Η εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο των ΗΠΑ — Ισραήλ στον Περσικό, εξαρχής θεωρείτο αναμφισβήτητη. Μόνο η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθούσε να το κρύψει, κρυπτόμενη πίσω από το προσωπείο του «προστάτη» της Κύπρου και του «φύλακα» της Σαουδικής Αραβίας, με πρόσχημα τη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού των αγορών.
Ο ισραηλινός παράγων, όμως, δεν έχει κανένα λόγο να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του. Η ανάλυση του think tank στις ΗΠΑ, Jewish Institute for National Security of America (Εβραϊκό Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας της Αμερικής — JINSA) λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Επιπλέον, περιλαμβάνει εξαιρετικά σοβαρές προτάσεις και σχέδια προς την αμερικανική ηγεσία, προκειμένου να διαμορφωθεί ένας μόνιμος μηχανισμός ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο, με σαφή στρατιωτικά χαρακτηριστικά, στη βάση του σχήματος σχήμα 3+1 (ΗΠΑ, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ). Ουσιαστικά, προτείνουν το συγκεκριμένο, υπάρχον τετραμερές πολιτικό σχήμα, να λάβει τη μορφή στρατιωτικής συμμαχίας. Να σημειωθεί ότι το JINSA είναι ένα πανίσχυρο think tank, με μεγάλη επιρροή στις αμερικανικές ηγεσίες, ανεξαρτήτως προέδρων, και σε πολλές περιπτώσεις οι θέσεις του υϊοθετούνται.
Αμεση ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο
Στο κείμενό του, στον ιστότοπο του JINSA, με τίτλο «Ελλάδα και Κύπρος στον πόλεμο κατά του Ιράν», ο συντάκτης του, Jonah Brody, κάνει λόγο για «αυξημένη στρατηγική αξία της Ελλάδας και της Κύπρου στη σύγκρουση στο Ιράν». Τονίζει ότι «γι’ αυτό, Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να αντιμετωπιστούν ως «άγκυρα» της αρχιτεκτονικής ασφάλειας των ΗΠΑ στη Μεσόγειο, όχι μόνο στρατηγικά αλλά και επιχειρησιακά».
Σχετικά με την Κύπρο, σημειώνει πως, «αν και δημόσια διατηρεί ουδέτερη στάση, έχει γίνει κόμβος πρώτης γραμμής στη σύγκρουση». Γενικότερα, «Ελλάδα και Κύπρος, με συνέπεια, έχουν παράσχει επιχειρησιακή υποστήριξη». Μάλιστα, «ο Κόλπος της Σούδας αναδεικνύεται σε κρίσιμο κόμβο για επιχειρήσεις αεροπλανοφόρων, συλλογής πληροφοριών και υλικοτεχνικής υποστήριξης».
Νέες αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα;
Τονίζει, ακόμα, ότι, δεδομένων των αρνήσεων κρατών — μελών του ΝΑΤΟ, όπως των Ισπανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, να παράσχουν στρατιωτικές «διευκολύνσεις» στις ΗΠΑ την περίοδο του πολέμου κατά του Ιράν, επιβάλλεται να μετεγκατασταθούν οι αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται σε «μη συνεργάσιμες» χώρες, σε … «συνεργάσιμες», όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ.
«Εάν εταίροι, όπως η Ισπανία, αρνούνται στις ΗΠΑ διευκολύνσεις στη διάρκεια μιας κρίσης», γράφει, «αλλά, αντί αυτής, ο κόλπος της Σούδας μπορεί να εκτελέσει τις ίδιες λειτουργίες, η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να αντιμετωπιστούν ως «άγκυρα» της αρχιτεκτονικής ασφάλειας των ΗΠΑ στη Μεσόγειο, όχι μόνο στρατηγικά αλλά και επιχειρησιακά. Η αξιοπιστία σε καιρό πολέμου είναι κρίσιμη».
