Τρία χαρακτηριστικά γεγονότα των τελευταίων ημερών πιστοποιούν πως ο νεο-φιλελευθερισμός στη χώρα μας ολισθαίνει σε σκληρές αντιδημοκρατικές μεθόδους ελέγχου περιεχομένου, περιορισμού των αντίθετων απόψεων, καταστολής των "ταραχοποιών" σκέψης και δράσης.
Προχτές, σε μια από τις σπανιότατες (μια φορά το χρόνο) συναντήσεις του με τους δημοσιογράφους που καλύπτουν το υπουργείο Αμυνας, ο Νίκος Δένδιας, με αφορμή τα εξοπλιστικά προγράμματα - μαμούθ που σχεδιάζει η κυβέρνηση, αναμάσησε τη γνωστή κυβερνητική καραμέλα περί «διεφθαρμένων» δημοσιογράφων. Για όλα τα κακά, φταίει ο ... χατζηπετρής! Μιλάνε και οι εκπρόσωποι αυτής της κυβέρνησης, που με τόσα σκάνδαλα που έχουν αποκαλυφθεί, θα έπρεπε να είχε πέσει μερικές δεκάδες φορές
Οι 170 ημέρες του «πολέμου» στην εφημερίδα «Αυγή» και στον ραδιοφωνικό σταθμό «105,5 Στο Κόκκινο» κόντρα στην απληρωσιά, τις απολύσεις και τα επαπειλούμενα «λουκέτα» μπορούν να χαρακτηριστούν ως μία από τις μεγαλύτερες, δυναμικότερες και πολύμορφες κινητοποιήσεις εργαζομένων στον χώρο των μέσων ενημέρωσης. Η απόφαση Κασσελάκη (και των... αγνώστων μελών του Εκτελεστικού Γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ) για το κλείσιμο του καθημερινού φύλλου, οι απεργιακές εκδόσεις και εκπομπές που είχαν μεγαλύτερες πωλήσεις και ακροαματικότητα από τις τακτικές και η δέσμευση Φάμελλου για σχέδιο βιωσιμότητος εντός 25 ημερών
Τελικά τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Ο αιφνίδιος «έρωτας» του Παύλου Γλύξμπουργκ με την Ελλάδα, τα «αυθόρμητα», εντελώς τυχαία φωτορεπορτάζ με τη Μαρί Σαντάλ στους δρόμους της Αθήνας όπου αποθεώνεται η κομψότητα και το στιλ του ζεύγους, η εγκατάσταση σε διαμέρισμα επί της Ηρώδου Αττικού που όπως μας πληροφορούν τα πρόθυμα ΜΜΕ έχει ανεμπόδιστη θέα στο Προεδρικό Μέγαρο και τον Εθνικό Κήπο, η προσφώνηση – πάντα από τα πρόθυρα ΜΜΕ- του γιου του έκπτωτου μονάρχη ως «πρίγκιπα».
«Δημοψηφίσματα & ΜΜΕ: Πώς το 2015 το «Ναι» των Μέσων έγινε στις Κάλπες «ΟΧΙ». Το νέο βιβλίο του Γιώργου Πλειού που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος, εστιάζει στον πολύπλευρο ρόλο που είχαν τα Μέσα ενημέρωσης σε μια από τις πιο σημαντικές περιόδους της χώρας. “Καθώς βαδίζουμε πλέον προς την ολοκλήρωση μιας 10ετίας από το δημοψήφισμα του 2015, θεωρώ ότι αξίζει, αφενός, να ρίξουμε φως όχι μόνο στον τρόπο που λειτουργήσαν τα ΜΜΕ αλλά και στο γιατί τελικά δεν πέτυχαν τον εμφανώς επιδιωκόμενο πολιτικό τους στόχο…”.
Ο Μακρόν προσφέρει μόλις 24 ευρώ στους χαμηλόμισθους, ενώ οι φοροελαφρύνσεις για τους πλουσιότερους συνεχίζονται. Η κοινωνική οργή στη Γαλλία μεγαλώνει.
Η ΝΔ αντί να απορρίψει τις τουρκικές απαιτήσεις ανάθεσε σε τρίτη χώρα να διαχειριστεί τα δικαιώματά της. Αλλά η τρίτη χώρα τα υπονόμευσε, πιθανά με την συναίνεση της ΝΔ
