Μέρες τώρα, από τη στιγμή που ξέσπασαν οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο Ιράν, μαζικά, στρατός bot και τρολ στα social media, καθώς και εγχώρια και ξένα Μέσα Ενημέρωσης, κυριολεκτικά βομβαρδίζουν την ελληνική και διεθνή κοινή γνώμη με σενάρια επιστροφής του «διαδόχου» του Σάχη.
Αν η – δήθεν κοπτόμενη – για τη δημοκρατία, Δύση, και το Ισραήλ, προβάλλουν ως εναλλακτική στο καθεστώς του Ιράν τον
Ρεζά Παχλαβί, γιό του Σάχη, του ανθρώπου που ανέβηκε στην εξουσία, στο Ιράν, χάρις σε αμερικανικό – βρετανικό πραξικόπημα, με γειά τους με χαρά τους. Δεν θα πάρουμε. Αν είναι να αντικατασταθεί – εάν και εφόσον πέσει – το αυταρχικό καθεστώς του Ιράν, με δικτατορικά φαντάσματα που βγάζουν από το χρονοντούλαπο της ιστορίας, οι δυτικές ηγεσίες καλύτερα να ξεχάσουν το στυλάκι του από καθέδρας διδασκάλου των δημοκρατικών θεσμών.
Εχει προηγηθεί η απαράδεκτη ανατροπή και απαγωγή του Μαδούρο, με εισβολή ξένης δύναμης σε ανεξάρτητη χώρα (ανεξαρτήτως αν οι δικοί του τον «πούλησαν», όπως λέγεται, ή όχι). Οπότε, για μια ακόμη φορά, έγινε κλωτσοκούφι το διεθνές Δίκαιο, με τον Τραμπ να λέγει ότι αυτός είναι το … διεθνές Δίκαιο (!). Η αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα έγινε με το δήθεν επιχείρημα ότι ο Μαδούρο ήταν επικεφαλής καρτέλ ναρκωτικών που μετέφερε κόκα στις ΗΠΑ. Ποιοι το λένε αυτό; Μα, οι Αμερικανοί, που, σύμφωνα με άπειρες έρευνες και ιστορικής σημασίας αποκαλύψεις, έχει αποδεχτεί περίτρανα ότι η CIA, τουλάχιστον τον 20ο αιώνα, ήταν πίσω από το μεγαλύτερης έκτασης εμπόριο ναρκωτικών στον κόσμο.
Μπορεί οι προπαγανδιστικές μονταζιέρες, μέσω των bot στα social media, να προσπαθούν να κάνουν τη μέρα – νύχτα, όμως δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Ούτε επίσης ξεχνάει κανείς ότι το Ισραήλ, το οποίο σήμερα βρίσκεται στα μαχαίρια με το Ιράν, κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν – Ιράκ (1980 – 1988), είχε ταχθεί υπέρ του καθεστώτος των μουλάδων, επειδή θεωρούσε κύριο εχθρό του τον Σαντάμ Χουσεΐν. Μάλιστα, τότε τροφοδοτούσε με οπλισμό το Ιράν και τα έσοδα από αυτό τα χρησιμοποιούσε για να χρηματοδοτήσει, από κοινού με τη CIA, πραξικοπήματα και αντικομμουνιστικές οργανώσεις στη Λατινική Αμερική. Μην μας το παίζουν τώρα, λοιπόν, κάποιοι αγγελούδια. Εχουν άπαντες πολλούς σκελετούς στις ντουλάπες τους.
Ιράν: Πραξικοπηματική ανατροπή νόμιμα εκλεγμένου πρωθυπουργού
Τα κέντρα που αναμοχλεύουν σήμερα σενάρια Σάχη, είναι τα ίδια που οργάνωσαν, το 1953, το πραξικόπημα και την ανατροπή του τότε πρωθυπουργού του Ιράν (1951 – 1953), Μοχάμεντ Μοσαντέκ. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Ηταν η εποχή που το Λονδίνο με βίαιο τρόπο προσπαθούσε να καταπνίξει το απελευθερωτικό – αντιαποικιοκρατικό κίνημα – και – στην Κύπρο.
