Είμαστε έτοιμοι να εξαφανιστούμε ως Είδος; Θα σκέφτεστε ότι είναι κάποια θεωρία συνωμοσίας. Κάποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Κι ας έχουν ξεπεραστεί, οδυνηρά και αμετάκλητα, τα όρια κάθε επιστημονικής φαντασίας που γέννησαν στη φαντασία τους τα μεγάλα μυαλά του 20ού αιώνα. Πως το λένε, τα έκανε σκόνη η σημερινή και μελλοντική πραγματικότητα.
Αν περνούν τα περί θεωρίας συνωμοσίας από το μυαλό σας, σκεφθείτε πόσο… Έλον είστε. Έλον Μασκ. Ναι, ο θεωρούμενος ως πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, που είχε εμπλοκή (και πιθανότατα πηγή αμέτρητων ευαίσθητων πληροφοριών για τους πολίτες) στην κυβέρνηση Τραμπ, απέλυσε αμέτρητους δημοσίους λειτουργούς, έκοψε από εδώ, έκοψε από κει, παρέχει ένα τεράστιο δίκτυο «υπέργειων» πληροφοριών στο αμερικανικό Πεντάγωνο, ελέγχει το διαδίκτυο (Starlink, αλλά και Χ), την κούρσα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων (Tesla) και φαντασιώνεται εποικισμό στον πλανήτη Άρη. Ναι, αυτόν τον Έλον!
Ο Έλον είναι το θέμα μας. Διότι για κάποιο λόγο ενσαρκώνει σήμερα το παλαιότατο όνειρο της «Οδύσσειας του Διαστήματος», που έβαλε σε εφαρμογή η Ανθρωπότητα, για αποικισμό σε άλλους πλανήτες. Αν και δεν είναι ο μόνος. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται ο άλλος ζάμπλουτος,
Τζεφ Μπέζος, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι τεχνοφεουδάρχες της υφηλίου.
Σκεφθείτε ότι μόλις αυτό το Σαββατοκύριακο οι κεφαλές των συστημάτων ανάπτυξης Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), Anthropic, OpenAI και xAI κάθησαν σε ένα τραπέζι και είπαν να επιβραδύνουν τη διαδικασία ανάπτυξης της ΤΝ διότι κινδυνεύει να μάς «φάει». Όπως έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου τις προάλλες ένας ειδικός της ΤΝ, που παραιτήθηκε με κρότο, «η ΤΝ θα μας σκοτώσει όλους ως το τέλος της δεκαετίας».
Εντάξει, δεν τα παίρνουμε όλα και κυριολεκτικά. Έχουμε χορτάσει κινδυνολογία και θεωρίες. Όμως, βάλτε μαζί στην ίδια σκέψη και το γεγονός, που ούτε καν πέρασε στα ψιλά, ότι στο Διεθνές Δικαστήριο ξεκίνησε μια δίκη κατά της Γερμανίας για τη στήριξη της γενοκτονίας στη Γάζα, από τους Ισραηλινούς. Και ναι μεν το ΔΔ θα αποφασίσει, πρώτα, μέσα στους επόμενους μήνες επί των ενστάσεων της Γερμανίας, αν είναι αρμόδιο. Αλλά αν αποφανθεί καταφατικά η δίκη θα είναι, ίσως, ένα ακόμη σκαλί στην «Πορεία της Ανθρωπότητας προς την τρέλα», όπως παρατηρούσε ο Στέφαν Τσβάιχ στο αριστούργημά του «Ο κόσμος του χθες» (που πρωτοεκδόθηκε το 1942, λίγο μετά τη «Σκακιστική νουβέλα»του). Προς την ίδια τρέλα που, κάποιοι, θεωρούν ότι οδηγεί στην αυτοκαταστροφή ή εξαφάνιση.
Θα μου πείτε, τι σχέση έχουν αυτά. Ή, ας πούμε η τεράστια πετρελαϊκή χρηματιστηριακή κρίση, εξαιτίας των πολέμων που σοβούν. Ή η επανάκτηση χιλιάδων τόνων χρυσού από κράτη, που και την τιμή ανεβάζει και παράλληλα επισφαλίζει τα απτά, λεγόμενα παράγωγα (εχέγγυα) για τα δάνεια όλων των υπερχρεωμένων κρατών, των ΗΠΑ συμπεριλαμβανομένων.