Προσθέτει, δε, ότι ενδεχόμενη μετεγκατάσταση αμερικανικών δυνάμεων «θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη μετακίνηση ορισμένων ναυτικών μέσων, από τον Ναύσταθμο Ρότα (σ.σ. Ισπανία) στον Κόλπο της Σούδας, και τη μετεγκατάσταση επιλεγμένων αεροπορικών μέσων, από το Ιντσιρλίκ στην Τουρκία σε πιο αξιόπιστα σημεία όπως το Όβντα στο Ισραήλ ή το Ακρωτήρι στην Κύπρο (σ.σ. βρετανική βάση)».
Α. Μεσόγειος: Επιχειρησιακή ραχοκοκκαλιά
Επίσης, ο ίδιος τονίζει:
-Για δεκαετίες, η Ανατολική Μεσόγειος αντιμετωπίζονταν ως περιοχή στην περιφέρεια της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Αυτό έληξε με τις επιχειρήσεις, «Epic Fury» και «Roaring Lion». Πλέον, είναι θέατρο επιχειρήσεων που στηρίζει τη στρατιωτική δράση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Μέση Ανατολή. (…) Η Ανατολική Μεσόγειος δεν γειτνιάζει πλέον με τη σύγκρουση. Είναι κομμάτι της.
-Η Α. Μεσόγειος αναδείχθηκε σε επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά που συνδέει τις στρατιωτικές κινήσεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Λειτουργεί ταυτόχρονα ως αφετηρία προβολής δύναμης, ως ανάχωμα των ιρανικών και των επιθέσεων δια των αντιπροσώπων τους (proxi), και ως διάδρομος εφοδιασμού (logistical corridor) που συνδέει τα θέατρα επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Διοίκησης των ΗΠΑ (EUCOM) και της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM – Central Command) των ΗΠΑ.
–Ελλάδα και Κύπρος έχουν αποδειχθεί ικανοί και πρόθυμοι επιχειρησιακοί εταίροι, ενώ το Ισραήλ τις έχει εντάξει στον στρατιωτικό σχεδιασμό του. Εξάλλου, το Ισραήλ αντιμετωπίζει την Α. Μεσόγειο ως επέκταση του επιχειρησιακού του βάθους.
-Ελλάδα και η Κύπρος έχουν παράσχει συνεπή επιχειρησιακή υποστήριξη, με τον Κόλπο της Σούδας να αναδεικνύεται σε κρίσιμο κόμβο για επιχειρήσεις αεροπλανοφόρων, συλλογής πληροφοριών και υλικοτεχνικής υποστήριξης.
-Η κατάσταση δείχνει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να δημιουργήσουν αμέσως έναν μόνιμο μηχανισμό συντονισμού 3+1 (σ.σ. ΗΠΑ, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ). Σε επιχειρησιακό επίπεδο, το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ πρέπει να αντιμετωπίσει την περιοχή ως ένα ενιαίο θέατρο επιχειρήσεων (σ.σ. Α. Μεσογείου — Μ. Ανατολής).
-Οι ΗΠΑ πρέπει να ορίσουν επίσημα την Κύπρο ως προωθημένο κόμβο εφοδιασμού, συγκέντρωσης πληροφοριών και έγκαιρης προειδοποίησης, δίνοντάς της έτσι έναν ρόλο που ήδη έχει στην πράξη.
Η Σούδα
Αναλυτικότερα, στο κείμενό του στο JINSA, ο J. Brody αναφέρει πως ο ρόλος της Ανατολικής Μεσογείου στην τρέχουσα σύγκρουση εκτείνεται πολύ πέρα από την απόκρουση επιθέσεων. Έχει γίνει το κρίσιμο σημείο της αλυσίδας εφοδιασμού των ΗΠΑ, μεταξύ Ευρώπης και επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή.
Ο κόλπος της Σούδας, το μόνο λιμάνι της Μεσογείου που μπορεί να φιλοξενήσει μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρων, υποστηρίζοντας παράλληλα λειτουργίες επικοινωνιών και πληροφοριών, παίζει και τους δύο ρόλους ταυτόχρονα. Το αεροπλανοφόρο, Ford, έδεσε εκεί. Τα κέντρα συγκέντρωσης πληροφοριών των ΗΠΑ, τόσο στη Σούδα, όσο και, σύμφωνα με πληροφορίες, της βάσης της RAF στο Ακρωτήρι, παίζουν καίριο ρόλο στην επιτήρηση της περιοχής και την υποστήριξη της εκστρατείας (σ.σ. πολέμου στον Περσικό).
