Εξετάσεις στην αμερικανική πρεσβεία και στην «κολλητή» του Τραμπ, πρέσβη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, φαίνεται ότι δίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ευελπιστώντας ότι, με την υποστήριξη της πειρατικής επιδρομής των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή Μαδούρο, θα εξασφαλίσει το πολυπόθητο εισιτήριο για να ταξιδέψει στην Ουάσιγκτον και να του ανοίξουν οι πόρτες του Λευκού Οίκου. Κάτι που προσπαθεί εναγωνίως από την πρώτη στιγμή που επανεξελέγη ο Τραμπ, αλλά επειδή είχε δημοσίως ταχθεί εναντίον του και υπέρ των Δημοκρατικών, ο Αμερικανός πρόεδρος προτιμά να συναντάται με τον «φίλο» του, τον Ερντογάν, αλλά όχι με τον Κ. Μητσοτάκη.
Η απαράδεκτη τοποθέτηση Μητσοτάκη για την γκαγκστερικού τύπου επέμβαση του «καουμπόϋ» του Λευκού Οίκου, προκάλεσε την εύλογη αγανάκτηση σε όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα, από τα δεξιά μέχρι τα αριστερα. Ως γνωστόν, ο Ελληνας πρωθυπουργός, αδιαφορώντας εάν τέτοιου είδους ενέργειες όπως αυτές των ΗΠΑ καταπατούν βάναυσα το διεθνές Δίκαιο, και λειτουργούν αρνητικά ως προς τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «τώρα, δεν είναι η ώρα να σχολιάσω τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών». Η ανάρτησή του στο Χ, μάλιστα, έγινε στα αγγλικά (This is not the time to comment on the legality of the recent actions), μην και δεν το καταλάβει στα ελληνικά η Κίμπερλι.
Βέβαια, αν και προσπάθησε να αναδειχθεί σε έναν από τους βασικούς χειροκροτητές του Τραμπ στην Ευρώπη, η στάση του Κ. Μητσοτάκη δεν διέφερε και πολύ από την τουλάχιστον αμήχανη, προσεκτική, δειλή τοποθέτηση, αν όχι επίδειξη οσφυοκαμψίας, των περισσοτέρων από τους υπολοίπους Ευρωπαίους. Ουδείς τόλμησε να καταγγείλει τις ΗΠΑ για την κατάφωρη καταπάτηση του διεθνούς Δικαίου.
Μοναδική εξαίρεση ήταν αυτή της Ισπανίας, η οποία μαζί με σειρά λατινοαμερικανικών χωρών, εξέδωσαν ανακοίνωση όπου κρούουν τομν κώδωνα του κινδύνου τόσο για την κατάλυση του διεθνούς Δικαίου, όσο και για την αποσταθεροποίηση στη Λ. Αμερική. Είναι προφανές ότι οι επιθέσεις που έχει εξαπολύσει εδώ και πολλούς μήνες ο Τραμπ κατά της Ισπανίας μόνο τυχαίες δεν είναι (αρχικά επειδή δεν ψήφιζε την αύξηση των κονδυλίων για τους εξοπλισμούς στο ΝΑΤΟ). Για την Ισπανία, ανέκαθεν η Λ. Αμερική θεωρείτο «ζωτικός χώρος». Κάτι που πιθανότατα δεν επιθυμεί η Ουάσιγκτον.
Σαμαράς: Να θυμάται την Κύπρο και το Αιγαίο
Ορισμένες από τις αντιδράσεις που σταχυολόγησε το Neostrategy.gr, είναι οι εξής:
Του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος πολλάκις έχει επικρίνει, μαζί με τον επίσης πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, έχουν επικρίνει τον Κ. Μητσοτάκη στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και των εθνικών θεμάτων.
«Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να γνωρίζει και να σέβεται το ότι οι αρχές του διεθνούς δικαίου δεν είναι ούτε επιλεκτικές ούτε τις επικαλούμαστε κατά το δοκούν και με χρονική καθυστέρηση», ανέφερε σε ανάρτησή του στα social media. Και πρόσθεσε: «Αυτήν την απλή αλλά πολύτιμη αλήθεια, θα έπρεπε καθημερινά να του θυμίζουν η Κύπρος και οι απειλές εναντίον των νησιών μας, της Θράκης μας και της εθνικής κυριαρχίας μας στο Αιγαίο».