Οσα κάνει ο Μασκ μας αφορούν όλους στη ζωή μας
Τι σχέση έχουν; Μας δείχνουν, από ψηλά κοιτώντας, τη μεγάλη εικόνα μιας (τρομακτικής, θα έλεγα) ανακατάταξης του κόσμου. Στον οποίο παράλληλα δεν είναι κρυφό ότι το πάμπλουτο 1% κατασκευάζει «μπούνκερ», κατά τον χιτλερικό όρο (καταφύγια), για να καταφύγει, είτε στη γη είτε στον Άρη, του Έλον. Με δυο λόγια, τίποτα δεν αποκλείει, και μάλιστα η ΤΝ το επιταχύνει όπως λένε οι κεφαλές της, από το να πατήσουν το κουμπί της Καταστροφής. Να εξαφανιστούμε εμείς στη Γη, να προστατευθούν ας πούμε εκείνοι σε καταφύγια στον Άρη και να πεθάνουν αργότερα, μόνοι τους, όταν θα τελειώσουν τα αποθέματά τους και η όποια πρωτογενής παραγωγή.
Σενάριο; Ναι. Θεωρία συνομωσίας; Μπορεί και όχι. Και δείτε πως μέσα και πάνω από όλα αυτά, στη γενική εικόνα, είναι ο Έλον. Που ετοιμάζεται να παρακολουθήσει σε σκοτεινή αίθουσα μια ταινία για τη ζωή του, οσονούπω, με τίτλο το όνομά του: «Elon Musk».
Ενώ κάποιοι άλλοι στο Φεστιβάλ Βενετίας χειροκροτούσαν, τις προάλλες, επί κοντά ένα πεντάλεπτο το τετράωρο (ναι, τετράωρο!) ντοκιμαντέρ – ή, μήπως, καταγγελία; - «Μασκ» του πολυβραβευμένου, και με Όσκαρ, δημοσιογράφου και ντοκιμαντερίστα Άλεξ Γκίμπνι.
Ένα πρότζεκτ που κράτησε τέσσερα χρόνια, που στην αρχή ο Γκίμπνι δεν ήθελε να το κάνει μέχρι που ένας φίλος του τού είπε ότι όσα κάνει ο Μασκ μας αφορούν όλους στη ζωή μας, έπειτα ολοκλήρωσε την πρώτη φάση και τώρα έκλεισε το έργο του στις κοντά τέσσερις ώρες. Με πάμπολλες μαρτυρίες, αρνήσεις σχολιασμού από πολλούς, ατού τη συμμετοχή για πρώτη φορά της πρώην συζύγου του Έλον, μητέρα των παιδιών τους, που αρνήθηκε εκατομμύρια δολάρια για να υπογράψει σύμφωνο εμπιστευτικότητας (NDA), πολύ παρασκήνιο και τελικό αποδέκτη του υλικού το πολύ HBO των εξαιρετικών σειρών, παραγωγών και ντοκιμαντέρ, που ανήκει στην Warner.
Η οποία Warner, με τη σειρά της, αναμένει απόφανση δικαστηρίου, λόγω νομικών περιπλοκών, για να εξαγοραστεί από την Paramount Skydance του Ντέιβιντ Έλισον, 43χρονου γιου του μεγιστάνα (και της Oracle) Λάρι Έλισον, έναντι 111 δις δολαρίων. Αν και άλλα ρεπορτάζ καταλήγουν ότι η οικογένεια, όχι μόνον βλέπει τις μετοχές της να υποτιμώνται διαρκώς, όχι μόνον έχει υποσχεθεί 40 δις σε περίπτωση που «σπάσει» η συμφωνία εξαγοράς, αλλά παρά τον θρυλούμενο τεράστιο πλούτο της έχει στη διάθεσή της πραγματική ρευστότητα, πλέον, μόνον αυτά τα 40 δις. Σενάριο; Μπορεί.