«Συνεργάσιμοι» και «μη συνεργάσιμοι»
Η στρατηγική αξία τους είναι αυξημένη στη σύγκρουση στο Ιράν. Η Ισπανία έκλεισε τον εναέριο χώρο της και αρνήθηκε τις βάσεις της σε αμερικανικά αεροσκάφη που εμπλέκονται σε επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Η Ιταλία φέρεται να έχει αρνηθεί την προσγείωση σε αμερικανικά βομβαρδιστικά στη Sigonella. Η Γαλλία αρνήθηκε να πετούν στο εναέριο χώρος της αεροσκάφη που μεταφέρουν στρατιωτικό υλικό στο Ισραήλ.
Ολα αυτά προκάλεσαν τριβές, με αποτέλεσμα ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, να αμφισβητήσει ανοιχτά τη χρησιμότητα των συμφωνιών που έχουν οι ΗΠΑ με εταίρους του ΝΑΤΟ για τις στρατιωτικές βάσεις τους, αφού τους αρνούνται την πρόσβαση σε μια τέτοια κρίση.
Ωστόσο, η Ελλάδα δεν δίστασε. Ενώ η συνοχή της Συμμαχίας έχει διαταραχθεί στο δυτικό άκρο της αλυσίδας εφοδιασμού, στο ανατολικό άκρο διατηρείται. Αυτή η αντίθεση θα επηρεάσει άμεσα τις αποφάσεις της Ουάσιγκτον για τη στάση που θα κρατήσει εφεξής όσον αφορά τις βάσεις της στην Ευρώπη.
Εάν εταίροι, όπως η Ισπανία, αρνούνται στις ΗΠΑ διευκολύνσεις στη διάρκεια μιας κρίσης, αλλά, αντί αυτής, ο κόλπος της Σούδας μπορεί να εκτελέσει τις ίδιες λειτουργίες, η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να αντιμετωπιστούν ως «άγκυρα» της αρχιτεκτονικής ασφάλειας των ΗΠΑ στη Μεσόγειο, όχι μόνο στρατηγικά αλλά και επιχειρησιακά. Η αξιοπιστία σε καιρό πολέμου είναι κρίσιμη.
Το Ισραήλ έχει αντιληφθεί αυτή την πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενων συγκρούσεων, για παράδειγμα, ενώ βρισκόταν υπό πυραυλική απειλή, έστειλε πολιτικά αεροσκάφη του να προστατευθούν στην Ελλάδα και την Κύπρο. Αντίστοιχες προβλέψεις για εκ νέου μετεγκατάσταση αεροσκαφών, έγιναν πριν από τις τελευταίες επιχειρήσεις (σ.σ. πόλεμο κατά του Ιράν). Οι πτήσεις μέσω Αθήνας και Λάρνακας διατηρήθηκαν, ακόμη και όταν διακόπηκαν από το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν. Κάτι που δείχνει πως το Ισραήλ αντιμετωπίζει την Ανατολική Μεσόγειο ως επέκταση του επιχειρησιακού του βάθους.
Μεγάλες αλλαγές στις σχέσεις Ελλάδας — Κύπρου – Ισραήλ
Η τριμερής συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ έχει εξελιχθεί την τελευταία δεκαετία, από ενεργειακή συνεργασία σε σχέση σχήματος ασφάλειας. Η Σύνοδος Κορυφής στην Ιερουσαλήμ, τον Δεκέμβριο του 2025, σηματοδότησε μια αποφασιστική αλλαγή. Σε αντίθεση με προηγούμενες συναντήσεις, οι τρεις χώρες έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στον αμυντικό συντονισμό, τον κοινό στρατιωτικό σχεδιασμό και τις κοινές ασκήσεις. Η ίδρυση ενός Κέντρου για την Κυβερνοασφάλεια στη Θάλασσα στην Κύπρο (Maritime Cybersecurity Center of Excellence) έδωσε περαιτέρω ώθηση.
