Ο Χασάν Νασράλα νεκρός και η Μέση Ανατολή στις φλόγες!

Τελικά το Ισραήλ αποφάσισε να φτάσει «στα άκρα» σκοτώνοντας τον για περισσότερα από 30 χρόνια ηγέτη της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, θέτοντας την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου σε μία από τις πιο επικίνδυνες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας της.
Ο Χ. Νασράλα, που υπήρξε εμβληματική προσωπικότητα για το σιϊτικό κίνημα του Λιβάνου και εκπρόσωπος της ιρανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, σκοτώθηκε από την πρωτοφανή σε ένταση πυρός ισραηλινή αεροπορική επίθεση που στόχευσε το υπόγειο στρατηγείο στην έδρα της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό, το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής.
Αυτή η δραματική εξέλιξη μπορεί να φανεί αρχικά ως επίδειξη απόλυτης ισχύος του Ισραήλ, όμως επί της ουσίας σηματοδοτεί την απαρχή μιας εν δυνάμει γενικευμένης σύγκρουσης μέσα στην καρδιά του μεγαλύτερου ενεργειακού δρόμου.

​Ηγετική κρίση στη Χεζμπολάχ και αβεβαιότητα

Η Χεζμπολάχ, χωρίς την καθοδήγηση του Νασράλα, βρίσκεται στη πιο κρίσιμη καμπή από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα. Ο Νασράλα είχε αναδείξει την οργάνωση στην πιο ισχυρή μη-κρατική δυνάμη της περιοχής, διαθέτοντας ακόμη και πυραυλικά συστήματα αιχμής  και το κυριότερο: ισχυρή πολιτική επιρροή στον Λίβανο.
Η απώλεια του μπορεί να προκαλέσει εσωτερικές διαμάχες στη Χεζμπολάχ για την ανάληψη της ηγεσίας, αποδυναμώνοντας την συνοχή της οργάνωσης σε μια περίοδο που χρειάζεται απόλυτη ετοιμότητα για ενδεχόμενη ισραηλινή χερσαία εισβολή στον Λίβανο​.

Το Ιράν και οι περιφερειακές επιπτώσεις

Η Τεχεράνη, που θεωρεί τη Χεζμπολάχ βασικό σύμμαχο και μοχλό ισχύος στη Μέση Ανατολή, βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης ετοιμότητας. Ηδη το Ανώτατο Συμβουλίο Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν υπό τον Αλί Χαμενεΐ συνεδρίασε και πήρε αποφάσεις, σηματοδοτώντας την πρόθεση της ιρανικής ηγεσίας να αντιδράσει δυναμικά.
Οι αντιδράσεις του Ιράν μπορεί να περιλαμβάνουν – σε πρώτη φάση – ενίσχυση των παραστρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή, αυξημένη στρατιωτική στήριξη στη Χεζμπολάχ και ενδεχόμενη αναβάθμιση των επιχειρήσεων μέσω άλλων συμμάχων όπως οι δυνάμεις της Χούθι στην Υεμένη ή οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ.

Όμως και η πιθανότητα άμεσης εμπλοκής του Ιράν είναι υπαρκτή, καθώς η απώλεια του Χ. Νασράλα απειλεί να αποδυναμώσει σημαντικά την ιρανική επιρροή στον Λίβανο και την Συρία. Σύρραξη Ισραήλ-Ιράν, θα μπορούσε να επιφέρει γενικευμένη σύγκρουση, με άμεση ή έμμεση εμπλοκή και άλλων δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η  Συρία ακόμη και η Τουρκία, που έχουν επίσης ισχυρά συμφέροντα στην περιοχή. Ως αποτέλεσμα θα  δημιουργηθεί ένα νέο μέτωπο, που θα επεκτείνεται από τη Συρία και το Ιράκ μέχρι το Λίβανο και την Ανατολική Μεσόγειο​.

Κίνδυνος γενικευμένου πολέμου και αποσταθεροποίησης

Ο θάνατος του Νασράλα δεν αφήνει μόνο τη Χεζμπολάχ ακέφαλη, αλλά κλιμακώνει δραματικά την ισραηλινο-λιβανική σύγκρουση. Το Ισραήλ έχει ήδη ξεκινήσει προετοιμασίες για πιθανή χερσαία επιχείρηση στον Λίβανο, έχοντας προχωρήσει σε μερική γενική επιστράτευση και στέλνοντας 3 μεραρχίες με επιπλέον εφέδρους στα βόρεια σύνορά του.