Γιατί, λοιπόν, το «Μασκ», κύριε Γκίμπνι; Διότι «ένα παράφρον άτομο, τόσο χαοτικό, έχει τόσο μεγάλη δύναμη», όπως λέει και ο τίτλος για το ντοκιμαντέρ του Γκίμπνι σε ένα εκτενέστατο θέμα – ανάλυση του «The Hollywood Reporter». Αλλά και το τρέιλερ για το ντοκιμαντέρ «Μασκ». Με ερωτηματικό στο τέλος της φράσης ή χωρίς…
Το τρομακτικό μπορεί να είναι ότι είναι τρελός και πάμπλουτος και πολύ ισχυρός
Για την ιστορία, ο 72χρονος πλέον Άλεξ Γκίμπνι έχει στο ενεργητικό του ντοκιμαντέρ (και βραβεία) για την Σαϊεντολογία, τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον αμερικανικό ενεργειακό κολοσσό Enron, την Καθολική Εκκλησία και τα μυστικά της Γουόλ Στριτ. Δομές καταχρηστικής εξουσίας, θα τα χαρακτήριζε ο ίδιος.
Το εντυπωσιακό είναι ότι, όταν το 2022 ήταν έτοιμη η πρώτη δίωρη εκδοχή του «Μασκ», ο ίδιος ο Έλον είχε μιλήσει «big hit» (μεγάλη επιτυχία;), σε μια ανάρτηση στο Χ του, ίσως διότι παρασύρθηκε από την πεποίθησή του ότι το έργο θα κολάκευε την αυτοαναφορικότητα. Τώρα, σκέφτεται, πλέον, να κάνει μηνύσεις.
Κι εκείνη η δήλωσή του έγινε «big hit… douche» (όπου douche σημαίνει κλύσμα και «εκνευριστικός, άθλιος, αλαζόνας τύπος» – για τον Γκίμπνι, αυτό). Και η απάντηση του ντοκιμενταρίστα ήρθε με έναν «τόνο» στην ίδια λέξη: «Douché». Ειρωνικά. Υπονοώντας το «Touché», που σημαίνει αναγνώριση μιας κατηγορίας, μιας μομφής! Ίσως η πρώτη μάχη στην ιστορία, που παίχτηκε σε έναν «τόνο»!
Βέβαια, ο Έλον μάλλον δεν έχει πάρει μάθημα από την ανάλογη αντίδραση της Σαϊεντολογίας, που θέλησε να σπιλώσει τον Γκίμπνι με μια ολοσέλιδη πληρωμένη καταχώρηση στους «New York Times» εναντίον του, αλλά και με άλλα πιο υπόγεια μέσα. Μόνο αποτέλεσμα; Να αυξηθούν δραματικά οι ουρές του κοινού για εκείνοι το αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ του.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, με τον Έλον σε αυτό το ντοκιμαντέρ, που χειροκροτήθηκε θερμά στη Βενετία, αλλά και στο μυαλό του Άλεξ Γκίμπνι. Το λέει απερίφραστα ο ίδιος και είναι και τα ερωτηματικά που θέτει και στο «Μασκ»: «Ο κόσμος πιστεύει ότι, επειδή είναι πάμπλουτος, δεν είναι τρελός. Όμως το τρομακτικό μπορεί να είναι ότι είναι τρελός και πάμπλουτος και πολύ ισχυρός». Εννοώντας πολλά και για τις φαντασιώσεις του περί αποικισμού στον πλανήτη Άρη…
Ούτε τόσο τρομερός, ούτε τόσο Μεγάλος
Φανταστείτε: Το 1921 ο Ελβετός φιλέλληνας Πάουλ Αμαντέους Ντίναχ είχε γράψει, σε 832 σελίδες (!), το πόνημά του «Η Κοιλάδα των Ρόδων – Το χρονικό ενός άλλου πολιτισμού από τον 20ό έως τον 40ό αιώνα μ.Χ.», όταν έπεσε σε ληθαργικό ύπνο και κηρύχθηκε κλινικά νεκρός για 15 λεπτά. Στο λήθαργό του βρέθηκε, υποτίθεται, στο 3096 μ.Χ. σε έναν άλλον πολιτισμό και, κάνοντας αναδρομή προς τα πίσω, «είδε» (ή προείδε) λέιζερ, πυρηνική ενέργεια, θερμοπυρηνικές εκρήξεις, τρισδιάστατες εκτυπώσεις και αποικισμό στον πλανήτη Άρη που ολοκληρώθηκε το 2204 μ.Χ.! Σενάριο; Μπορεί.
