Μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για την αύξηση - ψίχουλα του κατώτατου μισθού, αλλά τα στοιχεία τόσο για μισθούς και αγορά εργασίας είναι -λίαν επιεικώς- δραματικά. Δύο στους τρεις εργαζόμενους παίρνουν λιγότερα από 1.000 ευρώ τον μήνα. Δουλειές που εξαγγέλλονται κυρίως για απόφοιτους Λυκείου. Οι πτυχιούχοι ΑΕΙ αμείβονται με
μισθό ανειδίκευτου εργάτη. Και μετά αναρωτιούνται γιατί μεταναστεύουν οι νέοι στο εξωτερικό!
Κυβέρνηση και υπουργός Εργασίας θριαμβολογούν για την αύξηση του κατώτατου μισθού από 34 έως 44 ευρώ – για ζευγάρι με δύο παιδιά- το μήνα, προκαλώντας την κοινή λογική
Η μαγική εικόνα των “μεγάλων αυξήσεων” στον κατώτατο μισθό έως το 2028 και της περίφημης “αλλαγής” στις διατάξεις του νομοσχεδίου ότι απαγορεύεται η μείωση του κατώτατου μισθού, “παίζουν” μονότονα στις κυβερνητικές δηλώσεις και εμφανίσεις μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή. Το νομοσχέδιο μαζί με τον κρατικό προϋπολογισμό που επίσης είναι στη Βουλή, επιβεβαιώνουν την παγίωση της πολιτικής των κοινωνικών ανισοτήτων. Η ωραιοποιημένη εικόνα που θέλει να παρουσιάζει η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη με τα “υπερπλεονάσματα” πλέον των 6 δισεκ. και της αύξησης στον κατώτατο μισθό, καταρρέει στους διαδρόμους του σούπερ μάρκετ και στους λογαριασμούς ρεύματος.
Σε όσους είχαν ερωτήματα για το πως θα ξεπεράσει η κυβέρνηση της ΝΔ τον “σκόπελο” της υποχρεωτικής ενίσχυσης σε κλαδικές διαπραγματεύσεις και την υπογραφή Συλλογικών συμβάσεων εργασίας, όπως ρητά προβλέπει η Ευρωπαϊκή Οδηγία, η απάντηση δόθηκε. Με έναν αλγόριθμο που θα ρυθμίσει τον κατώτατο μισθό και που τον ανακάλυψε μια “ανεξάρτητη” επιτροπή η οποία πολύ τυχαία, κατέθεσε το πόρισμα της λίγες ημέρες πριν δοθεί σε δημόσια διαβούλευση στο σχέδιο νόμου για τον κατώτατο μισθό.
Έχουμε λοιπόν τα εξής διόλου παράδοξα για την ελληνική πολιτική σκηνή.
Του Κώστα Καλλίτση *
Ποιο είναι το μείζον πρόβλημα για τη μισθωτή εργασία; Ότι το ποσοστό κάλυψής της από συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι από τα...
Η κυβέρνηση Μακρόν αναζητά 54 δισ. ευρώ με πάγωμα μισθών και περιορισμό δαπανών, ενώ διατηρεί τις φορολογικές επιλογές που ευνόησαν κεφάλαιο και μεγάλες περιουσίες. Η λιτότητα επιστρέφει στη Γαλλία και οι εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις.