ΚΚΕ: Τσιμουδιά από την Ελλάδα μη μόνιμο μέλος του ΣΑ του ΟΗΕ
Σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ, ανέφερε: «Η στάση της κυβέρνησης της ΝΔ και του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας σχετικά με την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα είναι ένα μνημείο υποκρισίας, αθλιότητας και τελικά συνενοχής. Αυτοί που υποτίθεται ότι κόπτονται για το «διεθνές δίκαιο» δεν έχουν βγάλει άχνα για την ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ σε ένα ανεξάρτητο κράτος, την σύλληψη του νόμιμου προέδρου της χώρας και την αδιανόητη εξαγγελία για την επιβολή αμερικανικής διοίκησης στη Βενεζουέλα.
»Η μη απερίφραστη καταδίκη συνιστά ανοχή και τελικά υποστήριξη του εγκλήματος στη Βενεζουέλα, ειδικά από μια χώρα όπως η Ελλάδα που αποτελεί μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Φυσικά δεν περιμέναμε αυτή την εξέλιξη για να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση της ΝΔ είναι σταθερά στην «πλευρά» των αμερικανοΝΑΤΟϊκών σχεδιασμών και απέναντι από το δίκιο των λαών».
Τσίπρας: Η δουλικότητα του πρόθυμου
Σε κείμενο «κύκλων» του Αλέξη Τσίπρα αναφέρονται τα εξής: «Ο Κ. Μητσοτάκης έκρινε ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσει τη νομιμότητα των ενεργειών του Ντόναλντ Τραμπ κατά της Βενεζουέλας, ανεβάζοντας με τη δήλωσή του σε νέο επίπεδο τη δουλικότητα του πρόθυμου συμμάχου. Εκρινε όμως ότι είναι ώρα να σχολιάσει τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα, ανεβάζοντας σε νέο επίπεδο την πολιτική χυδαιότητα.
Αντί να απολογηθεί για τη δήλωσή του, που διασύρει την Ελλάδα διεθνώς ως Μπανανία και ανοίγει επικίνδυνους δρόμους σε όσους εποφθαλμιούν την εθνική μας κυριαρχία και έχουν παραβιάσει το διεθνές δίκαιο με την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, επιλέγει τον δρόμο της πολιτικής δειλίας.
Και καταφεύγει σε θεωρίες συνωμοσίας και ανιστόρητες συγκρίσεις της δικής του διακυβέρνησης, με τη διακυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, σε δύσκολους καιρούς για την χώρα, έθεσε τα εθνικά συμφέροντα αλλά και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού σε απόλυτη προτεραιότητα. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν αντιμετώπισε, όπως ο κύριος Μητσοτάκης, το Διεθνές Δίκαιο αλά καρτ, αλλά ως θεμέλιο για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας σε όλες τις περιστάσεις και κάτω από όλες τις συνθήκες.
Διαπραγματεύτηκε και συνομίλησε με όλους τους σημαντικούς ξένους ηγέτες, σε πνεύμα συνεργασίας, κατανόησης αλλά πάνω απ’ όλα υπεράσπισης των δημοκρατικών αξιών, της ειρήνης, της μη επέμβασης, του ανθρωπισμού, και του διεθνούς Δικαίου. Αξίες πού βρίσκονται σε απόλυτη συσχέτιση με τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας.
Και σε αντίθεση με την εθνική αναξιοπρέπεια του κυρίου Μητσοτάκη, είχε ως βασική αρχή ότι με τους συμμάχους πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα της ειλικρίνειας ακόμη κι αν αυτή δεν είναι ευχάριστη. Στο πνεύμα αυτό συνομίλησε και με τους Αμερικανούς ηγέτες -τον Μπαράκ Ομπάμα και τον Ντόναλντ Τραμπ. Και πορεύτηκε στις διεθνείς σχέσεις μας με μια βασική αρχή: πως αν θέλουμε να υπερασπιστούμε τα δίκια της χώρας μας, κανείς δεν πρέπει να μας θεωρεί δεδομένους. Και σε κανέναν, όσο ισχυρός κι αν είναι, η Ελλάδα δεν θα εκποιήσει την εθνική της αξιοπρέπεια με όποιο αντάλλαγμα.