Ο Γκίμπνι, πάντως, εισήγαγε τον Έλον Μασκ στο ντοκιμαντέρ του, ως ήρωα βιντεοπαιχνιδιού, με τις κατά καιρούς ατάκες και δηλώσεις του ίδιου του Έλον να μπαίνουν, ηχητικά, σφήνα στη δράση. Δεν θέλησε, λέει, να μπει στα – μάλλον ζοφερά, καθώς φαίνεται πλέον – χωράφια της ΤΝ (ΑΙ) για αναπαράσταση.
«Ο Μέγας και Παντοδύναμος Οζ», εξηγεί ο Γκίμπνι, «κρατούσε τσιτωμένους τους ανθρώπους διότι εκείνοι φοβούνταν το πρόσωπό του που σοβούσε απειλητικά πάνω από όλους, και αυτό το χρησιμοποίησε για να αποκτήσει τεράστια ισχύ και εξουσία πάνω τους. Όταν, όμως, ένα σκυλάκι σήκωσε την κουρτίνα κι είδαν όλοι έναν αξιοθρήνητο γέρο να χειρίζεται λεβιέδες και μανιβέλες, δεν φάνταζε τελικά ούτε τόσο τρομερός, ούτε τόσο Μεγάλος».
Όπως αναρωτιέται και το ντοκιμαντέρ του (που θα βγει στις αίθουσες μάλλον στις αρχές του 2027 και στην πλατφόρμα του HBO αμέσως μετά) και ο Γκίμπνι, ο θεωρούμενος ως «πλουσιότερος και επιδραστικότερος άνθρωπος του κόσμου» έχει τη δύναμη να φέρει το τέλος του κόσμου και την εξαφάνιση του είδους μας; Ίσως. Είναι τόσο παράφρων για να το κάνει; Για να κάνει τη θεωρία συνωμοσίας, το σενάριο, πραγματικότητα; Έλα ντε…
Back to the future
Για όλα τα παραπάνω, μια εύστοχη ανάρτηση του Post2Post, που συχνά δημοσιεύει στο Neostrategy.gr, στα social media. Γράφει:
«Η επιστήμη είναι κάτι περισσότερο από ένα σύνολο γνώσεων, είναι τρόπος σκέψης.
Έχω ένα προαίσθημα για μια Αμερική στην εποχή των παιδιών ή των εγγονιών μου —όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι μια οικονομία υπηρεσιών και πληροφοριών. Όταν σχεδόν όλες οι βασικές μεταποιητικές βιομηχανίες θα έχουν διολισθήσει σε άλλες χώρες· όταν τρομερές τεχνολογικές δυνάμεις θα βρίσκονται στα χέρια πολύ λίγων, και κανείς που εκπροσωπεί το δημόσιο συμφέρον δεν θα μπορεί καν να κατανοήσει τα ζητήματα. όταν οι άνθρωποι θα έχουν χάσει την ικανότητα να ορίζουν τις δικές τους ατζέντες ή να αμφισβητούν εν γνώσει τους αυτούς που έχουν εξουσία.
Όταν, κρατώντας τους κρυστάλλους μας και συμβουλευόμενοι νευρικά τα ωροσκόπια μας, τις κριτικές μας ικανότητες σε παρακμή, αδυνατώντας να διακρίνουμε τι είναι καλό και τι είναι αληθινό, και να γλιστράμε, σχεδόν χωρίς να το παρατηρήσουμε, πίσω στη δεισιδαιμονία και στο σκοτάδι».
