Παρ’ ότι τα μέλη της κυβέρνησης Μητσοτάκη έτρεχαν και συνεχίζουν να τρέχουν ως … «μπάτλερ» πίσω από την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, και όπως έχει πει η πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, είναι … απίκο ακόμα και της Κυριακές, όταν τους τηλεφωνεί ή τους ζητάει να την συναντήσουν, αυτή συμπεριφέρεται ως άλλος – θηλυκός – Πιούριφοϊ, που βλέπει την Ελλάδα ως αποικία της. Για την ακρίβεια, κάτι στο επίπεδο της … Βενεζουέλας.
Εσχάτως στις ΗΠΑ, έγιναν σοβαρότατες αποκαλύψεις για την Κ. Γκίλφοϊλ την πάλαι ποτέ «αρραβωνιάρα» του υϊού Τραμπ, από την ονομαζόμενη ως διεθνή «ναυαρχίδα» του Τύπου, The Wall Street Journal. Ακρως ενδιαφέρον είναι ότι το ρεπορτάζ δεν το υπογράφει όποιος κι’ όποιος, αλλά τέσσερις – παρακαλώ – λίαν έμπειροι δημοσιογράφοι, δύο εκ των οποίων μάλιστα (Rebecca Ballhaus και Dana Mattioli) έχουν βραβευθεί με το βραβείο Πούλιτζερ (!). Προφανώς, για να βάλει η εφημερίδα το «βαρύ πυροβολικό» της να κάνει ρεπορτάζ για την Γκίλφοϊλ, κάποιο ηχηρό «μήνυμα» θέλει να στείλει.
Στο δημοσίευμα, ούτε λίγο ούτε πολύ, οι συντάκτες του υποστηρίζουν ότι η πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα και προσωπική επιλογή του Τραμπ, κάνει προσωπικά «παιχνίδια» με τα μεγάλα ενεργειακά, επιχειρηματικά έργα στην Ελλάδα, στην Αλεξανδρούπολη, στον «κάθετο διάδρομο» προώθησης αμερικανικού LNG και όπλων για την Ουκρανία, αλλά και σε ολόκληρα τα Βαλκάνια, ευνοώντας δικές της εταιρείες και πρόσωπα.
Εμείς ως Neostrategy.gr, βέβαια, όλα αυτά τα γράφαμε ήδη από τον Μάρτιο του 2026, οπότε η Γκίλφοϊλ έκανε επίσκεψη ινγκόγκνιτο, μαζί με τον επικεφαλής της ΑΚΤΟΡ, Εξάρχου, στα Τίρανα, στον πρωθυπουργό της γείτονος, Εντι Ράμα. Τότε, αλλά και μετέπειτα, η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών ΜΜΕ σφυρίζουν αδιάφορα για τις «δραστηριότητες» της πρέσβεως των ΗΠΑ, όποτε βέβαια δεν της πλέκουν εγκώμιο για τα συνολάκια που φοράει, τις «περιοδείες» στις πασαρέλες, στη Μύκονο, σε οίκους μόδας εντός και εκτός Ελλάδος, αλλά και στους «ναούς της τέχνης», τα νυκτερινά κέντρα. Η, δε, κυβέρνηση Μητσοτάκη μόνο ύμνους έχει για την Γκίλφοϊλ. Από ποιον υπουργό να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Τον υπουργό Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, τον υπουργό Υγείας, Αδωνη Γεωργιάδη, τον υπουργό Ναυτιλίας, Βασίλη Κικίλια, τον υπουργό Αμυνας, Νίκο Δένδια; Η λίστα είναι ατελείωτη. Δυστυχώς, κυβέρνηση και ΜΜΕ – για να μη μιλήσουμε για πλειάδα κολαούζων μεγαλοεπιχειρηματιών που τρέχουν πίσω της για μπίζνες – κάνουν επίδειξη οσφυοκαμψίας.
Και τι φέρεται τώρα να έχει πει η πρέσβης των ΗΠΑ; Πως η ίδια (και η σημερινή κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον) βλέπει την Ελλάδα, αλλά και πάμπολλες άλλες χώρες; Ως αποικία.
Αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα της Wall Street Journal: «Ορισμένοι Έλληνες αξιωματούχοι δηλώνουν ικανοποιημένοι που η χώρα τους —η οποία συχνά παραβλέπεται στην Ουάσιγκτον— τυγχάνει της προσοχής μιας πρέσβειρας που έχει άμεση πρόσβαση στον Αμερικανό πρόεδρο. Ταυτόχρονα, όμως, φοβούνται μήπως προκαλέσουν τη δυσαρέσκειά της.