Το στρατιωτικό πραξικόπημα στο Ιράν επανέφερε στην εξουσία τον Σάχη, Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί. Ο λόγος της ανατροπής του Μοσαντέκ; Κρατικοποίησε το ιρανικό πετρέλαιο που είχε υπό τον αποικιοκρατικό έλεγχό της η Αγγλοϊρανική Πετρελαϊκή Εταιρεία, ενώ ήταν ένθερμος υποστηρικτής της απεξάρτησης του Ιράν από την επιρροή των μεγάλων δυνάμεων. Με το πραξικόπημα, ο Μοσαντέκ συνελήφθη και έζησε σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι τον θάνατό του. Ως συνήθως, τότε, η ανατροπή του νόμιμα εκλεγμένου πρωθυπουργού της χώρας φιλοτεχνήθηκε ως «διάσωση του Ιράν από τον κομμουνισμό». Στην πραγματικότητα, το διεθνές καρτέλ πετρελαίου, με όργανό του τον «διεθνή χωροφύλακα», τις ΗΠΑ, επέβαλε τον «νόμο» του.
Να του λείπουν, λοιπόν, τέτοιοι διεθνείς «προστάτες» του ιρανικού λαού.
Η χαμένη «περστρόϊκα» της Τεχεράνης
Από την άλλη, είναι πασιφανές ότι οι διεργασίες που συντελούνται εδώ και χρόνια στην κοινωνία του Ιράν, με αποτέλεσμα και τις τωρινές διαδηλώσεις, έχουν βαθιές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αιτίες. Το καθεστώς φαίνεται ότι έκανε μια προσπάθεια για να πραγματοποιήσει εσωτερικά την «περεστρόϊκά» του επί πρωθυπουργίας Ραΐσι, αλλά δεν υπήρξε συνέχεια.
Ο Εμπραχίμ Ραϊσί σκοτώθηκε στις 19 – 5 – 2024, όταν το ελικόπτερο που τον μετέφερε, συνετρίβη κοντά στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν. Ελέχθη ότι ήταν δυστύχημα. Αλλοι ισχυρίζονται ότι επρόκειτο για σαμποτάζ. Οπως και να’ χει, το καθεστώς φαίνεται ότι έχασε μια σημαντική ευκαιρία. Ολα αυτά σημειώθηκαν σε μια περίοδο ανοικτού πολέμου Ισραήλ – Ιράν, μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, τον Οκτώβριο του 2023, και σαφούς γεωπολιτικής υποχώρησης της Τεχεράνης από τη Μέση Ανατολή. Ηταν η περίοδος που έχανε τα προπύργιά της στη Συρία και στο Νότιο Λίβανο (Χεζμπολάχ).
Πολλοί, βέβαια, ερμηνεύουν το σημερινό κύμα διαμαρτυρίας στο Ιράν ως αποτέλεσμα αμερικανικού και ισραηλινού δακτύλου. Εξάλλου, τόσο ο Τραμπ όσο και ο Νετανιάχου δημόσια υποθάλπουν την ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν. Μόνο που τα πράγματα δεν είναι άσπρο – μαύρο, αλλά πιο σύνθετα. Εάν δεν υπάρχουν κοινωνικές αιτίες έκρηξης, ό,τι και να κάνουν οι μυστικές υπηρεσίες και ο ξένος παράγων, δύσκολα ανατρέπεται μια κυβέρνηση.
Εύστοχα περιγράφει την κατάσταση σε ανάρτησή του στα social media ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Θρησκείας στη Μέση Ανατολή στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Σωτήρης Ρούσσος. «Σχόλια για την Μοσάντ, τη CIA και άλλα δαιμόνια στην ιρανική εξέγερση.
1. Δεν χρειαζόταν να ξεσπάσει η μαζική ιρανική εξέγερση για να υποστηρίξει κανείς ότι η Μοσάντ αλώνιζε στο Ιράν. Η διείσδυση στους Φρουρούς της Επανάστασης και την Χεζμπολάχ ήταν εδώ και καιρό πασίδηλη και την παραδέχθηκε και το ιρανικό καθεστώς για τους δικούς του λόγους.
2. Μπορεί να υπάρχουν ξένοι πράκτορες ανάμεσα στους διαδηλωτές. Ναι, αλλά κανένας και καμία δεν βγαίνει από το σπίτι του για να συμμετάσχει σε μια διαδήλωση με κίνδυνο να έχει πολύ βαριές επιπτώσεις στη ζωή του και στη ζωή της οικογένειας του ακόμη και την απώλεια της ζωής του επειδή τον προέτρεψε η προπαγάνδα πρακτόρων. Υπάρχουν οξύτατα προβλήματα που εξωθούν ακόμη και κοινωνικά συντηρητικά στρώματα, όπως οι παζαρίτες έμποροι, στον δρόμο.