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις έχουν δηλώσει ότι στόχος τους είναι η πλήρης εξουδετέρωση της στρατιωτικής υποδομής της Χεζμπολάχ στα νότια του Λιβάνου, κάτι που ενδεχομένως να οδηγήσει σε μακροχρόνια σύγκρουση με σημαντικές απώλειες και για τις δύο πλευρές​.

Επιπλέον, η γενικευμένη ανασφάλεια στον Λίβανο θα επιδεινώσει δραματικά την ήδη δυσχερή οικονομική κατάσταση της χώρας, οδηγώντας σε μαζικές μετακινήσεις πληθυσμού και περαιτέρω πολιτική αστάθεια. Αυτό θα μπορούσε να δώσει χώρο σε άλλες ριζοσπαστικές οργανώσεις να εκμεταλλευτούν το κενό εξουσίας, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο την κατάσταση και αυξάνοντας τον κίνδυνο γενικευμένου πολέμου στην περιοχή.

Η διεθνής κοινότητα βρίσκεται σε δύσκολη θέση, καθώς η κλιμάκωση των εχθροπραξιών δεν απειλεί μόνο τις σχέσεις Ισραήλ και Λιβάνου, αλλά και τη συνολική σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου και κατά επέκταση όλου του κόσμου. Εάν οι συγκρούσεις εξαπλωθούν, η παγκόσμια ενεργειακή αγορά θα επηρεαστεί, αυξάνοντας τις τιμές του πετρελαίου και προκαλώντας περαιτέρω αστάθεια σε ευαίσθητες γεωπολιτικές ζώνες.

Η δολοφονία του Χασάν Νασράλα, ηγέτη της Χεζμπολάχ, μπορεί να οδηγήσει τη Μέση Ανατολή σε μια από τις πιο επικίνδυνες και ασταθείς περιόδους των τελευταίων 25 ετών. Αυτή η εξέλιξη, σε ένα περιβάλλον ήδη τεταμένο από τον πόλεμο στη Γάζα, τις συγκρούσεις στη Συρία και το Ιράκ, τον εμφύλιο στην Υεμένη και την εμπλοκή των αραβικών κρατών του Κόλπου, μπορεί να είναι η θρυαλλίδα που θα δημιουργήσει ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση.
Μια σύγκρουση με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ασφάλεια και την πολιτική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο – συμπεριλαμβανομένης Ελλάδας και Κύπρου – και κατά συνέπεια σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο Χασάν Νασράλα, γεννημένος στις 31 Αυγούστου 1960, στο χωριό Αλ Μπαζούρια κοντά στην Τύρο, ήταν γόνος μιας φτωχής σιιτικής οικογένειας στον νότιο Λίβανο. Στην εφηβεία του, η οικογένειά του μετακόμισε στην περιοχή Μπουρτζ Χαμούντ, ένα σιιτικό προάστιο της Βηρυτού. Από νεαρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τις θρησκευτικές σπουδές και, μέσω των επαφών του, ήρθε σε επαφή με το ισλαμικό πολιτικό ρεύμα που θα διαμορφώσει τη μετέπειτα πορεία του.

Στη δεκαετία του 1970, με την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου στον Λίβανο, ο Νασράλα έφυγε για να σπουδάσει θεολογία στο Ιράκ, στη θρησκευτική σχολή της Νετζάφ, μια από τις σημαντικότερες πόλεις για τους σιίτες μουσουλμάνους. Εκεί διδάχθηκε από τον σημαντικό θεολόγο Μοχάμεντ Μπάκιρ αλ Σαντρ, ο οποίος επηρέασε βαθιά τις ιδεολογικές και πολιτικές του αντιλήψεις​.