Η τρέχουσα σύγκρουση (σ.σ. κατά του Ιράν) δοκιμάζει αυτό το σχήμα σε πραγματικές συνθήκες. Και αντέχει. Η Ελλάδα κινήθηκε γρήγορα για να αναπτύξει αερο-ναυτικά μέσα στην Κύπρο και να ενισχύσει την αεράμυνα. Λειτουργώντας ως τμήμα μιας διεθνούς πρωτοβουλίας αντιαεροπορικής – αντιπυραυλικής άμυνας, που υποστηρίζει την αεράμυνα της Σαουδικής Αραβίας, τα ελληνικά συστήματα Patriot έκαναν επιτυχημένες αναχαιτίσεις, επιδεικνύοντας τόσο επιχειρησιακή ικανότητα όσο και ενσωμάτωση στο ευρύτερο συμμαχικό δίκτυο αεράμυνας.
Ταυτόχρονα, το ελληνικό κοινοβούλιο ενέκρινε σχέδια για την προμήθεια ισραηλινών αμυντικών συστημάτων αξίας 4,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Αχιλλέας Ασπίδα» (σ.σ. αγορά ισραηλινών αντιαεροπορικών συστημάτων), η οποία τελικά θα εμβαθύνει την περιφερειακή διαλειτουργικότητα.
Η Κύπρος έχει σηκώσει ένα διαφορετικό είδος βάρους. Αν και δημόσια διατηρεί στάση μη συμμετοχής, έχει γίνει κόμβος πρώτης γραμμής στη σύγκρουση.
«Κλειδώνοντας» τα Κέρδη
Κατά τον J. Brody του JINSA, όπως και ο πόλεμος του Ισραήλ το 2023-2025, έτσι η «Επιχείρηση Epic Fury» ανέδειξε τη στρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για τις εκστρατείες στη Μέση Ανατολή. Το ερώτημα τώρα είναι πώς οι ΗΠΑ θα «κλειδώσουν» τον ρόλο της περιοχής σε καιρό πολέμου σε μια μόνιμη αρχιτεκτονική. Ωστόσο, αυτή η αναδυόμενη αρχιτεκτονική παραμένει ατελής.
Κατά τον ίδιον, απαιτείται η δημιουργία μιας ενιαίας ζώνης επιχειρήσεων Ανατολικής Μεσογείου — Μέσης Ανατολής. Οι ΗΠΑ πρέπει να αντιμετωπίσουν την Ανατολική Μεσόγειο ως έναν ενιαίο επιχειρησιακό χώρο και όχι ως όριο μεταξύ των διοικήσεών τους. Η Ουάσιγκτον θα πρέπει να δημιουργήσει μια μόνιμη μονάδα σχεδιασμού υπό την ηγεσία της EUCOM με ενσωματωμένα στοιχεία της CENTCOM που θα επικεντρώνονται ειδικά στις έκτακτες ανάγκες της Ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της ολοκληρωμένης αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, της ανταλλαγής πληροφοριών και της αντιμετώπισης κρίσεων.
Βασισμένες σε προηγούμενους μηχανισμούς συντονισμού που χρησιμοποιήθηκαν όταν το Ισραήλ λειτουργούσε υπό την EUCOM, οι ΗΠΑ πρέπει να σχηματοποιήσουν και να επεκτείνουν αυτές τις ρυθμίσεις ώστε να συμπεριλάβουν την Ελλάδα και την Κύπρο. Αυτό θα διασφάλιζε ότι οι δυνάμεις που επιχειρούν στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πλήρως ενσωματωμένες στην αρχιτεκτονική πληροφοριών και διοίκησης που παρακολουθεί και αντιδρά έγκαιρα στις απειλές, αντί να αντιδρούν αφού έχει εκδηλωθεί η κρίση.
