7 χρόνια αδιαφορίας για τα “ιατρεία” του θανάτου

Του Δημήτρη Σούλτα *

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε ότι θα συγκροτηθεί επιτροπή (σατανικό!) για να ερευνήσει πώς λειτουργούν αυτά τα «ιατρεία» σαν κι αυτό στο Κολωνάκι, που οδήγησε στον θάνατο τον Μαζωνάκη.

Πρώτ’ απ’ όλα το «συγκροτείται επιτροπή» στην Ελλάδα είναι από τα διαρκή πιο σύντομα ανέκδοτα.

Δεύτερον, τι εμπόδιζε την κυβέρνηση στα 7 χρόνια που κυβερνά να τα ελέγξει; Βρωμάει ο τόπος από τέτοια που υπόσχονται περίπου αθανασία. Μερικά απ’ αυτά μας τα βγάζει και ο αλγόριθμος μπροστά στα μάτια μας. Κανείς από την κυβέρνηση δεν έτυχε να τα δει; Κανείς δεν θεώρησε ότι κάτι ύποπτο υπάρχει εδώ που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ανθρώπων;

Πού ακριβώς ήταν ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος που υποτίθεται ότι ελέγχει αυτά τα κέντρα; Ο Πατούλης είπε ότι έγιναν δύο έλεγχοι. Τι ακριβώς έλεγξε η επιτροπή τους; Δεν τους έκανε καν εντύπωση το γεγονός ότι δεν υπήρχε καν ταμπέλα του ιατρείου στην είσοδο;

Γιατί εν τέλει είναι νόμιμο να αγοράζει κανείς αυτά τα μηχανήματα; Γιατί δεν έχουν τεθεί όροι για την αγορά τους; Γιατί μπορεί ο καθένας, που δεν έχει την ειδικότητα για να εκτελεί ανάλογες ιατρικές πράξεις, που δεν έχει το ιατρείο του τις υποδομές για να τις εκτελεί μπορεί να τα αγοράζει;

Να σας πω γιατί. Γιατί στο νεοφιλελεύθερο σύμπαν σημασία έχει η «αγορά», σημασία έχει ο «τζίρος». Η ασφάλεια των πολιτών έπεται. Σημασία έχει να μεγαλώνει ένας κλάδος και να το πουλάμε ως ανάπτυξη. Δεν έχει σημασία αν πουλάει φύκια, αέρα κοπανιστό ή ανάσταση νεκρών. Αρκεί να πουλάει.

Πάρτε ως παράδειγμα κάτι πολύ απλό. Κάποια στιγμή ιδρύθηκαν κάποιες εταιρείες και γέμισαν τις πόλεις με πατίνια. Με ποιες προϋποθέσεις; Με καμία. Ιδρύεις μία ΙΚΕ, χύμα πατίνια στους δρόμους, χωρίς κανέναν έλεγχο ποιος έχει την ικανότητα να τα οδηγήσει. Έπρεπε να πάνε κάποιοι πιτσιρικάδες στον άλλο κόσμο για να δημιουργήσουμε «νομικό πλαίσιο». Γιατί; Γιατί «σ’ αγαπώ, ω εταιρεία».

Τώρα θα αρχίσουν οι επιτροπές και το «πλαίσιο» και η «προστασία», μέχρι να ξαναέρθει μπροστά μας η είδηση για έναν θάνατο, κυρίως κάποιου επωνύμου και να ξανασοκαριστούμε. Γιατί μία είναι η αξία: Η «αγορά».

* Ο Δημήτρης Σούλτας είναι δημοσιογράφος

Πηγή: Social media