Carl Sagan (“The Demon-Haunted World: Science as a Candle in the Dark”,1995)
Είχε λες κάποια κρυστάλλινη μαγική σφαίρα πίσω στο ‘95, για να μπορεί να δει τόσο καθαρά και με τόσο μεγάλη ακρίβεια το παρόν μας, 31 χρόνια πριν; Να διακρίνει τα εκατομμύρια θύματα της πιο άγριας χειραγώγησης από 5-6, όταν τα ίδια δεν έχουν καταλάβει ακόμα τίποτα απ’ όλα όσα πραγματικά τα συνθλίβουν, υποβιβάζοντας τα ως -δεδομένους/δεδομένες- δεδομένα προς πώληση με το κιλό;
Όχι δεν είχε!
Αστρονόμος/Αστροφυσικός ήταν ο άνθρωπος, όχι αστρολόγος, χαρτορίχτρα ή τσαρλατάνος με σλόγκαν κάποιο “εγώ έχω το δικαίωμα να πιστεύω ότι…”
Ξαναδιάβασε την πρώτη πρόταση από το πιο πάνω απόσπασμα του βιβλίου του, για να δεις τι είχε μόνο.
Οι φασίστες της «συντέλειας του κόσμου»
Εσχάτως, κυκλοφόρησε το βιβλίο των Ναόμι Κλάιν και Άστρα Τέιλορ «Ο φασισμός των έσχατων καιρών» (End Times Fascism). Η βρετανική εφημερίδα, Guardian, έχει αφιερώσει αρκετά δημοσιεύματά της σε αυτό. Το Noestrategy.gr, παραθέτει ορισμένα σημεία από τα δημοσιεύματα, που μεταξύ άλλων δημοσιεύθηκαν στον ιστότοπο, anixneuseis.gr, και αποσπάσματα από συνεντεύξεις της Κλάιν:
-«Νομίζω ότι καταλαβαίνουμε πως ο πλούτος συσσωρεύεται και πολλαπλασιάζεται, σωστά; Ασφαλώς οι πλούσιοι το καταλαβαίνουν. Δεν πιστεύω, όμως, ότι αφιερώνουμε αρκετό χρόνο για να σκεφτούμε πραγματικά τι σημαίνει η συσσώρευση τόσο μεγάλου πλούτου και ποιες ψυχολογικές συνέπειες προκαλεί. Ένα μέρος της νέας αδιαντροπιάς που παρατηρούμε είναι απλώς το αποτέλεσμα της συγκέντρωσης τόσο μεγάλης οικονομικής, επικοινωνιακής, τεχνολογικής και στρατιωτικής ισχύος στα χέρια μιας πολύ μικρής και ανεξέλεγκτης ομάδας ανθρώπων».
-Πρόκειται για έναν διαφορετικό φασισμό. Οι υποστηρικτές του επιθυμούν ενεργά μια Αποκάλυψη —ή ένα κύμα αλληλένδετων καταστροφών που θα προκληθούν από την κλιματική αλλαγή και το οικονομικό χάος— ώστε να επιταχύνουν τη μετάβαση προς έναν μεταδημοκρατικό κόσμο, στον οποίο μόνο μια μικρή ομάδα πλουσίων θα επιβιώσει και θα ευημερήσει.
-Οι φασίστες της «συντέλειας του κόσμου» σχεδιάζουν την απόδρασή τους από τον πλανήτη μας. Η αποικιοποίηση του διαστήματος είναι ακριβώς αυτό που ελπίζει να πετύχει ο Μπέζος. Η Blue Origin, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, θα διασφαλίσει την επιβίωση της ανθρωπότητας επιτρέποντας σε ένα τρισεκατομμύριο ανθρώπους να εξαπλωθούν κάποτε σε όλο το ηλιακό σύστημα.
Και ποιος είναι, άραγε, ο αφόρητος τρόμος από τον οποίο φαντάζεται πως σώζει το ανθρώπινο είδος; Η απειλή αυτού που αποκαλεί «πολιτισμό της στασιμότητας» —με άλλα λόγια, το να αναμετρηθούμε επιτέλους με τα πραγματικά οικολογικά όρια και να βρούμε τρόπο να μοιραστούμε τους περιορισμένους πόρους του πλανήτη.
