Υπήρξε μια εποχή που η δημοσιογραφία, και στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο, ήταν το τελευταίο προπύργιο της αλήθειας. Η κοινωνία στηριζόταν στους δημοσιογράφους για να μάθει τι συμβαίνει και να κατανοήσει τον κόσμο γύρω της. Μορφές εμβληματικές κατέθεσαν ψυχή και ακεραιότητα στο επάγγελμα, μετατρέποντας τη δημοσιογραφία σε λειτούργημα που στάθηκε δίπλα στον πολίτη. Αυτοί οι άνθρωποι έγραψαν με την καρδιά τους, με μια αποστολή να ρίξουν φως στα σκοτάδια της αδικίας και να δώσουν φωνή στους ανθρώπους που δεν είχαν.
O ρεαλισμός/νεορεαλισμός είναι αυτός που έχει επικρατήσει ως κυρίαρχη θεωρία στις διεθνείς σχέσεις, τώρα είναι η ώρα να τον «γνωρίσουμε» λίγο καλύτερα αναλύοντας βασικά σημεία της πολιτικής και της κοσμοθεωρίας του σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του στη παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα.
Φίλοι, σύμμαχοι αλλά όλα έχουν τα όριά τους. Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει καταφέρει να εξοργίσει ακόμα και έναν από τους στενότερους συμμάχους της Τουρκίας και δεν πρόκειται για άλλον από το Αζερμπαϊτζάν. Όλα ξεκίνησαν με την περίφημη δήλωση που έκανε στη Ριζούντα σε πλήθος υποστηρικτών του λέγοντας: «Όπως μπήκαμε στο Καραμπάχ, όπως μπήκαμε στη Λιβύη, το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με το Ισραήλ. Δεν υπάρχει τίποτα που να μας εμποδίζει. Απλά πρέπει να είμαστε δυνατοί για να κάνουμε αυτό το βήμα».
Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν πυροδοτεί ένα νέο κύμα κινητοποιήσεων στη Μαδρίτη, φέρνοντας τη στέγη, τα ενοίκια και τις σχέσεις ιδιοκτησίας στο επίκεντρο της πολιτικής σύγκρουσης.