Αλλά που να τα καταλάβει αυτά ο κύριος Μητσοτάκης, που τον απασχολεί το αύριο της (διε)φθαρμένης εξουσίας του πολύ περισσότερο από το διεθνές δίκαιο και το αύριο της χώρας».
ΠΑΣΟΚ: Συμφωνεί με το «νόμο της ζούγκλας»;
Τη δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού σχετικά με την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο, σχολίασε ο αρμόδιος τομεάρχης Εξωτερικών, Δημήτρης Μάντζος, ο οποίος κατηγόρησε τον κ. Μητσοτάκη ότι απέφυγε από ουσιαστική τοποθέτηση επί του θέματος, ότι τοποθετήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και με εμφανή απροθυμία. Ερμηνεύοντας την αναφορά του Κ. Μητσοτάκη ότι «δεν είναι η ώρα για σχόλια», κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι ουσιαστικά επιλέγει να εναρμονιστεί με την επικράτηση του «νόμου της ζούγκλας», εγκαταλείποντας κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας, μια στάση που δεν αρμόζει σε ηγέτη σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Ο Δ. Μάντζος χαρακτήρισε τη δήλωση όχι απλώς προβληματική αλλά «ντροπιαστική», υπενθυμίζοντας πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που βασίζει την προάσπιση των δικαίων της στο Διεθνές Δίκαιο. Η σιωπή αυτή, όπως τόνισε, γίνεται ακόμη πιο ηχηρή δεδομένου ότι η χώρα μας κατέχει αυτή την περίοδο τη θέση του μη μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, φέροντας αυξημένη ευθύνη για την τήρηση των διεθνών κανόνων. Αναρωτήθηκε εάν η ίδια «σιωπή» θα ήταν αποδεκτή κατά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 ή, ακόμη χειρότερα, αν αυτή η λογική θα μπορούσε να δικαιολογήσει την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Καταλήγοντας, ξεκαθάρισε ότι δεν νοείται πολιτική αρχών με δύο μέτρα και δύο σταθμά, καλώντας την κυβέρνηση να αναλογιστεί τις ευθύνες της.
Ισπανικό – Λατινοαμερικάνικο χαστούκι
Ιδιαίτερα επικριτικές στις πειρατικές ενέργειες Τραμπ ήταν σε ανακοίνωσή τους οι κυβερνήσεις της Ισπανίας, της Βραζιλίας, της Χιλής, της Κολομβίας, του Μεξικού και της Ουρουγουάης.
Προηγουμένως, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, είχε δηλώσει ότι «η Ισπανία δεν αναγνώριζε το καθεστώς Μαδούρο, αλλά ούτε θα αναγνωρίσει μια επέμβαση που παραβιάζει το διεθνές Δίκαιο και ωθεί την περιοχή προς έναν ορίζοντα αβεβαιότητας και επιθετικότητας». Δήλωση που έκανε με ανάρτησή του στο X, λίγο μετά τις αναφορές Τραμπ ότι οι ΗΠΑ θα διοικήσουν τη Βενεζουέλα μέχρι να αλλάξει η κυβέρνηση.
Η Ισπανία, μαζί με τις παραπάνω χώρες της Λ. Αμερικής, τις οποίες αφορά άμεσα η συμπεριφορά του Τραμπ ως «χωροφύλακα» στην περιοχή τους, αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους:
«Λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των γεγονότων στη Βενεζουέλα και επιβεβαιώνοντας τη δέσμευσή τους στις αρχές που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, εκφράζουν από κοινού τις ακόλουθες θέσεις:
1. Εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία και απορρίπτουμε τις στρατιωτικές ενέργειες που διεξάγονται μονομερώς στο έδαφος της Βενεζουέλας, οι οποίες παραβιάζουν τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς Δικαίου, ιδίως την απαγόρευση της χρήσης και της απειλής βίας, και τον σεβασμό της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών, που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Αυτές οι ενέργειες αποτελούν εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο για την ειρήνη και την περιφερειακή ασφάλεια και θέτουν σε κίνδυνο τον άμαχο πληθυσμό.