Σχήμα 3+1 μόνιμης αρχιτεκτονικής ασφάλειας
Οσον αφορά την «Εταιρική Σχέση Ασφάλειας και Ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο» (Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act), αυτό το σχήμα παρέχει τη βάση για τη συνεργασία των ΗΠΑ με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, αλλά στερείται θεσμικής δομής. Γι’ αυτό, οι ΗΠΑ πρέπει να δημιουργήσουν αμέσως έναν μόνιμο μηχανισμό συντονισμού 3+1 σε επίπεδο υφυπουργού, να θεσμοθετήσουν τη συνεργασία σε επίπεδο Υπουργικού Συμβουλίου και να ορίσουν έναν ανώτερο αξιωματούχο υπεύθυνο για την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, το υπουργείο Άμυνας πρέπει να αντιμετωπίσει την περιοχή ως ένα ενιαίο θέατρο επιχειρήσεων, δημιουργώντας ένα μόνιμο κέντρο σχεδιασμού υπό την ηγεσία της EUCOM με ενσωματωμένα στοιχεία της CENTCOM για να κλείσουν οι υπάρχουσες ρωγμές.
Ενιαία αρχιτεκτονική Άμυνας, Διαλειτουργικότητας, Συμπαραγωγής
Ο ίδιος πιστεύει ότι η Ουάσινγκτον θα πρέπει να προωθήσει τον μετασχηματισμό των εθνικών οπλικών συστημάτων -ιδίως της «Ασπίδας Αχιλλέα» της Ελλάδας- σε μια αμυντική αρχιτεκτονική που θα καλύπτει ολόκληρη τη λεκάνη.
Κοντολογίς, λέγει ότι το ισραηλινό σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας που προμηθεύεται η Ελλάδα από το υστέρημα των πολιτών, προκειμένου να εξυπηρετηθούν ανάγκες άμυνας έναντι της Τουρκίας, πρέπει να ενταχθεί στην υπηρεσία των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Εάν τέτοιοι σχεδιασμοί πράγματι βρίσκονται στις προθέσεις της αμερικανικής ηγεσίας και του Ισραήλ, τότε οι κίνδυνοι για τη χώρα είναι πολύ μεγαλύτεροι από όσο φαίνονται.
Εφόσον γίνει κάτι τέτοιο, πάντως, συνεχίζει ο ίδιος, θα χρειαστεί να γίνουν συμπαραγωγές (σ.σ. οπλικών συστημάτων) ΗΠΑ — Ισραήλ – Ελλάδας, και να επεκταθεί η στρατιωτική χρηματοδότηση με στόχο τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων. Επιπλέον, η θεσμοθέτηση κοινών ασκήσεων και η πλήρης χρηματοδότηση των προγραμμάτων IMET (International Military Education and Training) στο πλαίσιο του σχήματος EastMed Act, θα επιτάχυναν τις διαδικασίες διαμόρφωσης ενός τέτοιου σχήματος.
Η Κύπρος προωθημένος κόμβος εφοδιασμού
Τονίζει ακόμη ότι οι ΗΠΑ πρέπει να ορίσουν επίσημα την Κύπρο ως προωθημένο κόμβο εφοδιασμού, συγκέντρωσης πληροφοριών και έγκαιρης προειδοποίησης, δίνοντάς της έτσι έναν ρόλο που ήδη έχει στην πράξη. Πρέπει, επίσης, να αναπτύξουν πρόσθετα αερο-ναυτικά συστήματα στο νησί και να συνεργαστούν με Ευρωπαίους εταίρους για τη διαμόρφωση προκαθορισμένων κανόνων εμπλοκής και μηχανισμών για την άμυνά του νησιού.
Αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων από «απρόθυμες» χώρες
Επιπλέον, τονίζει, οι ΗΠΑ πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους όσον αφορά τις βάσεις που διαθέτουν σε εταίρους τους, οι οποίοι είναι αξιόπιστοι σε περίοδο κρίσης. Η «Επιχείρηση Epic Fury» ανέδειξε σημαντικές τριβές εντός του ΝΑΤΟ, καθώς αρκετοί σύμμαχοι περιόρισαν τις πτήσεις αμερικανικών αεροσκαφών, αρνήθηκαν την πρόσβαση σε βάσεις ή επέβαλαν πολιτικούς περιορισμούς στη στρατιωτική δραστηριότητα των ΗΠΑ σχετικά με την εκστρατεία κατά του Ιράν.