3. Θεωρώ απίστευτα υποτιμητικό και τελικά ρατσιστικό να θεωρούν κάποιοι δυτικοί επαναστάτες του γλυκού νερού που πιθανόν να μην έχουν λάβει ποτέ μέρος σε μαζική λαϊκή εξέγερση, την ιρανική κοινωνία που έχει ζυμωθεί σε επανάσταση, πόλεμο και εξεγέρσεις τα τελευταία 50 χρόνια άβουλο και αφελές παρακολούθημα πρακτόρων».
CIA: Ο μεγαλύτερος ντίλερ ναρκωτικών παγκοσμίως
Οσον αφορά τα αμερικανικά αφηγήματα – παραμύθια περί διακίνησης ναρκωτικών από τους κάθε λογής Μαδούρο της Λ. Αμερικής, σκόπιμο είναι να παραθέσουμε κάποια λίγα στοιχεία από τους τόμους βιβλίων που έχουν γραφτεί στις ΗΠΑ για τον ρόλο της CIA στην παγκόσμια παραγωγή και διακίνηση ναρκωτικών.
Την περιγράφει ανάγλυφα στο βιβλίο του «Καλός, κακός μουσουλμάνος» ο διδάκτορας στα Πανεπιστήμια Χαρβαρντ και Κολούμπια, Μαχμούντ Μαμντάνι. Ας μην ξεχνούμε, βέβαια, τον «Πόλεμο του οπίου». Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο, «από μακρού υφίσταται μια παγιωμένη σχέση ανάμεσα στο εμπόριο ναρκωτικών – νόμιμο ή παράνομο – με τη χρηματοδότηση των αποικιακών πολέμων. Στην αρχή του 19ου αιώνα η βρετανική αυτοκρατορία δημιούργησε ένα επίσημο μονοπώλιο για την καλλιέργεια του οπίου στην Ινδία, η οποία ήταν αποικία της, και τη συγκεκριμένη παραγωγή προωθούσε στην Κίνα. Οταν ο Κινέζος αυτοκράτορας διαμαρτυρήθηκε, η αυτοκρατορία έστειλε κανονιοφόρους της και έτσι ξεκίνησε ο “Πόλεμος του οπίου”».
Και συνεχίζει ο Μ. Μαμντάνι: «Στη μνημειώδη ιστορική μελέτη του, The Politics of Heroin, ο μελετητής του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, Αλφρεντ ΜακΚόϋ, διερεύνησε τη σχέση της παγκόσμιας εξάπλωσης των κέντρων παραγωγής ναρκωτικών στην Μπούρμα (Μιανμάρ), στο Λάος, στην Κολομβία και στο Αφγανιστάν, με την πολιτική κάλυψη που παρείχαν οι μυστικές επιχειρήσεις της CIA.
»Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο επίκεντρο του παγκόσμιου εμπορίου ναρκωτικών βρέθηκε το εμπόριο οπίου. Τη στιγμή που η CIA συμμάχησε με τους βαρώνους των ναρκωτικών, το παγκόσμιο εμπόριο οπίου βρισκόταν «στο χαμηλότερο σημείο για σχεδόν δύο αιώνες». Η CIA ολοκλήρωσε δύο ειδών συμφωνίες τις οποίες θεωρούσε ζωτικές για τη διεξαγωγή του Ψυχρού Πολέμου. Και οι δύο έσπρωξαν το εμπόριο των ναρκωτικών σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από προπολεμικά. Η πρώτη αφορούσε τη συμφωνία με τη μαφία στην Ιταλία και στη Γαλλία και η δεύτερη με αντικομμουνιστικές κινεζικές δυνάμεις κατά μήκος των συνόρων της Μπούρμα με την Κίνα».
Πόλεμος στο Βιετνάμ και ηρωΐνη
Η CIA, προσθέτει ο ίδιος, «εφάρμοσε τις ίδιες πρακτικές από το 1960 έως το 1975 στο Λάος, όταν δημιούργησε έναν μυστικό στρατό 30.000 αγροτών Χμόγκ για να πολεμήσουν τους κομμουνιστές στο Λάος, κοντά στα σύνορα με το Βιετνάμ.
