδα προσπάθειά του να σώσει το σπίτι του υποχρεώνεται να υπογράψει μια νέα ιδιωτική ρύθμιση που την κρίσιμη στιγμή θα γίνει το «όπλο» για να βγει το σπίτι του στον πλειστηριασμό χωρίς να έχει στη φαρέτρα του κανένα μέτρο για να το αποτρέψει.