Ομως, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν παράσχει συνεπή επιχειρησιακή υποστήριξη, με τον Κόλπο της Σούδας να αναδεικνύεται σε κρίσιμο κόμβο για επιχειρήσεις αεροπλανοφόρων, συλλογής πληροφοριών και υλικοτεχνικής υποστήριξης.
Κατά τον ίδιον, η Ουάσινγκτον θα πρέπει να αντιμετωπίζει την αξιοπιστία σε καιρό πολέμου ως βασικό κριτήριο για τις αποφάσεις της, μετακινώντας δυνάμεις και λειτουργίες τους από χώρες, όπου η πρόσβαση είναι αβέβαιη, σε εκείνες όπου είναι εξασφαλισμένη.
Στην πράξη, καταλήγει, αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη μετακίνηση ορισμένων ναυτικών μέσων, από τον Ναύσταθμο Ρότα στον Κόλπο της Σούδας, και τη μετεγκατάσταση επιλεγμένων αεροπορικών μέσων, από το Ιντσιρλίκ στην Τουρκία σε πιο αξιόπιστους κόμβους όπως το Όβντα στο Ισραήλ ή το Ακρωτήρι στην Κύπρο. Τέτοιες μετεγκαταστάσεις θα μείωναν τους επιχειρησιακούς κινδύνους, θα ενίσχυαν την αποτροπή και θα προσάρμοζαν τις δυνάμεις των ΗΠΑ στις πραγματικότητες που δημιούργησε η τρέχουσα σύγκρουση (σ.σ. κατά του Ιράν).
Μεγάλη η προβολή του JINSA στην Ελλάδα
Οι θεσεις του JINSA συστηματικά προβάλλονται στην Ελλάδα από μερίδα μεγάλων Μέσων Ενημέρωσης. Εκτός των άλλων, ένα πρόσωπο, το οποίο τυγχάνει ιδιαίτερης προβολής σε εφημερίδες και ιστοτόπους, καθώς και σε διοργανώσεις εκδηλώσεων με γεωπολιτική ατζέντα, είναι ο ναύαρχος ε.α., πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ, ελληνο-αμερικάνος, Τζέϊμς Σταυρίδης, ο οποίος προ καιρού εμφανιζόταν ως επικεφαλής του Gemunder Center’s U.S.-Israel Security Task Force του JINSA.
Ο ίδιος, με την ιδιότητα του «αναλυτή», συχνά εμφανίζεται σε αμερικανικά ΜΜΕ να μιλά για τη Μ. Ανατολή, αν και αποκρύπτεται, όπως παρατηρεί η αμερικανική ιστοσελίδα, The Intercept, η σχέση του με το Εβραϊκό Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας (JINSA - Jewish Institute for National Security of America). Μια δεξαμενή σκέψης (think tank) με έδρα την Ουάσινγκτον που υποστηρίζει τη στενότερη συνεργασία μεταξύ ΗΠΑ — Ισραήλ. Οπως χαρακτηριστικά, αναφέρεται στο ίδιο site, τα αμερικανικά ΜΜΕ, όπου εμφανίζεται, αποφεύγουν να αναφέρουν ότι είναι «πληρωμένο πιστόλι», και ότι έχει χρηματίσει στα Διοικητικά Συμβούλια της εταιρείας κυβερνοασφάλειας, Fortinet, των Neuberger Berman Mutual Funds, McLarty Associates, Beacon Global Strategies, Ankura (ως επί το πλείστον, εταιρείες συμβούλων που εμπέλεκονται και στην Αμυνα), καθώς και ότι είναι εταίρος της επενδυτικής εταιρείας, Carlyle Group, που έχει πάρει μεγάλες εργολαβίες στον τομέα της Αμυνας.
