Σε νέα φασή περνούν οι διεργασίες με στόχο την ενοποίηση της Λιβύης και τη «συμφιλίωση» των αντιπάλων πλευρών που κρατούν τη χώρα διχοτομημένη. Στη Δυτική, με την «κυβέρνηση» της Τρίπολης και στην Ανατολική υπό τη «διοίκηση» του φερόμενου ως στρατάρχη, Χάφταρ. Εντατικά προς αυτή την κατεύθυνση, όπως έχει επισημάνει το Neostrategy.gr, εμπλέκονται εδώ και πάνω από ένα έτος οι ΗΠΑ, Τουρκία, Αίγυπτος, Ιταλία, Γαλλία, Βρετανία, κ.α. Η Ελλάδα, αν και η Λιβύη έπρεπε να είναι του άμεσου γεωπολιτικού ενδιαφέροντός της, παραμένει σε ρόλο παρατηρητή.
Παρ’ ότι ο πόλεμος που εξαπέλυσαν ΗΠΑ — Ισραήλ κατά του Ιράν, προκαλεί σοβαρές αναταραχές παγκοσμίως, η Ουάσιγκτον δεν παύει να ανοίγει το ένα μέτωπο κατόπιν του άλλου. Τώρα, και στη Λιβύη, τη χώρα — κλειδί της βορείου Αφρικής για τον έλεγχο σημαντικού μέρους της ηπείρου, με στόχο τον έλεγχο των πλούσιων ενεργειακών κοιτασμάτων της και των ορυκτών της, και παράλληλα τον παραγκωνισμό και εκδίωξη του ρωσικού και κινεζικού παράγοντα.
Απαραίτητη προϋπόθεση, ωστόσο, για την εκμετάλλευση της χώρας είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας, η οποία έχει εκλείψει στη Λιβύη μετά την «Αραβική Ανοιξη», το 2011, και βέβαια της ενότητας της διχοτομημένης χώρας. Ενα από τα βήματα που κάνουν αυτή την περίοδο οι ΗΠΑ, με τη συμμετοχή και της Τουρκίας, προς αυτή την κατεύθυνση είναι η δημιουργία του «νέου — ενιαίου» στρατού της Λιβύης. Ηδη, υπό την εποπτεία του υποδιοικητή της αμερικανικής διοίκησης για την Αφρική, AFRΙCOM, Τζον Μπρέναν, διεξήχθησαν οι πρώτες κοινές ασκήσεις στη Σύρτη. Είχαν προηγηθεί επαφές του Αμερικανού αντιστράτηγου με τον διοικητή του «Λιβυκού Εθνικού Στρατού», Χαλίφα Χαφτάρ, και του Αμπντούλ Σαλάμ αλ-Ζούμπι, αναπληρωτή υπουργό Άμυνας στην «κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας» με έδρα την Τρίπολη.
Στη Σύρτη, όπου διεξήχθησαν ασκήσεις διάσωσης ομήρων με τη συμμετοχή των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ, συμμετείχαν μονάδες των δύο αντιπάλων, ενώ έχει συσταθεί μια κοινή ομάδα έξι στρατιωτικών. Μέρος πήραν οι ΗΠΑ, Τουρκία (παρείχε και μη επανδρωμένα αεροσκάφη), Γερμανία, Βρετανία, ενώ παρατηρητές ήταν εκπρόσωποι των Ιταλίας, Αιγύπτου, Γαλλίας και Τσαντ. Η Ελλάδα και σε αυτές τις διεργασίες, μένει στο περιθώριο.
Οπως έχει επισημάνει το Neostrategy.gr, ένας από τους ανθρώπους — κλειδιά του Τραμπ για το Λιβυκό είναι ο αμερικανο-λιβανέζος μπίζνεσμαν, Μασάντ Μπούλος, ο οποίος εδώ και καιρό κάνει εντατικές επαφές στο τρίγωνο Λιβύη, Ιταλία, Τουρκία. Είναι αυτός που φέρεται να προωθεί το σχέδιο για τετραμερή (Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη), με στόχο τη made in USA «διευθέτηση» των θαλασσίων ζωνών, προκειμένου οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί να εκμεταλλευτούν κοιτάσματα στην Ελλάδα, τη Λιβύη, κ.ο.κ. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι στις συμφωνίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τους Αμερικανούς, προβλέπονται ρήτρες — υπέρ των αμερικανικών πετρελαϊκών- ακόμα και για αλλαγή θαλασσίων συνόρων. Δηλαδή, ενδεχόμενη απώλεια ελληνικών θαλασσίων ζωνών, και εκχώρησή τους, κατόπιν διεθνούς συμφωνίας, σε άλλη χώρα.
