Το Neostrategy.gr, επανειλημμένως έχει αναφερθεί στο διογκούμενο κλίμα δυσαρέσκειας μέσα στην ουκρανική κοινωνία έναντι των αντιδημοκρατικών εκτροπών του της «ομάδας Ζελένσκι». Απαράδεκτες μέθοδοι εξάλειψης των πολιτικών αντιπάλων του και κάθε φωνής διαμαρτυρίας κατά της πρωτοφανούς διαφθοράς στους κύκλους εξουσίας του Κιέβου, οι οποίες πληθαίνουν, όσο μάλιστα πυκνώνουν οι φωνές για να διεξαχθούν εκλογές στην Ουκρανία.
Εσχάτως, ο Ζελένσκι με προεδρικό Διάταγμα, δια της πρακτικής του του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», καρατόμησε τον δήμαρχο του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, της στρατηγικής σημασίας πόλης της Ουκρανίας για την έξοδό της στη θάλασσα, της Οδησσού. Το πρόσχημα που επικαλέστηκε, ήταν … λόγοι εθνικής ασφαλείας. Ακόμα χειρότερα. Το Κίεβο έβγαλε από τη λίστα των προστατευομένων μειονοτικών γλωσσών τη ρωσική (ομιλείται από τους περισσότερους κατοίκους της Οδησσού) και τη μολδαβική.
Τσιμουδιά σε Αθήνα και Βρυξέλλες
Στις Βρυξέλλες, οι οποίες υποτίθεται κόπτονται για τη δημοκρατία, εποίησαν τη νήσσαν για αυτή την αντιδημοκρατική εκτροπή του Ζελένσκι, όπως το ίδιο έκανε και η πλειονότητα των Δυτικών ΜΜΕ. Αντίθετα, για τη Μόσχα και τη ρωσική προπαγάνδα, το ολίσθημα του Ζελένσκι ήταν βούτυρο στο ψωμί τους.
Στην Ελλάδα επίσης επικράτησε πλήρης αδιαφορία. Κι’ αυτό, παρ’ ότι η Οδησσός συνδέεται ιστορικά με την Ελλάδα, ενώ εκεί, όπως είναι γνωστόν, υπάρχει το μουσείο της Φιλικής Εταιρείας, ομογενείς, και πάμπολλα άλλα σημεία που δείχνουν το έντονο ιστορικό αποτύπωμα των Ελλήνων. Να σημειωθεί πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να διαφημίσει τη «φιλία» του με τον Ζελένσκι – αν και ο ίδιος προτιμά να διαφημίζει τη σχέση του με τον Τ. Ερντογάν – έχει «δεσμευθεί» να χρηματοδοτήσει έργα στην Οδησσό, όταν λήξει ο πόλεμος. Στην πραγματικότητα, ευελπιστεί ότι ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείας θα πάρουν έργα εκεί.
Εκκαθάριση πολιτικών αντιπάλων
Με αφορμή το «φάγωμα» του Δημάρχου της Οδησσού, ο πρώην σύμβουλος του Ζελένσκι, Αλεξέϊ Αρεστόβιτς, ο οποίος έχει φύγει πλέον στο εξωτερικό, έγραψε: «Από τον Γκενάντι Τρουχάνοφ (σ.σ. δήμαρχος) αφαιρέθηκε η ουκρανική υπηκοότητα. Μια ακόμη εξωδικαστική «εκτέλεση» ενός Ουκρανού πολίτη και μια απόπειρα… κατάληψης της Οδησσού. Φυσικά, το Γραφείο (σ.σ. προεδρικό) θα πει ότι γίνεται «για την… ασφάλεια». Σωστά. Μόνο που χρειάζεται να προστεθεί μία λέξη μετά το ασφάλεια – «τους». Η Οδησσός και το Κίεβο είναι δύο εκλογικές περιφέρειες που μπορούν να καθορίσουν το αποτέλεσμα των οποιωνδήποτε εκλογών».
