Δυστυχώς ενεργοβόροι κλάδοι, όπως οι χαλυβουργίες συρρικνώνονται, καθώς επιβαρύνονται με μη ανταγωνιστικές τιμές ενέργειας, παρά την πτώση των τιμών, τόνισε ο πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ), Αντώνης Κοντολέων, μιλώντας σε συνέδριο του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Αναλυτικότερα, ο ίδιος έκανε τις εξής επισημάνσεις:
-Tα στοιχεία δείχνουν ότι το κόστος ενέργειας για τις ελληνικές βιομηχανίες, ιδίως τις ενεργοβόρες, είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές μας.
Αποτέλεσμα είναι να σβήνουν φουγάρα και ο κλάδος της μεταποίησης να δέχεται πλήγματα αντί να αυξάνει το μερίδιό του. Πολυεθνικές βιομηχανίες κλείνουν τα εργοστάσια τους στη χώρα μας μη βλέποντας φως στο τούνελ όπως η ΓΙΟΥΛΑ και η Sonoco Alcore.
-Υπάρχει ανάγκη να υπάρξει ένα συνεκτικό σχέδιο αυτονόητων μέτρων στήριξης και θωράκισης των βιομηχανιών έντασης ενέργειας πριν είναι πολύ αργά.
-Η διαφορά με τις άλλες χώρες της Ευρώπης οφείλεται αφενός στις υψηλότερες τιμές της ελληνικής χονδρεμπορικής αγοράς, αφετέρου στις χαμηλότερες εκπτώσεις για τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις που ισχύουν στη χώρα μας για τις μεγάλες βιομηχανίες και στις “κουτσουρεμένες” κρατικές ενισχύσεις που δίδονται στις επιλέξιμες βιομηχανίες σε σύγκριση με αντίστοιχες γερμανικές και γαλλικές βιομηχανίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα “κουτσουρεμένης” επιδότησης αποτελεί η επιδότηση που δίδεται στις εγχώριες βιομηχανίες για να αντισταθμίσουν την επιβάρυνση από το κόστος του CO2. Το ποσό που δίνεται είναι κατά 60% μικρότερο του αντίστοιχου γερμανικού.
-Ο στόχος της ευρωπαϊκής βιομηχανικής πολιτικής για μείωση των εκπομπών κατά 55% έως το 2030 ως προς το 1990 είναι πολύ φιλόδοξος. Όταν οι αναπτυσσόμενες χώρες αυξάνουν τις εκπομπές τους, οι όποιες προσπάθειες για μείωση των εκπομπών σε επίπεδο Ευρώπης δεν θα έχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ως προς το κλίμα.
-Η εξαγγελία νέων φόρων (CBAM, κατάργηση δωρεάν δικαιωμάτων για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες από το 2026) γίνεται για έσοδα, ωστόσο οι αλλαγές που προτείνονται συνεπάγονται αφενός τη σημαντική αύξηση των τιμών των δικαιωμάτων CO2, αφετέρου τη σταδιακή μείωση των δωρεάν δικαιωμάτων που παρέχονται σε κλάδους, που είναι εκτεθειμένοι στο κίνδυνο διαρροής άνθρακα.
Άμεσο αποτέλεσμα είναι η αύξηση των τιμών σε μια σειρά βιομηχανικών προϊόντων. Η εισαγωγή του Carbon Border Adjustment Mechanism για να μετριάσει τις επιπτώσεις θα επιβαρύνει την τιμή εισαγωγής σε σίδηρο, αλουμίνιο, λιπάσματα, τσιμέντο και ενέργεια βάσει του ανθρακικού αποτυπώματος που έχουν.
-Οσον αφορά τις ΑΠΕ και τη σύνδεσή τους με τη βιομηχανία, για όσο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει σημαντική αύξηση του ηλεκτρικού φορτίου θα συνεχίζονται οι διακοπές στην λειτουργία των ΑΠΕ. Ωστόσο η αύξηση του ηλεκτρικού φορτίου φορτίου περνάει και μέσα από την ανάπτυξη της βιομηχανίας, την αντικατάσταση του φυσικού αερίου στις βιομηχανίες με ηλεκτρική ενέργεια (electrification) ή με υδρογόνο (electrolysers) και τη δέσμευση του CO2 (CCS). Οι επενδύσεις αυτές δεν μπορούν να ξεκινήσουν όσο οι βιομηχανίες δεν βλέπουν φως στο τούνελ, ήτοι ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας.
Πηγή: Capital.gr