2. Επαναλαμβάνουμε ότι η κατάσταση στη Βενεζουέλα πρέπει να επιλυθεί αποκλειστικά με ειρηνικά μέσα, μέσω διαλόγου, διαπραγματεύσεων και σεβασμού της βούλησης του λαού της Βενεζουέλας σε όλες τις εκφράσεις της, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις και σύμφωνα με το διεθνές Δίκαιο. Επαναβεβαιώνουμε ότι μόνο μια συμπεριληπτική πολιτική διαδικασία, με επικεφαλής τους Βενεζουελάνους, μπορεί να οδηγήσει σε μια δημοκρατική, βιώσιμη λύση που σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
3. Για μια ακόμη φορά υπογραμμίζουμε τον χαρακτήρα της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ως ζώνης ειρήνης, βασισμένης στον αμοιβαίο σεβασμό, την ειρηνική επίλυση των διαφορών και τη μη παρέμβαση, και ζητούμε περιφερειακή ενότητα, πέρα από τις πολιτικές διαφορές, απέναντι σε οποιαδήποτε ενέργεια που θέτει σε κίνδυνο την περιφερειακή σταθερότητα. Καλούμε επίσης τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και τα κράτη – μέλη των αρμόδιων πολυμερών μηχανισμών να χρησιμοποιήσουν τις καλές τους υπηρεσίες για να συμβάλουν στην αποκλιμάκωση των εντάσεων και στη διατήρηση της περιφερειακής ειρήνης.
4. Εκφράζουμε την ανησυχία μας για οποιαδήποτε απόπειρα ελέγχου της κυβέρνησης και του κράτους, της έξωθεν ιδιοποίησης φυσικών και στρατηγικών πόρων, η οποία είναι ασυμβίβαστη με το διεθνές Δίκαιο και απειλεί την πολιτική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα της περιοχής».
ΕΕ: Δειλοί μπροστά στην καταιγίδα
Με μια τουλάχιστον χλιαρή ανακοίνωση, για γέλια και για κλάματα, αντιμετώπισαν την «καταιγίδα Τραμπ» οι Ευρωπαίοι. Κάτι που δείχνει για πολλοστή φορά πόσο κατώτερες των ιστορικών περιστάσεων είναι οι – ούτως ή άλλως – απαξιωμένες ηγεσίες της. Την ανακοίνωση προσυπέγραψαν 26 κράτη – μέλη της ΕΕ. Τα εξής: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Κροατία, Κύπρος, Τσεχία, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ισπανία και Σουηδία.
Σε αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής: «Η ΕΕ καλεί σε ηρεμία και αυτοσυγκράτηση όλους τους εμπλεκόμενους παίκτες, προκειμένου να αποφευχθεί η κλιμάκωση και να διασφαλιστεί μια ειρηνική διέξοδος στην κρίση.
Η ΕΕ υπενθυμίζει ότι, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, οι αρχές του διεθνούς Δικαίου και ο Χάρτης του ΟΗΕ πρέπει να τηρούνται. Τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ως πυλώνας της διεθνούς αρχιτεκτονικής ασφάλειας, έχουν ιδιαίτερη ευθύνη να τηρούν αυτές τις αρχές.
Βρισκόμαστε σε στενή επαφή με τις ΗΠΑ, καθώς και με περιφερειακούς και διεθνείς εταίρους, για να υποστηρίξουμε και να διευκολύνουμε τον διάλογο με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, που θα οδηγήσει σε μια δημοκρατική, χωρίς αποκλεισμούς, ειρηνική λύση στην κρίση, με τους πολίτες της Βενεζουέλα να αποφασίζουν.
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, είναι απαραίτητο όλοι οι εμπλεκόμενοι παίκτες να σέβονται πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό Δίκαιο. Όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι που κρατούνται στη Βενεζουέλα πρέπει να απελευθερωθούν άνευ όρων».
