Οσοι είναι πρόθυμοι να πιστέψουν τους επικοινωνιακούς πομφόλυγες της κυβέρνησης Μητσοτάκη ότι οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί θα … προτάξουν τα στήθη τους για την υπεράσπιση της Ελλάδας, καλύτερα να το ξανασκεφτούν. Εσχάτως, η γνωστή και μη εξαιρετέα, και ιδιαίτερα προτιμητέα στους διεθνείς ενεργειακούς σχεδιασμούς Τραμπ, Chevron, έκλεισε συμφωνία με την Τουρκία για «κοινές έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε παγκόσμιο επίπεδο», όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ενέργειας της Τουρκίας.
Αραγε, σε ποιες περιοχές επικεντρώνει το ενδιαφέρον του για έρευνα και εκμετάλλευση κοιτασμάτων ο αμερικανικός κολοσσός. Η Αγκυρα είναι γνωστό. Εστιάζει ως επί το πλείστον στις περιοχές του μνημονίου της δήθεν οριοθέτησης της ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης, καθώς και σε θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου. Οπως όλα δείχνουν, μάλλον δικαίως κάποιοι χαρακτήρισαν αυτές τις ημέρες την αμερικανική εταιρεία ως … «Chevron Ανατολικής Μεσογείου» (!).
Η συμφωνία μεταξύ της Chevron και της κρατικής Turkish Petroleum (TPAO) προβλέπει συνεργασία σε δραστηριότητες έρευνας και παραγωγής τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα, αναφέρει το Bloomberg. Τον περασμένο μήνα, η TPAO υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με την Esso της Exxon Mobil για έρευνες στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.
Αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη
Προ μηνών, ο υπουργός Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, και συνολικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πανηγύριζαν διότι, με αντίστοιχες συμφωνίες της Ελλάδας με αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς για έρευνα και εκμετάλλευση νοτίως της Κρήτης και στο Ιόνιο, υποτίθεται ότι μπαίνει «ασπίδα ασφαλείας» made in USA στην Ελλάδα.
Βεβαίως, ουδείς τρέφει ψευδαισθήσεις ότι οι μεγάλες εταιρείες και οι κυβερνήσεις που ειναι πίσω τους θα αποτελέσουν εγγύηση ασφαλείας ούτε για τη χώρα μας, ούτε και για καμία άλλη στον κόσμο. Το κέρδος τους κοιτάζουν. Ιδιαίτερα, δε, μετά την πολιτική στροφή Τραμπ, από την «πράσινη ενέργεια», στην πολιτική του «Drill, baby, drill» (πετρέλαιο, αέριο, κ.λ.π.), και τις πειρατικές ενέργειες της Ουάσιγκτον με στόχο την υφαρπαγή ενεργειακών πόρων χωρών, όπως μεταξύ άλλων της Βενεζουέλας, καθώς και τον έλεγχο των κοιτασμάτων διεθνώς, έπεσε κάθε φύλο συκής ως προς την επιθετικότητα των ΗΠΑ με γνώμονα τα υπερκέρδη των αμερικανικών πολυεθνικών.
Η μεγάλη εικόνα της … «συνεκμετάλλευσης»
Οι διεργασίες μεταξύ Τουρκίας και Chevron ήταν γνωστές εδώ και καιρό. Το ενδιαφέρον είναι, όμως, ότι ανακοινώθηκαν λίγες ημέρες προτού επισκεφθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης την Τουρκία. Τόσο αυτό, όσο και οι πρόσφατες ανακοινώσεις «διετών» ή «επ’ αόριστον» NAVTEX, με τις οποίες η Τουρκία εγείρει για πολλοστή φορά αξιώσεις στο μισό Αιγαίο, καθώς και η αύξηση των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου, τείνουν να προσδώσουν διαστάσεις κακόγουστης φάρσας στην εικόνα του κλίματος των «ήρεμων υδάτων» της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν (πιθανώς 11 – 2- 2026).
Το σημαντικότερο είναι, όμως, ότι το αμερικανο-τουρκικό ντηλ έρχεται ως συνέχεια των διαρκών επαφών, συνεννοήσεων και συνεργασιών Ουάσιγκτον – Τουρκίας (και άλλων χωρών, όπως η Ιταλία), μεταξύ των άλλων με επίκεντρο την πλούσια σε κοιτάσματα Λιβύη. Πρόσφατα, μάλιστα, στην Τρίπολη της Λιβύης κλείστηκαν μεγάλες συμφωνίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, ουδόλως τυχαίες είναι οι πληροφορίες που επιμένουν εδώ και μήνες, σύμφωνα με τις οποίες η Ουάσιγκτον έχει υποβάλλει «πρόταση» για τετραμερές Φόρουμ Ελλάδας – Τουρκίας – Αιγύπτου – Λιβύης. Είναι εμφανές ότι στο μικροσκόπιο των ΗΠΑ βρίσκονται οι περιοχές του τουρκολιβυκού μνημονίου. Η Ουάσιγκτον φαίνεται πως θέλει να καθίσει στο τραπέζι την Ελλάδα και την Τουρκία για να τα «βρουν».
