Του Αλέξανδρου Αρβανιτά *
Αν σας ρωτήσει κάποιος να του πείτε τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, είστε σίγουρος ότι μπορείτε να απαντήσετε; Να εξηγήσετε ποια παράταξη βγήκε πρώτη, πόσες έδρες πήρε, ποιοι ακολούθησαν; Δύσκολο, έτσι; Ε, κάτι τέτοιο -σε μικρότερο βεβαίως βαθμό- ζήσαμε το βράδυ της Κυριακής.
Οι αριθμοί ασφαλώς είναι αμείλικτοι. Γνωρίζουμε, λοιπόν, ποιος βγήκε πρώτος, ποιος δεύτερος, ποιος τρίτος. Μάθαμε πόσους και ποιους ευρωβουλευτές εξέλεξε κάθε κόμμα. Τότε, προς τι οι απορίες; Εκείνο που ακόμη ψάχνουμε εναγωνίως είναι τους νικητές και τους ηττημένους της βραδιάς.
Ακούγοντας τους εκπροσώπους των κομμάτων, διαπιστώσαμε χαρές και πανηγύρια. Πλατιά χαμόγελα, γιατί τελικά όλοι νίκησαν! Ουδείς αισθάνθηκε ηττημένος των εκλογών και τα ταρατατζούμ έδωσαν και πήραν. Για να είμαι, ωστόσο, ακριβής, ΜΕΡΑ25 και Νέα Αριστερά, θέλοντας και μη, είναι οι μόνοι ηττημένοι, καθώς δεν έπιασαν το όριο του 3%, προκειμένου να εκλέξουν εκπρόσωπό τους στις Βρυξέλλες. Αμφιβάλλετε ότι, αν τα κατάφερναν, θα είχαμε άλλους δύο να βρίσκονται στα ουράνια;
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Αδιαμφισβήτητα πρώτη με ποσοστό 28%. Κατά τον κύριο Σκέρτσο, παραμένει η ηγεμονική δύναμη της χώρας! Και κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο έχει τη μεγαλύτερη διαφορά από το δεύτερο κόμμα στην ιστορία των ευρωεκλογών της χώρας.
Όπως είπαμε, οι αριθμοί δεν γίνεται να διαβαστούν διαφορετικά σε σχέση με τα παραπάνω. Όμως… Εδώ αρχίζουν τα αλλά και τα διότι. Γιατί καλό είναι να διαβάζουμε τους αριθμούς και να εστιάζουμε εκεί που μας βολεύει, ωστόσο, υπάρχει διπλή ανάγνωση και οι κυβερνώντες παραβλέπουν τα αρνητικά γι’ αυτούς στοιχεία.
Η Νέα Δημοκρατία, σε ένα χρόνο, έχασε το 30% της εκλογικής της δύναμης. Αριθμοί είναι αυτοί και δεν γίνεται να κάνουμε ότι δεν το αντιληφθήκαμε. Ακόμη και αν συγκρίνουμε το ποσοστό της με το αντίστοιχο των ευρωεκλογών του 2019, πάλι διαπιστώνουμε απώλειες.
Ο κύριος Μητσοτάκης έθεσε τον πήχη στο 33%, αλλά το κόμμα του πέρασε από κάτω. Μην κλείνουμε τα μάτια στη σκληρή απεικόνιση των αριθμών. Είναι ένας τρόπος και αυτός να πετάς την μπάλα στην εξέδρα. Οι εκπρόσωποί της μας τόνιζαν ότι πήραν το μήνυμα των πολιτών και θα το αξιοποιήσουν τάχιστα. Να είστε σίγουροι, όμως, ότι δεν έλαβαν κανένα μήνυμα. Γιατί αν προχωρήσουν σε ανασχηματισμό αλλά δεν αλλάξουν την πολιτική, θα μιλάμε για μια οπή εις το ύδωρ!
Πιστεύει κανείς ότι αν έρθει άλλος υπουργός και δεν παραμείνει ο Άδωνις Γεωργιάδης στη θέση του, θα γίνει καλύτερη η δημόσια υγεία, η οποία βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης; Αν αντικατασταθεί το οικονομικό επιτελείο, θα κτυπηθεί η ακρίβεια; Θα βελτιωθεί η αγοραστική δύναμη των μισθωτών; Ελάτε τώρα, μεγάλα παιδιά είμαστε. Δεν κάνει.