Με την επιστροφή του στον Λίβανο, εντάχθηκε στην οργάνωση “Χεζμπολάχ” (Κόμμα του Θεού), η οποία ιδρύθηκε το 1982, κατά τη διάρκεια της ισραηλινής εισβολής στον Λίβανο. Η Χεζμπολάχ δημιουργήθηκε με την υποστήριξη του Ιράν και είχε ως βασικό στόχο την αντίσταση στην ισραηλινή κατοχή. Ο Νασράλα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη των στρατιωτικών και πολιτικών δομών της οργάνωσης, και με τα χρόνια έγινε ηγέτης της​.
Το 1992, ο Νασράλα ανέλαβε την ηγεσία της Χεζμπολάχ μετά τη δολοφονία του προκατόχου του, Αμπάς αλ Μουσάουι, από ισραηλινές δυνάμεις. Υπό την ηγεσία του, η Χεζμπολάχ ενδυναμώθηκε στρατιωτικά και πολιτικά, αποκτώντας τεράστια επιρροή τόσο στον Λίβανο όσο και στην ευρύτερη περιοχή. Ο Νασράλα εδραίωσε τη σχέση της οργάνωσης με το Ιράν, το οποίο παρείχε υλικοτεχνική υποστήριξη και όπλα. Παράλληλα, η Χεζμπολάχ άρχισε να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική ζωή του Λιβάνου, με τη συμμετοχή της σε εκλογές και τη διαμόρφωση ενός ισχυρού πολιτικού κόμματος​.

Η σημαντικότερη στρατιωτική σύγκρουση στην οποία ηγήθηκε ο Νασράλα ήταν ο πόλεμος του 2006 μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, η Χεζμπολάχ κατάφερε να αντέξει τις ισραηλινές επιθέσεις και να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στον ισραηλινό στρατό, παρά τις τεράστιες καταστροφές που προκλήθηκαν στον Λίβανο. Η σύγκρουση αυτή ενίσχυσε την εικόνα του Νασράλα ως ηγέτη της “αντίστασης” ενάντια στο Ισραήλ, καθιστώντας τον δημοφιλή τόσο στον Λίβανο όσο και στον ευρύτερο αραβικό κόσμο​.

Εκτός από τη στρατιωτική του δράση, ο Νασράλα καλλιέργησε τον ρόλο της Χεζμπολάχ ως κοινωνικής οργάνωσης, δημιουργώντας δίκτυα κοινωνικών υπηρεσιών, σχολείων και νοσοκομείων στον Λίβανο, κυρίως στις σιιτικές κοινότητες. Αυτό βοήθησε στην εδραίωση της επιρροής της οργάνωσης, που εξελίχθηκε σε μια “κράτος εν κράτει” δύναμη στον νότιο Λίβανο, ασκώντας παράλληλη εξουσία με την κεντρική κυβέρνηση του Λιβάνου​.

Ο Νασράλα, κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του, ελάχιστα εμφανιζόταν δημοσίως, λόγω της μεγάλης πιθανότητας να δολοφονηθεί από ισραηλινές ή άλλες δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών που τον είχαν «επικηρύξει».
Αντίθετα, επέλεγε να απευθύνεται στους υποστηρικτές του μέσω τηλεοπτικών εμφανίσεων, κερδίζοντας τη φήμη ενός χαρισματικού ηγέτη, ικανού να συσπειρώνει το σιϊτικό στοιχείο αλλά και να επηρεάζει ευρύτερα πολιτικά κινήματα στην περιοχή​.

Ζ.Χ.

Πραγματική ενημέρωση στο
mailbox σας. Χωρίς λογοκρισία.

Σχετικά Άρθρα

Ο ανήσυχος Νοέμβρης της Ευρώπης

Απεργίες και διαδηλώσεις από τη Γαλλία έως την Ιταλία, με αιτήματα για μισθούς, στέγη και αντίσταση στους εξοπλισμούς.

Μακρονισμός : Ο βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς!

Η μάχη για τη διαδοχή του Μακρόν φουντώνει. Λε Μερ, Φιλίπ, Ατάλ και Λαγκάρντ αναζητούν το μέλλον του μακρονισμού, χωρίς να αποχωρίζονται τις πολιτικές του.

Γαλλία – μουσικές διαδηλώσεις: Το «κίνημα της φανφάρας»

Στη Γαλλία, ο όρος «κίνημα της φανφάρας» αναφέρεται στην ενσωμάτωση μουσικών συγκροτημάτων στις κοινωνικές και πολιτικές διαδηλώσεις

Εντονος προβληματισμός στο Ιράν για το αύριο της χώρας

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος του Ιράν από στελέχη που δεν μπορεί να τα χαρακτηρίσει κανείς αντικαθεστωτικά ή περιθωριακά

Ισπανία: Οταν η στεγαστική κρίση γίνεται γενική απεργία

Η γενική απεργία στην Ισπανία φέρνει τη στεγαστική κρίση στο επίκεντρο ενόψει των πρόωρων εκλογών, δοκιμάζει την κυβέρνηση Σάντσεθ και αναδεικνύει τα όρια των προτάσεων της Δεξιάς