»Η επιχείρηση Αιρ Αμέρικα (σ.σ. μεταφορά ναρκωτικών από το Λάος στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον κόσμο) έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξάπλωση της αγοράς του οπίου. Τα κονδύλια της CIA και της USAID προορίζονταν για την κατασκευή περισσότερων από 150 περιορισμένου μήκους διαδρόμων προσγείωσης – οι λεγόμενοι LIMA – στα βουνά κοντά στις φυτείες οπίου, ανοίγοντας έτσι αυτές τις απομακρυσμένες περιοχές στο εξαγωγικό εμπόριο. Το εργαστήριο Λονγκ Τιέν, το αρχηγείο των μυστικών επιχειρήσεων της CIA στο βόρειο Λάος, είχε τη φήμη ότι ήταν το μεγαλύτερο εργοστάσιο επεξεργασίας ηρωΐνης στον κόσμο. Από το Λάος ξεκίνησε να διοχετεύεται ηρωΐνη στις ολοένα αυξανόμενες αμερικανικές δυνάμεις στο Βιετνάμ.
»Το ονομαζόμενο «Χρυσό Τρίγωνο» παρήγαγε το 70% της παγκόσμιας παράνομης προσφοράς οπίου. Τα εργαστήριά του ανταγωνίζονταν αυτά της Μασσαλίας και του Χονγκ Κονγκ».
Οπως, μετά από έρευνες σε βάθος, έχει γραφτεί στις ΗΠΑ, με τα έσοδα από τα ναρκωτικά στην ΝΑ Ασία, η CIA χρηματοδότησε τους αντικαστρικούς Κουβανούς μετανάστες στις ΗΠΑ, σε στενή συνεργασία με τη Μαφία.
Η CIA και η λατινοαμερικανική κοκαΐνη
Οπως στην περίπτωση του «Χρυσού Τρίγωνου», στη Νοτιοανατολική Ασία, τονίζει ο Μ. Μαμντάνι, «έτσι και στην Κεντρική Αμερική, υπήρξε συμμαχία της CIA με εμπόρους ναρκωτικών». Ως γνωστόν, στη δεκαετία του 1980 στη Λατινική Αμερική ξέσπασε σειρά επαναστάσεων και εξεγέρσεων. Οι ΗΠΑ, λοιπόν, αναζητούσαν τρόπους να χρηματοδοτήσουν τους αντιπάλους αυτών των κινημάτων, στο όνομα δήθεν της αντιμετώπισης της Σοβιετικής Ενωσης. Οπως, χαρακτηριστικά, τους «Κόντρας» στη Νικαράγουα, όπου μόλις είχε νικήσει το επαναστατικό, αντάρτικο κίνημα, οι «Σαντινίστας».
Οπως παρατηρεί ο ο Μ. Μαμντάνι, «αν και η Νικαράγουα δεν ήταν παραγωγός κοκαΐνης, όπως ήταν το Λάος παραγωγός ηρωΐνης, τα «όργανα» της CIA αποδείχτηκαν ζωτικής σημασίας καθώς παρείχαν κάλυμμα προστασίας για τη ροή της κοκαΐνης από την Κεντρική Αμερική προς τις ΗΠΑ, σε αντάλλαγμα για την αντίθετη ροή υλικών και εξοπλισμού από τη CIA στους Κόντρας.
»Η παραγωγή κοκαΐνης και η διανομή ελεγχόταν από το καρτέλ του Μεντεγίν στην Κολομβία και τους δυο επικεφαλής του, Χόρχε Οτσόα και Πάμπλο Εσκομπάρ. Ο Αλφρεντ ΜακΚόϋ επισήμανε ότι «η άνοδος του καρτέλ του Μεντεγίν συνέπεσε με την έναρξη της υποστήριξης της CIA … και τον εφοδιασμό των ανταρτών Κόντρας». Το καρτέλ του Μεντεγίν, επίσης, χρησιμοποιούσε τους Κόντρας για να διακινούν λαθραία κοκαΐνη στις ΗΠΑ.
»Η σχέση της CIA με τα ναρκωτικά στη Λατινική Αμερική ήρθε στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια των αποκαλύψεων της υπόθεσης «Ιράν – Κόντρας», και την εμπλοκή του Ολιβερ Νορθ (σ.σ. αξιωματικός των ΗΠΑ, όργανο της Ουάσιγκτον και της CIA). Αυτός, εκτός των άλλων, υπήρξε σημαντικός σύνδεσμος της κυβέρνησης Ρήγκαν με τον δικτάτορα του Παναμά, Μανουέλ Νοριέγκα, του οποίου η συνεργασία με τους κολομβιανούς διακινητές ναρκωτικών είχε γίνει αντικείμενο σειράς άρθρων στους New York Times».