Ακόμα και ο πασίγνωστος για την επιθετικά αρνητική στάση του έναντι της Ρωσίας, Βούλγαρος «αναλυτής», Κρίστο Γκρόζεφ, ο οποίος στο παρελθόν είχε εξαπολύσει αιχμές και κατά Ελλήνων πολιτικών, σε ανάρτησή του, ανέφερε ότι το ρωσικό διαβατήριο, το οποίο παρουσίασαν οι ουκρανικές υπηρεσίες ότι ανήκε στον δήμαρχο της Οδησσού, είναι εμφανώς πλαστό.
«Σημείο καμπής στην πολιτική ζωή της Ουκρανίας»
Ιδιαίτερα διαφωτιστικό, ως προς το προσκήνιο και το παρασκήνιο της καθαίρεσης και σκευωρίας κατά του δημάρχου Οδησσού, είναι δημοσίευμα του βρετανικού ΜΜΕ, The Spectator.
Μεταξύ άλλων, επισημαίνει: «Τρεις επιθέσεις, μέσα σε μια εβδομάδα, με στόχο την Οδησσό, έκανε το Κίεβο. Η μια κατά της γλώσσας της (σ.σ. οι περισσότεροι μιλούν ρωσικά), η δεύτερη κατά της ιστορίας της και η τρίτη κατά της εκλεγμένης Τοπικής Αυτοδιοιήκησής της. Η πόλη, η οποία υφίσταται σχεδόν τέσσερα χρόνια βομβαρδισμούς και αποτελεί την έξοδο της Ουκρανίας στη θάλασσα, τώρα βρίσκεται υπό … πολιορκία από την ίδια την πρωτεύουσά της».
Και σχολιάζει: «Οι τρεις επιθέσεις κατά της Οδησσού, συνιστούν απόπειρα καταστροφής της ίδιας της πόλης και της κληρονομιάς της. Δεν πρόκειται για μια ανωμαλία. Σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στην πολιτική ζωή της Ουκρανίας. Η καλλιέργεια φόβου, χάους, διχασμού, εκ μέρους του Κιέβου, σε μια περίοδο φθοράς του, είναι μοιραίο στρατηγικό λάθος. Για τη Μόσχα και την προπαγανδιστική μηχανή της, αυτό ήταν ένα απρόσμενο δώρο. Για την Ουκρανία, η φίμωση της φωνής του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας δεν είναι απλώς αυτοκτονία, είναι … εθνική αυτοκτονία».
Σκευωρία;
Από τα παραπάνω, σημειώνει ο Spectator, «εξαιρετικά ανησυχητικό είναι η απόφαση του προέδρου της Ουκρανίας, Ζελένσκι, να αφαιρέσει από τον τρεις φορές εκλεγμένο δήμαρχο της πόλης, Γκενάντι Τρουχάνοφ, την ουκρανική υπηκοότητα και να τον εκδιώξει από τη θέση του. Τον κατηγόρησε ότι κατέχει ρωσικό διαβατήριο. Κάτι που ο δήμαρχος αρνείται κατηγορηματικά.
Κι’ όλα αυτά, «χωρίς να έχουν κριθεί οι «κατηγορίες» από την Δικαιοσύνη. Αντίθετα, ο Ζελένσκι, με ένα Διάταγμα, ανακαλεί την ουκρανική υπηκοότητά του Τρουχάνοφ. Να σημειωθεί ότι το άρθρο 25 του Συντάγματος της Ουκρανίας απαγορεύει ρητά την αφαίρεση υπηκοότητας από πολίτη. Ακόμα και σε συνθήκες στρατιωτικού νόμου, αυτό θεωρείται σοβαρό πλήγμα στη δημοκρατία».
Εκτροπή
Κατά το βρετανικό ΜΜΕ, «η χρονική στιγμή που έγινε αυτό είναι λίαν ενδεικτική. Ολα δείχνουν ότι, εν μέσω των φωνών που διαρκώς πληθαίνουν για να γίνουν εκλογές στην Ουκρανία, ο Ζελένσκι προσπαθεί να καθαρίσει το πεδίο από υποψηφίους και αντιπάλους του.