»Τον Μάρτιο, κατά τη διάρκεια δείπνου στην Αθήνα με τη συμμετοχή Ελλήνων και Αμερικανών αξιωματούχων, η Γκίλφοιλ ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Έλληνα υπουργό Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, μπροστά στους υπόλοιπους παρευρισκόμενους.
Αναφερόμενη στην επικείμενη κατάρρευση της ρουμανικής κυβέρνησης, η Γκίλφοιλ είπε στην παρέα: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε όποια χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε και εδώ», σύμφωνα με άτομο που παρευρέθηκε στο δείπνο καθώς και με άλλους που ενημερώθηκαν σχετικά. Η συζήτηση πήρε έντονη τροπή, με τον Παπασταύρου να απαντά ότι οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν την ελληνική κυβέρνηση, η οποία είχε εκλεγεί από τον λαό. Ο δικηγόρος της Γκίλφοιλ αμφισβήτησε την περιγραφή του συγκεκριμένου διαλόγου».
Ειπώθηκαν, άραγε, τέτοια λόγια εκ μέρους της πρέσβεως των ΗΠΑ και ο εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στο τραπέζι, ο υπουργός Ενέργειας, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να φωτογραφίζεται με την Γκίλφοϊλ, δεν σηκώθηκε επί τόπου να φύγει; Τι περίμενε; Να του σερβίρουν και το επιδόρπιο για να φύγει; ‘Η να του προσφέρουν και μια χωνευτική σόδα, για να χωνέψει αυτά που άκουσε, και να φύγει … ανακουφισμένος.
Ντροπή. Η Γκίλφοϊλ εξευτελίζει συστηματικά τους υπουργούς της κυβέρνησης, αλλά και τον ίδιον τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εδώ, έχει δηλώσει δημόσια ότι, όποτε θέλει και έχει να τους πει κάτι, τους παίρνει τηλέφωνο, ακόμα και την Κυριακή, και συναντάται όποτε θέλει μαζί τους. Τι άλλο, δηλαδή, να τους πει; Να βγει ανοικτά να τους χαρακτηρίσει ως … μπάτλερ της;
Μπορεί ο δικηγόρος της πρέσβεως να αμφισβητεί τον διάλογο που παρουσιάζει η Wall Street Journal, αλλά σκόπιμο είναι ο ίδοος ο Σ. Παπασταύρου να μας πει πως δέχτηκε τέτοια προσβολή ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο πρεσβευτικό τραπέζι. Οχι τίποτε άλλο, αλλά εδώ φαίνεται ότι οι υπερπατριωτικές κορώνες Μητσοτάκης δεν είναι τίποτε άλλο παρά κουραφέξαλα. Κατά τα λοιπά, όπως λέγει και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις βρίσκονται το υψηλότερο σημείο τους ιστορικά (!). Κυβέρνηση για γέλια και για κλάματα.
Να σημειωθεί ότι η Γκίλφοϊλ ούτε μια φορά δεν έχει τοποθετηθεί επί των ελληνο-τουρκικών. Σε αντίθεση με τον λαλίστατο «φίλο» της και κολλητό του Τραμπ, πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, ο οποίος κάνει σαφώς φιλοτουρκικές δηλώσεις.
Πάντως, το δημοσίευμα της Wall Street Journal είναι άκρως ενδιαφέρον, ειδικά ως προς τις κολοσσιαίες μπίζνες που γίνονται στα Βαλκάνια και τον ρόλο που φέρεται να παίζει προσωπικά πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, καθώς και ο λομπίστας, άνθρωπος της Γκίλφοϊλ, όπως τον παρουσιάζει η αμερικανική εφημερίδα, Χρήστος Μαραφάτσος.
Από το δημοσίευμα αναδύεται σειρά σοβαρών ερωτηματικών για την εμπλοκή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ελληνικών και ξένων μεγάλων εταιρειών, στα μεγάλα έργα, ειδικά για το αμερικανικό LNG στην Αλεξανδρούπολη, και άλλα αμερικανικά σχέδια στην Ελλάδα και τα υπόλοιπα Βαλκάνια, τα οποία, ως όλα δείχνουν, οι ΗΠΑ θέλουν θα ξεζουμίσουν. Από το κείμενο προκύπτει σαφώς μια σκληρή σύγκρουση αντίπαλων συμφερόντων, εγχώριων, αλλοδαπών, μεταξύ των οποίων και αμερικανικών, η συνέχεια της οποίας αναμένεται να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και να είναι λίαν … αιματηρή (!).