Εσχάτως, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, συνάντησε τον ειδικό απεσταλμένο του Τραμπ για την Αφρική, Μασάντ Μπούλος, στο Βερολίνο, στο περιθώριο της τρίτης Διεθνούς Διάσκεψης για το Σουδάν, όπου, κατά διαρροές του υπουργείου, «η συζήτησή τους επικεντρώθηκε στα της Λιβύης, με έμφαση στο ζήτημα των παράτυπων μεταναστευτικών ροών». Πρόσφατα, ο Γ. Γεραπετρίτης βρέθηκε στη Βεγγάζη, ενώ, κατά πληροφορίες, αναμένεται να επισκεφθεί και την Τρίπολη.
Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, Wall Street Journal, οι ΗΠΑ προσπαθούν να ενώσουν τις αντίπαλες φατρίες στη Λιβύη, με στόχο να εκδιώξουν τη Ρωσία από τη χώρα. Γι’ αυτό, αναπτύσσουν έντονη δραστηριότητα τόσο προς την κατεύθυνση της «κυβέρνησης» της Τρίπολης, όσο και της Βεγγάζης. Σε αυτή τη φάση, στόχος είναι να συνενώσουν τις ισχυρές στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις που είναι υπό τον έλεγχο του ονομαζόμενου αρχηγού του «Λιβυκού Εθνικού Στρατού», «στρατάρχη» Χαλίφα Χαφτάρ (Βεγγάζη) με τις δυνάμεις της Τρίπολης.
Οι ΗΠΑ υπόσχονται στις λβυκές φράξιες εξαιρέσεις από το εμπάργκο όπλων που έχει επιβάλλει ο ΟΗΕ στη χώρα, με την προϋπόθεση ότι θα δημιουργηθεί μια ενιαία στρατιωτική διοίκηση. Στόχος της Ουάσιγκτον είναι η μείωση της εξάρτησης των δύο αντιπάλων από τα ρωσικά και λευκορωσικά όπλα, το κόψιμο της αερογέφυρας εφοδιασμού Ρωσίας – Αφρικής Μόσχας, ο παραγκωνισμός και η εκδίωξη της Ρωσίας από τη Λιβύη.
Οι φυσικοί πόροι της Λιβύης, αποτελούν το μεγάλο δέλαερ για τις ΗΠΑ, αλλά και για τις αντίπαλες φατρίες. Ως εκ τούτου, και οι αμερικανικές κινήσεις για την ενοποίηση της διχοτομημένης χώρας, οι ολοένα περισσότερες επαφές τόσο με την ανατολική όσο και με τη δυτική Λιβύη, και βέβαια η επιχείρηση εκτοπισμού της Ρωσίας, η οποία διαθέτει εδώ και χρόνια σοβαρά ερείσματα στην πλευρά Χάφταρ. Να σημειωθεί πως το 2025, ο Βλαντιμίρ Πούτιν είχε συναντηθεί με τον Χαλίφα Χαφτάρ, ενώ το 2024, η Ρωσία μετέφερε προηγμένα συστήματα αεράμυνας από βάσεις που είχε στη Συρία σε περιοχές που ελέγχονται από τον Χαφτάρ.
Την ίδια στιγμή, μεγαλώνει η διείσδυση αμερικανικών επιχειρήσεων στη Λιβύη, με πετρελαϊκούς κολοσσούς — στους οποίους η Ελλάδα επίσης δίδει δικαιώματα έρευνας — εκμετάλλευσης κοιτασμάτων — να πρωτοστατούν. Εκτιμάται ότι η παραγωγή πετρελαίου αυξήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο δεκαετίας, στα 1,43 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, ενώ οι Chevron και η ExxonMobil αναμένεται να κάνουν μεγάλες ενεργειακές μπίζνες. Οι Αμερικανοί εποφθαλμιούν επίσης τις σπάνιες γαίες που φέρεται να έχει η Λιβύη, τα σημαντικά κοιτάσματα ορυκτών, όπως ουρανίου, πιθανώς λιθίου και κοβαλτίου.
