Οι συνέπειες από τη στρατιωτικοποίηση της οικονομίας της ΕΕ

Υπάρχει μια δημοφιλής υπόθεση ότι ο πόλεμος, ή ακόμα και οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, θα τονώσουν την οικονομία ενός κράτους.

Είναι αλήθεια ότι όταν ένα κράτος πηγαίνει σε πόλεμο, η αύξηση των κρατικών επενδύσεων σε βιομηχανίες που σχετίζονται με τον πόλεμο μπορεί να οδηγήσει σε βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη. Ωστόσο, αυτά τα κέρδη είναι βραχύβια, επηρεάζουν μόνο ορισμένες, συνήθως απομονωμένες, βιομηχανίες («βιομηχανία συγκρούσεων», «κερδοσκόποι πολέμου») με ελάχιστες θετικές επιπτώσεις στην υπόλοιπη οικονομία.

Μια μελέτη έξι μεγάλων πολέμων των ΗΠΑ (Β ‘Παγκόσμιος Πόλεμος, Πόλεμος της Κορέας, Πόλεμος του Βιετνάμ, Ψυχρός Πόλεμος και πόλεμοι στο Αφγανιστάν και το Ιράκ) διαπιστώνει ότι το κόστος του πολέμου επηρεάζει αρνητικά την εθνική οικονομία, τους φόρους, το χρέος, τις θέσεις εργασίας, επενδύσεις και τον πληθωρισμό.

Τα βασικά ευρήματα δείχνουν ότι στους περισσότερους πολέμους το δημόσιο χρέος, ο πληθωρισμός και οι φορολογικοί συντελεστές αυξάνονται, η κατανάλωση και οι επενδύσεις μειώνονται και οι στρατιωτικές δαπάνες εκτοπίζουν τις πιο παραγωγικές κρατικές επενδύσεις σε βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας, την εκπαίδευση ή τις υποδομές και επηρεάζουν σοβαρά τους μακροπρόθεσμους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.

Ενώ οι στρατιωτικές δαπάνες μπορεί να προσφέρουν κάποιο βραχυπρόθεσμο οικονομικό όφελος, μετά την έναρξη των μαχών και ειδικά μετά το τέλος τους, οι ακούσιες συνέπειες των στρατιωτικών δαπανών στην οικονομία είναι σοβαρές και πολυάριθμες. Αυτά τα ευρήματα συνοψίζονται στα εξής:

-Σε μια περίοδο 20 ετών, μια αύξηση 1% στις στρατιωτικές δαπάνες θα μειώσει την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας κατά 9%.

-Οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες είναι ιδιαίτερα επιζήμιες για την οικονομική ανάπτυξη των πλουσιότερων χωρών.

Η μορφή των σύγχρονων πολεμικών συγκρούσεων, όπως σκιαγραφήθηκαν στα πεδία της Ουκρανίας, Αρμενίας-Αρτζμπαϊζαν και περί την Παλαιστίνη, δημιουργούν και νέα δεδομένα, που δείχνουν ότι τα αναμενόμενα αποτελέσματά τους μπορεί να είναι και χειρότερα ως προς τις επιπτώσεις τους στις οικονομίες στο εγγύς μέλλον λόγω:

-Της εισαγωγής χαμηλού κόστους ρομποτικών οπλικών συστημάτων (drones κλπ), που απαιτούν πολύ ακριβότερα οπλικά συστήματα για να αντιμετωπιστούν.

-Της αναγκαστικής χρήσης της Artificial Intelligence στα μεν και τα δε, που απαιτεί τεράστια data centers και υπερυπολογιστές τύπου «Δαίδαλος», που κάνεις δεν εγγυάται ότι τελικά δεν θα στραφούν, ως βασικές υποδομές, για την υποβάθμιση της δημοκρατίας δια της χειραγώγησης.

-Της μεταφοράς της κυρίας μορφής σύγκρουσης στον κυβερνοχώρο και το διάστημα για την καταστροφή ή υποβάθμιση των υπολογιστικών και τηλεπικοινωνιακών υποδομών του αντιπάλου, που συνήθως έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία. Μια ημέρα χωρίς internet σε μια αναπτυγμένη χώρα δημιουργεί οικονομικές καταστροφές μεγαλύτερες από όσα χρεώνονται στην κλιματική κρίση για έναν ολόκληρο χρόνο.

Έτσι, η προσπάθειά μετατροπής της οικονομίας της ΕΕ σε πολεμική, σύμφωνα με το στρατηγικό πλάνο της τρέχουσας διοίκησης του ιερατείου των Βρυξελλών, με επενδύσεις 800δισ κάθε έτος στον μη παραγωγικό τομέα της άμυνας της, δεν προϊδεάζει κάποιο ρόδινο μέλλον της. Και η ΕΕ θα ακολουθήσει την καμπύλη ανάπτυξης-ύφεσης της Ρωσίας και των ΗΠΑ που αποτυπώθηκε ως “κέρδος” στον αδικαιολόγητα μακρόσυρτο πόλεμο της Ουκρανίας.

–Η οικονομία της Ρωσίας κατέγραψε κέρδη (!) 600δισ ευρώ από αυτήν την δίχρονη σύγκρουση, πολύ μεγαλύτερα από τις κυρώσεις που της επιβλήθηκαν για να χρηματοδοτηθεί με αυτές η συντήρηση μιας σύγκρουσης στα πεδία με παλιά οπλικά συστήματα προς απόσυρση εκατέρωθεν. Κέρδη που δημιουργήθηκαν κυρίως από την υπερτίμηση των ενεργειακών προϊόντων της, που απορροφήθηκαν είτε από την ΕΕ ή χώρες της Ασίας.

–Η αντίστοιχη αποτύπωση κερδών στην οικονομία των ΗΠΑ δεν καταγράφεται με τον ίδιο εντυπωσιακό ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ, όπως της Ρωσίας. Η Ουάσινγκτον ακόμη πληρώνει στην οικονομία της το 1τρισ$ που της κόστισε η ήττα της στον προηγούμενο πόλεμο της, στο Αφγανιστάν, που συνεχίζει να μηδενίζει τις όποιες εφήμερες παχιές αγελάδες της Ουκρανικής σύγκρουσης στην πολεμική της βιομηχανία, που “επενδύει” τώρα για την επόμενη, υπό την στρατηγία του δήθεν φίλειρηνικού Τράμπ. Αυτή με την Κίνα, ως μέρος του εμπορικού και νομισματικού πολέμου σε εξέλιξη.

–Το στρατηγικό vertigo της ΕΕ μπρος στο δίλημμα “όπλα ή πράσινη ανάπτυξη” θα κριθεί και από την εξέλιξη της σύγκρουσης των δογματικών δυνάμεων υπέρ της μιας ή της άλλης κατεύθυνσης, καθιστώντας έτσι την ακροδεξιά ρυθμιστή και της πολιτικής και της οικονομικής της ατζέντας.

Η ΕΕ πληρώνει τώρα το κόστος της βλακείας της, που έχει κυριαρχήσει μετά την πριν από 25 χρόνια ήττα της λογικής από τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού. Πόλεμος διαρκής και με πολλά θύματα αυτός, παρ’ όλο που δεν καταγράφεται με πλάνα από τα πεδία των μαχών στα δελτία των 9.

Πηγή: Facebook

Πραγματική ενημέρωση στο
mailbox σας. Χωρίς λογοκρισία.

Σχετικά Άρθρα

Προεκλογική παρέλαση με “δανεικά” οπλικά συστήματα

Το είδαμε και αυτό στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2026, στη Θεσσαλονίκη. Εκαναν (προεκλογική) παρέλαση με “δανεικά” οπλικά συστήματα

Στο πόδι οι στρατιωτικοί για τα Μετοχικά Ταμεία τους

Οι στρατιωτικοί αντιδρούν στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις, οι οποίες οδηγούν σε διάλυση τα Μετοχικά Ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων

Αμερικανική δυστοκία για τον οπλισμό των F-35

Παρ’ ότι ο Μ. Ρούμπιο έφυγε με 4 δισ. εξοπλιστικά στο πορτοφόλι του, οι ΗΠΑ, έως τώρα δεν αποδεσμεύουν όπλα που θέλει η Ελλάδα για τα F-35

Στρατιωτική συνεργασία Γαλλίας – Τουρκίας. Σιωπή στην Αθήνα

Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Γαλλίας - Τουρκίας, υπογράφτηκε. Με τη συμφωνία δημιουργείται ένας μηχανισμός προσέγγισης των δύο χωρών

Η «νέα Εποχή» των Ενόπλων Δυνάμεων καταρρέει

Σε όλα τα επίπεδα της «νέας Εποχής» για τις Ενοπλες Δυνάμεις προκύπτουν «κρυφοί σχεδιασμοί», αδιαφάνεια, ενδείξεις κακοδιαχείρισης, και γενικά κατάρρευση των μεταρρυθμίσεων