ΣΥΡΙΖΑ: Οι θριαμβολογίες καλά κρατούν και στην Κουμουνδούρου. Άλλωστε, η ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη, το βράδυ της Κυριακής, ήταν ενδεικτική. Έμειναν στα εύκολα. Γιατί είναι πολύ εύκολο να μιλάς για την αποδυνάμωση της κυβέρνησης, αλλά όταν η συζήτηση έρχεται στα δικά σου ποσοστά, τότε πετάς την μπάλα στην εξέδρα.
Είπαμε για τους αριθμούς, δεν είπαμε; Η Ν.Δ. έκανε σχεδόν νταμπλ σκορ με την αξιωματική αντιπολίτευση. Σύμφωνα με τους επιτελείς του κόμματος, προεκλογικά, οι στόχοι ήταν δύο. Να είναι δεύτερο κόμμα και να έχει τέτοια απόσταση από το ΠΑΣΟΚ, ώστε να αναδειχθεί ο πανίσχυρος πόλος της Κεντροαριστεράς. Πέτυχαν βεβαίως τον στόχο να είναι δεύτεροι, αλλά αγκομαχώντας και αισθανόμενοι πλέον την καυτή ανάσα της Χαριλάου Τρικούπη έντονα. Με τόση μικρή διαφορά, προφανώς και δεν μπορείς να παίξεις με τους δικούς σου όρους.
Δεύτερος στόχος να μπει στο ποσοστό μπροστά το 2. Όχι 20% δεν έπιασαν, αλλά βρέθηκαν μακριά κατά πέντε μονάδες, όσες ήταν η διαφορά της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 2019 από τις κυριακάτικες. Ο Αλέξης Τσίπρας να θυμίσουμε ότι με ποσοστό 17,5% παραιτήθηκε από την προεδρία του κόμματος! Όταν, όμως, κάνεις το λάθος και επισημαίνεις τα χαμηλά ποσοστά, ακούς κάτι για τα εσωκομματικά προβλήματα, κάτι για τη διάσπαση, κάτι για τον ανάδρομο Ερμή. Εννοείται ότι δεν μπορούν να θέσουν θέμα εθνικών εκλογών και αμφισβήτησης της κυβέρνησης, γιατί η επιθεώρηση καραδοκεί.
H Νέα Δημοκρατία είναι προφανώς αποδυναμωμένη. Το 41% ανήκει στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά στο παρελθόν. Δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί αλαζονικά. Ούτε να απαντά, ό,τι και αν τη ρωτήσεις, «41%»! Πάει αυτό. Τέρμα.
Όμως, από την άλλη, οι αντίπαλοί της είναι τόσο ανίσχυροι και προβληματικοί, ώστε μπορεί ακόμη να αισθάνεται σιγουριά ότι δεν διατρέχει κίνδυνο να βρεθεί ξαφνικά στα έδρανα της αντιπολίτευσης.
ΠΑΣΟΚ: Μη νομίσετε ότι και στη Χαριλάου Τρικούπη ήταν συγκρατημένοι. Και αυτοί νικητές. Τι έγιναν οι στόχοι; Στόχος βασικός υπήρξε η κατάληψη της δεύτερης θέσης, ώστε να παίξουν το παιχνίδι της μεγάλης Κεντροαριστεράς με τους δικούς τους όρους.
Τι μας έλεγαν όλο το βράδυ; Ότι αύξησαν τα ποσοστά τους, με όποια αναμέτρηση και αν τα συγκρίνουμε: και με τις εθνικές εκλογές του περασμένου Ιουνίου αλλά και αυτές των ευρωεκλογών, προ πενταετίας. Θα μου πείτε ότι, αν πολλαπλασιάσεις το ποσοστό του κόμματος επί δύο, πάλι η κυβερνώσα παράταξη βρίσκεται μπροστά. Αλλά γιατί να χαλάσουμε ένα τόσο ωραίο αφήγημα; Γιατί;
Ελληνική Λύση και ΚΚΕ: Αυτοί τουλάχιστον έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται οι μεγάλοι θριαμβευτές της ημέρας. Τα ποσοστά τους εκτινάχθηκαν εντυπωσιακά και θεωρούν ότι στο εγγύς μέλλον θα πάνε ακόμη καλύτερα. Βεβαίως, ο κύριος Βελόπουλος στη βραδινή δήλωσή του υπήρξε σαφής και έθεσε πολύ ψηλά τον πήχη: «Οι Έλληνες πατριώτες είναι εδώ και έχουν στόχο να κυβερνήσουν»! Μάλιστα, να κυβερνήσουν!
Το ΚΚΕ όμως δεν ασχολείται με τέτοια πεζά προβλήματα. Περιμένει πότε θα ωριμάσουν οι συνθήκες και το προλεταριάτο θα πυκνώσει τις τάξεις του κόμματος, προκειμένου να έχουμε την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων. Μέχρι να έρθει αυτή η ώρα, βλέποντας και κάνοντας!
ΝΙΚΗ και ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ: Από τη στιγμή που εξέλεξαν εκπρόσωπο, γιατί να μην πανηγυρίσουν δηλαδή; Ειδικότερα το κόμμα της Δεξιάς του Κυρίου δεν ασχολείται με τα επίγεια προβλήματα. Ξέρετε τώρα: ακρίβεια, ανεργία, διαφθορά, μισθοί στα τάρταρα, εργασιακός Μεσαίωνας, δικαιώματα μειονοτήτων. Όλη η προεκλογική ρητορική εξαντλήθηκε στο νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια και από κει πάν’ και οι άλλοι.
ΛΑΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ: Η Φωνή Λογικής υπήρξε τόσο μονοδιάστατη και προβλέψιμη, που τελικά ξέραμε από πριν τι θα πει το μέχρι πρότινος στέλεχος της κυβερνητικής αριστείας. Λαθρομετανάστες, κλειστά σύνορα και γάμος ομόφυλων ζευγαριών. Η κυρία Αφροδίτη έκλεισε ύστερα απ’ αυτά τα ζητήματα. Ξέχασα να περιγράψω την οργή της για το τουρκικό κόμμα, όπως δήλωσε, της Θράκης, καθώς η πατρίδα κινδυνεύει.
ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ: Έπιασε πολύ υψηλά ποσοστά αθροιστικά, πέριξ του 18%. Βλέπουμε ότι σε αρκετά κράτη της Ευρώπης καλπάζει και στη Γαλλία μάλιστα αναδείχθηκε πρώτη δύναμη, διεκδικώντας την κυβέρνηση στις εκλογές που προκηρύχθηκαν. Εδώ μας σώζει ακόμη το γεγονός ότι είναι πολυδιασπασμένη, με πολλά μαγαζιά, παραμάγαζα και μαγαζάκια. Γιατί αλλιώς θα κάναμε τον σταυρό μας και ό,τι ήθελε προκύψει.
ΑΠΟΧΗ: Αναμφίβολα υπήρξε η μεγάλη κερδισμένη. Το ποσοστό-ρεκόρ κοντά στο 60% υπήρξε πρωτόγνωρο για τα εγχώρια δεδομένα. Βεβαίως, σιγά μην ιδρώσει τα αυτάκι των κομμάτων. Θεωρώ, λοιπόν, μέγιστο λάθος να εκχωρούμε το δικαίωμά μας ως πολίτες να ψηφίσουμε. Και εννοείται ότι δεν συμφωνώ με τον αφορισμό «όλοι ίδιοι είναι». Καλά τα μπάνια και η χαλάρωση, αλλά όταν έρθουν τα προβλήματα και μας χτυπήσουν την πόρτα, μην κάνουμε ότι δεν ακούσαμε. Εντάξει; Δεν λέει…
Κλείνοντας, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία είναι προφανώς αποδυναμωμένη. Το 41% ανήκει στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά στο παρελθόν. Δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί αλαζονικά. Ούτε να απαντά, ό,τι και αν τη ρωτήσεις, «41%»!
Πάει αυτό. Τέρμα. Όμως, από την άλλη, οι αντίπαλοί της είναι τόσο ανίσχυροι και προβληματικοί, ώστε μπορεί ακόμη να αισθάνεται σιγουριά ότι δεν διατρέχει κίνδυνο να βρεθεί ξαφνικά στα έδρανα της αντιπολίτευσης.
Η εποχή του ώριμου φρούτου έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Όποιος δεν κουνήσει το δάκτυλό του, αλλά περιμένει η κυβέρνηση να πέσει μόνη της, μάλλον θα απογοητευτεί, ακόμη και αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης λάβει πολλά μηνύματα από τους πολίτες, σε όσες εκλογικές αναμετρήσεις και αν βρεθεί στριμωγμένος. Τα προβλήματα, πάντως, να ξέρετε, δεν περιμένουν. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα…
* Ο Αλέξανδρος Αρβανιτάς είναι δημοσιογράφος
Οι απόψεις που εκφράζονται στο παρόν άρθρο αποτελούν προσωπικές απόψεις του συντάκτη / της συντάκτριας και δεν απηχούν απαραίτητα τις απόψεις του neostrategy.gr