Ως γνωστόν, τον Νοριέγκα, συνεργάτη έως τότε της CIA, οι ΗΠΑ τον απήγαγαν, όπως και τον Μαδούρο, με την κατηγορία περί διακίνησης ναρκωτικών. Μόνο που ο Νοριέγκα, αποδεδειγμένα διακινούσε κοκαΐνη σε συνεργασία με τη CIA. Ως γνωστόν, οι ΗΠΑ δαιμονοποίησαν και το καρτέλ της Κολομβίας, του Εσκομπάρ, με τον οποίον, ως όλα δείχνουν, αν δεν συνεργάζονταν, τουλάχιστον του έκαναν τα στραβά μάτια.
Σκάνδαλο Ιράν – Κόντρας: Ισραηλινές πωλήσεις όπλων στο Ιράν
Σε αυτές τις διεργασίες ενεπλάκησαν οργανώσεις της αμερικανικής χριστιανικής δεξιάς, αλλά και το Ισραήλ. «Είναι πλέον ευρέως γνωστό ότι ο Νορθ οργάνωσε ένα δίκτυο για τη χρηματοδότηση των Κόντρας. Στο επίκεντρό του βρισκόταν ο ισραηλινός σύνδεσμος και η πλέον φιλόδοξη πρωτοβουλία ήταν η πώληση όπλων στο Ιράν, με τα έσοδα των οποίων θα χρηματοδοτούταν ο εξοπλισμός των Κόντρας. Το Ισραήλ εξελίχθηκε σε σημαντικό προμηθευτή για το Σαλβαντόρ, τη Γουατεμάλα και τη Νικαράγουα στο τέλος της δεκαετίας του ‘70 και στην αρχή της δεκαετίας του ‘80.
»Η διασύνδεση του Ισραήλ με το Ιράν ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν – Ιράκ. Το 1982 ο ισραηλινός υπουργός Αμυνας, Αριέλ Σαρόν έλεγε: “Το Ιράκ είναι εχθρός του Ισραήλ και ελπίζουμε ότι οι διπλωματικές σχέσεις μας με το Ιράν θα αναζωογονηθούν όπως στο παρελθόν”».
Ναρκωτικά στο όνομα του τζιχάντ
Η ναρκω-δράση της CIA, όμως, δεν σταματά εκεί. Στο Αφγανιστάν, μετά τη σοβιετική επέμβαση και τον πόλεμο με τους Αφγανούς μουτζαχεντίν, οι ΗΠΑ τάχθηκαν υπέρ των δεύτερων. «Οι Αφγανοί βαρώνοι ναρκωτικών είχαν ανοίξει μέτωπο κατά του νέου υποστηριζόμενου από την ΕΣΣΔ καθεστώτος. Ετσι, η CIA υπολόγιζε σε αυτούς. Ετσι, μόλις ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρήγκαν, εξέδωσε την Οδηγία Εθνικής Ασφαλείας 166, τον Μάρτιο του 1985, ο αφγανικός τζιχάντ μετατράπηκε στη μεγαλύτερη μυστική επιχείρηση στην ιστορία της CIA.
»Εκτός από τα τεράστια κονδύλια που έδιδαν οι ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία στους μουτζαχεντίν, υπήρξαν και κεφάλαια που προέρχονταν από το εμπόριο ναρκωτικών, υπό τον έλεγχο της CIA. Την εξαγωγή τους από το Αφγανιστάν, διαδεχόταν η μεταφορά τους στο Πακιστάν από φορτηγά του πακιστανικού στρατού, τα οποία προηγουμένως είχαν μεταφέρει όπλα της CIA στους μουτζαχεντίν.
»Πριν από τον αφγανικό τζιχάντ δεν υπήρχε τοπική παραγωγή ηρωΐνης στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν. Υπήρχε παραγωγή οπίου, ενός διαφορετικού ναρκωτικού που κατευθυνόταν σε μικρές επαρχιακές, τοπικές αγορές. Μέχρι το τέλος του αφγανικού τζιχάντ η εικόνα είχε αλλάξει άρδην. Η συνοριακή γραμμή Αφγανιστάν – Πακιστάν είχε μετατραπεί σε μια από τις σημαντικότερερς περιοχές στην παγκόσμια παραγωγή οπίου και κατεργασμένης ηρωΐνης και αποτελούσε το 75% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, ύψους πάρα πολλών δισεκατομμυρίων».
