Μέρες που είναι, δεκαπενταυγουστιάτικες, να σταθούμε σε κάτι ακόμη που χάθηκε ανεπιστρεπτί: τα πανηγύρια. Τα αυθεντικά. Ξέρω ότι δεν είμαστε, μέσα σε αυτό το ζόφο που ζούμε, για πανηγύρια (ίσως, ορισμένοι μόνον, για τα πανηγύρια), αλλά και αυτό είναι μια απώλεια του βλέμματος και της ζήσης
Η μαρτυρική Ιμβρος, από τα ελάχιστα εναπομείναντα κομμάτια του Ελληνισμού στην Τουρκία, κείται μακράν για την ελληνική κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών. Στις εκδηλώσεις του Δεκαπενταύγουστου, στο νησί, παρόντος του Οικουμενικού Πατριάρχη, έλαμψαν δια της απουσίας τους η ελληνική πρεσβεία στην Αγκυρα και το προξενείο στην Κωνσταντινούπολη. Η παρουσία της χώρας μας περιορίστηκε σε έναν βουλευτή της ΝΔ
Μας έλειψαν πολύ φέτος, στις πυρκαγιές, ο υπουργός Αμυνας, Νίκος Δένδιας, και ο Περιφερειάρχης -της κατακαημένης- Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς. Και οι δύο, που δεν χάνουν ευκαιρία να φιλοτεχνήσουν το επικοινωνιακό προφίλ τους, από τις παρελάσεις μέχρι τις επισκέψεις στη βάση των πυροσβεστικών αεροσκαφών, Canadair, αυτές τις ημέρες απουσίαζαν, απέφυγαν τις κακοτοπιές, όπως ο διάβολος το λιβάνι, και άφησαν Μητσοτάκη και Κικίλια να πιουν το πικρό ποτήρι του κυβερνητικού Βατερλώ
Ευτυχώς που υπογράφτηκε η «Διακήρυξη των Αθηνών», κατά την επίσκεψη Ερντογάν στην ελληνική πρωτεύουσα, «ένα κείμενο που σηματοδοτεί τη νέα εποχή στην οποία μεταβαίνουν οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας», όπως την χαρακτηρίζει ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών, και όλα πάνε πρίμα στα ελληνοτουρκικά. Ετσι σκέφτηκαν στην Αγκυρα να την «τιμήσουν», αρνούμενοι να δώσουν άδεια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο να κάνει λειτουργία τον Δεκαπενταύγουστο στην Παναγιά Σουμελά
