Του Χρήστου Κουτσονάσσιου *
Το 2024 φεύγει...το 2025 έρχεται, αν είναι όμως όπως το 2024, καλλίτερα να πάμε κατ' ευθείαν στο 2026....
“Όταν όλοι σου λένε...
Στην καρδιά της ελληνικής πολιτικής σκηνής εκτυλίσσεται μια σύγκρουση που αναδεικνύει το εύθραυστο όριο μεταξύ πολιτικής και επιχειρηματικής εξουσίας. Η σχέση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον εφοπλιστή και εκδότη Βαγγέλη Μαρινάκη, άλλοτε φιλική και υποστηρικτική, έχει φτάσει στο ναδίρ, με τις δύο πλευρές να εμπλέκονται σε έναν άμεσο και ανοιχτό πόλεμο.
Στο χώρο της ΝΔ ο Μητσοτάκης και το σύστημά του βρίσκεται σε αποδρομή. Στην αριστερά και ειδικά στον ΣΥΡΙΖΑ, η συμπεριφορά του νέου προέδρου δίνει την εντύπωση ότι διευθύνει ανώνυμη εταιρεία και όχι πολιτικό κόμμα, με έναν ναρκισσισμό που είναι ορατός μέχρι την άλλη όχθη του ατλαντικού. Στο δε ΠΑΣΟΚ ευρίσκεται η μήτρα της κωμωδίας
Σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση δεν υπάρχουν νικητές αλλά μόνο ηττημένοι. Κυριάρχησαν αμετροέπεια και πολιτικός τυχοδιωκτισμός. Το πολιτικό σύστημα απογυμνώθηκε συνολικά. Η ΝΔ κινείται στη μεταΜητσοτάκη εποχή. Η αποτυχία του πειράματος στην Αριστερά - κεντροαριστερά πρέπει να θεωρείται δεδομένη πριν καν ξεκινήσει, με Κασσελάκη και Ανδρουλάκη. Απορρίπτεται η Ευρώπη ως «κλειστή κάστα»
Ο Άντι Μπέρναμ βάζει για πρώτη φορά την επιστροφή της Βρετανίας στην ΕΕ στις κυβερνητικές επιλογές. Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα, αρχίζει η αντίστροφη συζήτηση: από το Brexit στο Breturn;