Για να αποφύγει αυτόν τον λογαριασμό, ο Μπέζος οραματίζεται ένα μέλλον όπου «η Γη θα χαρακτηριστεί ζώνη κατοικίας και ελαφράς βιομηχανίας» και θα διατηρηθεί σαν ένα είδος καταφυγίου, απρόσιτου για τους περισσότερους από τους ίδιους τους κατοίκους της. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θα κυνηγά το νεφελώδες όφελος της «εκθετικής ανάπτυξης» μέσα στο αφιλόξενο κενό του διαστήματος, παγιδευμένη στα διαστημόπλοια της Blue Origin. Ο Μπέζος, φαίνεται, θεωρεί την προοπτική να ζήσει η ανθρωπότητα με βιώσιμο και ειρηνικό τρόπο στο πολυτιμότερο και μοναδικό μας σπίτι εφιαλτική —μια πιθανότητα ανάξια της προσοχής του.
-Οι σημερινές γραμμές του μετώπου δεν βρίσκονται απλώς ανάμεσα σε όσους αγωνίζονται να επιβιώσουν υπό όλο και πιο υποβαθμισμένες και αβάσταχτες συνθήκες και σε μια τάξη ολιγαρχών που σκαρφίζεται όλο και πιο γελοίους τρόπους να σπαταλήσει τον πλούτο της. Είναι γραμμές πολύ πιο κοσμολογικές.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι από εμάς δεν έχουμε σχέδιο διαφυγής, ούτε καταφύγιο στον ουρανό ή υπογείως, και επομένως είμαστε δεσμευμένοι να μείνουμε εδώ, μέσα στην πολυπλοκότητα της γήινης πραγματικότητάς μας, ο ένας με τον άλλο. Ξέρουμε ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να γίνει το «εδώ» —αυτός ο πλανήτης, μαζί με όλα τα οικοσυστήματα και τις κοινότητές του— ασφαλέστερος για το πλήθος των όντων που βασίζονται σε αυτόν, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι αυτό είναι το ένα και μοναδικό μας σπίτι.
Από την άλλη πλευρά βρίσκονται εκείνοι με τα παραληρηματικά σχέδια να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους από τις πολιτικές και οικολογικές φωτιές που κατακαίουν τον πλανήτη μας —είτε αυτά τα σχέδια παίρνουν τη μορφή μιας «ουράνιας ανάληψης», είτε γήινων καταφυγίων και οχυρωμένων κρατών, είτε φαντασιώσεων για την αποικιοποίηση του διαστήματος και τη συγχώνευση με τις μηχανές.
Αντί να βελτιώσουν τις συνθήκες για τους πραγματικούς ανθρώπους στη Γη (ή έστω να σταματήσουν να ρίχνουν λάδι στη φωτιά), οι φασίστες της συντέλειας σχεδιάζουν την απόδρασή τους, αδιάφοροι και τυφλοί απέναντι σε όσα αξίζει να σωθούν.
-Κάτι παρόμοιο φαίνεται να συμβαίνει και με τον Ίλον Μασκ, έναν άνθρωπο που δείχνει να κοιτάζει τα θαύματα του νυχτερινού ουρανού και να βλέπει μόνο ευκαιρίες να τον γεμίσει με τα δικά του διαστημικά σκουπίδια.
«Δεν έχουμε απέναντί μας ανόητους ανθρώπους που δεν κατανοούν την κλιματική αλλαγή», λέει η Κλάιν. «Έχουμε απέναντί μας ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει να συνδέεις 35 αεριοστρόβιλους στο Μέμφις».
Αυτό σημαίνει κολοσσιαία κατανάλωση ενέργειας και νερού, καθώς και καταστροφή της ποιότητας του αέρα και του ηχητικού περιβάλλοντος στη γύρω περιοχή — όλα αυτά προκειμένου ο Μασκ να τροφοδοτεί το Grok, το μεγάλο γλωσσικό μοντέλο του που κατά διαστήματα εκφράζει ναζιστικές θέσεις.
-Μια επικίνδυνη πτυχή του εγχειρήματος των τεχνο-ολιγαρχών να εγκαταλείψουν τον κόσμο είναι ότι τα ίδια τα εργαλεία που κατασκευάζουν έχουν σχεδιαστεί για να μας αναπλάσουν κατ’ εικόνα και ομοίωση των δικών τους ελαττωμάτων. Δημοφιλείς πλατφόρμες και εφαρμογές μάς εκπαιδεύουν να μοιραζόμαστε το όνειρο της Σίλικον Βάλεϊ για μια «ασώματη» ελευθερία, σπρώχνοντάς μας διαρκώς να απαρνηθούμε τους πραγματικούς τόπους και τη δια ζώσης επαφή χάριν των προσομοιώσεων —και να βλέπουμε τη Γη, τα σώματά μας και τις σχέσεις μας σαν φυλακές που πρέπει να «χακάρουμε» για να δραπετεύσουμε.
Ο Άλτμαν, για παράδειγμα, έχει καταστήσει σαφές ότι βλέπει «ορισμένα πλεονεκτήματα στο να είσαι μηχανή», ενώ έχει ισχυριστεί επανειλημμένα πως τα δικά του παιδιά δεν πρόκειται ποτέ να είναι εξυπνότερα από την τεχνητή νοημοσύνη —λες και η τεχνητή νοημοσύνη ανάγεται σε τίποτε παραπάνω από υπολογιστική ισχύ. Όπως και άλλες αντίστοιχες υπηρεσίες, το ChatGPT είναι εκπαιδευμένο να «λυμαίνεται» τους μηχανισμούς της ενσυναίσθησής μας, ωθώντας μας να ανυψώνουμε κι εμείς τις μηχανές, αποδίδοντάς τους μεγαλύτερη σημασία απ’ όση τους αναλογεί.
Εν κατακλείδι, βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδεολογία που έχει παραιτηθεί όχι μόνο από την παραδοχή και την υπόσχεση της φιλελεύθερης δημοκρατίας, αλλά και από τη βιωσιμότητα του κοινού μας κόσμου —από την ομορφιά του, τους ανθρώπους του, τα παιδιά μας, τα άλλα είδη.
-Ο φασισμός είναι πάντα μια στρεβλή αντίδραση σε πραγματικές κρίσεις. Και ο φασισμός της συντέλειας είναι μια αντίδραση σε πραγματικές κρίσεις πλανητικής κλίμακας, ανάμεσά τους τα όλο και αυξανόμενα επίπεδα άνθρακα στην ατμόσφαιρα και πλούτου στα χέρια των υπερπλουσίων. Οι απαντήσεις που προτείνει —μαζικές θυσίες ανθρώπων και μη ανθρώπινων όντων εξίσου— είναι τέρατα που πρέπει να ξεριζωθούν από ανάμεσά μας.
-Η ταχύτητα με την οποία δισεκατομμυριούχοι που προηγουμένως έτειναν προς τους Δημοκρατικούς συντάχθηκαν με τον Τραμπ το 2024 ήταν συγκλονιστική.
Η Κλάιν ενδιαφέρεται ως έναν βαθμό για τον συνδυασμό των γεγονότων που διαμόρφωσαν αυτούς τους άνδρες. Πολλοί αναδείχθηκαν κατά την έκρηξη των εταιρειών του διαδικτύου, όταν λατρεύονταν σαν θεοί και φωτογραφίζονταν για το εξώφυλλο του περιοδικού Time καθισμένοι σε χρυσούς θρόνους. Υπάρχει ένα στοιχείο πληγωμένου εγωισμού και οργής, σαν να θεωρούν ότι δεν τους είμαστε αρκετά ευγνώμονες.
Αυτοί οι δισεκατομμυριούχοι βαρόνοι της τεχνολογίας, οι εθνοεθνικιστές και οι θρησκευτικοί φονταμενταλιστές επενδύουν ενεργά σε ένα μέλλον διαμορφωμένο από την καταστροφή. Είναι πεπεισμένοι ότι θα βρίσκονται ανάμεσα σε εκείνους που θα σωθούν μετά την καταστροφή — εις βάρος μιας συνεχώς διευρυνόμενης ομάδας ανθρώπων που αντιμετωπίζονται ως υπάνθρωποι.