»Ο Τρουχάνοφ, ένας δημοφιλής και πραγματιστής δήμαρχος, είναι ακριβώς η απειλή που θέλει να εξαλείψει το Κίεβο. Είναι ένα μήνυμα του Ζελένσκι και προς τους υπολοίπους δημάρχους: οι νέοι κανόνες του παιχνιδιού, είναι υποταγή δια προεδρικών Διαταγμάτων. Είτε θα γίνει έτσι, είτε δεν θα υπάρχετε καθόλου.
»Από την έναρξη του πολέμου, το 2022, η κυβέρνηση Ζελένσκι πιέζει τους πολιτικούς αντιπάλους της, έχει κλείσει τηλεοπτικά κανάλια, έχει φιμώσει όσους επικρίνουν τη διαφθορά στην Ουκρανία και έχει διαλύσει κόμματα για … λόγους «εθνικής ασφάλειας».
»Αυτό που ξεκίνησε με πρόσχημα τον πόλεμο, τώρα μοιάζει με συστηματική πολιτική στρατηγική. Στόχος η στοχευμένη εξαφάνιση κάθε διαφωνίας. Σε μια χώρα που ισχυρίζεται ότι αγωνίζεται για την ελευθερία, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, τέτοιες κινήσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου».
Οι τρεις επιθέσεις κατά της Οδησσού
Αναλυτικά, ο Spectator περιγράφει τις κινήσεις του Κιέβου κατά της Οδησσού – στην πραγματικότητα κατά κάθε διαφωνούντος με την «ομάδα Ζελένσκι»:
-«Πρώτον, στην εκλεγμένη Τοπική Αυτοδιοίκησή της. Καρατομήθηκε ο δήμαρχός της και ουσιαστικά αποκεφαλίστηκε η ηγεσία της πόλης. Στη θέση του, διορίστηκε ένας «αναπληρωτής διοικητής» από την περιοχή Ντνιέπρ. Ανεξάρτητα αν συμφωνούν ή διαφωνούν οι κάτοικοι της Οδησσού με τον δήμαρχό τους, λίγοι συμφωνούν με το δικαίωμα του Κιέβου να τον απομακρύνει με διάταγμα. Ακόμη και οι αντίπαλοί του θεωρούν την απομάκρυνσή του παραβίαση της βούλησης των κατοίκων της πόλης και επικίνδυνο προηγούμενο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
»Δεύτερον, στη γλώσσα της πόλης. Το Υπουργικό Συμβούλιο της Ουκρανίας ενέκρινε νομοσχέδιο, βάσει του οποίου αφαιρείται η ρωσική και μολδαβική γλώσσες από τον κατάλογο των προστατευόμενων μειονοτικών γλωσσών. Αυτή η απόφαση θα επηρεάσει εκατομμύρια ρωσόφωνους Ουκρανούς, συμπεριλαμβανομένων πολλών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Οι κάτοικοι της Οδησσού, πολλοί από τους οποίους μιλούν ρωσικά αλλά αυτοπροσδιορίζονται ως Ουκρανοί, θεωρούν αυτή την κίνηση προσβλητική.
»Τρίτον, στην ιστορική κληρονομιά. Το νεοσύστατο Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης του Κιέβου διέταξε να απομακρυνθεί κάθε τι που έχει σχέση με προσωπικότητες, οι οποίες θεωρούνται πλέον «ιμπεριαλιστές», συμπεριλαμβανομένου του Κόμη, Μιχαήλ Βοροντσόφ, του κυβερνήτη της περιοχής, τον 19ο αιώνα, που έφτιαξε την Οδησσό μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.
»Το κοσμοπολίτικο όραμά του έκανε την Οδησσό γέφυρα μεταξύ αυτοκρατοριών – ένα ακμάζον λιμάνι στη Μαύρη Θάλασσα. Η απομάκρυνση τέτοιων προσωπικοτήτων δεν «αποαποικιοποιεί» την Οδησσό, αλλά ακρωτηριάζει τις ευρωπαϊκές ρίζες της και την ταυτότητά της».
