Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου πολέμησε μεθοδικά τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, προκαλώντας κρίση στις σχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης με την Ομογένεια και το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Σήμερα, υπό την πίεση της επανόδου Τραμπ, το Μαξίμου επιδιώκει επαναπροσέγγιση, όμως το Φανάρι δεν ξεχνά: ο Πατριάρχης αρνήθηκε να δεχτεί την Παπαδοπούλου, σφραγίζοντας το πολιτικό της ευτελισμό και την ηθική της απομόνωση.
Ευτυχώς που υπογράφτηκε η «Διακήρυξη των Αθηνών», κατά την επίσκεψη Ερντογάν στην ελληνική πρωτεύουσα, «ένα κείμενο που σηματοδοτεί τη νέα εποχή στην οποία μεταβαίνουν οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας», όπως την χαρακτηρίζει ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών, και όλα πάνε πρίμα στα ελληνοτουρκικά. Ετσι σκέφτηκαν στην Αγκυρα να την «τιμήσουν», αρνούμενοι να δώσουν άδεια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο να κάνει λειτουργία τον Δεκαπενταύγουστο στην Παναγιά Σουμελά
Ορθάνοιχτα είναι όλα τα «καυτά» μέτωπα των εθνικών θεμάτων. Στο Κυπριακό παρατηρείται σημαντική κινητικότητα. Τα ελληνοτουρκικά εισέρχονται σταδιακά στα βαθιά νερά της οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ. Στις σχέσεις Αθήνας - Σκοπίων, το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών της μιας προς την άλλη πλευρά καλά κρατεί. Στις σχέσεις Αθήνας - Τιράνων, η «απομάκρυνση» Μπελέρη προς Βρυξέλλες βολεύει Μητσοτάκη και Ράμα
Στο συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων, που ξεκίνησε σήμερα μετά την απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τράμπ, βρέθηκε ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Ελπιδοφόρος, ο οποίος έκανε προσευχή κατά...
Παρ' ότι είχε προαναγγείλει εμφάνιση Μητσοτάκη στο Συνέδριο Αρχόντων Οικουμενικού Πατριαρχείου, αυτός δεν εμφανίστηκε. Η κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε σε χαμηλό επίπεδο. Αιτία φέρεται να είναι η «βεντέτα» του μεγάρου Μαξίμου προς τον Ελπιδοφόρο
Το «καλό κλίμα» που προσπαθεί η Αθήνα να μεταδώσει - τόσο στην εσωτερική κοινή γνώμη όσο και διεθνώς - αναφορικά με την Τουρκία φαίνεται ότι δεν έχει «μεταδοθεί» στον κύριο αποδέκτη της που είναι ο Ταγίπ Ερντογάν!
Κάθε λίγο και λιγάκι η γειτονική μας χώρα, μας φυλάει και μια «έκπληξη» στην οποία η Ελλάδα απαντά με το… «καλό κλίμα».
Η κυβέρνηση Μακρόν αναζητά 54 δισ. ευρώ με πάγωμα μισθών και περιορισμό δαπανών, ενώ διατηρεί τις φορολογικές επιλογές που ευνόησαν κεφάλαιο και μεγάλες περιουσίες. Η λιτότητα επιστρέφει στη Γαλλία και οι εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις.