Περισσότερα από 20 ψέματα είπε ο νέος Αμερικανός πρόεδρος κατά τη διάρκεια των ομιλιών που έδωσε την ημέρα της δεύτερης ορκωμοσίας του, σύμφωνα με αμερικανικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης. Ορισμένες από τις δηλώσεις του αποτελούσαν ολοκληρωτική αντιστροφή της πραγματικότητας (η Κίνα ελέγχει τη διώρυγα του Παναμά), κάποιες διαστρέβλωναν τα γεγονότα (ποτέ δεν είχαμε τόσο πληθωρισμό) και κάποιες έδειχναν ότι αγνοεί (η κάνει ότι αγνοεί) τις βασικότερες αρχές της οικονομίας (η Κίνα θα πληρώσει τους δασμούς που θα της επιβάλλουμε).
Ο πρωθυπουργός του Καναδά, Τζάστιν Τριντό, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από την ηγεσία του Φιλελεύθερου Κόμματος, παραμένοντας στη θέση του πρωθυπουργού μέχρι...
Η εμμονή του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου στην επιβολή των πολιτικών του σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω δασμών (tariffs) επί των εισαγόμενων προϊόντων και...
Ο Μάριο Ντράγκι και ο Εμανουέλ Μακρόν απηύθυναν ένα σαφές μήνυμα αφύπνισης στην Ευρώπη, υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για στρατηγική ετοιμότητα ενόψει ενός επικείμενου δεύτερου γύρου εμπορικών συγκρούσεων του Ντόναλντ Τραμπ με ισχυρές χώρες του πλανήτη όπως η Κίνα, η Γερμανία, η Γαλλία και η Γερμανία.
Είναι ήδη είδηση που έχει κερδίσει μεγάλη προσοχή στα διεθνή ΜΜΕ, το ότι από τις 8 Οκτωβρίου 2024 Κίνα αποφάσισε να βάλει δασμούς στα ευρωπαϊκά κονιάκ και μπράντι. Μοιάζει αστείο να μιλάει κανείς για εμπορικό πόλεμο επειδή μία χώρα έβαλε δασμούς στο εισαγόμενο μπράντι (!), αλλά δεν είναι καθόλου αστείο. Και αυτό γιατί πλέον στις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις ΕΕ και Κίνας ισχύει ο νέος κανόνας: για κάθε δασμό της ΕΕ η Κίνα θα απαντάει με ένα δασμό σε ευρωπαϊκό προϊόν.
Την άμεση αντίδραση της Κίνας προκάλεσαν οι ανακοινώσεις από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν για τεράστιες αυξήσεις δασμών σε μια σειρά κινεζικών προϊόντων που εισάγονται. Πρόκειται για δασμούς σε μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων, τσιπ υπολογιστών και ιατρικά προϊόντα, απόφαση που αναμένται πως θα οδηγήσει σε έντονη αντιπαράθεση την Ουάσιγκτον με το Πεκίνο.
Η κυβέρνηση Μακρόν αναζητά 54 δισ. ευρώ με πάγωμα μισθών και περιορισμό δαπανών, ενώ διατηρεί τις φορολογικές επιλογές που ευνόησαν κεφάλαιο και μεγάλες περιουσίες. Η λιτότητα επιστρέφει στη Γαλλία και οι εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις.